Opiekunowie

Książka Dean Koontz „Opiekunowie”, pomimo że uznaje się za najpopularniejszy utwór tego autora, nie przypadł mi do gustu. Dzieło zostało napisane dość zrozumiałym językiem, pomimo dużej ilości treści nie dało się pogubić w książce.

Historia jest dość ciekawa i chyba warta przeczytania, jeśli ktoś interesuje się tym typem książek. Jest to moim zdaniem bardziej fantastyka wystarczająco wciągająca dla czytelnika. Na początku dowiadujemy się o naukowym eksperymencie, który wymyka się spod kontroli oraz poznajemy losy dwóch bohaterów, którzy się wydostali z laboratorium. Jednak na ich drodze pojawia się pewna przeszkoda.

Pomimo że książka ta nie trafiła do listy moich bestsellerów, jest naprawdę ciekawa i warta przeczytania przez miłośników wydarzeń nierealnych.

N.Y.

Szkolny Klub Recenzenta

Czytałam "Opiekunów" lata temu a po dziś dzień to jedna z moich najważniejszych powieści. Równie dużo jest w niej wzruszeń co strachu przed nadchodzącym złem, ponieważ Dean Koontz fenomenalnie połączył wartości trafiające w sam środek ludzkiego serca.

To wyjątkowa powieść na wielu płaszczyznach i chociaż mogłabym wychwalać ją przez długie godziny, to prawda jest taka, że doceni się ją tylko samodzielnie przerzucając kolejne strony. Czytelnik wrażliwy na los zwierząt, każdy miłośnik psów i fan lektur pełnych grozy i dreszczy przerażenia wejdzie w świat okrucieństwa i lęku, w którym napięcie trzyma nas w swoich ciasnych objęciach i nie wypuszcza. A my tak naprawdę wcale tego nie chcemy. Rewelacyjny styl, w pełni wykorzystany potencjał a także pojawiające się warte zapamiętania cytaty składają się na opowieść, która miesza w głowie.

W Banodyne, tajnym rządowym laboratorium, wybucha pożar. Wówczas na wolność wydostaje się golden retriver obdarzony ludzkimi cechami charakteru i Obcy, budząca grozę krzyżówka pawiana z innymi gatunkami naczelnych. Obie istoty połączone są telepatyczną więzią, ale łączą ich zupełnie inne cele. Tak rozpoczyna się pościg łowcy za zwierzyną, naznaczony licznymi morderstwami, krwią i brutalnością a my zatapiamy się w przeróżnych wątkach, w prywatnych sprawach zwykłych ludzi, w rozwiązywaniu zagadki federalnych, w obserwowaniu wędrówki płatnego zabójcy dążącego do nieśmiertelności. I chociaż równolegle toczy się wiele wątków, to cały ten chaos jest w pełni kontrolowany oraz tak ciekawie przedstawiony, że trudno odłożyć lekturę choćby na moment.

Czasami mam wrażenie, że jestem totalnym mięczakiem a przecież najczęściej czytam właśnie kryminały, thrillery i horrory. To właśnie ta mieszanka zapewniła mi kilka godzin niekłamanej przyjemności z czytania, gdy poznawałam losy pewnego wyjątkowego psa, zdecydowanie mojego literackiego ulubieńca, który tak bardzo mnie oczarował, że miejscami czułam po prostu silne wzruszenie. Postać zupełnie nieszablonowa, otwarta na świat i bogata w różnorodne cechy stanęła na równi z człowiekiem, prezentując swoje najlepsze zalety. Targały mną silne emocje, ponieważ psy zawsze będą mi bliskie a w tym przypadku chciałam dla niego jak najlepiej, jednak nie jest to lektura do płakania a do przeżywania każdej kolejnej strony, gdy niebezpieczeństwo nas otacza, dynamiczne wydarzenia nieustannie nabierają rozpędu a my do samego końca nie wiemy co się dzieje i jaki ostatecznie będzie finał.

To historia inna niż wszystkie, nietuzinkowa, wielowymiarowa, dojrzała i piekielnie inteligentna. Ogromnie się cieszę, że "Opiekunowie" doczekali się swojego wznowienia, ponieważ tym samym dotrą do większego grona odbiorców. A tak pomysłowej książce zdecydowanie warto dać szansę! Na jej kartach rozgrywa się pojedynek dobra ze złem, inteligencji z wolą przetrwania a człowiek staje na równi ze swoim zwierzęciem, próbując zapanować nad nadchodzącą tragedią. Tak wiele wątków, treści i wartości przeplata się w spójną całość, że nie sposób słowami wyrazić jak dobrze to wszystko się prezentuje.

