Obudź mnie zanim umrę

Ta niepozorna książeczka jak się okazuje jest pierwszą z trylogii, opowiadającej o sprawie prowadzonej przez policję z Chicago. Główna bohaterka to młoda policjantka Rosalie Evans. Jak nakazuje klasyka gatunku, mimo młodego wieku Rose ma problem z uzależnieniem zarówno od psychotropów jak i alkoholu, ale uzależnienie to ściśle wynika z jej nietypowej i wcale nie pożądanej umiejętności. Otóż Rose we śnie, a czasem nawet na jawie nawiedzają wizje morderstw, a co gorsza, wizje te znajdują odzwierciedlenie w rzeczywistości.

Śledztwo jakie tym razem przypada w udziale Rosalie i jej kolegom dotyczy morderstwa nastolatki z miejscowego liceum. Od samego początku sprawa wygląda nietypowo, wydaje się, że ma związek ze szkołą, a wszyscy zdaje się wiedzą więcej niż chcą powiedzieć. Wkrótce dochodzi do drugiego, jeszcze bardziej okrutnego morderstwa na młodej kobiecie. W mieście grasuje wyjątkowo niezrównoważony morderca.

Autorka zaczęła z wysokiego C i z niecierpliwością czekam na lekturę części drugiej, która mam nadzieję będzie równie ciekawa.

Rosalie Evans jest młodą panią detektyw w chicagowskiej policji. Gdy miastem wstrząsa seria brutalnych morderstw na kobietach, za wszelką cenę pragnie rozwiązać sprawę. Kolejne proszki, szklanki wódki i bezsenne noce to jej codzienność. Najgorsze dopiero nadchodzi gdy zdaje sobie sprawę, że jej koszmary stają się rzeczywistością…

Po wielu pozytywnych recenzjach wiedziałam, że będę musiała przeczytać. Jest to Bardzo krótka książka, liczy około 170 stron, do tego dochodzi dość duża czcionka więc czyta się ją ekspresem. „Obudź mnie zanim umrę” to umiejętnie skonstruowany thriller psychologiczny. Główna bohaterka zmaga się ze swoimi demonami. Codziennie budzi się po koszmarach sennych, połyka więcej tabletek i zapija je alkoholem. Aby jak najwięcej zapamiętać stara się zaraz po przebudzeniu spisać najważniejsze elementy snu.

Autorka zbudowała napięcie, które trzyma nas w szachu i daje zapowiedź czegoś większego. Aż trudno uwierzyć, że książka jest debiutem autorskim!

Czuję spory niedosyt tej historii. Z pewnością sięgnę po kontynuację, a Wam szczerze polecam

Kolejny z kolei już thriller psychologiczny, w którym główna bohaterka zmaga się z depresją i popada w pierwszą fazę alkoholizmu, ale jako jedyna, jest bliska rozwiązania przełomowej dla społeczności sprawy. Mimo że ten powielany schemat, znany już wszystkim, od razu rzuca się w oczy, nie mogę stwierdzić, że książka była beznadziejna. Muszę przyznać, iż urzekła mnie swoją prostotą. Była krótka, co prawdopodobnie było celowym zabiegiem autorki, by pozostawić w nas dręczący niedosyt i zmusić nas do natychmiastowego sięgnięcia po drugą część, bo takowa na szczęście istnieje. Tak czy siak, udało się jej, a ja konstruktywną krytyką, pozwolę sobie, zachęcić was do przeczytania tej niesamowitej powieści, by ten wywołujący ciarki na ciele thriller nie został przez was na zawsze stracony. Zapraszam więc do wykreowanego przez Aleksandrę Jonasz świata w książce pt. "Obudź mnie zanim umrę".

