Bezwładność

Świetna lektura o byciu tu i teraz o życiu razem ale jakby obok i o przeszłości, która kładzie się cieniem na życiu bohaterów. Zadawnione urazy z przeszłości, zazdrość, niemoc odkupienia win powodują uczucie bezwładności i rozpadu. Książka pouczająca, mroczna, momentami bolesna, odkrywająca stare ropiejące rany. Pióro autora pochłania od pierwszej strony, książka przeczytana w jeden wieczór.

Zacznę tym razem trochę od końca. W posłowiu autor napisał, że gdy zaczynał pisać tę powieść, był w trakcie zbierania materiałów do reportażu o zbrodniach z okresu II wojny światowej. Emocjonalne zaangażowanie autora w reportaż znalazło swoje ujście w „Bezwładności”, która oprócz trudnej relacji małżeństwa Renaty i Marcina, kryje w sobie tajemnice sprzed ponad 80 lat.

Wspominam o tym przede wszystkim dlatego, że tym zrządzeniem ten thriller nabrał dla mnie głębi. I tego, że chociaż z początku myślałam, że będzie to bardziej psychologiczny thriller, to im dalej tym stawał się thrillerem, który budował trwogę mocnymi scenami. Nie wiem czy możemy nazwać to zrządzeniem losu, ale jestem usatysfakcjonowana z tego połączenia.

Narracja jest prowadzona współcześnie, ale z dwóch perspektyw. Wymiennie poznajemy historię oczami Marcina i Renaty. Wszystko zaczyna się od znalezienia ciała młodej dziewczyny. Z początku nic nie wskazuje, by któryś z małżonków miał coś z tym wspólnego, ale później już nie wiedziałam, która motywacja do popełnienia zbrodni była bardziej skuteczna. Świetnie to było rozegrane, a podłości, których dopuszczała się jedna i druga strona, wcześniej i obecnie, podkręcały tą niepewność do granic możliwości.

Był jeszcze taki fragment, przy którym pomyślałam, że warto go zapamiętać, bo wspomniany niby od niechcenia wydaje się ważnym elementem. Jednak przy natężeniu akcji o nim zapomniałam, więc zakończenie zaskoczyło mnie podłością podwójnie. Tym co wydarzyło się w Sennowie w trakcie trwania książki i tym co po prawie roku wydarzyło się za granicą.

Odnosząc się jeszcze do tytułu książki to jako czytelniczka sama czułam bezwład, gdy dałam się ponieść temu mrokowi ludzkiej natury.

"... bo człowiek jest tylko człowiekiem... Jeden dobry, a inny zły, a jeszcze inny raz taki, raz taki...".

Małżeństwo Marcina i Renaty wisi na włosku. Mężczyzna postanawia rzucić pracę i przenieść się ze Śląska w rodzinne strony żony do domu, który kobieta odziedziczyła po śmierci rodziców. Marcinowi nie jest lekko rozpocząć wszystko od nowa, ale dla dobra małżeństwa chce się poświęcić. Pewnego dnia okazuje się, że w pobliżu została znaleziona zamordowana kobieta. Julia była przyjaciółką Renaty. Ale co Marcin może mieć wspólnego ze śmiercią kobiety? Czy to klasyczny schemat, w którym winna jest zazdrosna żona? A może sprawy zaszły za daleko i do zbrodni przyczynił się ktoś inny?

To było moje trzecie spotkanie z twórczością Jacka Łukawskiego. W poprzednich jego książkach akcent położony został na rozwiązanie zagadek kryminalnych, z kolei w “Bezwładności” mamy do czynienia przede wszystkim z thrillerem psychologicznym, w którym prym wiodą walka z wewnętrznymi demonami, próba rozliczenia się z przeszłością, traumami z dzieciństwa i wpływem historii na obecne życie bohaterów.

Książkę czytało mi się dobrze, jednak miałam momenty zawieszenia lub takiego “wyłączenia się” z akcji. Moim zdaniem są w tym tekście wątki, które niekoniecznie są potrzebne, a w ostatecznym rozrachunku nie do końca sklejają mi się ze sobą. Mam wrażenie, że ta książka podzielona jest poniekąd na dwie różne historie, które teoretycznie w jakimś stopniu się ze sobą łączą, ale jeśli przyjrzeć się im bliżej, to wydaje mi się to nieco naciągane.

