Paleta marzeń. Powrót

Przy trzecim tomie serii wydawało mi się, że autorka nie powiedziała wtedy ostatniego słowa. I ogromnie ucieszyła mnie wiadomość, że powstały dalsze losy bohaterów, z którymi tak ciężko było mi się rozstać. 

Tym razem Małgorzata Falkowska poświęciła tę część Poli, córce Magdy. Trzeba przyznać, że wyrosła na fajną dziewczynę, ale jakże jeszcze naiwną w swojej dobroci i ufności wobec ludzi. 

Pojawia się również nowy bohater Kasjusz. Z miejsca zjednuje sobie sympatię czytelnika. Są jeszcze dwie małe diablice i jeden diabełek, którzy po prostu wymiatają! Świetnie się bawiłam, gdy tylko pojawiali się na horyzoncie. 

Z kolei rozczarowująca jest postawa i zachowanie biologicznego ojca Poli. Każdemu z nas zdarza się popełniać błędy, ważne jest jednak, by wyciagnąć z nich odpowiednie wnioski. Kto w tej książce najbardziej narozrabiał? Musicie to sprawdzić. Przypuszczam, że następna część przyniesie jeszcze wiele emocji i odpowiedzi na pytania, które nie dają mi spokoju.

"(...) każdy ma wady, ale ważne, by nie ranić drugiej osoby."

Historia ta przypomina, że nie zawsze nawet te najbardziej egzotyczne i piękne zakątki świata dają człowiekowi szczęście. To otaczający nas ludzie sprawiają, że czujemy się szczęśliwi, spełnieni i kochani.

Ponownie pięknie zastało uchwycone oddanie miłości i przyjaźni, zarówno Magdy i Alka, jak i ich przyjaciół Aśki i Maksa. Poza tym autorka wyraźnie zaznaczyła aspekt ideałów, pasji i marzeń (w tym wypadku o podróży i opisywaniu swoich wojaży na kartach książek), o które warto walczyć i spełniać.

"- Czasem ważniejsze od tego, co chcemy, jest to, co powinniśmy zrobić."

I zapewne będziemy mieli kontynuację tej historii, bo zakończenie mocno rozbudza apetyt na to, co jeszcze może się wydarzyć... Ja już tworzę swoją wizję jak by to mogło wyglądać. Ciekawe, czy pokryje się z tym, co zaserwuje autorka.

"Paleta marzeń. Powrót" to ciepła powieść o relacjach rodzinnych, szczerości, zaufaniu, braku pewności siebie, pierwszej miłości, dawaniu szansy. Szkopuł w tym, że chyba nie każdy na tę szansę zasługuje... Zaintrygowani? Zatem zapraszam do lektury. Mnie podobała się bardzo.

Pola wraz z rodzicami, Magdą i Alkiem, mieszka na Bali od dwunastu lat. Pewnego dnia Magda odbiera telefon z Polski z informacją o śmierci matki. Pogrzeb babci to idealny pretekst dla Poli aby odwiedzić rodzinny kraj.

W Polsce dziewczyna zatrzymuje się u przyjaciół swoich rodziców. W podziękowaniu za mieszkanie Pola pomaga w opiece nad bliźniaczkami, staje się to jej codziennością do dnia, w którym spotyka przystojnego Kasjusza. W życiu Poli niespodziewanie pojawia się również jej biologiczny ojciec.

Czy Pola w Polsce przeżyje swoją pierwszą miłość? I czy spotkanie z ojcem zaważy na jej dalszych losach ?

Pierwsze spotkanie z piórem Pani Małgorzaty uważam za udane. Mimo, że "Paleta marzeń. Powrót" jest to już czwarta część przygód Magdy i Alka to książkę czytało mi się bardzo dobrze. W tej części autorka skupiła się głównie na Poli, więc nieznajomość pozostałych części kompletnie mi nie przeszkadzała.

Jestem bardzo pozytywnie zaskoczona, książka wciągnęła mnie od początku, czytałam ją z przyjemnością. Ogromnie jestem ciekawa jak potoczą się dalsze losy Poli, autorka tak zakończyła powieść, że nie sposób nie sięgnąć po kontynuację. Bardzo miło spedziłam czas, to była dla mnie taka odskocznia od kryminałów. Lekka i przyjemna powieść na letnie wieczory. Polecam.

Dziękuję bardzo za możliwość przeczytania książki @wydawnictwolira 💙

Rodzinne tajemnice w sielskim, spokojnym wydaniu. Przyjemna książka, którą czyta się powoli. Spokojna akcja, sympatyczni bohaterowie. Skojarzyło mi się, że jest to idealna lektura na lato. Można usiąść w ogrodzie, cieszyć się ciepłym słońcem, śpiewem ptaków i tą książką. Lubię właśnie takie życiowe, leniwe książki, które pozwalają mi spojrzeć na problemy innych ludzi. W takich momentach przekonuje się, że nie tylko ja mam problemy, ale wielu innych ludzi też. Bardzo podoba mi się postawa Poli w tej historii. Kobieta musi poradzić sobie z wieloma rzeczami, które są jej zupełnie nieznane, ale udaje jej się wszystko ogarnąć.