Ostatni dzień

To była nostalgiczna podróż po mrocznej i dramatycznej historii rodzinnej. "Ostatni dzień" Luanne Rice to thriller psychologiczny, ale z głównym akcentem dramatu rodzinnego, który wybija się na pierwsze miejsce. Muszę przyznać, że trzymał mnie w niepewności do samego końca i nie raz dostawałam prztyczka w nos, ponieważ za każdym razem źle typowałam sprawcę.

Początek historii jest mocny, rozpoczyna się morderstwem ciężarnej kobiety - Beth. Jej mąż, nastoletnia córka, siostra i przyjaciele są zdruzgotani. I pojawia się detektyw, który poprzysiągł sobie odnalezienie sprawcy. Jest jeden powód, który go do tego popycha.

Autorka genialnie bawi się z czytelnikiem w "kotka i myszkę". Naprawdę nie sposób było wytypować sprawcę, bo każdy skrywał jakąś tajemnicę. Skupia się również na relacjach międzyludzkich, które nie zawsze są takie jednoznaczne i oczywiste za jakie je uważamy.

Polecam!📖

Luanne Rice w ciekawy i jednocześnie przerażający sposób zaczyna wciągać nas w sieć rodzinnych tajemnic i intryg. Świetna!

"Ostatni Dzień" na pewno nie będzie ostatnią książką autorki, którą będzie mi dane przeczytać. To co szukam w thrillerach dostałam na tacy i to od pierwszych stron.

Zamordowana Beth Lathrop była właścicielką galerii sztuki. Miejscowość w której mieszkała - Black Hall zawsze było kojarzone z bezpieczeństwem i spokojem. Niestety do czasu, kiedy siostra denatki - Kate znajduje ją zamordowaną w okrutny sposób we własnym łóżku. Najbardziej przerażające jest to, że Beth była w ciąży. Kto potrafił zrobić coś tak strasznego? Może mąż, ale ten od samego początku ma mocne alibi. Albo...? No właśnie, kto? Tego właśnie próbujemy dowiedzieć się w tej jak na thriller dość pokaźnie stronicowo lekturze. Czy to co spotkało Beth i Kate w przeszłości, co jest trudnym wspomnieniem ma swoje odzwierciedlenie w obecnych wydarzeniach? Jakie znaczenie ma skradziony z miejsca morderstwa obraz?

Detektyw Conor Reid wspólnie z Kate próbują połączyć fakty, które z każdą chwilą przynoszą nowe informacje. Ilość bohaterów, która występuje jest liczna, więc liczne jest też grono podejrzanych. Od początku wciągnęłam się w tą historię bez opamiętania, co jest ciekawe, bo zwykle thriller psychologiczny mnie potrafi znudzić.

Sięgajcie po nią koniecznie! I niech ta pastelowa i spokojna okładka Was nie zmyli. To nie jest powieść. To przerażająca i wciągająca sieć zawiłych relacji. Thriller na całego!

Okładka książki przedstawia... miejsce zbrodni. Jest ona minimalistyczna, w delikatnych, jasnych kolorach. Matowa, z wytłuszczonymi elementami. Posiada skrzydełka, które zapewniają jej ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka zdań o samej autorce, a na drugim fragment powieści. Z tyłu natomiast przeczytacie opis, ten sam, co u mnie - i razi mnie w oczy ilość powtórzeń. Całe szczęście nie zwracałam na to uwagi, bardziej skupiałam się na fabule i szukania zabójcy. Mamy kremowe stronice, czcionkę wystarczającą dla oka. Jest to dosyć pokaźny grubasek, gdyż liczy prawie pięćset stron. Podzielona została na rozdziały, które nie są jakieś super długie, więc śmiało można było oderwać się od niej na chwilę. 

Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i muszę przyznać, że całkiem udane. Czytało mi się lekko i szybko, a strony tej obszernej lektury szybciutko uciekały. W zasadzie to nie myślałam, że aż tak szybko ją poznam, ale to akurat na plus. Nie ma tu zbędnego lania wody, jest dobrze nakreślona fabuła, której niczego nie brakuje. Mimo obszerności nie ma nudy, ciągle coś się dzieje i momentami człowiek się gubi, bo tego, kogo uważał za winnego jednak nie do końca mógłby nim być... Świetnie poprowadzona akcja, muszę przyznać, że byłam ogromnie zaciekawiona i chłonęłam ją bardzo szybko, może i za szybko? Gdzieś pod koniec byłam zniecierpliwiona, bo chciałam poznać, czy moje spostrzeżenia są trafne, czy też nie, a z drugiej strony nie bardzo chciałam tę lekturę kończyć, bo miło spędziłam z nią czas. Mimo iż... 

...im dalej w las, tym zdecydowanie ciemniej. Z bohaterów wychodziły drugie twarze, tajemnice, których podobno miało nie być. Przecież miały pakt, więc skąd te tajemnice? Dlaczego? Było ich cztery, a tak naprawdę każda z nich miała coś za uszami. I im więcej tajemnic poznajemy tym bardziej utwierdzamy się w przekonaniu, że nie wszystko jest takie piękne, jakby się wydawać mogło. I pozory często mogą mylić i tak było też w tym przypadku.

Co do kreacji bohaterów również nie mam zastrzeżeń. Były to mocne postacie, z krwi i kości, które śmiało spotkamy w naszym codziennym życiu. Nie były odrealnione, a problemy, z jakimi walczyli tak naprawdę towarzyszą i nam. Pisarka niejednokrotnie wprowadza nas w maliny, by jak najdłużej pozostać w niepewności, kto jest bez winy, a kto jest winny. Miałam swoje typy i w pewnym momencie uparłam się na jedną osobę i przeczucia mnie nie myliły, to był strzał w dziesiątkę. Nie zepsuło to oczywiście i tak zakończenia i mojego finalnego wrażenia o całości. Bo rękę do mataczenia to autorka zdecydowanie ma. :)

Akcja ma odpowiednie tempo, cały czas coś się dzieje, więc nie sposób się przy niej nudzić. Nie ma też na siłę wypisywanych zdarzeń, które nic nie wnosiłyby do lektury. Każda w pewnym stopniu wprowadza zamęt, dynamikę, dezorientację czy chaos. Niejednokrotnie zastanawiałam się, kiedy autorce w tak sporej powieści skończą się pomysły - jednak się nie doczekałam. Po prostu sprawnie napisana i dopracowana w każdym szczególe jest ta powieść.

Skupia się dość mocno na malarstwie, jest to też dramat rodzinny - więc jeśli lubicie takie zawiłe historię, myślę, że śmiało możecie sięgnąć.

Może nie czułam mnóstwa emocji podczas tej przygody, oprócz rzecz jasna ciekawości, to była to dobra historia, która na pewien czas zostanie w mojej głowie, z puentą POZORY MYLĄ. Nawet w rodzinie. I im bardziej idealny obrazek, tym jeszcze gorsze relacje i tajemnice są tak naprawdę.

Reasumując uważam, że warto sięgnąć po tę książkę, jeśli lubicie thrillery/kryminały, które są też nieco większe objętościowo. Tutaj w sumie tego aż tak nie czuć, bo nic się nie dłużyło, wręcz strony uciekały przez palce. Cieszę się, że miałam okazję ją poznać i raz jeszcze polecam. Jeden z lepszych, a już na pewno dobrze napisanych historii. Swoją premierę miała w maju, więc jeśli jeszcze nie mieliście okazji by po nią sięgnąć, to zachęcam! 

