Ostatnia z Krwi

Czytacie fantastykę?

Autor: Aleksandra Pilch

Tytuł: Ostatnia z Krwi

Wydawnictwo: Papierowy Księżyc

Historia zaczęła się bardzo ciekawie, nawet nie chciałam jej odkładać. Już od początku bardzo podobało mi się to ile ta książka ma stron, było ich dużo, jednak lubię, kiedy mogę w fantastyce przeczytać więcej losów bohaterów na raz.

Niestety miałam małe problemy związane z czytaniem, nie z powodu książki, lecz braku czasu. Z racji tego nie do końca wczułam się tak jak chciałam, lecz nie odejmuje to jej oceny.

Podobało mi się to w jaki sposób możemy poznać historię bohaterki. Wkroczyłam w jej życie w takim momencie, że nie do końca wiedziałam, co mam sądzić o tym, lecz czytałam dalej. Bardzo było mi przykro z powodu tego, co się wydarzyło.

Chciałam jak najszybciej dowiedzieć się co będzie dalej. Jeszcze bardziej wciągałam się w nią bez opamiętania.

Kilka momentów wprawiło mnie w osłupienie, ponieważ nie spodziewałam się ich. Historia jest zaskakująca, co sprawia, że jeszcze lepiej się ją czyta. Czasem nawet nie zrozumiałam tego, co się w niej działo, lecz to może być spowodowane odkładaniem z braku czasu. Zżyłam się trochę z bohaterką, a to zakończenie po prostu mnie zdenerwowało. Jest mi bardzo przykro i nie do końca wiem co mam o tym sądzić. Jeżeli chcecie do niej zajrzeć, to się nie wahajcie. Ocena 8/10

„Ostatnia z krwi” to zaskakująca, krwawa i pełna akcji lektura. A co najlepsze, jednotomówka!

Główną bohaterką jest Dalillah, która jako jedyna przeżyła rzeź sabatu Krwi. Ciągle ucieka, dopóki nie spotka sprzymierzeńców, a potem przyjaciół, wtedy podejmie walkę. Jeśli jesteście ciekawi jak się ona zakończy, koniecznie sięgnijcie po ten tytuł.

Książkę czyta się bardzo dobrze, fabuła naprawdę wciąga, bohaterowie są fajnie wykreowani, bardzo ich polubiłam. Z zapartym tchem śledziłam wydarzenia, naprawdę wiele się dzieje. I zupełnie nie spodziewałam się takiego zakończenia, jednak myślę, że jest ono w porządku. Ma sens i uważam, że autorka dobrze się sprawiła.

„Ostatnia z krwi” jest zdecydowanie warta przeczytania. Mnie bardzo się podobała i polecam! Uwielbiam książki pełne magii i nadprzyrodzonych istot oraz oryginale historie, a tutaj to znajdziecie.

"Ostatnia z krwi" to książka, która skupia się na życiu czarownicy Dalillah Roy. Dalia jest ostatnią ocalałą z zagłady jej sabatu Krwi. Polują na nią watahy Jadeitu i czarnodzieje Światła i wampirów Zmierzchu. Pozostawiona sama sobie, osaczona, osamotniona ucieka przed wilkołakami i innymi, którzy chcą ją zabić. Niespodziewanie trafia na Samuela i Thomasa - Alfę i Omegę Onyxu i ich towarzyszy, którzy razem tworzą Protektoriat Ras - aby ochronić i uratować przed wojną. Dalia ma magię krwi, dysponuje wielką choć nieokiełznaną mocą. Razem z towarzyszami walczy w nierównej walce z wrogami. Na początku nieufnie, potem stają się przyjaciółmi. W brutalnym starciu o odzyskanie równowagi najmniejszy błąd może kosztować życie. Wrogowie wykorzystają każdy sposób, by zgładzić tych, którzy nie chcą im się podporządkować.

Chyba nikogo nie zdziwi, gdy powiem, że kocham tą książkę? Kolejna genialna książka spod pióra Aleksandry Pilch! Po "Naszych ciałach" byłam ogromnie ciekawa kolejnej powieści, którą napisała. Tym razem mamy coś totalnie innego bo fantastykę - ale jaką fantastykę! Bardzo lubię styl pisania autorki więc od razu wciągnęłam się w tą historię i dosłownie przez nią płynęłam! Akcja od pierwszych stron jest wartka, szybka wręcz pędzi. Fabuła tej książki jest genialna i nie spotykana. Świat został tak dobrze wykreowany i wszystko jest tak ze sobą spójne i dobrze przemyślane, że aż miło sie to czyta. Akcja wciąga od pierwszych stron i trzyma w napięciu do samego końca. Świat jest barwny choć mroczny, niebezpieczny i krwawy - naprawdę krwawy bo krew się leje strumieniami a przemoc goni przemoc. To ile ja emocji przeżyłam i ile ja załamań nerwowych przeszłam to tylko niewielki szczególik. Bohaterowie - cóż mogę powiedzieć no kocham ich całym sercem bo inaczej się nie da. Są wyraziści, wspaniale wykreowani i sprawiają, że kocha się ich od razu. Dalia jest silna i mimo, że momentami ma problemy z panowaniem nad swoją mocą jest totalną powerful women! Thomas i Samuel, czyli kolejny genialny duet w którym nie umiem wybrać kogo lubię bardziej🥴. Naprawdę no kocham tych chłopaków! Tak się świetnie uzupełniają, że po prostu wow! Oni i Dalia tworzą tak mocną ekipę, że wierzcie mi na słowo - aż ma się ciary! Zakończenia tej historii nie będę zdradzać ale powiem, że jest takie słodko gorzkie🥴.