Seria bestialskich zbrodni wstrząsa opinią publiczną w Chicago. Pojawia się zagadkowy morderca, który myje, ubiera oraz perfumuje swoje ofiary, a następnie porzuca je w przypadkowych miejscach. Młoda detektyw Rosalie Evans spędza bezsenne noce na próbie rozwiązania zagadki, analizując każdą najdrobniejszą poszlakę. Kim jest morderca i czy ofiary są ze sobą w jakiś sposób powiązane? Poranki w samochodzie z mocną kawą, ściana zapełniona fotografiami ofiar, butelki po antydepresantach i szklanki z wódką, wkrótce stają się jej codziennością. Prawdziwy koszmar rozpoczyna się, jednak gdy kobieta zdaje sobie sprawę, iż krwawe wizje w jej umyśle stają się nieuniknioną rzeczywistością. Rozsiądźcie się wygodnie i przygotujcie się na krwiste morderstwa trzeciego stopnia.

Początkowo nie mogłam się w ogóle zabrać do przeczytania tej książki. Być może to przez te letnie oraz upalne dni, w których nic się nie chce, może przez drobny zastój czytelniczy, spowodowany zbyt częstym sięganiem po tandetne kryminały, albo po prostu przez prolog i początek pierwszego rozdziału, w którym główna bohaterka na prochach żyje w wyimaginowanej rzeczywistości. Chcąc czy nie, musiałam się przełamać, by wyrazić swoją uzasadnioną opinię. Nie żałuję ani trochę, gdyż w przeciwnym razie ominąłby mnie kolejny, powodujący nagły przypływ adrenaliny dreszczowiec.

Z czasem, gdy fabuła się bardziej rozkręca, autorka coraz bardziej wciąga nas w niebezpieczny i nieobliczalny świat, który tworzy spójną całość z wykreowanym przez nią tłem psychologicznym. Gęsia skórka na ciele nie znika nawet na moment, a tajemnicze zachowanie bohaterów z krwi i kości dodaje tylko pikanterii. Autorka zdecydowanie mogłaby odpuścić sobie te przekleństwa co drugi wyraz. Fakt, akcentuje to moc niektórych wyrażeń, ale równie dobrze, jest mnóstwo innych sposób na dosadne ukazanie uczuć głównych bohaterów.

Te niekonwencjonalne zbrodnie i ich dokładny opis, sprawiły, że moje ręce trzymające książkę zrobiły się wiotkie, a mnie samej zebrało się na wymioty, aczkolwiek przynajmniej autorka wpadła na coś oryginalnego. Nie liczcie niestety na wyjaśnienie wszystkiego w jednej powieści. Aleksandra Jonasz zostawiła nas z pytaniami bez odpowiedzi, w samym kulminacyjnym punkcie. Jeśli chodzi o długość powieści, muszę autorce szczerze pogratulować. Nie znużyła nas tą historią, sprawiła, że chcemy sięgnąć po więcej. To tak jakby podali wam pyszną przystawkę przed głównym daniem.

Po więcej recenzji zapraszam na bloga czytelnika

"Obudź mnie zanim umrę" to debiutancki kryminał Aleksandry Jonasz, a przy okazji przypominam, że dziś swoją premierę ma książka "I zbaw mnie ode złego" jest to kontynuacja losów Rosalie Evans.

W Chicago dochodzi do serii brutalnych morderstw, a ofiarami padają kobiety. Detektyw Rosalie Evans wraz swoim partnerem musi stawić czoła psychopacie, który w każdej chwili może ponownie zaatakować. Wszystko się komplikuje w momencie, gdy kobieta dostrzega podobieństwo zbrodni z wizjami, które nawiedzają ją od pewnego czasu. Czy jest na to sensowne wytłumaczenie? Koszmar czas zacząć...