Spokojną nadmorską społecznością wstrząsa brutalna zbrodnia.

Pewnego lipcowego dnia w nadmorskim miasteczku Black Hall w stanie Connecticut, które od zawsze uchodziło za bezpieczne miejsce, dochodzi do makabrycznej zbrodni. Ofiarą jest właścicielka galerii Beth Lathrop i jej nienarodzone dziecko. Okazuje się również, że poraz kolejny łupem padł cenny obraz, który wiele lat temu został skradziony podczas napadu, w którym zginęła matka Beth i Kate Kate wraz z detektywem Reidem postanawia. dokładnie prześledzić ostatnie tygodnie życia siostry. Pierwsze podejrzenie pada na męża Beth, jednak ten ma bardzo mocne alibi na czas, w którym zginęła jego żona. Pytań jest coraz więcej a odpowiedzi na nie brak. Kto zamordował Beth i jaki miał w tym cel?

"Ostatni dzień" to książka, która przyciągnęła mnie do siebie nie tylko okładką ale również intrygującym opisem. Początek tej historii zapowiadał się naprawdę obiecująco. Już na pierwszych stronach powieści mamy do czynienia z morderstwem i ciekawie zapowiadającym się śledztwem, w którym jest mnóstwo tajemnic I sekretów sięgających wiele lat wstecz. Ale im dalej i głębiej, tym robi się nudniej. Autorka miała świetny pomysł na fabułę, ale gorzej z wykonaniem. Powieść zawiera zbyt wiele zbędnych opisów, które zamiast wzbudzić w czytelniku emocje, tylko nużą i tak naprawdę nic nie wznoszą do fabuły. "Ostatni dzień" okrzyknięty został mianem thrillera psychologicznego i tu na uwagę zasługuje kreacja bohaterów pod względem psychologicznym, nie mam tu nic do zarzucenia, wykreowani zostali naprawdę dobrze. Z bólem serca przyznaję, że ta książka mnie nie porwała, oczekiwałam, mrożącej krew w żyłach historii, a dostałam powieść obyczajową z rodzinnym dramatem w tle. Dobrnęłam do końca tylko dlatego, że nie lubię pozostawiać książek niedoczytanych, choćby nie wiem jak były złe.

"Ostatni dzień" zbiera różne opinie, ale jestem pewna, że znajdzie się grono osób, którym ta książka przypadnie do gustu. To idealna pozycja dla osób, które dopiero rozpoczynają swoją przygodę z thrillerami psychologicznymi.

W spokojnym miasteczku dochodzi do potwornej zbrodni. Rodzina i znajomi zamordowanej Beth i jej nienarodzonego dziecka są wstrząśnięci. Okazało się również że zginął niezwykle cenny obraz. Wiele lat temu podczas napadu i rabunku została zabita matka Beth i jej siostry Kate. Detektyw Reid, który 23 lata temu odnalazł uwiezione siostry i doprowadził do aresztowania ojca stojącego za napadem ale i Kate próbują obryć kto za tym wszystkim stoi.

„Ostatni dzień” to niezwykle udane połączenie thrillera psychologicznego z dramatem rodzinnym choć trzeba przyznać, iż tego drugiego jest tu zdecydowanie więcej. Mimo, iż akcja nie pędzi tu jak szalona, brak jest brutalnych opisów to całość wciąga i intryguje od pierwszych stron. Niezwykle istotne są tu skomplikowane relacje między bohaterami, tajemnice i niedomówienia. Nie brakuje tu również małomiasteczkowego klimatu, przyjaźni między kobietami ale i radzenia sobie z własnymi problemami. Autorka pokazała również jak pozory potrafią mylić, a osoby które uważamy za ideał są zdecydowanie od tego dalekie. Obnaża pozornie idealne życie ukazując fałsz i obłudę. Mimo, iż udało mi się odkryć kto jest mordercą to motywu zbrodni już nie. Tym bardziej, że okazał się dla mnie zupełnie niezrozumiały i wydumany. To książka, która nie każdemu przypadnie do gustu ale na pewno znajdzie spore grono czytelników zwłaszcza preferujących nieśpieszną akcję.

Dziś przychodzę do was z książką "Ostatni dzień" autorstwa Luanne Rice.

Powieść otwiera dość mocna i działająca na wyobraźnię scena ukazująca zamordowaną ciężarną kobietę. Powinna ona utkwić u umyśle czytelnika, co oczywiście się dzieje, gdyż właśnie wokół niej jest zbudowana cała historia - szukamy mordercy oraz powodów tego okrutnego morderstwa.

Luanne Rice skupia uwagę czytelnika nie tylko na wątku kryminalnym. Z dbałością o szczegóły przedstawia portrety psychologiczne bohaterów. Wtajemnicza w relacje pomiędzy zamordowaną Beth oraz jej siostrą Kate, która wraz z detektywem Reidem próbuje rozwikłać tajemnicę śmierci Beth.

Autorka umiejętnie manipuluje czytelnikiem, prowadząc niekiedy po ślepych zaułkach i zbijając z tropu. Porusza tematy traum z dzieciństwa i skomplikowanych relacji rodzinnych.

Dałam się prowadzić według wskazówek autorki. Atmosfera kłamstw, intryg i tajemnic mnie pochłonęła, choć niektóre zabiegi, np. wielokrotne powtórzenia ( tak, żeby aby na pewno czytelnik zrozumiał o co chodzi 😉 ) lekko mnie irytowały, co wcale nie oznacza, że nie spędziłam dobrego czasu z tą książką.

Zakończenie było dla mnie zaskoczeniem, choć nie było jakieś bardzo spektakularne, na pewno dało do myślenia i nie ukrywam, że musiałam mieć chwilę, żeby poukładać w głowie wszystko, co się wydarzyło.

Jeżeli lubicie wciągające historie pełne tajemnic oraz pasjonuje was odkrywanie warstwa po warstwie dusz i umysłów skomplikowanych bohaterów, śmiało mogę polecić.

Książka pełna sprzeczności i nierówności. Gdzie świetny pomysł na fabułę, umarł gdzieś pomiędzy przydługim opisami i zapychaczami. Ni to thriller, ni to dramat.

W brutalny sposób zostaje zamordowana kobieta w ciąży. Pierwszym podejrzanym staje się mąż, ale czy to on za tym stoi? Autorka sięgnęła po sprawdzony schemat śledztwa, jednak w akcję wtłoczyła życiorysy prawie wszystkich występujących postaci. Niestety samo zabójstwo zeszło na dalszy plan, gdy zaczytywaliscmy się w opisach relacji przyjaciółek, powiązań z morderstwem sprzed lat i odkrywaniu tajemnic zamordowanej. I owszem, niby jest poprawnie, z polotem, ale akcja jest całkowicie nieruchoma, a wydarzenia rozciągnięte na przestrzeni czasu - niestety bez postępów w śledztwie. To powieść bardzo stateczna, pełna niepotrzebnych w moim odczuciu wypełniaczy, które nic nie wnoszą w fabułę. Zaskakujące zakończenie, nie uratowało całości, chociaż nie spodziewała się takiego obrotu sprawy.

Jeśli lubicie dramaty, lżejsze thrillery psychologiczne, spokojną akcję i brak brutalności, to ta historia ma duże szanse się wam spodobać. Jednak jeśli liczycie na dynamiczną powieść - to już czytacie na własną odpowiedzialność.

"Ostatni dzień" to połączenie thrillera psychologicznego z dramatem rodzinnym, przy czym ten drugi odgrywa tu decydującą rolę. Emocje, o których pisze Lauranne Rice to trzon tej historii.

