Ostrakon. Da Vinci i Kopernik - spotkanie, o którym Watykan wolałby zapomnieć

Jeśli macie ochotę na wyborną historię, wciągające intrygi, zaskakujące plot twisty i rozbudowaną fabułę - ,,Ostrakon" @[Adres usunięty]wski będzie idealny!

Dwie linie fabularne, które dzieli ponad 500 lat, a łączy pewna tajemnica.

Śmierć Zygmunta Rokosza - profesora historii starożytnej - pozostaje niewyjaśniona. Jego żona, Łucja, nie może jednak tego tak zostawić. Na jaw wychodzą coraz to nowsze wątki. Historia robi się coraz bardziej zawikłana, a niebezpieczeństwo staje się coraz bliższe.

By rozwiązać tę zagadkę, razem z główną bohaterką, przeniesiemy się w przeszłość, do roku 1507 i do losów Mikołaja Kopernika.

,,Ostrakon" to książka niesamowicie wciągająca. Te wszystkie intrygi, tajemnice, tajne misje i sekrety nie pozwalają zapomnieć o tej historii. Po odłożeniu jej na półkę woła do nas i kusi dalszym biegiem zdarzeń. I nie warto długo dać się prosić. Bo ,,Ostrakon" ma do zaoferowania niewątpliwie ciekawą fabułę, barwnych i żywych bohaterów oraz oryginalny zamysł.

Krzysztof Czyżewski zadbał o to, aby jego książka była niebanalna - i to w każdym wymiarze. Pomysł na historyczną intrygę, która łączy przeszłość z teraźniejszością, jest po prostu wyborny. Czytało się to świetnie.

Bohaterowie bardzo szybko zdobywają naszą sympatię, są także unikalni i jednocześnie bardzo naturalni. Szczególnie kreacje historycznych postaci skradły moje serce. Często widzimy renesansowych uczonych jako sztywnych, nudnych, bezbarwnych i oklepanych. Taki obraz przekazują lekcje historii.

,,Ostrakon" natomiast tchnął życie w tę historię. Fikcja świetnie mieszała się tutaj z faktami.

Język autora dodatkowo umilał nam to czytanie. Lekki, ale i konkretny. Płynny, ale stopniowo dawkował napięcie.

Ta książka to gwarancja zaangażowania i emocji. Przepadniecie w tych intrygach. Zaprzyjaźnicie się z bohaterami. Utoniecie w historii.

I co najważniejsze - nie będziecie tego żałować.

Aż wstyd się przyznać, ale jeszcze nigdy nie byłam w Toruniu, dlatego najwyższa pora zawitać do miasta Kopernika i pierników. Dlaczego akurat Toruń? Bo to tu między innymi rozgrywa się akcja książki „Ostrakon” Krzysztofa Czyżewskiego i tak jak już się domyślacie, głównym bohaterem jest słynny Mikołaj Kopernik.

Fabuła książki dzieli się na dwie linie czasowe, w jednej, tej współczesnej poznajemy Łucję, żonę martwego profesora, która chce dowiedzieć się, co się stało z jej mężem. Dlaczego ten niedawno zaczął interesować się Kopernikiem i dlaczego miał przed nią sekrety? Druga linia czasowa to czasy Mikołaja Kopernika. Młody doktor dostaje od króla Polski ważną misję dostarczenia tajemniczej skrzyni prosto do rąk papieża. To, co się kryje w skrzyni, nurtuje przyszłego wybitnego astronoma, dlatego po drodze próbuje dowiedzieć się, jakie tajemnice wiezie do Rzymu. 

Z początku ciężko było mi się wgryźć w fabułę, dopiero po rozpoczęciu podróży Kopernika, wyciągnęłam się na tyle, że naprawdę z zaciekawieniem czytałam kolejne rozdziały. Po otrzymaniu skrzyni dostajemy w końcu przygodę i mnóstwo ciekawej historii. I to historii bezpośrednio z 1507 roku, jak i tej dostępnej współcześnie. Prywatne śledztwo Łucji dostarcza nam dużo faktów z życia Kopernika, ludzi z jego otoczenia, Biblioteki Aleksandryjskiej czy Torunia. Podobała mi się ta lekcja historii. Gdy akcja już się rozkręciła, chciałam tak samo, jak doktor, dowiedzieć się, co jest w skrzyni. 