Jeśli szukacie dobrej, mrocznej i krwistej fantastyki to książka Aleksandry Pilch będzie dla was idealna! Świetna fabuła, genialnie wykreowani bohaterowie i mnóstwo emocji - taka właśnie jest "Ostatnia z Krwi". Zachęcam was do poznania historii Dalii, zapewniam - nie zawiedziecie się! Polecam!🥺💜

‘Ostatnia z krwi’ to książka z gatunku fantasy, która oczarowała mnie okładką oraz zaintrygowała opisem. Jest to opowieść niezwykła, wciągająca, mroczna oraz skomplikowana.

Wpierw zacznę od kilku słów na temat wydania książki, gdyż jest bardzo dopracowane. Okładka przyciąga wzrok zarówno od zewnątrz jak i wewnątrz, ale największym pozytywnym zaskoczeniem są początki rozdziałów, które ozdobione są klimatycznym obrazkiem. Co prawda każdy rozdział ma taką samą ilustrację, mimo to jest to naprawdę piękne urozmaicenie. Ogromnym plusem dla książki tego typu jest umieszczenie przez autorkę, krótkiego słowniczka pojęć na końcu książki. Bardzo przydatny dodatek, biorąc pod uwagę ilość nowych pojęć jakimi czytelnik jest bombardowany od samego początku.

Cała akcja powieści rozgrywa się dynamicznie, przez co czyta się ją dość szybko oraz zapewnia to brak nudy. Autorka miała świetny pomysł na historię, choć odniosłam wrażenie, że nie do końca został ON wykorzystany. Kiedy zaczęłam czytać książkę, miała nieodparte wrażenie, że czytam którąś z kolei część, a nie jednotomową pozycję. Sporo aspektów było niejasnych, sporo pobieżnie przedstawionych, nie będę ukrywać, że mi to trochę przeszkadzało. Z biegiem akcji oraz stron było lepiej, choć i tak były momenty takie jak wspomnienia bohaterki, które był jakby wyciągnięte z kontekstu oraz dające więcej pytań niż odpowiedzi. Jednym z plusów oraz zarazem minusów tej historii jest mnogość bohaterów. Jest ich dużo, są różni, co sprawia, że mocno ubarwiają całą opowieść, ale też sprawiają, że łatwo można się pogubić.

Podsumowując, jest to świetny pomysł na książkę, który w moim odczuciu lepiej pasuje do trylogii niż powieści jednotomowej. Jeśli lubicie książki z podgatunku dark fantasy, to jest to pozycja dla Was, którą polecam poznać, gdyż autorka ma świetne pomysły oraz duży potencjał.

Czy są wśród nas fani fantasy? Zgłaszajcie się w komentarzach - jestem ciekawa ilu nas tu jest.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję wydawnictwu Papierowy Księżyc oraz autorce Aleksandrze Plich.

Gdy zabieracie się za fantastykę wolicie, gdy historia ma jeden tom, czy więcej?

Ostatnio miałam okazję przeczytać „Ostatnią z krwi”, czyli książkę Aleksandry Plich. Od kiedy tylko zobaczyłam jej opis byłam niesamowicie ciekawa historii i tego jak autorka poradziła sobie w tym gatunku.

Jak wyszło? Całkiem nieźle, ale mam też kilka uwag.

Zacznę jednak od plusów. Największą zaletą jest według mnie styl autorki, przyjemny i lekki. Generalnie książkę czytało mi się bardzo szybko, co zasługuje na pochwałę.

Również zakończenie zwróciło moją uwagę i było przede wszystkim satysfakcjonujące, a tego właśnie oczekuje po jakiejkolwiek lekturze. Podoba mi się również to, że jest jednoznaczne (przynajmniej dla mnie) i raczej historia zakończy się na jednym tomie.

Nie mogę też nie wspomnieć o tym jak bardzo podoba mi się okładka! Zdecydowanie jest ona jedną z najładniejszych jakie ostatnio trafiły na mój regał.