Autorka niezwykle przejmująco pisze o rodzinie Beth – jej siostrze, ojcu, mężu i córce. Bohaterka w dużej mierze zdeterminowała ich życie, a jej niespodziewana śmierć jest trudnym zderzeniem z rzeczywistością. Mnie w szczególności poruszył opis żałoby Sam. Nastolatka nie ma oparcia w ojcu, a jej ból, rozpacz i zagubienie wzbudzają w czytelniku wiele emocji.

Ponad 20-letnia przyjaźń kobiet i traumatyczne wydarzenia z przeszłości mają wpływ na życie rodzinne, dokonywane wybory i stosunek bohaterów do siebie. Relacje międzyludzkie odgrywają w tej historii znaczącą rolę, a Autorka kładzie na nie duży nacisk, zresztą – nawet zwierzęta mają tu swoją rolę do odegrania.

Wątek śledztwa jest na drugim planie, choć od niego wszystko się zaczyna.

Powoli na jaw będą wychodziły tajemnice bohaterów. Okazuje się, że Beth, od zawsze uważana za ideał, miała swoje sekrety. Przyjaźń miała być oparta na silnych fundamentach, ale śmierć jednej z przyjaciółek ujawniła prawdę o tej relacji.

Śledztwo prowadzone przez Reida w zasadzie opiera się tylko na domniemaniu winy, a nie poszukiwaniu dowodów. Przez to wątek kryminalny nie stanowi siły napędowej tej historii, a tylko jest pretekstem do jej opowiedzenia.

Zdaję sobie sprawę, że powieść nie wszystkim czytelnikom może przypaść do gustu. Jednak tych czytelników, którzy cenią warstwę psychologiczną, emocjonalność powieści i portret relacji międzyludzkich – ta historia zafascynuje.

Już od pierwszej chwili była to podróż z przygodami. Zaczęłyśmy od wspólnej kąpieliKsiążka trochę się pomarszczyła, ale za to stała się przyjemniejsza w dotyku. Jednak nie będę praktykowała takiego procederu.

Zaczyna się mocno, mrocznie i ciekawie.

Niestety temperatura opada wraz z każdą stroną. Zabrakło mi impulsu, nutki ekscytacji. Tego czegoś, co daje nam/mi kopa do działania. Tym samym stała się poprawną lekturą do przeczytania i nie pozostawia nic.

Morderstwo ciężarnej kobiety i kradzież dzieła sztuki. Na światło dzienne wychodzą tajemnice: kiepskie relacje małżeńskie, kochankowie, zazdrość. Dramat sprzed lat.

Jest dobrze, i wręcz jestem zła, że tak jak zaczęło się z przytupem, skończyło rozwlekle i monotonnie. Może za dużo srok łapanych za ogon? Wystarczy zmniejszyć objętość powieści i będzie zachowana proporcja informacji.

Dodatkowo nie do końca trafia do mnie opis thriller w odniesieniu do tej lektury. Raczej dramat rodzinny z elementami kryminalnymi. Z takim nastawieniem łatwiej będzie czytać i nie podsycać oczekiwań na coś, czego tam nie ma.

Z twórczością Luanne Rice spotkałam się po raz pierwszy sięgając po książkę "Ostatni dzień". To bestsellerowa amerykańska autorka, która ma na swoim koncie spory już dorobek artystyczny. Jej najnowsza powieść powstała w oparciu o prawdziwe wydarzenia. Czy podobała mi się książka? Odpowiedź znajdziecie poniżej.

Rzecz rozgrywa się w małym, sennym, nadmorskim, bardzo urokliwym miasteczku Black Hall, gdzie wszyscy dobrze się znają, czują się bezpiecznie. W miasteczku prosperuje galeria sztuki, której właścicielką jest ciężarna Beth Lathrop. Kobieta prowadzi galerię po swojej zamordowanej matce. Wiele lat temu bowiem doszło do napadu na galerię, w której zginęła kobieta. Został wówczas skradziony obraz. Po latach dochodzi do kolejnej zbrodni, w wyniku której życie traci Beth i jej nienarodzone dziecko. Znika także ten sam obraz, który udało się rodzinie odzyskać.

Sprawa zostaje przyznana detektywowi kryminalnemu - Conorowi Reid, który zna przeszłość rodziny, wie co się wydarzyło przed laty. Rozpoczyna śledztwo, a pierwsze podejrzenie pada na męża kobiety, z którym od dawna jej się nie układało. To typ niezbyt zainteresowany pracą, tylko rozrywkami i dziewczynami, z którymi wdaje się w romanse. Okazuje się jednak, że w tym czasie wypłynął w rejs ze znajomymi. Kto więc stoi za morderstwem Beth i jej synka? I kto jest ojcem dziecka? Dlaczego po raz kolejny został skradziony ten sam obraz? Wiele pytań, a odpowiedzi konkretnych brak, tym bardziej że autorka wodzi Czytelnika za nos, myląc tropy.

Wciągająca i intrygująca fabuła, nieprzewidywalny, zaskakujący finał to niewątpliwie plusy książki. Akcja toczy się swoim nieśpiesznym, miarowym rytmem, jak życie w sennym miasteczku w Connecticut, wyznaczane kolejnymi wypływającymi na wierzch skrywanymi sekretami. Bohaterowie, zarówno ci pierwszo, jak i drugoplanowi ciekawie skonstruowani. Książkę czyta się dość płynnie, z zainteresowaniem. Polecam na słoneczne, letnie popołudnia!

Black Hall to urokliwe nadmorskie miasteczko, w którym w lipcowy upalny dzień dochodzi do morderstwa. Beth Lathrop, właścicielka galerii sztuki, w zaawansowanej ciąży, zostaje znaleziona martwa w swojej sypialni. Podejrzenie pada na męża kobiety, z którym od jakiegoś czasu jej się nie układało. W wyniku romansu z pracownicą galerii, ponownie został ojcem, a to nie pomogło w odbudowaniu relacji małżonków.

Siostra zamordowanej na własną rękę próbuje znaleźć mordercę, a w toku jej śledztwa na jaw wychodzą niewygodne sprawy, sekrety i kolejni podejrzani. Sprawa jest bardziej skomplikowana, niż to było widoczne na pierwszy rzut oka.

Ostatni dzień to nie jest mrożący krew w żyłach thriller. To rozbudowana powieść obyczajowa z wątkiem kryminalnym, śledztwem i tajemnicą w tle. Niemniej jednak ja takie powieści lubię i bardzo dobrze spędziłam z nią czas.

To powieść obyczajowa w rodzinnym dramatem w tle. Jeżeli lubicie bardziej rozbudowane obyczajówki, z elementami thrillera, nie zawiedziecie się i docenicie jej wewnętrzne piękno.

