Ostatnia Sztuka Tadeusa Voldta

Zamiast szelestu kartek podczas przewracania stron, słyszymy dźwięki różnych mechanizmów czy metalu tartego o metal pochodzącego z właśnie rozkładanego ukradzionego zegarka, który jest jeszcze ciepły od ciała dawnego właściciela. W każdym akapicie czuć ten niesamowity, wiktoriański, łotrzykowski, gangsterski klimat, który wręcz emanuje z książki i wzrasta ze strony na stronę. Nie da się go nie lubić!

Główną bohaterką jest silna kobieta, której samej przyszło żyć i zarabiać na siebie w świecie zdominowanym przez mężczyzn. Jej determinacja, żeby przetrwać, nie trafić na ulicę oraz profesjonalizm w pracy zachwyca. Im jesteśmy dalej, tym bardziej Iva z powodu naglącej potrzeby zdobycia pieniędzy skręca w szemrany światek. Nie spada wbrew pozorom opinia czytelnika o niej, bardzo szybko przywiązujemy się do głównej bohaterki i coraz bardziej kibicujemy. Przy tej jej niesamowitości jest ludzka i w jakiś sposób niezwykle bliska. Popełnia błędy, uczy się na nic, nie wszystko jej się udaje- to chyba najbardziej zachwyca mnie w Ivie.

Gorąco polecam Wam „Ostatnią sztukę Tadeusa Voldta”. Masa zwrotów akcji, cudownie wykreowany świat, jeszcze lepiej bohaterowie. W pewnym momencie musiałem aż stopniować emocje! To była niesamowita przygoda.

Ostatnia sztuka Tadeusa Voldta to drugi tom cyklu Miasta Szulerów. Tomasz Marchewka ponownie przenosi nas do Hausenberga. W półświatku spotykamy nowych bohaterów, którzy żyją w świecie intryg i nie do końca legalnych interesów. Przygoda szulerów wciąga a gangsterski klimat sprawia, że nie sposób się od niej oderwać. Książka pełna akcji z ciekawą fabułą. Osoby, które nie czytały pierwszej części bez problemu powinny się odnaleźć w tej części :)

Książka wciągająca od pierwszych stron. Dużym plusem jest to iż nie trzeba znać poprzedniego tomu i jest to oddzielna historia. Zdecydowanie coś po co będzie sięgać młodzież z zainteresowaniem do fantastyki oraz akcji. Fabularnie dostajemy różne smaczki o raz dość szczegółowe opisy związane z planami. Szczerze polecam.

WITAJ W HAUSENBERGU!

Całe cztery lata czekałam na kontynuację Wszyscy patrzyli, nikt nie widział i w końcu jest! Chociaż trzeba od początku zaznaczyć, że to raczej samodzielna historia, umieszczona w tym samym uniwersum i można ją spokojnie czytać bez znajomości pierwszego tomu. Tym razem naszą główną bohaterką jest Iva - dziewczyna, której nieustępliwość, siłę i odwagę polubiłam od razu. Iva wpada w groźny świat lokalnej bandyterki, próbując ratować to, co zostało jej po zmarłym ojcu. Potrzebna jej duża suma pieniędzy, jednak czy takie kwoty da się szybko i przede wszystkim legalnie zdobyć? Tu zaczynają się schody i problemy naszej postaci. Gdzieś równolegle mamy Tadeusa Voldta, który właśnie wydostał się z więzienia i obserwuje, jak bardzo przez ostatnie osiem lat zmienił się Hausenberg i zasady w nim panujące. I takim sposobem drogi tych dwojga się przetną - co z tego wyniknie? Tego nie zdradzę. Ale musicie wiedzieć, że Tomasz Marchewka potrafi zaciekawić czytelnika i wprowadzić go w ten mroczny, zadymiony i łotrzykowski klimat Hausenberga. Nie poprzestaje na wielowarstwowych bohaterach, ale idzie o krok dalej i kreuje niezwykle plastyczny świat przedstawiony, który ma się ochotę odwiedzić. Trzecioosobowy narrator z wyczuciem opowiada nam całą historię i w odpowiednich momentach dawkuje emocje. Ponadto, styl pisania Marchewki jest niezwykle przyjemny i lekki w odbiorze, zupełnie tak, jak w przypadku poprzedniej książki z serii. Są też jednak i różnice - Wszyscy patrzyli, nikt nie widział miało pewien podział na rozdziały, których tytuły określały nam ramy czasowe, zaś tutaj nie ma takiego typowego podziału na rozdziały. Jest dosłownie kilka takich nowych części, które oznaczone są rysunkiem kół zębatych, jednak na próżno szukać jakiejś numeracji czy też nazwy rozdziału. I przyznam, że to jednak był w moim odczuciu mały zgrzyt - wolę, gdy mam do czynienia z podziałem na rozdziały, najlepiej niezbyt długie i tytułowane lub numerowane, abym mogła jakoś łatwiej odnaleźć się w historii.