Autor stworzył naprawdę ciekawą, wymyśloną historię opartą w głównej mierze na faktach. Fajnie jest tak usiąść i pomyśleć, co by było, gdyby. W książce dostaliśmy ciekawe wątki i zagadnienia do rozkminki. Dodanie do powieści takich znanych postaci jak Leonardo da Vinci czy Rafael Santi zwiększyło tylko mój próg zainteresowania lekturą.

Mimo początkowej dłużyzny i wolno rozkręcającej się akcji, polecam „Ostrakon”. Warto przebrnąć przez ciężki początek, by później móc cieszyć się porywającą historią i to w dosłownym znaczeniu.

Dziękuję @wydawnictwo_pascal_books za egzemplarz otrzymany w ramach współpracy barterowej.

Kto zawłaszczy hasztag #polskiDanBrown? Dotychczas stawiałem na Leszka Hermana, ale właśnie wyrósł mu piekielnie groźny konkurent w osobie Krzysztofa P. Czyżewskiego. Jego “Ostrakon” podbija gusta najbardziej wyrafinowanych czytelników, a rozmowom o tej powieści nie ma końca.

“Niektórzy potrafią wyczuć nadchodzącą śmierć” - tak rozpoczyna się opowieść, w której przeszłość i teraźniejszość splatają się w intrygującym tańcu, tworząc nieustanny dreszcz emocji, pobudzany wydarzeniami sprzed wieków. “Ostrakon” to fascynująca podróż w czasie, gdzie wraz z bohaterami zanurzamy się w mroczne zakamarki historii i współczesności, odkrywając tajemnice, które mogą zmienić wszystko.

Akcja powieści Czyżewskiego rozgrywa się na dwóch płaszczyznach czasowych, które doskonale się uzupełniają – współczesny Toruń oraz renesansowa Europa. Historia zaczyna się od tajemniczego pożaru, śmierci wybitnego profesora i odkrycia zagadkowego pendrive’a, który zdaje się być kluczem do rozwikłania zbrodni. W równoległym wątku spotykamy samego Leonarda da Vinci i Mikołaja Kopernika, co wprowadza do powieści fascynującą mieszankę nauki, sztuki i politycznych intryg. Na pierwszy plan wysuwa się młoda Łucja, wdowa po profesorze, która zmagając się z osobistymi traumami, wplątuje się w odkrywanie tajemnic związanych z postacią Kopernika. Połączenie obu światów – historycznego i współczesnego – stanowi o sile tej powieści.

“Ostrakon” na tle innych powieści sensacyjno - historycznych wyróżnia niezwykle precyzyjnie utkany wątek tajemnicy i zagadek, które stopniowo wychodzą na jaw. Niezwykle interesująca jest symbolika ukryta w dziełach sztuki, która powoli prowadzi czytelnika do odkrycia kluczowych elementów fabuły. Książka przepełniona jest symbolami, historycznymi nawiązaniami i fascynującymi odniesieniami do wielkich umysłów renesansu. Dla miłośników kryminałów intelektualnych to prawdziwa uczta.

Powieść Czyżewskiego to nie tylko fascynująca intryga, doceniona [Adres usunięty]. przez Roberta Małeckiego. “Ostrakon” stawia wiele ważnych pytań o moralność wybitnych postaci historii, granice prawdy, odpowiedzialności i poświęcenia. Czy zawsze warto dążyć do odkrycia prawdy, nawet jeśli może ona zburzyć nasze dotychczasowe życie? Jakie konsekwencje niesie ze sobą wiedza, która przez wieki była skrywana? W tle tych refleksji autor porusza też kwestię ludzkiej tożsamości, siły pamięci i skomplikowanych relacji międzyludzkich.

