One Last Stop

Casey McQuiston zdecydowanie ma "to coś" w swojej twórczości i widać to już od pierwszych stron. Może to lekkość stylu i łatwość, z jaką tworzy opisy, a może to kwestia poczucia humoru. Generalnie ta książka jest jak ciepły przytulas od przyjaciela. Taki rozgrzewacz dla serca, choć przy tym nie jest pozbawiona wad.

Ciężko tutaj powstrzymać się przed porównywaniem ze sobą książek autorki, a mimo wszystko RWRB stało się swego rodzaju klasykiem. Takim, który raczej ciężko przebić w całej tej glorii, chwale i miłości czytelników. Czy One last stop miało w ogóle przedbiegi do przebicia tej historii? Cholera, tak. Coś po drodze jednak odbiło w innym kierunku i mimo sporej wartości tej historii, w mojej opinii nie powtórzyła sukcesu poprzedniczki. To taka mocna siódemka z sercem, ale nie więcej.

Podoba mi się tu autentyczna różnorodność, z jaką są wykreowani bohaterowie.

I tu przechodzimy do bohaterów z drugiego planu, którzy w mojej opinii są po prostu fantastyczni i dosłownie kradną show za każdym razem, kiedy tylko się pojawiają. Są barwni, różnorodni, ciekawi, a ich przeżycia angażują na tyle, że chciałoby się poczytać solowe powieści o każdym z nich. Serio. W kategorii "Najlepszy drugi plan" przyznałabym pierwszą nagrodę OLS. Główna bohaterka jest całkiem sympatyczną dziewczyną - jest raczej plus size i nikt nie robi z tego tragedii, co jest super. Druga bohaterka z kolei jest Azjatką, więc mamy też akcent mniejszości, co przewija się w twórczości autorki dość często.

To prowadzi do minusów. Niestety nie do końca porwał mnie sam wątek tego "uwięzienia" w czasie. Po prostu coś mi tu nie zagrało, tak samo, jak to, że August nie chodziła do pracy tygodniami, a nie miała problemów finansowych. Później po prostu wróciła na etat... i już. No nie wiem. Czasem miałam też wrażenie, że te dwie główne bohaterki są trochę stereotypowe. Jedna nieśmiała, druga ostra. Hm. Warto też wspomnieć, że narracja jest trzecioosobowa, co niektórym może przeszkadzać.

Kolejnym plusem jest znów walor edukacyjny i mała podróż w czasie do lat siedemdziesiątych. Autorka przekazuje nam, jak stopniowo zmieniała się sytuacja osób LGBT, co uważam za istotny dodatek. Czy jest coś lepszego, niż przekazanie wiedzy w przyjemny sposób? Nie sądzę. A budowanie świadomości jest bardzo istotne, szczególnie gdy obserwujemy niektóre sytuacje na świecie, czy w kraju.

Jest to naprawdę świetna książka i na dodatek jedna z bardzo niewielu na naszym rynku, które przedstawiają romantyczny wątek kobieco-kobiecy. Ciężko mi tu wystawić ocenę, bo z jednej strony to fantastyczna historia, a z drugiej wciąż mam w pamięci RWRB. Parę wątków tu nie zagrało, ale nie żałuję lektury, bo bawiłam się świetnie. Naprawdę lubię poczucie humoru Casey i tu też były momenty, gdzie pękałam ze śmiechu. Równie mocno cenię jej lekkość w tworzeniu obrazowych opisów i autentyczność w całym przekazie. Szczerze polecam i na pewno będę śledzić kolejne premiery autorki.

Do przeczytania książki pt. ''One Last Stop'' autorstwa Pani Casey McQuiston przekonało mnie to, że należy ona do gatunku literatury dla młodzieży, zamieszczona została w niej z poru ciekawie zapowiadająca się historia o tym, co jest niby nam znane, a chwilami takie obce i tajemnicze, a nade wszystko zapomniane.

