Oslo. Miasto, które oddycha

Uwielbiam przewodniki i zawsze gdy mam jechać w jakieś nowe miejsce zaczynam od jego zakupu. Nie kupuje pierwszego lepszego ale szukam, przeglądam i porównuje. To dzięki niemu planuję co będziemy zwiedzać, wyszukuje atrakcji czy ciekawostek z regionu. Oslo ciekawi mnie już od dawna dlatego z przyjemnością sięgnęłam po ”Oslo. Miasto, które oddycha”. Ten zdecydowanie niestandardowy przewodnik porwał mnie od pierwszych stron. Poznanie miasta z punktu widzenia mieszkańca zawsze jest ciekawym doświadczeniem. Autorka jako imigrantka widzi jego plusy ale i minusy czy różnice w podejściu w wielu aspektach. Sporą ciekawostką dla mnie było odkrycie, iż w Oslo jest aż tyle parków w których nie brakuje dzieł sztuki. Liczne murale, trasy rowerowe czy dla biegaczy ułatwiają uprawnianie sporu. Miasto niewątpliwie jest blisko natury, a przy tym ciągle się zmienia. Nie brakuje tu również sprzeczności jak wysokie wieżowce, a z drugiej strony drewniane domki czy widok na fiordy. Całe miasto dzieli również rzeka Akerselvy na wschód i zachód. Na bogatych i biednych. Na imigrantów i ludność lokalną.

Każda kolejna strona to była cudowna podróż dzięki której mogłam odwiedzić kolejne dzielnice miasta te bardziej i mniej turystyczne ale i poznać ich historię. Była to niesamowita przygoda po której zdecydowanie nabrałam ochoty by odwiedzić miasto, zajrzeć do biblioteki, napić się kawy czy zwyczajnie pospacerować.

Nie wiem czy Oslo jest na waszej liście miast, które warto odwiedzić, ale myślę, że ta książka może to zmienić. 😁

Przede wszystkim książka jest napisana w przystępny i plastyczny sposób za sprawą odczuć autorki Marty Hopfer-Gilles co do danego miejsca. Subiektywnie opowiada co lubi w danym miejscu, a czego nie. Pokazuje znane miejsca, ale też i takie, które przez siedem lat mieszkania w Oslo udało jej się odkryć.

Ogromną zaletą tej książki jest przede wszystkim piękne wydanie, które pozwala eksplorować Oslo i okolice nie tylko za pomocą wyobraźni, a też wzrokowo za sprawą prawie setki zdjęć i wcale tutaj w tej ilości nie przesadzam, bo jak na niecałe 400 stron książka jest nimi wypakowana. Rozdziały są krótkie, ale treściwe i prawie każdy rozdział ma w sobie fotografie. Za zdjęcia do książki odpowiedzialny jest mąż autorki Jean-Nicolas Gilles-Hopfer i łącząc swoje talenty stworzyli ciekawą książkę, która oczywiście, że nie jest kompletną książką o Oslo, ale jest na tyle pełna, by po skończeniu być usatysfakcjonowanym w poznaniu Oslo takim jakim jest na co dzień.

Jasne, że trzeba wziąć pod uwagę, że ta podróż jest bardzo subiektywna, ale dzięki temu mam odczucie jakbym słuchała opowieści znajomej, która tam mieszka, co zdecydowanie jest bardziej przyjemne w odbiorze od standardowego przewodnika. Z resztą autorka korzysta w książce z wielu źródeł, by informacje były jak najbardziej rzetelne, a i w książce znajdziecie niejeden wywiad z osobami, które jeszcze szerzej ukazują nam jak to jest mieszkać w Oslo i co zmieniło się tam na przestrzeni lat.

Podoba mi się, że autorka nie pomija ciemnych stron Oslo, przykrytej doskonałości i nieudanych inwestycji z ostatnich lat. Daje to prawdziwszy obraz tego miejsca. Całość odbieram jak najbardziej pozytywnie, bo dostałam ciekawą treść przeplataną świetnymi zdjęciami.