Nie ma ludzi bez skazy, uczuć bez negatywnych uniesień i postępowań nigdy nieskalanych błędem. „Ostatni dzień” to lekki, niezupełnie słusznie określany jako thriller psychologiczny, dramat obyczajowy zabarwiony kroplą kryminału nasycony wnikliwością emocjonalną i skrupulatną szczegółowością fabularną. Niespieszność, jednostajne tempo wydarzeń i brak nagłych zwrotów akcji odzwierciedlają kreację koncentrującą się wokół portretów psychologicznych postaci, motyw zabójstwa delikatnie odsuwając na dalszy plan. To niewątpliwe bogactwo refleksji, małomiasteczkowy, senny klimat unoszący się ze stron i podkreślony aspekt literackiej wiwisekcji umysłów wypełnionych żalem, winą i rozczarowaniem, będących konsekwencją niezliczonych kłamstw i długofalowych tajemnic, oraz subtelnie leniwy rozwój wydarzeń. Te elementy jednak nie wyzwolą permanentnego entuzjazmu u każdego czytelnika, a z pewnością nie przyprawią o szybsze bicie serca wielbicieli mocnych wrażeń. To fabuła, która przyczyni się do niegasnącego zaintrygowania odbiorców zatracających się bez pamięci w meandrach egzaltacji będącej wynikiem zespolenia całej palety skrajnych odczuć i przekonań. W tej książce moralność namalowano za pomocą różnych barw, a trwałe relacje międzyludzkie, które powinny stanowić azyl i kokon bezpieczeństwa, naznaczono toksycznym brudem i defektami. W pewnym fragmentach zbyt drobiazgowa i wypełniona nieznaczącymi dla kluczowej fabuły wątkami, budującymi z kolei z niezwykłą dbałością charakterystykę bohaterów, rozpoczynająca się od wysokiego C, jednak stopniowo wybrzmiewająca coraz to cichszymi dźwiękami książka. Zmierzająca do zaskakującego, aczkolwiek również zastanawiającego zakończenia, poruszająca obrazem zdrady i smutku w obliczu rodzinnych więzi i szczerości będącej nieodłącznym elementem przyjaźni. Autorka fragmentarycznie obnaża unoszącą się nad pozornie doskonałym życiem idyllę, ukazując fałsz i obłudę na wielu płaszczyznach psychologicznych. Luanne Rice z pietyzmem nakreśliła wizję ostatniego dnia, w którym jedno słowo, spojrzenie bądź gest przelewa czarę goryczy, prowadząc do tragedii skutkującej wieloma niewiadomymi i niezliczoną ilością mylnych tropów dezorientujących czytelnika. Piękno sztuki kontrastuje na kartach tej powieści z brzydotą nieszczerości. Ta książka z pewnością podzieli czytelniczą społeczność – w takim przypadku najlepiej przekonać się o jej pozytywnych i negatywnych stronach, doświadczając fabuły samemu.

Senne nadmorskie miasteczko Black Hall w stanie Connecticut. Nikt tam nigdy się nie bał, oaza bezpieczeństwa i spokoju. A jednak. Dobra passa zniknęła. Ktoś zaburzył codzienne szczęście zamożnych i wpływowych rodzin. Pewnego gorącego wakacyjnego dnia została zamordowana Beth Lathrop i jej nienarodzone dziecko. Zbrodnia wstrząsnęła okolicą, mieszkańcy są zbulwersowani. Każdy lubił i szanował Beth. Na co dzień zajmowała się prowadzeniem galerii sztuki. Robiła to co kochała. Okazuje się, że z domu zginął również cenny obraz, który rodzina już raz wiele lat temu straciła, ale został odzyskany. Co się kryje za tajemniczym zniknięciem obrazu? Kto mógł chcieć jej śmierci? Oczywiście, zawsze pierwszym podejrzanym zazwyczaj jest małżonek ofiary, i nie inaczej jest w tym przypadku. Jednak on był ma rejsie ze znajomymi. I twierdzi, że bardzo kochał swoją żonę, pomimo że ją zdradzał i miał dziecko z inną kobietą. Na pomoc Kate, siostrze zmarłej kobiety, przychodzi detektyw Reid, który interesuję się losami rodziny, już raz im w przeszłości pomógł. Czy również tym razem szybko postawi zarzuty sprawcy tej makabrycznej zbrodni? Czy mąż będzie jedynym podejrzanym? Okazuje się, że Beth miała przyjaciela? A może on był zazdrosny o męża i pozbył się kobiety? Pojawia się kolejne pytanie, kto był ojcem dziecka? Pytania można oczywiście mnożyć, spekulować odpowiedzi, ale od razu zastrzegam, że nic to nie da. Nawet nie warto się trudzić, autorka znakomicie czytelników zmanipulowała. Pierwsza klasa.

Ostatni dzień to emocjonalny thriller psychologiczny, w którym autorka zaoszczędziła nam mocnych i brutalnych scen. Bardziej skupiła się na emocjach i przeżyciach bohaterów, pokazała też, że bardzo często za parawanem szczęścia kryje się ból i smutek. Pozornie szczęśliwe małżeństwa są pełne tajemnic i sekretów, kłamstwa osaczają je z każdej strony. Ale najważniejsze, aby nie wydostały się za krąg rodziny. Wiją się w rodzinnym gniazdku i tylko szukają ujścia, miejsca, którędy mogą się wydostać na zewnątrz, gdzie ktoś może je usłyszeć.

W tej lekturze Luanne Rice porusza ważne zagadnienia, które często nie są nam obce. Problem z alkoholem, zdradą małżonka, samotnością w małżeństwie, traumą po bolesnych wydarzeniach z przeszłością, potrzebą kochania i bycia kochaną. Pozostawia nas z trudnymi pytaniami, skłania do refleksji i przemyśleń. Nie pozwala obojętnie przejść obok ważnych życiowych problemów.

Akcja toczy się powoli, nie będziemy świadkami szybkiej akcji i nagłych zwrotów akcji. Panuje pewien niespokojny marazm, spokój, wydarzenia toczą się swoim rytmem. To pozwala nam też zastanowić się, kto naprawdę stoi za zbrodnią. Wielu podejrzanych, a wiadomo, że wszyscy raczej nie mogą być sprawcami. Wzorcowo autorka zaskoczyła z finałem, niespodziewany i myślę, że przez wielu nieprzewidywany. Moje myśli błąkały się wokół kilku potencjalnych sprawców, ale nie wobec tego jednego …

Doskonała fabuła, łącząca niewidzialnym intrygującym mostem przeszłość z teraźniejszością. Jaki może być efekt takiego połączenia? Przekonajcie się sami. Zdecydowanie warto!

Co zrobisz, gdy Twoją miejscowością wstrząśnie potworna zbrodnia? Czy będziesz drżeć w obawie przed nadchodzącymi wydarzeniami? A może przejdziesz nad tym do porządku dziennego? Czy jesteś w stanie zapomnieć, wybaczyć, zrozumieć? A może będziesz dążyć do zemsty?

Luanne Rice składa na nasze dłonie złożoną, wielowarstwową powieść, która niemal od samego początku zmusza nas do intensywnego myślenia. Autorka porusza wiele istotnych kwestii, budzi w czytelniku zaciekawienie, zmusza nas do zadawania pytań choć jednocześnie nie kwapi się, by udzielać na nie odpowiedzi. To w naszej kwestii leży poznanie prawdy, podążanie za bohaterami, analizowanie ich działań, doszukiwanie się prawdy oraz ujawnianie sekretów. Otacza nas przy tym gęsty, mroczny, niepokojący klimat, który jedynie potęguje nasze zaangażowanie w sprawę.

Black Hall w stanie Connecticut zaprasza nas w swoje skromne progi. Od zawsze słynęło z małomiasteczkowego klimatu i otwartości na przyjezdnych. Mieszkańcy byli zachwyceni panującym dookoła spokojem oraz nadmorskim klimatem. To wszystko pękło jak mydlana bańska, gdy doszło do zbrodni. Ktoś brutalnie morduje Beth Lathrop właścicielkę galerii i kradnie cenny obraz. Sprawa wydaje się mieć swój początek w przeszłości, ale prowadzący śledztwo Kate i Reid nie spodziewają się jakie prawdy odkryją i ile szokujących wydarzeń wyjdzie na światło dnia.

