Oslo Plaza 1995

Głównymi bohaterami są Zoja i Ian. Ona zostaje wysłana do Moskwy na specjalną misję. Musi zostawić maleńkie dziecko z ojcem. Relacja małżonków po narodzinach dziecka zaczyna się rozpadać. Atmosfera staje się napięta i niepokojąca. Kobieta zostaje zmuszona do wyjazdu, ma przeniknąć do świata Aleksandra Ibragimowa i go zabić.

Książka została zainspirowana niewyjaśnioną i tajemniczą sprawą kryminalną lat 90-tych ubiegłego wieku. Płatna morderczyni została przedstawiona z ludzkiej perspektywy. Pokazana została walka kobiety samej ze sobą. Autorka zaczerpnęła inspirację z historii tajemniczej Jennifer Fergate.

Zoja to postać pełna emocji, wewnętrznych konfliktów i strachu. Próbuje zachować kontrolę nad sytuacją, ale przez to bardziej gubi się w świecie pełnym tajemnic i manipulacji. Podejmowane są tu czasem bardzo trudne decyzje. Pod wpływem emocji, które później wymykają się spod kontroli. Autorka pokazuje nam jak bywa cienka granica między miłością, lojalnością i zdradą. Klimatyczne tło wydarzeń tworzą miejsca, w których dzieje się akcja - Londyn, Petersburg i Oslo. Każde miejsce wnosi do historii coś nowego. Jest to książka należąca do tych, które po przeczytaniu zostają na długo w pamięci. Łączy ona w sobie elementy powieści psychologicznej, reportażu i kryminału.

Są takie książki, które wciągają od pierwszej strony i nie pozwalają o sobie zapomnieć nawet wtedy, gdy na chwilę odkładamy je na półkę. Tak właśnie było w przypadku książki „Oslo Plaza 1995” autorstwa Magdalena Kostka. To mroczna, pełna emocji i tajemnic historia, która pochłonęła mnie bez reszty.

Fabuła koncentruje się wokół Zoi i Iana – małżeństwa, które po narodzinach syna przechodzi poważny kryzys. Ian, dotąd czuły i oddany partner, nagle staje się oschły, chłodny i zdystansowany. Gdy w styczniu 1995 roku Zoja zostaje zmuszona do opuszczenia rodziny i wyrusza na niebezpieczną misję do Moskwy, jej życie zmienia się diametralnie. Zadanie wydaje się proste: przeniknąć do świata Aleksandra Ibragimova, zdobyć jego zaufanie, a następnie go zabić. Szybko okazuje się jednak, że rzeczywistość jest znacznie bardziej skomplikowana, a granica między misją a prawdziwymi uczuciami zaczyna się zacierać.

Ogromnym atutem powieści są wyraziste i wiarygodne postacie. Szczególnie Zoja wzbudziła moją sympatię – razem z nią przeżywałam każdy dzień, każdą wątpliwość i każdą emocję. Bohaterka nie tylko mierzy się z niebezpiecznym zadaniem, ale także z bólem odrzucenia i niezrozumienia ze strony męża. Bardzo poruszył mnie jej wewnętrzny konflikt oraz pragnienie zwykłego szczęścia.

Autorka doskonale oddała klimat Moskwy lat 90. Miasto jest jednocześnie duszne, szare i przytłaczające, ale także fascynujące dzięki zabytkom, muzeom i cerkwiom. Opisy miejsc sprawiają, że czytelnik niemal czuje chłód ulic i atmosferę niepewności towarzyszącą bohaterce. To właśnie ten mroczny, tajemniczy klimat sprawił, że jeszcze bardziej zanurzyłam się w opowieści.

W książce nie brakuje emocji. Smutek, samotność, miłość, zdrada, tęsknota i rozczarowanie przeplatają się z napięciem charakterystycznym dla thrillerów. Akcja rozwija się bardzo płynnie i z każdym kolejnym rozdziałem nabiera tempa. To jedna z tych historii, o których myśli się nawet po zamknięciu książki.

Na szczególną uwagę zasługuje zakończenie. Było dramatyczne, zaskakujące i zdecydowanie inne, niż przewidywałam. Jednocześnie zostało bardzo dobrze dopracowane, a zapowiedź dalszego ciągu skutecznie rozbudziła moją ciekawość. Z przyjemnością sięgnę po kolejne książki autorki.

Warto również wspomnieć o okładce, która świetnie oddaje klimat powieści i od razu przyciąga wzrok. Doskonale współgra z historią skrywającą wiele tajemnic i emocji.

„Oslo Plaza 1995” to książka, która udowadnia, że nawet płatny zabójca może mieć uczucia, a serce często komplikuje nawet najlepiej zaplanowaną misję. To wciągająca, emocjonująca i doskonale napisana historia, która na długo pozostanie w mojej pamięci. Polecam ją wszystkim miłośnikom mrocznych, tajemniczych historii pełnych emocji i nieoczywistych bohaterów.