Główną bohaterką jest młoda studentka o imieniu August. Zmienia, chwilowo dotychczasowe życie studenckie przemieszczając się do nowego miasta, poszukuje obecnie siebie tam bezpiecznego miejsca, aby poczuć się zdecydowanie lepiej, ale jest w podążaniu do upragnionego celu edukacyjnego być wytrwała, silna, odważna i za to ją polubiłam od samego początku. Przekonuje się na własnej skórze, jak wyglądają naprawdę warunki pomieszkiwania w mieście i odkrywa, inne odsłony życia w Nowym Jorku z dala od mamy dzieląc go z wynajmowanym mieszkaniu z trójką poznanych współlokatorów posiadających różne zainteresowania, charaktery. Dwoje z nich są parą i wyciągają do August pomocną dłoń w odnalezieniu się na sam początek, kiedy zaczyna się czas pierwszych zarobków w pobliskiej i lubianej naleśnikarni. Dla August jest to szansa na lepsze jutro, zaaklimatyzowanie się, sprawdzenie się jako kelnerka, poznanie pracy od kuchni, pracowników, klientów, a przy okazji musi wykazać się również jako studentka i współlokatorka.

Nic nie dzieje się z przypadku, ale gdy nagle pojawia się, na horyzoncie ktoś całkiem przypadkowy to może stać się przyczyną wielu niespodziewanych kłopotliwych sytuacji, które mogą połączyć lub być całkiem od siebie odległe przebywając w ciągłej podróży, przyjaźni, która pozostawia wiele do życzenia i pokonania dróg, a przy tym prób mogących zmienić przebieg toczącej się akcji.

Czytając, tę książkę odnosiłam momentami takie wrażenie, że nie zawsze zachowania bohaterów związane z uprawianiem miłości można zaakceptować w miejscach, które nie są dostosowane do adorowania się pod względem cielesności. Moim zdaniem są zbyteczne.

Podobało się zawarte w tej książce trafnie używane słownictwo w humorze współlokatorów August, choć z czasem powiało od niego tajemniczym chłodem. Dzięki temu polubiłam ich za pomocne pomysły i oryginalność w ocenie niewygodnej sytuacji, w jakiej znajdowała, się August uczestnicząc w życiu Jane.

Książki tej nie czyta się szybko pomimo zamieszczonej w 17 rozdziałach wyraźnej czcionki.

Polecam przeczytać tę książkę.

„One Last Stop” to moja druga pozycja od Casey McQuiston. Kupując tę książkę byłam absolutnie zaślepiona tym,że reprezentuje motyw wlw. Muszę przyznać, że ze względu na moje kolejne spotkanie z tą pisarką, stawiałam książce dosyć wysokie oczekiwania. Lektura zdecydowanie spełniła moje wymogi, a nawet mile zaskoczyła.

Sięgając po „One Last Stop”, spodziewałam się typowej obyczajówki z nutą romansu. Nie wierzyłam własnym oczom i przeżyłam szok, gdy dostałam również dawkę czegoś nadnaturalnego. Otrzymałam przewidywaną przygodę miłosną, a także wątek załamania linii czasowej. Niezwykłym urozmaiceniem było rozwiązywanie tajemnic, dzięki czemu ciężko było oderwać się od książki, gdy zaraz mogło czekać na mnie całe jej rozwiązanie.

Książka została napisana prostym i przyjemnym językiem, dzięki czemu czytało się ją niebywale szybko.

Główna bohaterka stale próbowała odnaleźć się w otaczającym ją świecie. Dążąc do odkrycia prawdy dotyczącej linii metra Q, starała się spełniać oczekiwania i pomóc matce w poszukiwaniach zaginionego wuja. Bohaterowie nie są wyidealizowani - mają swoje problemy, z którymi muszą się mierzyć. Dostajemy namiastkę rzeczywistości i jesteśmy w stanie dostrzec w nich samych siebie. Ciężko jest ich również nie pokochać. Każdy z nich jest wyjątkowy na swój unikalny sposób.

Lektura ma w sobie ogrom humoru i wywołała wiele uśmiechu na mojej twarzy.

„One Last Stop” to zdecydowanie książka, która dała mi upragniony komfort i wywołała banana na twarzy. Ma wiele niedociągnięć i wad, do których można byłoby się przyczepić, ale jej pozytywy przysłaniają i podkreślają jej całokształt.

