Okrutny

Jeśli lubicie czytać książki, które mają niebywałe napięcie od pierwszej strony, ogrom mroku i cień gdziekolwiek wasze myśli nie podążą, to ta pozycja powinna się znaleźć na waszej liście:-) Cała historia jest osadzona w wielkiej tajemnicy, gdyż jakikolwiek rozdział by się nie kończył, to mamy podane jak na tacy, że coś się stało, ale dopiero później dowiecie się co. W ten sposób mogę uznać ją jako idealną dla ludzi cierpliwych, gdyż napięcie z kolejną tajemnicą tylko wzrasta i wzrasta. Momentami miałam ochotę wybuchnąć, żeby ktoś odebrał ten ciężar, ale nie, musiałam zaczekać do końca. W ten sposób uzmysłowiłam sobie, że to książka z rodzaju tych nieodkładalnych. Zawiera w sobie nieco mroku jak z opowieści Kinga, gdzie sztywnością okazuje dramaturgię tego z czym się postacie zmagają. Bywa wulgarna dla podkreślenia emocji, które aż gotują się w ciałach zwykłych ludzi. Niektórych to, co tutaj się dzieje może nieco przestraszyć, gdyż autor ukazał nam konsekwencje mieszania się w nie swoje sprawy. Dla osób bardzo ciekawskich, którzy skupiają swoją uwagę na życiu innych, może być nieco krzywdząca, gdyż odbiorą ją jako atak. Wszystko przez to, że mamy gdzieś zatartą granicę między naszym życiem, a tym z książki. Tutaj jedynie przypadkowe osoby odkrywają dawną zbrodnię i płacą za to surową karę. Najwięcej treści mamy ukazanej za pomocą dialogów, gdzie ktoś przekazuje cenne informacje, albo gdybają tak długo, aż myśli nie dają im spokoju i wtedy działają nieco impulsywnie. Opisy skrawków ciała mogą wywoływać zniesmaczenie, a szukanie ich reszty niemałe zdziwienie. Tutaj nikt nie jest skory do mówienia o przeszłości i mają ku temu swoje powody. To takie ściśle zamknięte miasteczko, które póki milczy, może odczuwać niewielkie bezpieczeństwo. Nie chodzi o to, że ktoś tu się kimś przejmuje, czy też nie chce być paplą. Tutaj zwyczajnie pilnują swoich interesów i to mi się tutaj akurat podobało:-) Pozycję mamy podzieloną na cztery części ze średnim drukiem, ale maksymalną atmosferą niepewności i duchów przeszłości. Mega mnie wkręciła:-)

Czy powrót w rodzinie strony jest czasem dobrym pomysłem?

I przed takim dylematem staje Teodor Okrutny, który piętnastu latach wraca do Skraju i musi zmierzyć się z przeszłością. 

W tym momencie chcę Wam przedstawić książkę pod tytułem „Okrutny” Maciej Kaźmierczak, wydawnictwo Skarpa Warszawska. Jest to moje pierwsze spotkanie z twórczością autora i na pewno nie ostanie. Otrzymałam podczas czytania sporą dawkę emocji, mrocznego klimatu małej miejscowości, a do tego tajemnic. Książkę jest ciężko odłożyć, im dalej się czytam tym coraz więcej się dzieje i coraz więcej tajemnic i sekretów wychodzi na jaw. Fabuła jest nieprzewidywalna, zawiła, mroczna, nie daje od razu odpowiedzi na wszystkie pytania, podsyca ciekawość, zostawia niedosyt. Teodor jest to bohater twardo stąpający po ziemi, twardy, nieustępliwy, momentami przytłoczony sprawami z przeszłości, decyzje podjęte wiele lat temu nie dają mu spokoju. Jest to postać która budzi skrajne emocje, czy się go bać, a może dopingować aby mu się udało.

Książka posiada trafne i realistyczne opisy, bez zbędnych ulepszeń. Dialogi realne, autentyczne. Skraj został przedstawiony jako małe miasteczko, którego mieszkańcy się znają, ale czy tak jest? A może są tajemnice, które każdy skrywa głęboko i pilnuje aby nie wyszły na światło dzienne. Mamy tu klimat ciężki, mroczny, duszny, który zaciska się wokół mieszkańców nie dając im złapać tchu.

„Okrutny” zakończenie nie daje odpowiedzi na wszystko, zostawiło mnie z niedosytem, a jednocześnie z pytaniem co dalej. Tak, więc czekam na kontynuację.

