Nagroda Literacka Gdynia 2021
Katherine Mansfield, jedna z najwybitniejszych pisarek XX wieku urodziła się w Nowej Zelandii w 1888 roku jako Kathleen Beauchamp. Planowała karierę wiolonczelistki. W 1903 wyjechała do szkoły do Londynu, dokąd powróciła w 1907 po krótkim pobycie w domu, by resztę życia spędzić w Europie, między Anglią a uzdrowiskami, zwłaszcza na południu Francji, gdzie usiłowała ratować nadszarpnięte przez gruźlicę zdrowie.
Zmarła we Francji w 1923 roku, pozostawiwszy po sobie pięć tomów mistrzowskich opowiadań oraz bogatą korespondencję i dzienniki. Warto dodać, że w 1909 roku Mansfield przeżyła okres fascynacji dziełem Stanisława Wyspiańskiego, napisała wierszy ku jego czci i być może w towarzystwie Floryana Sobieniowskiego, który ją z twórczością Wyspiańskiego zapoznał, odwiedziła Kraków.
Uznawane obecnie za jedno z najważniejszych osiągnięć nowoczesnej prozy i odkrywcze przekształcenie formy opowiadania, a także za dokument nowoczesnej kobiecej biografii, dzieła Mansfield doczekały się w świecie anglosaskim nie tylko licznych wydań i grona zagorzałych wielbicieli, ale także całej biblioteki opracowań krytycznych, w tym dwóch biografii, autorstwa Anthony’ego Alpersa (1982) i Claire Tomalin (1987). Mansfield jest pisarką szeroko tłumaczoną i docenianą na świecie.
Często wspomina się o tym, że Virginia Woolf w dziennikach wyznaje, iż tylko jednej Mansfield zazdrościła talentu. W Polsce podziwiana m.in. przez Andrzeja Bobkowskiego, który pisze o niej w Szkicach piórkiem oraz w listach, Mansfield pozostaje stosunkowo słabo obecna, mimo że tłumaczona była już w latach 30.
W 1933 roku ukazał się tom opowiadań Garden Party w bardzo krytykowanym tłumaczeniu Bronisławy Kopelówny, rok później Dzienniki spolszczone przez Teresę Tatarkiewiczową oraz Listy w przekładzie Marii Godlewskiej. W latach ‘60. i ’70. ukazały się wznowienia tych edycji oraz tom opowiadań Upojenie w przekładzie Wandy Peszkowej, Ireny Tuwim i Juliana Stawińskiego. Od tego czasu Mansfield jest nieobecna i można śmiało powiedzieć, że stanowi brakujący element w konstelacji wielkich twórców zachodniej literatury modernistycznej.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Czego można spodziewać się po stylu pisarskim Katherine Mansfield?
Katherine Mansfield tworzy prozę modernistyczną skupioną na detalu, psychologii postaci i subtelnych zmianach nastroju. Jej opowiadania odchodzą od tradycyjnej fabuły na rzecz uchwycenia ulotnych chwil oraz wewnętrznych przeżyć bohaterów. Czytelnik odnajdzie tu niezwykle precyzyjny język oraz nowatorskie podejście do formy krótkiej prozy. To lektura wymagająca dużego skupienia, która nagradza odbiorcę głęboką analizą kondycji ludzkiej i emocjonalną autentycznością.
Czy "Opowiadania wybrane" przypadną do gustu miłośnikom twórczości Virginii Woolf?
Tak, twórczość Katherine Mansfield jest stylistycznie bliska prozie Virginii Woolf, która sama przyznawała, że zazdrościła autorce talentu. Obie pisarki są kluczowymi postaciami modernizmu, eksperymentującymi z narracją i głęboką perspektywą kobiecą. Mansfield kładzie jednak większy nacisk na konkretny, zmysłowy detal oraz duszny klimat europejskich uzdrowisk. Wybór ten pozwala w pełni zrozumieć ewolucję nowoczesnej literatury światowej początku XX wieku.
Dlaczego warto sięgnąć po to konkretne wydanie opowiadań Mansfield?
Niniejsza publikacja prezentuje nowe spojrzenie na dorobek autorki, korygując niedoskonałości dawnych, wielokrotnie krytykowanych przekładów. Tom został wyróżniony prestiżową Nagrodą Literacką Gdynia 2021, co gwarantuje najwyższą jakość merytoryczną i artystyczną tłumaczenia. Książka skutecznie wypełnia wieloletnią lukę w dostępności klasyki modernizmu na polskim rynku wydawniczym. Jest to niezbędna pozycja dla osób pragnących poznać autentyczny głos jednej z najwybitniejszych nowelistek w historii.
Dla jakiego typu czytelnika te opowiadania mogą nie być odpowiednie?
Lektura ta nie spełni oczekiwań osób poszukujących dynamicznej akcji, sensacyjnych zwrotów wydarzeń lub lekkiej literatury rozrywkowej. Opowiadania Katherine Mansfield opierają się na niuansach, symbolice i niedopowiedzeniach, co wymaga od odbiorcy dużej cierpliwości. Nie jest to książka przeznaczona do szybkiego czytania, lecz do powolnej kontemplacji skomplikowanych struktur zdaniowych. Czytelnicy preferujący tradycyjną, linearną konstrukcję opowieści mogą czuć się znużeni jej impresjonistycznym charakterem.
Jaką tematykę poruszają teksty zawarte w zbiorze "Opowiadania wybrane"?
Zbiór "Opowiadania wybrane" koncentruje się na skomplikowanych relacjach międzyludzkich, poczuciu samotności oraz buncie kobiet przeciwko sztywnym konwenansom. Autorka z chirurgiczną precyzją portretuje życie codzienne, nadając pozornie błahym zdarzeniom rangę wielkich egzystencjalnych przełomów. W tekstach często powracają motywy podróży, tęsknoty za domem oraz poszukiwania własnej tożsamości w obliczu choroby. To reprezentatywny przekrój twórczości Mansfield, ukazujący jej drogę od wczesnych szkiców po dojrzałe, modernistyczne arcydzieła.