Mimo wszystko, przeczytałam Ostatnią sztukę Tadeusa Voldta z ogromną przyjemnością i z pewnością będę wyczekiwała kolejnych książek Tomasza Marchewki. A jeśli Wy lubicie takie opowieści z łotrzykowskim klimatem, to ta pozycja jest zdecydowanie dla Was!

@[Adres usunięty]

Przyznam się szczerze, że nie czytałam pierwszego tomu i troszkę się obawiałam czy aby na pewno w odpowiedni sposób wgryzę się w fabułę. Lecz mimo moich początkowych obaw poszło mi zaskakująco dobrze. I ku mojemu zaskoczeniu momentalnie wgryzłam się w historię. Książkę pochłania się w okamgnieniu. Niezwykle wciągająca fabułą oraz sieć intryg i ten specyficzny klimat. Akcja powieści jest dość wartka i dynamiczna. Bohaterowie niezwykle realistyczni. Polubicie ich od pierwszych stron.

Tomasz Marchewka zabierze czytelnika w wyjątkową podróż do Hausenberga, miasta dla gangsterów, bandziorów i innych dziwnych typów spod ciemnej gwiazdy. To miasto Szulerów, które rządzi się swoimi niepisanymi zasadami.

Tadeus Voldt mistrz w swoim fachu, kasiarz po przerwie wraca do pracy i planuje kolejny skok. Czy tym razem wszystko pójdzie po jego myśli?

Iva Shlitz jest najlepszym w mieście kurierem, czy poradzi sobie z przeszkodami, które los postawił na jej drodze?

Noma zna miasto jak własną kieszeń, każdy zaułek, niebezpieczny kąt i mroczną stronę miasta.

Szemrane interesy to chleb powszedni dla naszych bohaterów. Ale to miasto jest inne. Trójka bohaterów będzie musiała odnaleźć się w tym specyficznym mieście.

Jedynym minusem według mnie to zakończenie, które mi osobiście nie do końca przypadło do gustu. Liczyłam na coś więcej. Ale i tak nadal uważam, że lektura warta uwagi. Dajcie się wciągnąć w świat intryg i sięgnijcie po tę lekturę.

"-Niemało — potwierdziła. - Zwłaszcza dla kogoś, kto nie okrada banków i nie napada na ludzi. I wiesz, co się okazało? Że według tych reguł po prostu nie da się grać..."

*

Hausenberg to miasto gdzie szemrane interesy są na porządku dziennym, to raj dla szulerów, bandziorów i innych szumowin. Tadeus Voldt to kasiarz 🪙 — mistrz w swoim fachu i po "niefortunnej" przerwie planuje kolejny skok. Iva Shlitz jest najlepszym w mieście kurierem, jednak to nie wystarczy, aby osiągnąć cel, jaki sobie obrała. Noma zna miasto oraz jego mroczną stronę i doskonale zdaje sobie sprawę, że raz wkraczając do świata klik, złodziei, oszustów i Rekinów nie ma z niego ucieczki. Ta trójka z pewnością może sobie pomóc... ale czy to wystarczy, aby wygrać z "Miastem Szulerów" i jego zasadami...

*

"Ostatnia sztuka. Tadeusa Voldta" to książka, którą po prostu się czyta i nawet nie myśli o jej odłożeniu. Przepełniona akcją, intrygami oraz oszustwami nie daje szansy na nudę. A fakt, że momentami przypominała mi kultowy film "VaBank" w moich oczach dodatkowo działał na jej korzyść.

*

Szczególną sympatią obdarzyłam główne postacie, których kreacja przypadła mi do gustu i chętnie przeczytałabym więcej o ich przygodach — zarówno tych z przeszłości, jak i przyszłości.

*

Mówiąc o tym, co mi się podobało, nie mogę pominąć samego klimatu książki — typowego dla półświatka "brudu" i brutalności.

*

Ciekawym zabiegiem było dodanie mieszanki alchemii oraz techniki do historii, które są stałym elementem stworzonego świata i dają lekko steampunkową atmosferę.

*

Uwaga! Pomimo że "Ostatnia..." jest drugim tomem serii, to jest również niezależną historią . Jako osoba, która nie czytała poprzedniej części, zapewniam, że nie wyłapałam, jakiś "luk" w fabule.

*

Jedyną kującą mnie po oczach wadą były przewidywalne momenty... Zwłaszcza na początku, gdzie z góry było wiadomo, że zaraz coś pójdzie nie tak, jak powinno.

*

Książkę oceniam na 8/10. Może zabrzmi to absurdalnie, ale z czystym sumieniem zapraszam was na wycieczkę do "Miasta Szulerów" .