Powieść Casey McQuiston pt. ' One last stop' moim zdaniem jest urzekająca, jeden z lepszych romansów współczesnych, należący do podkategorii literatury lesbijskiej, który miałem okazję w ostatnim czasie czytać. Bardzo podoba mi się, że erotyzm w tej powieści funkcjonuje jako dodatek do ważnych życiowych kwestii, nie przesłania tego co jest w życiu najważniejsze, a właśnie o tym co istotne chce deliberować pisarka. W moim prywatnym odczuciu 'One last stop' to bestseller, z pewnością skradł moje serce. Książka ta w pełni do mnie trafiła, chciałem poznać historię bohaterek, coraz bardziej odkrywać ich dalsze losy, nie mogłem się oderwać od tej książki.

STACJA MIŁOŚĆ

August nie wierzy w miłość, przyjaźń, przywiązanie. Jedyne co zna, to ciągłe poszukiwanie, kombinacje, by zdobyć jakieś dane i poczucie samotności. Aż w końcu dociera do Nowego Yorku i tam wszystko zaczyna się zmieniać. Nietypowi współlokatorzy, praca w dziwacznej naleśnikarni i Jane... dziewczyna z metra. Brzmi jak całkiem zwyczajna obyczajówka, prawda? A jednak jest pewien myk - Jane jest uwięziona w metrze od lat siedemdziesiątych! I tu zaczyna się robić coraz ciekawiej. August czuje do Jane coś, czego nigdy nie czuła - uczucia, które boi się nazwać. I dlatego postanawia dowiedzieć się, co stało się z Jane. Kim była i w jaki sposób znalazła się w tym miejscu. A także - czy jest jakieś rozwiązanie, by uwolnić dziewczynę ze szponów linii Q. Casey McQuiston stworzyła niezwykle zgrabnie utkaną linię fabuły, w której z biegiem stron wszystko zaczyna się łączyć w całość. W tej książce nic nie jest dziełem przypadku, wszystko ma jakieś powiązanie. I bardzo mnie to cieszy, bo lubię bawić się w czasie lektury w detektywa i szukać wszelakich tropów. Do tego niesamowicie połączone zostały wątki nadnaturalne - przeskok w czasie, z tymi totalnie przyziemnymi, jak [Adres usunięty]. problemy z rodziną. Wszystko było dawkowane w taki sposób, że została zachowana idealna równowaga między nutką humoru i powagi. Ponadto, autorka zaserwowała nam całą gamę niezwykle barwnych i złożonych bohaterów, których nie sposób nie lubić. I chociaż może nie codziennie zostajemy uwięzieni w metrze na czterdzieści parę lat, to jednak problemy z przynależnością do społeczności, z tym, by komuś zaufać i opuścić przy kimś swoją gardę i w końcu - by gdzieś czuć się jak w domu - takie tematy są bliskie chyba każdemu z nas, niezależnie od pochodzenia, rasy czy orientacji. I chociaż cała książka jest osadzona w queerowej społeczności, to sądzę, że każdy odnajdzie tam kawałek siebie. I bardzo mi się to w One Last Stop podobało.

STRUKTURA

Książka podzielona jest na numerowane, dosyć długie rozdziały, które za każdym razem rozpoczynają się jakąś wzmianką w prasie, bądź sieci, które na przestrzeni lat dotyczyły Jane. To bardzo ciekawy zabieg, który pomaga nam wkręcić się w śledztwo i budzi naszego wewnętrznego detektywa. Narracja jest w trzeciej osobie, ale podąża za August i pokazuje nam niejako jej punkt widzenia. Styl pisania autorki był niezwykle lekki i przyjemny w odbiorze. Nie miałam żadnych zgrzytów w czasie lektury.

PODSUMOWUJĄC

One last stop to książka, która pod przykrywką motywu podróży w czasie pokazuje nam problemy młodych ludzi, niezależnie od lat, w których się wychowali. Pokazuje nam ich walkę o to, by gdzieś należeć, by odnaleźć się w życiu i czuć się kochanym i akceptowanym. Nasza August nigdy nigdzie nie czuła się jak w domu. Nie przywiązywała się do niczego, ani nikogo. Matka nauczyła ją, by była niezależna i analizowała świat pod kątem jej prywatnego śledztwa, ciągnącego się od lat. Czy bohaterce udało się w końcu odnaleźć spokój i przede wszystkim - siebie? I czy udało się wyjaśnić, co stało się z Jane? Tego Wam nie zdradzę, ale mogę za to z czystym sercem polecić Wam tę książkę. Ja spędziłam z nią bardzo miło czas. Mam nadzieję, że z Wami będzie tak samo!

