Pan Wielki Problem

„To chwila, której nigdy nie zapomnę. Lecz tylko chwila – i to boli, ta myśl, że będę w jego ramionach, tylko dopóki trwa piosenka.”

Scarlett od najmłodszych lat wiedziała, czego pragnie. Chciała zostać prawniczką tak jak jej ojciec i bracia. Z determinacją i na przekór wszystkiemu i wszystkim osiągnęła to, o czym marzyła. Kobieta nie chciała taryfy ulgowej ani na studiach, ani w pracy, ale to, z jakiej pochodziła rodziny, sprawiało, że ludzie pałali do niej nienawiścią i nie chcieli jej poznawać. Za sprawą ojca Scarlett trafia pod skrzydła Hudsona Rhodesa, jednego z partnerów w kancelarii. Teraz będzie musiała pracować z tym bezdusznym i zimnym, ale jakże diabelnie przystojnym mężczyzną. Scarlett decyduje się stawić czoło wyzwaniu i grać według jego reguł. Ich relacja jest pełna złośliwości, gry pozorów, słownych potyczek, które rozpalają iskry między nimi. Dokąd zaprowadzi ich ta relacja? Czy z wrogów staną się kochankami?

Sięgając po tę książkę byłam pewna, że będzie to lekki, zabawny romans biurowy z prawnikami, który zostanie przyprawiony odrobiną namiętności i pikanterii. Po opisie czułam, że to będzie coś dla mnie. I w połowie tak właśnie było, ale od samego początku wiedziałam, jak to się skończy. Przeczytałam ją w jedno popołudnie, ale czegoś mi w niej zabrakło. Liczyłam na więcej humory, walki między nimi, akcji i jej szalonych zwrotów, może jakiegoś dramatu, głębszej relacji między nimi. Nie była to zła historia, ale liczyłam na coś innego i czuje delikatny niedosyt. Więc jeśli szukacie czegoś prostego, lekkiego i niewymagającego to możecie sięgnąć po tę książkę, by przekonać się, czy wam się spodoba, czy nie.

Scarlett Elwood odkąd była małych dzieckiem miała jasno określony plan swojej przyszłości. Zostać najlepszą prawniczką w branży. Jej celem jest kancelaria w Chicago i wydaje się, że jej marzenie jest na wyciągniecie ręki.

Na jej drodze stoi Hudson Rhodes. To właśnie z nim przyjdzie jej pracować co jej nie cieszy. Jednak gra się rozpoczęła bo coś między nimi jest ale na pewno nie ciepłe uczucia, których tak bardzo nie chcą w relacji, która ich połączyła.

Szczerze mówiąc spodziewałam się po tej książce czegoś więcej. Nie jest ona jakoś super długa ale miałam nadzieję, że na takiej ilości stron autorka da radę dobrze wykreować bohaterów i odpowiednio rozbudować fabułę.

Niestety coś poszło nie tak. Przede wszystkim bohaterowie. Scarlett i Hudson mieli być przeciwieństwami. Miałam nadzieję, że od napięcia, porządnia i niedomówień emocję będą aż dusić czytelnika, a wyszło to dość nijako i pospolicie.

Do Scarlett nic nie mam, właściwie jest mi ona dość obojętna, za to Hudson mnie dość rozczarował. Po opisie spodziewałam się faceta, który zwali z nóg i nie da sobie wejść na głowie, a niestety gdzieś po drodze stracił swój pazur i stał się dość nijaki.

Pod względem zaangażowania i moich emocji ta książka wypada słabo, jednak mimo wszystko przeczytałam ją na raz jednego wieczoru, więc potrafiła mnie zaintrygować na tyle, że czytałam ją na jednym posiedzeniu.

Nie była zła ale mogłaby zostać dopracowana i być dłuższa o jakieś sto stron, co byłoby dla niej dobrym wyjściem bo autorka mogłaby w tej sposób rozbudować bohaterów i dodać do opisów troszkę więcej dynamiki.

„Pan Wielki Problem” to moja pierwsza styczność z twórczością R. S. Grey i cieszę się że na nią trafiłam. Ta książka zdecydowanie nie jest książką którą niewiadomo jak na nas wpływa czy zmienia nasz światopogląd. Jest to po prostu obyczajowy romans ale moim zdaniem bardzo dobry. Mamy tutaj spicy sceny przy których możemy się zarumienić ale również trochę humoru przy potyczkach słownych naszych głównych bohaterów. Scarlett oraz Hudson są na prawdę dobrze stworzonymi postaciami, są charakterni i wiedzą czego chcą od życia. Jedyne co na pewno do mnie dotarło dzięki niej to to że nie warto przejmować się opinią ludzi zazdrosnych tylko robić to co chcemy i kochamy, bo zawsze znajdą się ludzie którzy będą nam robić pod górkę i będą chcieli dla nas źle.

Alert, uwaga, uwaga! Idealny romans biurowy na letnie wieczory, znaleziony!

Podobało mi się wykreowanie tej dwójki, podobała mi się chemia, która się między nimi tworzyła, podobało mi się, że to on wkręcił się bardziej od początku, dużo rzeczy mi się tutaj podobało!