Fabuła jest misternie zaplanowana a liczne wątki przeplatają się ze sobą w powolny, ale skuteczny sposób. Książka liczy sobie nie mało stron, opiera się na szczegółach, wysnuwa wnioski i próbuje ustalić winnych morderstwa co wcale nie jest takie łatwe. Sięgamy wstecz ku przeszłym wydarzeniom, poznajemy wcześniejsze losy bohaterów, próbujemy zdjąć maski mieszkańcom nadmorskiej miejscowości, ale te wydają się już być przytwierdzone na stałe. Rozdział za rozdziałem próbujemy więc zrozumieć o co tutaj chodzi i kto naprawdę jest winny, ale autorka wodzi nas za nos niemal do samego końca pokazując, że w sile kobiecych bohaterek drzemie największa wartość.

"Ostatni dzień" to kawał dobrego thrillera z dobrze poprowadzonym wątkiem psychologicznym. Powieść spokojnie starczy na dwa długie wieczory a jej niespieszna, ale angażująca fabuła skupi na sobie wszystkie nasze myśli. Luanne Rice wykorzystała potencjał swojej powieści i stworzyła historię pełną zawiłych sytuacji, która mocno zatapia się w prywatnym życiu bohaterów. Jest więc o czym czytać, jest się z czym mierzyć, ale to czysta przyjemność połączona z wielkim wyzwaniem.

„Upłynęło jednak mnóstwo czasu i było znacznie lepiej: jej poraniona dusza zdążyła się zagoić.”

Black Hall to spokojne, zamożne, niewielkie nadmorskie miasteczko. Pewnego lipcowego dnia mieszkańcami wstrząsa wiadomość o zbrodni. Została zamordowana kobieta w zaawansowanej ciąży - Beth Lathrop. Z jej domu zniknął cenny obraz, który został przed laty skradziony i odzyskany. Wtedy to podczas napadu, za mocno związana przez włamywaczy, zmarła matka Beth, a ona z siostrą musiały na to patrzeć. Głównym podejrzanym staje się mąż ofiary, jednak jego alibi jest nie do podważenia. Policja podejmuje odpowiednie kroki, pojawiają się kolejni podejrzani, wychodzą na jaw nowe fakty. Czy te sprawy są sobą powiązane?

Wielowątkowa akcja powieści toczy się niespiesznie. Fabuła niesie spore emocje, a delikatnie napięcie wzrasta w miarę czytania. Teraźniejszość współgra z przeszłością. Ciekawie ukazani bohaterowie, wyraźnie nakreślone ich portrety psychologiczne. Stopniowo odkrywamy ich mroczne tajemnice.

Idealna wręcz rodzina, mają wszystko, opływają w luksusy, a za zamkniętymi drzwiami rozgrywa się prawdziwy dramat. Intrygi, kłamstwa, niepewność, pokomplikowane więzi rodzinne, trauma z przeszłości, nadzieja. Zakończenie zaskakuje. Polecam, Tatiasza i jej książki.

"OSTATNI DZIEŃ" LUANNE RICE Muza Shadows Wydawnictwo MUZA SA #ostatnidzien #luannerice #muzashadows

Obraz... czyżby krył swoją tajemnicę...? Czy był aż tak drogocenny skoro złodzieje chcieli ukraść jeden, jedyny obraz aż trzy razy. Za pierwszym razem doszło do zbrodni umarła właścicielka, a na jej śmierć patrzyły dwie córki również związane i zakneblowane w piwnicy. Drugi raz odbył się wiele lat później, ale zakończył fiaskiem, a trzeci również odbił się echem wśród całej społeczności, bo umarła kobieta, która była w ciąży. Czy ktoś chciał jej śmierci, a obraz był tylko przykrywką?

Kat ma traumatyczne przeżycia związane z galerią sztuki i obrazem, nie lubi przebywać w zamkniętej przestrzeni, a jej piwniczne doznania zamykają dojście do wyrażania uczuć, nie potrafi kochać i zaufać innym. Oddaje się w pracy, by nie myśleć i koncentrować się na bieżących zadaniach. Niestety los znowu uderza w najczulszy punkt, bo ginie tragicznie jej siostra, a dochodzenie doprowadza do szukania winowajcy w przeszłości.

Śledztwo prowadzi policjant Reida, który brał udział w pierwszym morderstwie i czuje się w obowiązku chronić Kat. Ta para okazuje się zgranym duetem chodź na początku każdy krył się ze swoimi odczuciami i emocjami, bo widać było, że iskrzy, ale Kat bała się odrzucenia i walczyła do końca z uczuciami. Żeby zaufać musieli przebyć bardzo długą drogę, ale wspólna wymiana informacji powinna doprowadzić ich do zamierzonego celu.

Dużo w tej książce było z obyczajówki, wspomnienia, które ożywały wraz z głównymi bohaterami, dylematy małżeństwo czy rezygnacja, bo jest kochanka i dziecko z Twoim partnerem? Powiedzieć siostrze o zdradzie czy zostać w utwierdzonym przesłaniu, że jest się idealną żoną i matką? Zemsta czy wybaczenie? Nadzieja na lepsze jutro czy depresja i klapki na oczy? I oparcie w przyjaciółkach, które jako małe dziewczynki zawarły pakt krwi - nigdy kłamstw, sekretów i niedomówień. Ale czy mrzonki dziewczyńskie mogą dotrwać do świata dorosłego człowiek, w którym rządzi sława, wiedza, pieniądze i prawdziwa miłość? Czy ich przysięga przetrwa? Czy dadzą się omamić?

Czy historia lubi się powtarzać?

I co tak naprawdę jest motywem zbrodni?

Kiedy pewnego lipcowego dnia dochodzi do morderstwa Beth Lathrop, okazuje się, że po raz kolejny znika także cenny obraz, ukradziony i odzyskany wiele lat temu. Winny tamtemu napadowi, jest ojciec Beth, który zatrudnił Andersonów, by związali jego żonę i córki (Kate i Beth) w piwnicy. Niestety matka dziewczyn została zabita, a obie kobiety niosą na swoich barkach bagaż traumatycznego wydarzenia.

Kiedy Kate, odnajduje ciało siostry, jest wstrząśnięta. Kobieta była nie tylko jej bliska, ale nosiła pod swoim sercem jej siostrzeńca. Niestety żadne z nich nie przeżyło.

Kate z pomocą detektywa Reida, stara się rozwiązać kryminalną zagadkę. Za wszelką cenę chce znaleźć mordercę siostry i sprawić, by sprawiedliwości stało się zadość. Głownym podejrzanym staje sie Pete - mąż Beth. Jednak on ma mocne alibi.

Podczas prywatnego śledztwa Kate, na jaw wychodzą wszelkie tajemnice skrywane nie tylko przez Beth ale także przez ich wspólne przyjaciółki - Lulu i Scotty. Ich czwórka nawała się Różą Wiatrów i poprzysięgła sobie "(...) obietnicę wiecznego siostrzeństwa, przyjaźni i otwartosci". Niestety, wraz z zabójstwem Beth, Kate odkryła, że wśród przyjaciółek zawitały także sekrety...

A największe tajnice skrywała niestety sama zamordowana...

Podczas śledztwa wychodzą na jaw kolejne fakty. Tutaj każdy wydaje się być winny. Tutaj każdy wydaje się mieć motyw.