Amanda Says

,,O͎n͎e͎ L͎a͎s͎t͎ S͎t͎o͎p͎”- Casey McQuiston

August to ,,wieczna studentka”, która przeprowadza się do Nowego Jorku z nadzieją na nowy start. Praca w naleśnikarni na dwa etaty i mieszkanie z niecodziennymi współlokatorami nie jest dla niej łatwe.

Kiedy pewnego razu w metrze zauważa Jane- dziewczynę rodem z lat siedemdziesiątych, od razu łapią wspólny kontakt. Ich relacja się rozwija, a August w końcu czuje się komfortowo w nowym mieście.

Ich relacja się rozwija, dopóki okazuje się, że tajemnicza dziewczyna z metra potrzebuje pomocy. Główna bohaterka będzie musiała stawić czoła problemom z przeszłości oraz uwierzyć w niemożliwe!

Muszę przyznać, że nie miałam wysokich oczekiwań co do tej pozycji, bo mocno rozczarowałam się po ,,Red, White& Royal Blue”. I poniekąd zrobiłam dobrze, bo styl autorki od jej pierwszej książki w ogóle się nie zmienił. Mi ON nie odpowiadał, język był dla mnie zbyt prosty( ale jeśli Wam przy ,,RW&RB” podobał się styl pisania, ta książka będzie dla Was idealna).

Główna bohaterka również nie przypadła mi do gustu, miała kilka irytujących cech oraz zachowań.

Największym plusem tej powieści jest szybkość czytania! Pochłonęłam ją w niecałe dwa dni, nie mogłam się oderwać!

Z racji, że nie lubie wątku realizmu magicznego, tutaj również był ON dla mnie minusem.

Polecam Wam tą pozycje jako lekką, wciągającą książkę na dwa wieczory, przy której napewno będziecie się dobrze bawić!

Tak przeglądam recenzje innych i mam wrażenie , że tylko ja nie wiedziałam co zaczynam czytać ;) Ogólnie do tej lektury zachęciła mnie jedna z opinii na Ig i tak idąc za ciosem się na nią wręcz rzuciłam. Przekonana , że August to chłopak , byłam nieco zdezorientowana . Po kilkunastu stronach , przeczytałam opis :D wiem, późno ... Ale wbrew pozorom nie żałuję tej lektury.

Od razu może zaznaczę , że absolutnie nie jestem wrogiem LGBT. Nie rażą mnie te wątki, nie jestem negatywnie nastawiona do odmiennej orientacji. Jednak nigdy nie sięgałam po książki, gdzie ten wątek dominuje . Czemu ? Jakoś sobie tłumaczyłam, że to "ich" sprawa , zagłębiać się w temat nie musze. A tu zdecydowanie wątek miłości dwóch kobiet wiedzie prym i ta pierwsza przygoda z książką tego typu jest jak dla mnie udana.

August, ta dziewczyna , którą miałam za chłopaka , ma 23 lata, przeprowadza się do Nowego Jorku by podjąć kolejny kierunek studiów. Nie odnalazła się na żadnym z poprzednich , więc szuka dalej. Szuka też pokoju i trafiają się jej bardzo specyficzni współlokatorzy... Sądzę, że barwnie wykreowani bohaterowie tej książki to jej duża zaleta. Autorka ma nie lada talent do nadawania wyjątkowych cech postaciom , które tworzy. Z pomocą nowych współlokatorów , August zdobywa też pracę no i może spokojnie podjąć naukę. Jednak ten pierwszy dzień wydaje się wyjątkowo pechowy i gdy w końcu August dociera do metra, zalana kawą i załamana, spotyka Jane - dziewczynę, która od razu wpada jej w oko . Co wyniknie z tej znajomości ?