Jedyne co mogłabym tutaj dodać to trochę więcej jakiś głębszych problemów, zawirowań, czy zwrotów akcji bo tego akurat jak dla mnie zabrało przez co książka nie zaskakuje, jest przewidywalna (ale mimo to dobrze się to czytało). Kolejna sprawa to Hudson:

„Pod tą swoją pochmurną miną i gniewnie zmarszczonymi brwiami jest wielkim, pluszowym miśkiem”. Nie do końca się z tym zgadzam. Dobrze został wykreowany, ale ostatnie co bym mogła o nim napisać to fakt, że był pluszowym miśkiem w środku. Może gdyby autorka trochę bardziej go “rozbudowała” i dodała kilka dobrych rzeczy które zrobił, aby ocieplić jego wizerunek to może i bym się z tym zgodziła :).

No i ostatnie: motyw prawa bardzo mnie zaintrygował, szkoda, że było go tak mało. Mimo wszystko książkę polecam, bawiłam się przy niej super, przyjemne pióro tylko to ułatwiało. No cóż, nie zostaje nic innego jak czekać na więcej książek :).

*To jest moja prywatna opinia. Zachęcam do przeczytania i wyrobienia sobie własnego zdania.

Czy kiedykolwiek trafiłaś na kogoś, kogo z zasady powinnaś unikać... a jednak z każdą chwilą przy nim czujesz, że to najgorsza (czytaj: najlepsza) decyzja, jaką mogłabyś podjąć? Bo jeśli tak - witaj w świecie Scarlett i Hudsona. A jeśli nie… „Pan Wielki Problem” R.S. Grey sprawi, że zapragniesz poczuć ten chaos na własnej skórze.

Od razu przyznam - wciągnęłam się bez reszty. I chociaż książka nie pretenduje do miana literatury wysokiej, to dokładnie tego od niej nie oczekiwałam. Bo czasem, gdy codzienność przytłacza, szukam historii, która zapewni mi emocjonalny rollercoaster, rozbawi do łez, przypomni o istnieniu motyli w brzuchu i zostawi z szerokim uśmiechem. I dokładnie to dostałam od R.S. Grey.

Scarlett Elwood to kobieta, którą z miejsca polubiłam - ambitna, z charakterem, trochę zadziorna, ale nie przerysowana. Jej miłość do prawa jest wręcz urocza (naprawdę – nie wiedziałam, że ktoś może z takim entuzjazmem mówić o rozwodach Barbie i Kena). To, że trafiła pod skrzydła najgorszego możliwego mentora - czyli Hudsona Rhodesa - to klasyczny zabieg, ale… jak dobrze rozegrany!

Hudson. On jest dokładnie taki, jak sugeruje tytuł - Wielki Problem. Szorstki, powściągliwy, profesjonalny do bólu, a przy tym diabelnie przystojny. Typowy „bad boy” w garniturze z duszą… no właśnie, czy on w ogóle ma duszę? Scarlett też się nad tym zastanawia. I to jest piękne - ten powolny proces poznawania, burzenia murów, przekomarzań i zaprzeczania temu, co aż iskrzy między nimi.

Ten romans to klasyczny slow burn. I to taki, w którym każde spojrzenie, każde jedno „przypadkowe” dotknięcie ma większy ładunek emocjonalny niż niejeden pełny rozdział erotyki. Czy było „spicy”? Moim zdaniem… umiarkowanie. Ale za to napięcie seksualne między bohaterami - mistrzowskie. W pewnym momencie sama miałam ochotę krzyknąć: „No pocałuj ją wreszcie!”. A kiedy już to się stało - było warto czekać.

To, co mnie zaskoczyło na plus, to tło prawnicze. Książki osadzone w środowisku kancelarii prawniczych często tylko go udają, ale tutaj naprawdę czuć było klimat ciężkiej pracy, rywalizacji, biurowych układów i etyki zawodowej. Hudson i Scarlett nie są tylko parą kochanków - są też rywalami, współpracownikami, osobami z własnymi ambicjami i bagażem emocjonalnym. I za to ogromny plus.

Czy książka ma wady? Jasne. Momentami chciałoby się więcej - więcej scen rozwijających relację, więcej szczegółów, które pozwoliłyby jeszcze lepiej zrozumieć motywacje bohaterów. Pewne poboczne wątki (np. zachowanie współpracowników wobec Scarlett) są dość przerysowane. Ale hej - nie o idealizm tu chodzi. „Pan Wielki Problem” to lekka, zabawna, pełna napięcia historia, którą czyta się z nieprzyzwoitą przyjemnością.

Nie nastawiaj się na wielkie katharsis. To nie jest książka, która przewartościuje Twoje życie. Ale jeśli potrzebujesz oderwania, romantycznego uniesienia i bohaterów, którzy grają sobie na nerwach tak, jak Ty lubisz - to śmiało. Hudson i Scarlett czekają.

Ja kończę z serduchem pełnym ciepła i ogromną chęcią na więcej historii w takim stylu. Może nie jest to mój romans roku, ale z całą pewnością był to bardzo dobrze spędzony wieczór.