A Ty jeśli lubisz książki, które mają duszny i ciężki klimat, a do tego nie dają jednoznacznych odpowiedzi, nakłaniając do refleksji to ta książka jest dla Ciebie.

"Okrutny” Macieja Kaźmierczaka to powieść, która z przyciągnęła moją uwagę jako fankę literatury kryminalnej oraz thrillerów psychologicznych. Autor opowiada historię, która łączy w sobie elementy napięcia, tajemnicy i emocjonalnych zawirowań, wciągając czytelnika w wir intryg i moralnych dylematów. Fabuła skupia się na głównym bohaterze, który po piętnastu latach wraca do rodzinnej miejscowości. Aspirant Teodor Okrutny zmaga się z własnymi demonami przeszłości i trudnymi relacjami z otoczeniem. Społeczność tej miejscowości nienawidzi go.

Jesteście ciekawi, co ukrywa Teodor? Chcecie poznać jego sekret z przeszłości?

Autor umiejętnie buduje atmosferę niepokoju, wprowadzając liczne zwroty akcji, które utrzymują czytelnika w ciągłym napięciu. Maciej Kaźmierczak zdaje się doskonale rozumieć psychologię postaci, co sprawia, że ich motywacje i działania są przekonujące i autentyczne. Styl pisania autora jest przemyślany i dynamiczny, co sprawia, że powieść czyta się błyskawicznie i z ogromnąciekawością. Opisy są sugestywne, a dialogi naturalne, co pozwala na łatwe zanurzenie się w świat stworzony przez autora. Maciej Kaźmierczak nie boi się poruszać trudnych tematów, takich jak przemoc, zdrada czy moralność, co dodaje głębi fabule i skłania do refleksji nad ludzką naturą. Jednym z mocnych punktów książki jest również umiejętne wplecenie wątków społecznych i psychologicznych, które nadają historii dodatkowego wymiaru. Czytelnik zostaje zmuszony do zastanowienia się nad konsekwencjami działań bohaterów. To pasjonująca i emocjonująca lektura, która z pewnością przypadnie do gustu fanom gatunku. To książka, która zmusza do głębszej refleksji nad złożonością ludzkiej psychiki i moralności. Zdecydowanie warto sięgnąć po tę pozycję, zwłaszcza jeśli szuka się czegoś, co wciągnie na długie godziny.

Zdecydowanie polecam!

BRUNETTE BOOKS

Mieszkacie w swojej rodzinnej miejscowości, tam gdzie się wychowaliście? Czy może ruszyliście dalej w świat?

Trzymam się w pobliżu miejsca, w którym się wychowałam ale nie wyobrażam sobie wrócić do rodzinnego domu, wsi. Teodor Okrutny też nie miał tego w planie ale …różnie w życiu bywa.

“Ludzie często zajmują się cudzymi problemami, żeby móc udawać, że sami ich nie mają. A przez to krzywdzą innych. I samych siebie jeszcze bardziej.”

Tak dużo w tym prawdy. Dziś za pośrednictwem internetu, sami pozwalamy wtykać nos w nasze życie nawet obcym osobom. A w małych miejscowościach, gdzie każdy zna każdego, bardzo łatwo jedną plotką, zniszczyć komuś życie. Teodor został skreślony przez społeczność Skraju, bo się stamtąd wyrwał, uciekł, odważył się żyć gdzieś indziej. Ale jako policjant, musiał wypełnić polecenie i wrócić by zastąpić zaginionego komendanta oraz postarać się go odnaleźć. Liczył na to, że łatwo pójdzie, szybko znów zniknie. Jednak sprawa okazała się dość skomplikowana i powiązana z wydarzeniami sprzed lat. Czy Okrutny da radę ją rozwiązać ?

Zanim zniknął Myśliwski, jeden z mieszkańców coś odnalazł. Zamiast komendanta, Okrutny na posterunku zastał znaleziony fragment ciała. Do kogo należał ? Gdzie reszta ? To pierwsze z wielu, mnożących się pytań, na które odpowiedź musi znaleźć bohater tej nowej serii Macieja Kaźmierczaka. Musi też stawić czoła miejscowemu …gangowi ? Czy jakby to nazwać. A także przeszłości. Czuć od początku, że Teo nie uciekł ze Skraju bez powodu, że skrywa jakąś tajemnicę ale tej bomby jaką autor zrzucił na mnie na ostatnich stronach totalnie się nie spodziewałam.

