Okno skąpane w mroku. Tajemnice Króla Shepherda. Tom 1

Dzisiaj przychodzę do Was z recenzją kolejnej książki, która została wybrana do przeczytania w ramach naszej czytelniczej akcji @czytaniezwiedzmami. Tym razem za sprawą Waszych głosów mogłam zapoznać się z twórczością Rachel Gilling, zagłębiając się w świat, który stworzyła w "Oknie skąpanym w mroku".

Główną bohaterką historii jest Elspeth Spindle. Kiedy była małą dziewczynką, tajemnicza gorączka sprawiła, że w jej żyłach zaczęła krążyć magia. Niestety w spowitym mgłą Blunder, w którym mieszka, każdy skażony tym rodzajem magii, zostaje odnaleziony i stracony. Jednak pewnego dnia, Elspeth cudem udaje się uniknąć schwytania przez grupę uzdrowicieli, którzy przeczesują królestwo w poszukiwaniu, takich jak ona. Powodzenia w ucieczce nie zapewnia jednak swoim umiejętnościom, a tajemniczemu głosowi, który zamieszkał w jej umyśle, gdy kiedyś dotknęła karty Koszmaru — jednej z dwunastu Kart Opatrzności, których zebranie jest kluczem do zdobycia lekarstwa przeciwko magicznej infekcji oraz uwolnienia Blender od mgły. Czy Elspeth przyczyni się do tego?

Samej byłoby jej bardzo trudno, ale z pomocą spotkanego w lesie rozbójnika, który jest jednocześnie siostrzeńcem samego króla i kapitanem jego kawalerzystów zadanie wydaje się nieco prostsze. Czy Elspeth i Ravyn dokonają niemożliwego? Czy cena, jaką przyjdzie im zapłacić za używanie magii, nie okaże się zbyt wysoka? Kim jest tajemniczy głos, który zamieszkał w głowie panny Spindle? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę przyznać, że chociaż opis książki znajdujący się na tylnej części okładki był zachęcający, zupełnie nie przygotował mnie na to, co faktycznie znajduje się w środku tej publikacji. Byłam przekonana, że będzie to kolejne lekkie romantasy, których ostatnimi czasy nie brakuje na rynku wydawniczym. Tymczasem otrzymałam historię, w której watek romantyczny jest tylko dodatkiem do rozbudowanej fabuły pełnej intryg i tajemnic.

Bardzo podobał mi się stworzony przez autorkę świat. Zarówno fabuła, jak i postacie zasługują na uwagę, jednak nie będę rozpisywać się na ten temat, żeby nie psuć Wam zabawy z samodzielnego odkrywania Blunder i jego tajemnic, ponieważ uważam, że aby w pełni odczuć tę wyjątkowość, złożoność i dbałość o szczegóły — trzeba po prostu samodzielnie zagłębić się w lekturze tej książki.

Myślę, że "Okno skąpane w mroku" to jedna z tych historii, które zostaną w mojej pamięci na dłużej. Nie mogę doczekać się, aż będę mogła sięgnąć po kolejny tom i tak jak sugeruje nazwa serii — odkryć wszystkie "Tajemnice Króla Shepherda".

Miasto odcięte od świata przez mgłę. Infekcja, która dopada każdego bez talizmanu ofiarując mu magię. Legenda o Duchu, który przechytrzył władcę i skazał jego poddanych na życie w strachu i szaleństwo. Bezwzględny król ścigający zakażonych. Miejsce, w którym to karty decydują o tym, jak wartościowym człowiekiem jesteś. Dziewczyna, której od młodości towarzyszy Koszmar.

Pamiętaj, nic nie jest za darmo.

Na początek muszę to zaznaczyć – w moim odczuciu „Okno skąpane w mroku” to idealne połączenie „Wespertyny”, „Na przekór nocy” i „Gołębia i węża”. To taki pierwszy punkcik, który ma Was zachęcić do sięgnięcia po tę książkę.

Po drugie – motyw KART. Słuchajcie, już dawno nie było czegoś tak oryginalnego, jak karty, które świecą światłem odpowiedniego koloru, mają przypisane MOCE (wpływanie na decyzję innych, konieczność wyjawienia prawdy, czy możliwość wtargnięcia do czyjegoś umysłu) a ich użycie wiąże się z określoną ceną. W tym świecie to karty są walutą – każdy ich pragnie i dąży do zebrania całej talii, żeby złamać ciążącą na nim klątwę. Znajdziecie tu więc zarówno skomplikowaną, mroczną magię jak i intrygi polityczne oraz rywalizację między poszczególnymi rodzinami.

Punkt trzeci. Kreacja bohaterów! Kocham postacie z tej książki. Kocham fakt, że Elspeth wreszcie nie jest we wszystkim najlepsza, że się boi, że musi prosić o pomoc wspólników jak i potwora. Że nie jest tą IDEALNĄ główną bohaterką, która zbawia świat za dotknięciem jednego palca, a raczej musi polegać na innych, żeby utrzymać się przy życiu. Uwielbiam Ravyna, który bardzo przypomina mi Reida i Corricka – jest zdeterminowany jako kapitan gwardzistów, oddany rodzinie, skrywa pełno tajemnic i prowadzi podwójne życie. Cudowne są również postacie poboczne: Elm jako gorszy syn króla, Ione, która od początku miesza i mąci, Jespyr jako światełko w tej mrocznej historii, aż w końcu Koszmar, którego myśli i uczuć nie sposób zrozumieć.