Siłą prozy Krzysztofa P. Czyżewskiego jest niepowtarzalny klimat, który skutecznie przenosi nas do dawnych wieków, jednocześnie pozostawiając w napięciu w realiach współczesnych. Autor doskonale buduje atmosferę tajemnicy, a postaci – zarówno historyczne, jak i fikcyjne – są pełnokrwiste, złożone i przekonujące. Szczególnie wątek Łucji, która zmaga się z własnymi demonami, przyciąga i sprawia, że czytelnik chce towarzyszyć jej do końca.

“Prawdą jest, że niezwykle mało wiemy o życiu tego wybitnego uczonego aż do momentu, kiedy rozpoczął on studia w Krakowie. Wiele jest ciekawych i śmiałych hipotez dotyczących jego życia. Mnie niektóre z tych teorii przekonały, a co najmniej natchnęły, by użyć ich jako inspiracji do niektórych wątków fabuły tej powieści” - pisze Czyżewski w posłowiu na temat Mikołaja Kopernika. Nie wspomina tam jednak, zapewne z uwagi na wrodzoną skromność, jak doskonale włada portretami psychologicznymi swoich historycznych postaci. Bryluje znajomością ich życiorysów, ale ujmuje tym, jak odsłania ich psychikę, wrażliwość, systemy wartości i wewnętrzne motywacje. To wręcz nieprawdopodobne i stanowi moje osobiste odkrycie w tej powieści.

W 2023 roku ukazało się w Polsce 498 kryminałów i thrillerów. “Ostrakon” nie przypomina żadnego z nich. Jest tak unikalny, jak tylko to możliwe, a Krzysztof P. Czyżewski w swym geniuszu odkrył recepturę tworzenia historii, których nie sposób wymazać z pamięci.

Ostrakon nie jest książką, którą czyta się z wypiekami na twarzy. No – może trochę pod koniec. To raczej historia opowiadana ze spokojem, ale i dużą swadą. Autor zafundował czytelnikom powolne zanurzenie, a na końcu sprawdził, czy umieją pływać, ewentualnie jak długo wytrzymają, wstrzymując oddech. Bo końcówka naprawdę mocno przyspiesza, a razem z nią i tętno.

Początek roku 1507 został opisany na tyle realistycznie, że jestem skłonna uwierzyć, że naprawdę tak było. Co mi utkwiło w pamięci najbardziej, to Kacper chodzący z dziurą w bucie mimo trwającej zimy, mający w planach załatanie jej szmatką umoczoną w smole. Bardzo to malowniczy obraz tamtych czasów. Równie mocno zainteresowała mnie scena, w której Kopernik robi lekarstwo na zapalenie dziąseł z ziół i składników, które ma w kuchni. Jednak nie o tym jest ta część książki i fani dawnych podróży statkami na pewno znajdą tu wiele ciekawych szczegółów, podobnie jak miłośnicy dawnych obyczajów i praw ustanowionych wielowiekową tradycją. A na koniec spotkają kilka postaci historycznych, o których zwykle nie wspomina się w kontekście życia towarzyskiego.

Jeśli chodzi o Łucję, jej przyjaciółki i studenta jej męża – Alka, to powiem tyle: mam nadzieję, że jeszcze ich spotkam. To bardzo fajne grono ludzi, którzy zawsze mogą na siebie liczyć. Doprawdy byłoby przykro, gdyby autor skazał ich na literacki niebyt. Z całą pewnością zasługują na powrót.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

*współpraca reklamowa*

Książka zainteresowała mnie tytułem, ale szczególnie tym zapisanym mniejszym drukiem. Opis wskazywał na zagadkową opowieść z historią i sprawami kościelnymi w tle, czyli kolejne rzeczy, które mnie interesują.

Książka zawiera w sobie dwie odrębne, choć powiązane ze sobą historie. Pierwsza z nich rozgrywająca się w czasach współczesnych, gdzie wdowa po zamordowanym profesorze stara się rozwikłać zagadkę jego śmierci. Odnajdując kolejne poszlaki natrafia na badania, które prowadził jej małżonek, a to sprowadza na kobietę problemy i zagrożenia. Druga historia skupia się na dobie renesansu, gdzie Mikołaj Kopernik wyrusza wraz z kompanem z tajną misją przekazania podarku dla ojca świętego. Oboje w podróży napotykają kolejne problemy, ale także przyjaciół doktora, którzy śpieszą z pomocą aby ci zrealizowali misję.