Jednak jest jedna rzecz, która sprawiła, że w ogólnym rozrachunku odjęłam „Ostatniej z krwi” kilka punktów. Otóż brakło mi obszerniejszego wprowadzenia w świat przedstawiony. Mimo słowniczka (którego umieszczenie jest zdecydowanie plusem) do samego końca momentami ciężko było mi się połapać w zasadach panujących w tym uniwersum. Trochę szkoda, ale z tego co wyczytałam jest to chyba debiut autorki w tym gatunku, więc liczę, że przy następnych książkach będzie coraz lepiej.

Moja druga i zarazem ostatnia uwaga dotyczy czegoś bardzo subiektywnego. Zabrakło mi w tej książce wątku romantycznego (a przynajmniej ja go nie wyłapałam). Prawdopodobnie gdyby się pojawił, to bardziej kibicowałabym bohaterom. Jednak rozumiem, że taki był zamysł. Mimo to lojalnie ostrzegam wszystkich fanów miłosnych uniesień.

Podsumowując, tak jak wspomniałam wcześniej jest to według mnie niezły debiut jeśli chodzi o ten gatunek. Nie wszystko mi co prawda w tej historii zagrało i brakło mi relacji między bohaterami, dzięki którym mogłabym im bardziej kibicować. Dlatego nie jest to może książka, którą będę wspominać z wypiekami na twarzy, jednak mimo to bawiłam się dobrze. Jeżeli lubicie takie klimaty, to sięgnijcie i przekonacie się sami, czy to historia, która was urzeknie, bo wiem, że znalazła już grono fanów!

Zacznę od tego, że styl autorki jest bardzo przyjemny. Pomysł na książkę jest interesujący. Podobnie jest z samym światem, jednak brakowało mi większej ilości opisów, które pomogłyby poznać go nieco lepiej.

W książce dzieje się bardzo dużo i to od samego początku. Momentami nie mogłam się oderwać, jednak inne momenty były dla mnie zbyt chaotyczne i mocno się gubiłam.

Dość podobnie jest z bohaterami. Są oni wykreowani naprawdę dobrze. Są rzeczywiści i łatwo ich polubić lub wręcz przeciwnie - znienawidzić. Jednak nagle wprowadzona duża liczba postaci spowodowała we mnie małe zagubienie. Szkoda, że nie zostały one wypisane w słowniczku, który znajduje się na końcu książki, znacznie ułatwiłoby to sprawę.

Bardzo podobało mi się przedstawienie różnych bytów nadprzyrodzonych, a przede wszystkim ich różnorodność oraz zróżnicowane zachowania w zależności od 'gatunku'.

Ciekawie przedstawione zostały również relacje między bohaterami oraz ich zdolność do poświęcania się dla pozostałych członków swojej wybranej rodziny. Jedynie dziwne było dla mnie przywiązanie głównej bohaterki do nowo poznanych osób, jednak Dalillah straciła wielu bliskich w tak krótkim czasie, więc jestem w stanie to zrozumieć.

Ogromnie podobała mi się zakończenie książki. Nie chcę zdradzać nic więcej, ale prawdopodobnie będzie to jedno z moich ulubionych zakończeń książkowych.

Mimo pewnych niedoskonałości, książkę czytało mi się naprawdę przyjemnie. Jeśli szukacie ciekawej jednotomówki napisanej przez polską autorkę, to śmiało możecie spróbować z tą pozycją.

Ulubiony cytat : Powiedzieć, że ta eksplozja mocy była obezwładniająca, to jakby przemilczeć czyjeś płomienne wyznanie miłości, gdy chciało się wykrzyczeć podobną odpowiedź. Ona rozrywała na kawałki moją duszę.

Zawsze fascynuje mnie wyobraźnia autorów książek fantastycznych. Kiedyś sięgałam po nie częściej, lecz teraz bardzo sporadycznie.

W powieści Ostatnia z Krwi zostajemy wciągnięci w świat przeróżnych istot - czarowników, olbrzymów, wampirów oraz zmiennokształtnych. Główna bohaterka wiedźma Dalia po eksterminacji swojego sabatu musi się mierzyć z otaczającym złem. Zabicie jej klanu było dopiero wstępem do zbliżającej się brutalnej wojny domowej. Akcja goni akcję. Schemat jest powtarzalny. Walki, potyczki, wojny, narady, sojusze, zdrady są na każdym kroku. Czasami, aż było ich zbyt dużo i za szybko, przez co panował chaos. Same sceny walk szczerze zasługują na uznanie, ponieważ były bardzo dobrze opisane i ociekały hektolitrami krwi. Wiele razy jednak się gubiłam, szczególnie przy bohaterach, których było na pęczki. Gdyby książka została podzielona na kilka tomów byłaby to jedna z najlepszych i najciekawszych serii fantasy, którą śmiało można by było zekranizować.

Nie do końca odpowiadała mi narracja. Pomieszanie perspektyw trochę mnie wybijało z rytmu i musiałam się mocniej skupić.

Zakończenie zasługuje na ogromne brawa.