Pierwsze spotkanie z twórczością autora, na którego już czaiłam się od dłuższego czasu, uważam za udane. Stworzył bohatera, który nie jest bez skazy, ma za sobą przeszłość, która zostawiła na nim piętno. Ale przez lata poza Skrajem nabrał sił i zaskoczył nimi mieszkańców, którzy pamiętali go jako słabego, dającego sobą pomiatać chłopca, z nazwiskiem które uznali za świetny powód do drwin.

“- Nazwisko stało się dla ciebie wyznacznikiem tego, jak postępować? (...) Naprawdę tak bardzo chciałeś stać się okrutny?

Nie. (...) To wy mnie takim uczyniliście.”

Spotkałam się z opinią, w której Okrutny wychodzi na negatywnego wręcz bohatera. Ale wg mnie autor pokazał nam po prostu człowieka. Bo czy to policjant czy nie, nadal człowiekiem pozostaje, popełnia błędy i nie jest bez skazy, nie jest idealny. Księża chodzą do spowiedzi, bo nie są święci, grzeszą. Dlaczego więc oczekujemy od policji, że nie będą łamać prawa ? Nie powinni… Ale my też wielu rzeczy robić nie powinniśmy…

Polubiłam Okrutnego, autor wykreował go bardzo realistycznie. A sprawa sprzed lat, która była powodem jego ucieczki, nie spowodowała, że stał się w moim przekonaniu tym złym - wręcz przeciwnie. Zyskał w moich oczach. Ale nie będę wyjaśniać dlaczego, bo nie chcę Wam za wiele zdradzać.

Ważne jest, że macie możliwość sięgnąć po świetny kryminał, zawiły, zaskakujący, nie raz Was przerazi to do czego dopuścili się bohaterowie i co nimi kierowało. Mamy tu wątki niezbyt często spotykane i tym bardziej szokujące, bo zupełnie się nie spodziewałam tego jaki będzie finał śledztwa. I jestem pewna, że na wiele sposobów i Was ta książka zaskoczy. Polecam i czekam już na kolejny tom. Z pewnością sięgnę też po inne książki autora.

Dziękuję za egzemplarz do recenzji.

Teodor Okrutny to człowiek, który musiał uciekać. Chciał skończyć z dotychczasowym życiem, musiał zniknąć aby chronić innych. Nazwisko, które nosił ni jak się miało do tego kim był w swoim dawnym życiu. Popychadło, chłopieć do bicia, pośmiewisko. Można go było określać wieloma epitetami.

Skraj – miejscowość, z której pochodzi o nim zapomniała. On, choćby bardzo się starał, nie może zapomnieć. Dziwnym zrządzeniem losu wraca aby rozwiązać problem, z jakim zmagają się miejscowe służby. Komendant posterunku znika. Wcześniej, wydawać się może, wpada na trop, który najprawdopodobniej doprowadził go do zguby.

Okrutny, jako już dojrzały mężczyzna wraca i zajmuje chwilowo miejsce szefa lokalnej policji. Jest zdeterminowany aby rozwiązać sprawę odnalezienia zwłok i zaginięcia komendanta. Szybko uświadamia sobie, że dawne kłopoty wracają ze zdwojoną siłą, a Skraj to nie ta sama mieścina jaką opuścił w pośpiechu piętnaście lat temu.

Niewyjaśnione zaginięcia, zwłoki znajdywane na terenie wsi i układ, który jak się wydaje trzyma w szachu wszystkich wokół. W samym centrum Teodor i jego podopieczni, którzy będą musieli zastosować niestandardowe metody aby dojść do prawdy, która może okazać się mroczniejsza niż im się wydawało.

Zacznę od tego, że „Okrutny” to najlepsza książka autora jaką miałem przyjemność czytać. Teodor Okrutny to świetny bohater z trudna przeszłością, a jego metody pracy powodują, że przez fabułę książki można przebrnąć bez jej odłożenia.

Świetnie napisana intryga i niesamowicie zaskakujące zakończenie powoduje, że ta książka to idealna pozycja dla fanów dobrych kryminałów.

Można o fabule napisać jeszcze więcej, ale nie chcę Wam psuć zabawy z czytania. Mam nadzieję, że moja recenzja zachęci Was do sięgnięcia po ten tytuł.

Gwarantuję! Naprawdę warto.