Kto stoi za brutalnym morderstem Beth i jej nienarodzonego dziecka?

I co wspólnego z jej śmiercią, ma skradziony obraz?

Dowiecie się tego czytając "Ostatni dzień" - książkę, której premiera będzie miała już 18 mają!

Serdecznie Wam ją polecam!

Tutaj to co oczywiste, wcale oczywistym nie jest!

Autorka wodzi czytelnika za nos, przedstawia mu nowe fakty, by za chwilę się z nich wycofać i przedstawić sytuację w całkiem innym świetle.

Genialna fabuła!

Genialnie przedstawieni bohaterowie!

Wielowątkowa intryga!

Wciąż wzrastające napięcie!

Nieoczywiste zakończenie!

O tej książce można mówić naprawdę wiele, ale żadne słowa nie są w stanie wyrazić jej wyjątkowości!

Przekonajcie się sami

Do książki tej nie miałam jakichś konkretnych oczekiwań, chciałam się jedynie dobrze przy niej bawić i muszę przyznać, że nie spodziewałam się, że okaże się ona tak dobra i angażująca.

Z początku bałam się, że będzie to raczej przeciętna obyczajówka z nutą thrillera, jednak im więcej czytałam, tym bardziej zaczynałam ją doceniać, przez wzgląd na choćby wątek dramatów rodzinnych i traum z tym związanych.

Jeśli chodzi o bohaterów, to zostali oni naprawdę ciekawie wykreowani pod względem psychologicznym i podobało mi się, że z ich pomocą zostały przedstawione różne realne problemy.

Myślę, że najbardziej polubiłam detektywa Reida oraz Kate, czyli siostrę ofiary morderstwa, która walczy z własnymi demonami i traumami, będącymi skutkiem okropnego wydarzenia z dzieciństwa.

Sama fabuła może nie trzyma w napięciu, ale jest na tyle intrygująca i wciągająca, że wcale mi to nie przeszkadzało i ani przez moment nie byłam znudzona. Zakończenie również bardzo mi się podobało i myślę, że było naprawdę dobrze przemyślane i poprowadzone.

Podsumowując, powieść ta naprawdę bardzo pozytywnie mnie zaskoczyła i wciągnęła do tego stopnia, że przeczytałam ją w dwa dni właściwie na jednym wdechu. Jeśli będę miała okazję z pewnością jeszcze kiedyś sięgnę po kolejną książkę tej autorki. Polecam! 😊

BRUNETTE BOOKS

Black Hall w stanie Connecticut to spokojna nadmorska miejscowość. Jednak pewnego lipcowego upalnego dnia dochodzi do brutalnej zbrodni, która wstrząsa lokalną społecznością. Zostaje zamordowana właścicielka galerii Beth Lathrop i jej nienarodzone dziecko. Z domu Lathropów znika też cenny obraz, skradziony i odzyskany 23 lata temu. Podczas tamtego napadu została zabita matka Beth i jej siostry Kate.

Obecnie Kate Woodward z pomocą detektywa Conora Reida postanawia zbadać ostatnie tygodnia życia swojej siostry Beth. Głównym podejrzanym staje się jej mąż Pete Lathrop, ale jak się okazuje mężczyzna ma alibi.

Kto tak naprawdę zamordował Beth?

Jaki motyw miał morderca?

I jaką rolę w tej sprawie odgrywa należący do rodziny obraz?

"Ostatni dzień" to bardzo mroczna historia. Autorka napisała rewelacyjną powieść. Poznacie historię o idealnej rodzinie mieszkającej w luksusowym domu jednak jak okazuje się za zamkniętymi drzwiami odgrywa się prawdziwy dramat rodzinny. Krok po kroku odkrywamy mroczną prawdę o życiu bohaterów. Nieudane małżeństwo, zdrady, romanse to wszystko doprowadza nas do poznania prawdy, dlaczego doszło do takiej tragedii w domu Lathropów.

Autorka świetnie wykreowała psychologicznie bohaterów, a ta historia pokazuje, że nigdy nie wiadomo, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami idealnych rodzin. Czytając tę książkę przekonacie się, że ludzie mają mroczne sekrety i potrafią posunąć się do najgorszych czynów.

"Ostatni dzień" to także historia o czterech przyjaciółkach, które trzymają się razem, a jednak mają przed sobą sekrety.

Kate próbując rozwiązać śledztwo dotyczące morderstwa jej młodszej siostry dowiaduje się, że kompletnie nie znała własnej siostry. Beth ukrywała przed Kate mnóstwo sekretów.

To także historia pokazująca jsk bohaterzy radzą sobie po stracie ukochanej osoby.

Jestem totalnie zachwycona tą historią, która wciąga od pierwszej strony i trzyma w napięciu do samego końca. Autorka genialnie trzyma czytelnika w niepewności, podsuwa różne tropy i wyprowadza czytelnika w pole. Do samego końca nie trafiłam z tym kto jest mordercą, a podejrzanych jest wielu. Zapewniam, że nie będziecie nudzić się i będziecie zaskoczeni zakończeniem książki.

Ta historia to prawdziwy rollercoaster emocjonalny.

Nie mogłam przestać czytać i gwarantuję, że nie oderwiecie się od tej książki ani przez chwilę.

Rewelacja!

Polecam gorąco!

Mąż Beth miał wiele powodów, by chcieć usunąć żonę ze swojego życia. Mógłby sobie układać świat z młodą kochanką, stworzyć nową rodzinę, pławić się w luksusach, które zapewniło mu małżeństwo z Beth. Wielu wydało już wyrok, że to właśnie Pete zamordował ciężarną żonę, policja nie może mu jednak postawić zarzutów ponieważ ma niepodważalne alibi. Kto zatem stoi za morderstwem?

Siostra zamordowanej Beth postanawia szukać mordercy na własną rękę, w toku prowadzonych przez nią poszukiwań okazuje się jednak, że Beth wiele ukrywała przed Kate. Tajemnice które wychodzą na jaw sprawiają, że przymierze, które wiele lat temu zawarły ze sobą 4 przyjaciółki dawno przestało istnieć, dziewczyny przysięgały nie mieć przed sobą tajemnic i zawsze mówić prawdę, tymczasem Beth ukrywała przed Kate prawdę o swoim życiu i wyborach jakich dokonała. Wiecznie nieobecna Kate nie domyśliła się z jakimi dylematami zmaga się jej siostra, przyjaciółki milczały, a być może to właśnie prawda była w stanie ocalić Beth. Teraz jednak jest już za późno.

Ciągle jednak nie wiadomo, kto stoi za śmiercią Beth, obalane są kolejne motywy zbrodni i kiedy autorka podsuwa nam rozwiązanie zagadki historia nabiera zupełnie nowego wymiaru. Nie mogę napisać za dużo by nie zdradzić kto zabił, jednak to totalne zaskoczenie. Rozwiązanie zagadki sprawia, że książka „Ostatni dzień” staje się doskonałym thrillerem psychologicznym z rozbudowaną analizą kobiecej psychiki.

Luanne Rice wprowadziła nas do pięknej, nadmorskiej miejscowości, w wyższe sfery społeczne, ludzi majętnych, kochających sztukę – tu jest tak idealnie i sielankowo, że nie ma prawa wydarzyć się tu żadna tragedia, a już tym bardziej zbrodnia. Ten idealny świat runie, bo okazuje się, że to co z pozoru idealne kryje często wiele bólu, żalu i frustracji.