Jestem pod ogromnym wrażeniem tej książki. Sposób w jaki autor łączy wydarzenia teraźniejsze z przeszłymi jest imponujący. Szczerze mówiąc dużo bardziej podobały mi się te rozdziały, w których akcja toczy się we współczesnym świecie. Zbieranie poszlak, poszukiwanie dowodów, tajemnicze wydarzenia i sekrety, nawiązywanie do historii zarówno miasta Torunia, samego Kopernika ale także całego kraju, stanowi bardzo ciekawą mieszankę tematów i wątków, trochę zahaczając o literaturę detektywistyczną. Z kolei rozdziały poświęcone przeszłości nie do końca mi się podobały, zabrakło mi w nich klimatu, bohaterowie mieli sporo szczęścia i za dużo tam zbiegów okoliczności. W tych rozdziałach pojawiają się też wątki i motywy polityczne, których szczerze nie lubię, i które niemal zawsze psują mi radość czytania. Tutaj pojawia się też ciekawość co jest prawdą, a co fikcją literacką.

Czyta się ja bardzo dobrze, ale też trzeba ruszyć głową, starając się poukładać sobie wszytko i rozwiązać zagadki, jednocześnie nie dostałam odpowiedzi na wszystkie moje pytania.

Mam mieszane uczucia, jako fanka teorii spiskowych, w które zamieszany jest Da Vinci jestem rozczarowana, ale jako miłośniczka historii jestem zachwycona.

*olilovesbooks2*

Czy można połączyć wątki historyczne ze współczesnością i na ich kanwie ułożyć fabułę pasjonującej powieści sensacyjnej? Owszem! Można też się przy niej nieźle bawić, a to już niebywała sztuka żeby dwa, wydawać by się mogło nie pasujące do siebie wątki, połączyć i zachwycić.

Historia ta przekazana została czytelnikom w dwóch ramach czasowych; jest i wersja współczesna, i wersja z początków XVI wieku. I te, odległe w czasach wydarzenia splatają się ze sobą, po to by ostatecznie zsumować mianowniki i rozwiązać zagadkę. A ta jest całkiem poplątana i oryginalna, i nie dość, że trzeba pogłówkować, by wpaść na trop rozwiązania, to jeszcze zagłębić się w historii życia Mikołaja Kopernika i Leonarda da Vinci.

Ta powieść, to kolejna historyczna przygoda, którą autor przygotował z niezwykłym pietyzmem. Przygotował się doskonale. Zbadał dokładnie epokę, przeanalizował, wyciągnął wnioski i na podstawie własnych badań stworzył arcyciekawą treść. Czyżewski to gawędziarz, piewca historii okutanej w najpyszniejsze fabularne szaty.

To był arcyciekawy thriller, łączący doskonale wątki współczesne z mnóstwem historycznych treści. Drobiazgowa, rzutka i inteligentna fabuła, cudownie przeplatała się z tysiącami opowieści z przeszłości, które kierowały bohaterów w najmniej spodziewane miejsca. Obrazu dopełniały świetne dialogi, dobrze ilustrujące sceny i nieprawdopodobne zwroty akcji, zaskakujące raz po raz i wywracające fabułę do góry nogami.

Bardzo podobała mi się ta przeplatana konstrukcja. To przekładanie treści historycznych ze współczesnymi, odkrywanie dawno zapomnianych tajemnic, na które nie było odpowiedzi, albo zagłębianie się w meandrach kilkusetletnich biografiach ówczesnych mistrzów, to uczta dla zmysłów i pstryczek w nos dla ludzi żyjących tu i teraz.

Takich historii nam trzeba. Wielowątkowych, złożonych i wyrafinowanych. Wspaniała, mocna książka z historycznym kręgosłupem, który trzyma w ryzach całą opowieść. Doskonała rozrywka!