Klimat książki utrzymany jest w hermetycznym i klaustrofobicznym klimacie z nutą melancholii i poczuciem wiszącej nad głowami postaci ciężką chmurą, z której lada moment może spaść gigantyczna ulewa żalu, niewypowiedzianych słów i czynów.

“Bezwładność” to książka, która bez wątpienia przypadnie do gustu wielu czytelnikom. Jej ciężki klimat, piętrzące się dramaty postaci, a przede wszystkim chęć rozwiązania zagadki śmierci sprawiają, że tę książkę mimo jej “przeszkadzaczy”, o których wspomniałam wcześniej, chce się pochłonąć do ostatniej strony.

To ociekający żalem, pretensjami i podskórnym bólem thriller z wątkiem kryminalnym. Śledztwo stało się jedynie pretekstem do ostatecznego wywleczenia brudów i ukazania prawdziwych intencji obu stron. Kłamstwo i obłuda wiodą tutaj prym.

Czy traumy z dzieciństwa da się zapomnieć, lub chociaż skutecznie stłumić w zakamarkach umysłu i serca?

Marcin wychował się w domu dziecka. Nigdy nie zaznał ciepła prawdziwej miłości. Wręcz przeciwnie, na każdym kroku wpajano mu, że to on jest winny tego, co go spotyka. Dzięki wewnętrznemu uporowi wyrwał się z toksycznego świata i na przekór wszystkim zyskał pewien status materialny.

Renata mimo dwojga rodziców nie miała szczęśliwego dzieciństwa. Ojciec z ciężką ręką i podległa matka nie dali jej poczucia bezpieczeństwa. Dziewczyna dopiero po wyrwaniu się z domu rodzinnego zaczęła zdawać sobie sprawę z własnej wartości. Niestety budowany latami mur, mimo pęknięć nie pozwala jej się w pełni otworzyć na ludzi i uczucia.

Akcja w większości powolna, ukazuje obraz powolnego rozpadu związku. Dopiero ostatnie rozdziały dodają dynamiki wsparte historycznymi nawiązaniami i zbudowanym napięciem między bohaterami.

Zagadkowy cmentarz pośrodku gęstego lasu, tajemnicza zbrodnia dokonana na młodej kobiecie i demony przeszłości, które nie dają o sobie zapomnieć. Brzmi intrygująco, prawda?

Dziś zapraszam Was na kilka słów o książce nacechowanej klaustrofobicznym klimatem, przepełnionej traumatycznymi doświadczeniami bohaterów i mrocznymi sekretami, które próbują po latach ujrzeć światło dzienne. Tutaj teraźniejszość przeplata się z przeszłością, kłamstwo goni kłamstwo, tajemnica tajemnicę, dostarczając czytelnikowi tych najbardziej intensywnych emocji i zagadki, która finalnie okazuje się nie do rozszyfrowania.

„Bezwładność” to świetnie skonstruowany thriller psychologiczny z mocno kryminalnym zakończeniem. Małżeństwo, które już od niepamiętnych czasów do szczęśliwych nie należy i próba posklejania życia na nowo w starym domu w leśnej aranżacji. Czy to może się udać?

Bawiłam się przy tej historii doskonale. Świetnie obserwowało się relacje bohaterów, analizowało przesłanki, jakimi kierowali się dokonując poszczególnych wyborów, aż wreszcie przypatrywało konsekwencjom niewłaściwie podjętych decyzji. Trzeba przyznać, że autor dopieścił warstwę psychologiczną tej historii i wykreował bohaterów z należytą starannością. Tutaj każdy dźwiga spory bagaż trudnych doświadczeń, a i swoje ma za uszami. To jeden z tych tytułów, które nie tylko dostarczają rozgrywki, ale także zmuszają nas, by chwilę przystanąć i pochylić nad ważną kwestią. Skąd bierze się zło? Jaką rolę odgrywa dzieciństwo w kształtowaniu postawy dojrzałego człowieka? Jak bardzo przeszłość determinuje naszą przyszłość?

Na powyższe pytania nie odpowiem, ale śmiało mogę napisać, że „Bezwładność” to solidny kawał mrocznej historii z przesłaniem, od której nie sposób się oderwać.