Zakończenie całkowicie mnie zaskoczyło (choć byłam pewna, że domyśliłam się wszystkiego – ostatnio muszę przestać, aż tak sobie ufać). Miałam wrażenie, że wokół mnie wirują karty Koszmaru i że naprawdę słyszę jego głos w swojej głowie. Jestem absolutnie zachwycona i potrzebuję drugiego tomu jak powietrza.

„Magia to najstarszy paradoks świata.

Im więcej daje ci mocy, tym bardziej cię osłabia.

Bądź ostrożny.

Bądź mądry.

Bądź dobry.

Magia to najstarszy paradoks świata”.

To jeden z moim ulubionych motywów w świecie fantasy – magia, która nie tylko daje, ale i odbiera, nie bierze się znikąd, a jej cena potrafi być niewyobrażalnie wysoka. A to tylko jeden z powodów, dla którego „Okno skąpane w mroku” Rachel Gillig wciągnęło mnie tak mocno.

Elspeth Spindle żyje w Blunder spowitym mgłą. Świecie, gdzie dzieci po zapadnięciu na tajemniczą gorączkę zyskują magię – zakazaną, tępioną i prześladowaną. Bo jedyna słuszna moc pochodzi z Kart Opatrzności. Elspeth ma też własną tajemnicę – potwora, który żyje w jej głowie i zyskuje coraz więcej siły. Potwora, którego pomoc jest jedynym ratunkiem zarówno dla niej, jak i królestwa. Dołącza do grupy spiskowców, którzy pragną zebrać wszystkie dwanaście kart i uwolnić kraj od choroby. I absolutnie nie ma żadnego znaczenia, że dowodzi nimi pewien kapitan kawalerzystów.

To historia, której niczego nie brakuje. Ogromnie spodobał mi się pomysł na czerpanie magii z kart (a nie z kosmosu), wytłumaczenie ich działania i cena, jaką się ponosi za ich nadmierne używanie. Z kolei wątek tajemniczej infekcji oraz rozbójników walczących w imię dobra od razu przywiódł na myśl vibe z „Na przekór nocy” Brigid Kemmerer i okazał się tak samo przyjemny. Dodajcie do tego mroczny, gotycki klimat, dworskie intrygi, koszmary nawiedzające także na jawie, bohaterów zarówno tych do kochania, jak i nienawidzenia, silną postać kobiecą, romans z motywem fake dating oraz szyderczego i sarkastycznego potwora. A wszystko otulone w lepką niczym mgła, wciągającą fabułę, niepokojące zwroty akcji oraz piękną okładkę (nie byłabym sobą, gdybym o niej nie wspomniała)!

Czujecie się przekonani?

Myślę, że nie muszę się w tej kwestii zbyt wysilać, bo dla fanów gatunku jest to książka, obok której nie można przejść obojętnie. A relacja Elspeth zarówno z przyciągającym Ravynem o nieuchwytnym uśmiechu, jak i zagadkowym Koszmarem, to coś, co po prostu pokochacie. Obiecuję!

Pewnego razu żyła pewna młoda kobieta, która skrywała w sobie koszmar...

Zamknij oczy. Wyobraź sobie królestwo otoczone zaczarowaną mgłą. Dawne przekleństwo wciąż i wciąż dotyką jego mieszkańców.

Pomyśl, że w Twoich dłoniach znajduje się karta. Jedna z tych, które złączone razem mogą zmienić wszystko.

Pomyśl o dziewczynie, która skrywa tajemnice. Która latami oblepiała otoczenie pajęczyną kłamstw.

Po to, by móc żyć...

Co kryją Twoja oczy, Elspeth?

Wyobraź sobie ciemny las. Dźwięk łamanej pod ciężkimi stopami gałęzi. Cichy sygnał zbliżającego się niebezpieczeństwa...

Baśniowość zlewa się z mrokiem. Bohaterowie są tajemniczy, nieufni, podskórnie spragnieni uwagi drugiego człowieka. Mimo, że pozornie robią wszystko, by ich sekrety nigdy nie ujrzały światła dziennego. Ciężko jednak zaufać komukolwiek, gdy ceną za zaufanie niewłaściwemu człowiekowi jest coś gorszego, niż śmierć...

"Okno skąpane w mroku" posiada wszystko to, co uwielbiam w tego typu powieściach. Przebieram już nogami na kolejny tom.

Bardzo ciekawy system magiczny, jednak nie "powaliła mnie na kolana" jak myślałam po wielu opiniach recenzentów. Podobał mi się motyw potwora zagnieżdżonego w głowie głównej bohaterki. Dobrze się bawiłam i na pewno sięgnę po drugi tom.