Ten miesiąc obfituje w moje powroty do starych, sprawdzonych autorów, a właściwiej do mistrzów horrorów. Tym razem sięgnęłam po książkę Deana Koontza pod tytułem "Opiekunowie". Pierwszy raz ten tytuł został wydany w 1987 roku, a w Polsce w 1993 roku. Do moich rąk trafił egzemplarz "Opiekunów", który swoją premierę miał szóstego września 2023 roku. Od razu muszę zwrócić waszą uwagę na to przepiękne wydanie. Jestem zachwycona okładką. Jest dość straszna i daje dużo do myślenia. Jednym słowem przyciąga wzrok. Ten horror jest małym grubaskiem, który wciąga od pierwszej do ostatniej strony. Jedynym minusem jest zakończenie. Spodziewałam się bardziej efektownego końca. Lekko się zawiodłam. Co do reszty fabuły to nie mam się do czego przyczepić. Znalazłam tutaj wartką akcję z ciekawymi zwrotami. Psiego przyjaciela, który swoją inteligencją przewyższa niejednego człowieka. Chciałabym mieć takiego psa. Jego nowy właściciel nadał mu ciekawe imię, Einstein. Czyżby przewidział jego inteligencję?

Spotkałam tutaj również inteligentne zło, które zagraża światu. Nazwane zostało "Obcym". Czy nasi bohaterowie sobie z nim poradzą? Czyje życie będzie zagrożone?

Poznałam również ludzi. Jedni są dobrzy, a drudzy niestety źli.

Miałam "przyjemność" poznać płatnego zabójcę Vincea Nasco. Jest przekonany, że wykonując zadania, czyli mordując, otrzymuje energię od swoich ofiar. Myśli, że za jakiś czas stanie się nieśmiertelnym. Czy tak faktycznie będzie? Nie polubiłam tej postaci. Vince działał mi na nerwy.

Napatoczą się również agenci federalni, którzy będą ścigać naszego golden retrievera. Dlaczego tak im na nim zależy?

Obecnym właścicielem psiaka jest były komandos jednostki Delta Force, Travis Cornell. Ten bohater zasługuje na medal. Koniecznie musicie go poznać.

Nie zabraknie również niewiasty. Kim ona jest? Przekonacie się, czytając książkę Deana Koontza pod tytułem "Opiekunowie".

Jeżeli lubicie mroczne klimacik, to dobrze trafiliście. Czytając tę historię, tak się zżyłam z bohaterami, że razem z nimi wszystko przeżywałam. Nie zabrakło radości, szoku i łez.

Bardzo emocjonująca książka.

Nie jest to bardzo ciężki horror. Nie bałam się. Jednak tę historię polecam czytać po zmroku. Stworzy się wtedy jeszcze lepszy mroczny klimacik.

Koniecznie muszę sięgnąć po inne dzieła tego autora.

Polecam.

Czytacie książki grozy, bądź oglądacie tego typu filmy w nocy, czy unikacie ich wieczorem?

***

Najpierw „Misterium” teraz „Opiekunowie”. Czy to oznacza wznowienie wydawania książek Deana Koontz’a? Mam nadzieję, że tak! Bo o ile „Misterium” było dla mnie hitem, tak „Opiekunowie” to prawdziwa jazda bez trzymanki, która w 100% przekonała mnie do twórczości Autora. Ale uwaga! Jeżeli szukacie horroru to chyba jednak źle trafiliście. Więcej tu przyjaźni i nadziei oraz scen chwytających za serce niż tych grozy ;)

Całość czyta się bardzo dobrze i przede wszystkim szybko. Fabuła jest interesująca, a koncepcja dwóch stworzeń połączonych "szóstym zmysłem" dość ciekawa i oryginalna. Dodając do tego psa "podrasowanego" w rządowym laboratorium otrzymujemy już coś naprawdę fajnego.

Autor po raz kolejny ukazuje w swojej książce jak łatwo manipuluje się społeczeństwem i sieje dezinformacje. Ukazuje grzeszki tego świata i zmusza nas do refleksji nad tym ile jesteśmy w stanie poświęcić w imię dobra „nauki” oraz „dobra ogółu”.

Co najbardziej cenię w twórczości Autora to uwidocznioną jego miłość do psów. To w jaki sposób pisze o czworonogach jest przepełnione czułością i ewidentną znajomością rasy. Być może zabrzmi to dziwnie, ale właśnie portrety psich bohaterów wychodzą Koontz’owi najlepiej, bo niestety ale do tych człowieczych można mieć pewne zastrzeżenia. Największe mam do Nory, która w moim odczuciu przeszła zbyt szybką przemianę. O ile cenię „twarde babki” tak tutaj ta postać i jej przemiana jest grubymi nićmi szyta. Obcy natomiast został dość mocno spłycony i brakuje mi opisania fabuły także z jego perspektywy. Szczątkowe informacje pozwalają nam spojrzeć na niego z troszczkę innej perspektywy jednak to i tak wciąż dla mnie zbyt mało. Niemniej jednak więcej nie chcę mówić, aby nie wyszedł nam tutaj spoiler :)

Reasumując „Opiekun” to dobra książka, która może nie jest horrorem, ale Autor zdecydowanie mnie nie zawiódł. Po raz kolejny pisze o walce dobra ze złem, ale robi to w sposób zupełnie odmienny niż w innych książkach. Całość przeczytałam z naprawdę ogromnym zainteresowaniem i przyjemnością. O ile nie szukacie prawdziwego dreszczyku grozy to koniecznie sięgnijcie po tę pozycję.