Epicka opowieść o tym czym stają się sekrety i tajemnice gdy powierza się je niewłaściwym osobom.

Zdawać by się mogło, że w przeszłości ta rodzina została już wystarczająco naznaczona tragediami. Dlatego też brutalne morderstwo ciężarnej Beth, właścicielki dobrze znanej mieszkańcom galerii, dogłębnie wstrząsnęło niewielką społecznością Black Hall. Pytanie - kto za tym stoi i czy zabójstwo miało związek ze słynnym obrazem, który został w tym czasie skradziony?

Historia ta urzekła mnie głównie morskim, małomiasteczkowym klimatem, który w połączeniu z więzią łączącą cztery przyjaciółki przypominał mi odrobinę "Wielkie kłamstewka", które wprost uwielbiam. Ta pozorna sielskość i błogi spokój znienacka zaburzone przez bezduszną zbrodnię i wplątany w to motyw zaginionego obrazu - mieszanka idealna!

"Ostatni dzień" był dla mnie powiewem świeżości i potrzebnym oddechem od mrocznych thrillerów, w których trup ściśle się gęsto, a krew leje się strumieniami. Po dość mocnym i poruszającym początku Rice skupia się w głównej mierze na psychologicznym aspekcie tej historii. Odziera bohaterów z zewnętrznych warstw i przybieranych na co dzień masek, a to coś, co szczególnie sobie cenię w tym gatunku.

Natomiast zakończenie... Cóż, jestem niemalże pewna, że podzieli ono bookstagramową społeczność - albo je pokochacie, albo znienawidzicie. Ja powiem Wam tylko, że jedna z ostatnich scen wywołała ciarki na mojej skórze. Drążyłam, łączyłam poszczególne fakty, a i tak tożsamość mordercy kompletnie mnie zaskoczyła!

"Ostatni dzień" to pierwszorzędny thriller psychologiczny, z dość mocno rozbudowanym tłem obyczajowym. Zaskakujący i niesztampowy - polecam!

Dramaciki rodzinne - jak poważne mogą one być? Co najbliżsi mogą przed nami ukrywać?

Black Hall zawsze uchodziło za sielankowe i co najważniejsze bezpieczne miejsce. Jednak wszystko się zmienia, gdy właścicielka galerii i jej nienarodzone dziecko zostają zamordowani…

„Ostatni dzień” to książka, która od pierwszych stron charakteryzuje się dość specyficznym i mrocznym klimatem. Sprawia to, że już od samego początku wiedziałam, że mogę liczyć na ciekawą lekturę. Chociaż trzeba przyznać, że jej akcja jest dość niespieszna. Jednak spokojnie, nie musicie obawiać się nudy! Cała fabuła jest niezwykle intrygująca, wielowątkowa i wciągająca. Początkowo pierwsze podejrzenia o zabójstwo spadają na najbliższą rodzinę i tak naprawdę większość na to wskazuje. Jednak przeważnie nic nie jest takie jak mogłoby się wydawać… Strona za stroną wszystko się komplikuje, a nowe tropy skutecznie mieszają nam w głowie.

Największym plusem całej książki są genialnie rozbudowane wątki psychologiczne i skomplikowane oraz mroczne relacje czy sekrety rodzinne. Dodatkowo autorka świetnie przedstawia nam manipulacje, romanse i zdrady. Sprawia to, że cały główny wątek nabiera barw i niezwykle przykuwa uwagę czytelnika.

Samo zakończenie to dla mnie hit! Kompletnie się go nie spodziewałam. Owszem, miałam swoje podejrzenia, jednak wyjaśnienie całej sytuacji było dla mnie czymś czego się nie spodziewałam.

„Ostatni dzień” opowiada o radzeniu sobie ze stratą bliskich i przede wszystkim ukazuje prawdę o bogatych osobach. To co na pozór widujemy na codzień wcale nie musi być prawdą. Może być to fikcja, która ma sprawiać, że będziemy sądzić o idealnym życiu takich osób. Czytając „Ostatni dzień” przygotujcie się na masę emocji oraz mroku. Gwarantuję, że sięgając po tę książkę nie będziecie zawiedzeni.

Wszyscy kochali Beth, ale pewnego dnia jej ciało znaleziono w sypialni z pękniętą czaszką. Co przydarzyło się kobiecie? Jakie tajemnice skrywała?

“Ostatni dzień” to książka, której autorka wykorzystała najlepsze elementy charakterystyczne dla thrillera i historii obyczajowej. Opowieść stanowi intrygujące i klimatyczne połączenie zbrodni i kary, bieżących wydarzeń i burzliwej przeszłości, rodzinnych tajemnic i zaskakujących dramatów. Dzięki temu nie tylko przyjemnie się w nią zaangażować, ale także łatwo znaleźć w niej coś dla siebie.

Opowieść rozpoczyna się mocnym akcentem, ale stopniowo wyhamowuje. Dzieje się tak dlatego, że wątek kryminalny często zostaje zdominowany przez tematykę obyczajową. Na stronach książki poznajemy piękną, choć smutną, historię rodzinną, która łączy się z takimi motywami jak wieloletnia przyjaźń, druzgocząca zdrada czy inspirująca sztuka. Taka mieszanka ma magnetyzujące działanie i łagodzi nasz apetyt na zbrodnię.

Choć morderstwo towarzyszy nam w tej powieści od początku, to nie ono wydaje się odgrywać w niej pierwsze skrzypce. Podążając za autorką szukamy podejrzanego, podejmujemy nowe tropy, błądzimy między poszczególnymi wątkami. Wydaje się, że rozwiązanie jest proste, a zabójcę mamy na wyciągnięcie ręki. Nic bardziej mylnego. Rice pozwala nam prowadzić to amatorskie śledztwo i niespiesznie odkrywać kolejne elementy układanki, ale w tej historii nic nie jest takie, jakie się wydaje.

Dużo miejsca w książce poświęcone zostało bohaterom. Ich przeszłość, podejmowane decyzje, głębokie osobowości, psychologiczne rozterki- to wszystko sprawia, że możemy lepiej ich poznać i zrozumieć, ale też czyni książkę bardziej interesującą i kompletną. Rice lubi przyglądać się poszczególnym postaciom, opowiadać nam ich historie, pokazywać schowane w duszy sekrety. Kim są? Czego się dopuścili? Co mają na sumieniu? Przekonajcie się sami.

„Ostatni dzień” to także książka o sztuce. Hołd dla malarstwa, przypomnienie o tym, co piękne i wartościowe. Czytając o wspaniałych dziełach miałam ochotę jak najszybciej wybrać się do galerii sztuki. Autorka zadziałała na moją wyobraźnię. Zatęskniłam za kolorem, uczuciem, talentem.

Tym, co trochę rozczarowało mnie w książce był wątek kryminalny. Życzyłabym sobie, żeby poświęcono mu więcej miejsca i uwagi i żeby prowadzone śledztwo zostało pogłębione. Ale na korzyść autorki musze przyznać, że do końca nie byłam pewna, kto zabił Beth. Każdy z bohaterów wydawał się mieć swoje motywy.

„Ostatni dzień” to w moim odczuciu książka obyczajowa z kryminalną nutką. I kiedy patrzymy na nią w taki sposób, to nie można jej niczego zarzucić. Jeśli odpowiada Wam taki rodzaj literatury, to serdecznie polecam.

W spokojnej i zamożnej okolicy dochodzi do włamania oraz jak się okazuje morderstwa ciężarnej właścicielki galerii. Znika również cenny obraz, który już kiedyś został skradziony…

Zapowiadało się fajnie ale czym dalej tym było gorzej. Czytałam ją z tydzień (i to tak lekko)… ciągle musiałam robić przerwy bo mnie nudziła!