Przyznam , że relacja z tych dwóch dziewczyn , jest delikatnie ujmując - wyjątkowa i wręcz ponadczasowa . Lubicie wątek podróży w czasie ? Zdradzę Wam, że tu go spotkacie i dzięki niemu ta książka staje się jeszcze ciekawsza. Styl autorki i nie mało zwrotów akcji - to wszystko wciąga i nie pozwala się nudzić. Mimo ,że książka jest imponującej grubości , szybko się kończy i zdecydowanie, nie dłuży.

Pierwsze spotkanie z twórczością autorki mogę uznać za udane i sądzę, że mogę te książkę polecić z czystym sumieniem :)

Linia Q to miejsce, czas i osoba.

Linia Q metra w Nowym Jorku kursuje cały czas, bez przerw. Tą ciekawostką chciałabym zacząć ten post. A dziś przychodzę do Was z recenzją niezwykle osobliwej książki One last stop Casey McQuiston. Specjalnie użyłam tutaj określenia osobliwa. Ta książka jest bowiem naszprycowana ciekawymi osobowościami, osobliwymi wręcz. Już na pierwszej stronie mamy zapowiedź, że to historia umiejscowiona w scenerii bardzo LGBTQ. Ta książka jest cała LGBTQ i tym sposobem wpisała się idealnie w obecny kanon i trend popkulturowy.

One last stop jest książką typowo dla starszej młodzieży, młodzieży której jeszcze kształtuje się mocno światopogląd. Młodzieży, która szuka swojego miejsca na ziemi i może brakować jej wsparcia od rówieśników. Takie osoby w tej książce odnajdą swoje bezpieczne, przyjemne miejsce.

One last stop jest typowym młodzieżowym romansem z dużym wątkiem fantastycznym, paranormalnym, który nasza główna bohaterka August musi rozwiązać przed remontem linii metra Q. To książka iście naładowana elektrycznością, zwarciami, spięciami, rozładowaniami elektrycznymi. Ta książka aż skrzy od emocji.

Mimo, że książek młodzieżowych czytam z roku na rok mniej, ta książka mnie pochłonęła i niezmiernie zaciekawiła. Od kiedy wychodzi na wierzch wątek fantastyczny, za wszelką cenę chciałam dowiedzieć się o co chodzi! Jak to możliwe i jak skończy się ten przedziwnie zlokalizowany romans pomiędzy August a Jane.

Książka świetna, zabawna, lekka i bardzo otwarta. Polecam!

Po moim ukochanym, najcudowniejszym "Red, white & royal blue" nie mogłam sobie odmówić kolejnej powieści Casey McQuiston. "One last stop" miało mnie oczarować historią, w której August właśnie rozpoczyna nowe życie w Nowym Jorku. Jej sposobem na spokój mają być spartańskie warunki i trzymanie wszystkich dookoła w bezpiecznej odległości od jej serca. Jednak nie zawsze jest tak łatwo 😉 Lekko szaleni (oczywiście w pozytywnym sensie) współlokatorzy i praca, której nie powinna dostać to tylko wierzchołek góry lodowej. Głębiej znajduje się pewna dziewczyna, którą August codziennie spotyka w metrze. Główna bohaterka zaprzyjaźnia się, a wręcz zakochuje w towarzyszce podróży i wkrótce odkrywa, że Jane ma sekret. Dziewczyna w wyniku nieznanego zdarzenia wpadła w wyłom w czasie w latach 70. i od tego czasu znajduje się w linii Q nowojorskiego metra. August pod wpływem swojego serca i rozumu chce pomóc nowej znajomej odnaleźć drogę do realnego świata, trochę dalej niż kolejny wagon metra. Czy im się uda? Przyznaję szczerze, że nie do końca polubiłam się z tą powieścią. Bohaterowie byli niby pełnowymiarowi, ale nie potrafiłam ich rozgryźć. Do tego wszystkiego przez połowę książki okropnie dręczyła mnie długość rozdziałów. Tak naprawdę druga połowa książki, a w zasadzie jej koniec uratowały ogólne postrzeganie tej historii. Kilka niespodziewanych zwrotów akcji i niespodziewane połączenia między wątkami sprawiły, że samo podsumowanie opowieści czytałam z wypiekami na twarzy. Jednak ostatecznie, "One last stop" pozostanie dla mnie jedynie kolejną pozycją na półce.