Zakończenie mimo, że nie było (jak dla mnie) do przewidzenia- to nie zrobiło na mnie żadnego wrażenia. Zakończyłam lekturę z myślą „okej, nie do końca rozumiem motyw, ale ok”. Jestem pewna, że ta historia nie zostanie na długo w mojej pamięci.

Zbędne opisy, odniosłam wrażenie, że z góry było nam już narzucone kto niby może stać za morderstwem gdzie od razu wiedziałam, że to nie może być ta osoba bo byłoby to wszystko zbyt banalne. Autorka chyba chciała przez ten zabieg sprawić, że uwierzylibyśmy, że to osoba X stoi za morderstwem by na końcu mieć niespodziankę i zaskoczenie, że „A jednak! Wprowadziłam was w maliny, to ktoś inny”. No nie wyszło. Podsumowując jestem trochę zła bo zmarnowałam kupę czasu na tę książkę. Byłam o krok aby zostawić to gdzieś po 50 stronie. Tylko wzdychałam i wywracałam oczami. Tutaj ewidentnie czuć, że to grubasek. Dłuży się i dłuży.

Plus za to, że momentami (co pewnie jest zasługą dialogów) czytało się w miarę sprawie. Cieszę się, że mam to już za sobą.

Beth i Kate są siostrami i właścicielkami galerii obrazów w Back Hall.

Po kilku dniach kiedy Kate nie mogła skontaktować się z siostrą, zaniepokojna postanowiła ją odwiedzić. Na miejscu okazało się, że Beth nie żyje od kilku dni.

I po raz kolejny zginął pewien obraz, z który w przeszłości doprowadził do śmierci...

Mam ambiwalentny stosunek do tego thrilera. Podobala mi się postawa Kate i to jak autorka przedstawiła przemianę jaka zaszła w dziewczynach po tragicznych wydarzeniach z przeszłości. Natomiast reszta bohaterów jest sztuczna, dosłownie wystruga i z drewna. Sam, córka zmarłej Beth, jest tak dziewna, że moja wręcz ją podejrzewać o dokonanie zbrodni. Autorka ciągle powraca do przeszłości, wszystko co osiągnęly kobiety lub nie ma związek z przeszłością. Dla mnie ten wątek został przerysowany w efekcie wyszła z tego karykatura.

Za to wielki plus dla Luanne Rice za mącenie co do samego winnego, tutaj autorka osiągnęła zamierzony efekt. Przynajmniej ja typowałam zbrodniarza i za chwilę zmieniałam zdanie przeszłości pierwszą połowę książki. Później już nie było tak tajemniczo, choć przyjaciółki ukrywały między sobą różne sekrety.

Akcja w ,,ostanium dniu" jest raczej niespieszna, tyle że podejrzenia można słychać z jednego bohatera na drugiego. Zakończenie nie uratowało całości, nie było spektakularnego bum.

Ani dobra, ani zła, ale raczej szybko wyleci mi z głowy 🙆‍♀️

Beth Lathrop w szóstym miesiącu ciąży zostaje zamordowana w swoim domu, w bogatej i spokojnej okolicy Black Hall. Wraz ze śmiercią Beth ginie również drogocenny obraz z niechybną przeszłością. Główne podejrzenia padają na męża ofiary, lecz ten ma mocne alibi. Kto jeszcze mógł życzyć śmierci Beth? Jakie sekrety skrywa zmarła?

OSTATNI DZIEŃ to dramat rodzinny połączony z thrillerem, zakotwiczony w nadmorskim miasteczku, który nadaje sielskiego klimatu. Jeśli lubicie spokojne i wyważone powieści, to koniecznie musicie sięgnąć po nią!

Autorka zaserwowała wielopłaszczyznową, emocjonalną powieść z fantastycznie nakreślonymi bohaterami, których poznajemy coraz bliżej z biegiem fabuły. Uknuta intryga konsekwentnie zostaje ujawniana, jednocześnie ze skrywanymi sekretami najbliższych przyjaciół. Dopiero na ostatnich stronach powieści dowiemy się jakie jest rozwiązanie zagadki.

Akcja nie pędzi na złamanie karku, czyta się ją bardzo spokojnie. Powiedziałabym, że wręcz wyciszyłam się przy tej pozycji. Niestety, opowiedziana historia nie przemówiła do mnie, nie mogłam wciągnąć się w losy bohaterów, przez co trochę wymęczyłam nią. Gdzieś w połowie książki wypatrywałam z utęsknieniem jej końca.

💥RECENZJA PREMIEROWA 💥

@wydawnictwomuza @[Adres usunięty]ws (współpraca barterowa)

Po jaki gatunek sięgacie najczęściej? Czy wychodzicie ze swojej strefy gatunkowej i czytacie książki, których byście raczej nie przeczytali ??

Ja zaczęłam sięgać po inne niż zawsze i jestem mega zadowolona !

Pewnego lipcowego dnia Kate wzywa policję pod dom swojej siostry. Włamują się. Okazuje się, że jej siostra Beth została zamordowana w brutalny sposób. Głównym podejrzanym dla najbliższych zamordowanej właścicielki galerii sztuki jak i detektywa prowadzącego sprawę jest mąż denatki. Czy faktycznie sprawa jest tak osobista ? Czy sprawa z przed wielu lat, w którym siostry wraz z matką zostały skrępowane i zamknięte w piwnicy by ukraść wartościowe obrazy ma coś wspólnego z morderstwem ?

Nie powiem Wam tego, musicie sprawdzić sami .

Luanne Rice jest autorką bestsellerow New York Times'a . Przyznam się, że troszkę zaskoczona jestem, iż przed spotkaniem z tym tytułem nie miałam pojęcia o istnieniu autorki.

Lekkie pióro, krótkie rozdziały, dość dobrze wykreowani bohaterowie. Na plus jest, że nie wiedziałam kto jest mordercą.

Uważam, że czas poświęcony czytaniu tej powieści nie został zmarnowany. Nie jestem jakoś ogromnie wniebowzięta, ale również nie żałuję jej przeczytania.

Moim zdaniem to książka bardziej na odstresowanie i luźne czytanie niż przerażający thriller. Jednak to moje zdanie.

Oj, nie porwała mnie ta książka. Pomysł na fabułę jest bardzo dobry i intrygujący. Tajemnice z nią związane budzą ciekawość. Jednak przedstawienie tej historii nie trafiło w mój czytelniczy gust. Nie poczułam dreszczyku, głębokich emocji i tego, czego oczekuję po książce, która przedstawiana jest jako połączenie thrillera psychologicznego z dramatem rodzinnym. Jak dla mnie było za dużo zbędnych opisów, które nie wnosiły za wiele. Całość była zbyt rozciągnięta, przez co nie czułam napięcia i tej ekscytacji z odkrywania kolejnych kart. Dużym plusem jest natomiast główny wątek, który od początku wzbudził moją ciekawość i sprawił, że nie potrafiłam odłożyć tej książki, dopóki nie poznałam zakończenia. A rozwiązanie sprawy dość mocno mnie zaskoczyło. Myślałam, że moje domysły idą w dobrym kierunku, jednak udało się autorce wywieść mnie w pole.

Fabuła mnie do siebie przekonała, wykonanie już mniej. Was zachęcam do samodzielnego sprawdzenia, czy książka trafi w Wasz gust.