"Obudź mnie zanim umrę" to mroczny i krwisty kryminał z seryjnym mordercą w tle. Przyznaję się bez bicia, że od samego początku sceptycznie podchodziłam do wspomnianego tytułu. Pewnie zapytanie dlaczego? Zawsze mam mieszane uczucia do naszych polskich autorów, którzy piszą historie, w których akcje rozgrywają za granicami naszego kraju, a tym razem wypadło na Chicago w USA. Wiecie nie każdemu ten manewr wychodzi i często powstają niedopracowane klopsy. Jak było tym razem? Napiszę wprost - książka rozłożyła mnie na łopatki, serio. Moim zdanie naprawdę mocny debiut na dobrym poziomie. Autorka całkiem nieźle sobie poradziła, od razu widać, że od samego początku ma jakiś pomysł na tą historie. Kryminał skierowany dla tych, którzy lubią ostre sceny, ociekające krwią i trupami, bo ich w książce nie brakuje, ale przypominam, że to dopiero początek tej historii, więc mam nadzieje, że trupów nam przybędzie. Warto jeszcze zwrócić uwagę na fabułę, która nie jest przewidywalna, nie wiemy do końca, co chodzi po głowie mordercy? Kim jest? ...i co ma wspólnego z wizjami Rosalie? Jeszcze wiele spraw mamy do odkrycia, bo na tą chwile trzeba przyznać, że autorka niewiele nam zdradziła. To prawda apetyt rośnie w miarę jedzenia z tym całkowicie zgadzam. Chce więcej! Mam nadzieje, że klimat w znakomitym debiucie będzie kontynuowany w kolejnej części i co najważniejsze mnie nie zawiedzie. Polecam✌

Rosalie Evans jest młodą panią detektyw, która zajmuje się sprawą seryjnego mordercy. Zabójca ma swój dziwny rytuał: myje, ubiera i perfumuje swoje ofiary.

"Obudź mnie zanim umrę" jest krótkim kryminałem, a właściwie wprowadzeniem i jak to autorka uznała "przystawką" do dobrze zapowiadającej się trylogii.

Główna bohaterka Rosalie jest dla czytelnika wielką zagadką przez co jestem nią zaintrygowana i ciekawa jakie skrywa tajemnice. Nie jesteśmy w stanie dobrze jej poznać, dowiadujemy się o nie tak naprawdę nie wiele. Wiemy jedynie, że nadużywa alkohol, antydepresanty i ma nocne koszmary, które przerażą każdego, w szczególności, gdy jej sny przechodzą do rzeczywistości. Wiemy również, że praca jest dla niej niezwykle ważna i wkłada w nie całe serce, pragnie jak najszybciej odkryć kto jest seryjnym mordercą, o ile w ogóle zabija jedna a ta sama osoba.

Autorka wprowadza nas w świat pełen tajemnic, niejasności, napięcia oraz przerażających i okrutnych morderstw, które rodzą tylko kolejne pytania.

Aleksandra pisze w lekki, przyjemny i intrygujący sposób, celowo wodzi nas za nos i nie zdradza w tej części za wiele, stosuje przy tym pewien zabieg.

Na końcu książki mamy wielkie bum i jak dobrze, że druga część będzie już niebawem, bo prawdopodobnie w czerwcu. Mam nadzieję, że zostanie odkrytych więcej kart i zrozumiemy niektóre sytuacje.

Polecam z całego serducha 🥰 choć radzę poczekać bliżej premiery drugiego tomu!

Opinią publiczną w Chicago wstrząsa seria bestialskich zbrodni. Zagadkowy rytuał mordercy, który myje, ubiera i perfumuje swoje ofiary, po czym pozostawia je w pozornie przypadkowych miejscach, nie daje spokoju młodej detektyw, Rosalie Evans. Bezsenne noce spędzone na analizowaniu każdej najdrobniejszej poszlaki, poranki w samochodzie z mocną kawą, ściana zapełniona fotografiami ofiar, butelki po antydepresantach i szklanki z wódką - oto jej codzienność. Prawdziwy koszmar rozpoczyna się jednak wtedy, gdy kobieta zda sobie sprawę, że krwawe wizje w jej umyśle stają się rzeczywistością. Jak potoczą się losy kobiety? Jakie morderstwa będzie musiała rozwiązać? Jestem w całkowitym szoku tej lektury. Nie spodziewałam się takiego rozwiązania sytuacji. Nawet nie zauważyłam a byłam już w połowie książki. Autorka dodała do niej mnóstwo emocji i uczuć. Uwielbiam tę historię , bardzo mi się spodobała. Nie mogę się doczekać przeczytania i poznania dalszych losów bohaterki. Denerwowały mnie niektóre osoby, ponieważ bezcelność jaka od nich uderzała była bardzo nie na miejscu. Więcej dowiecie się po przeczytaniu jej. Dziękuję za udostępnienie lektury. Ocena 11/10.

Ta książka jest dziwna. Pisana w czasie teraźniejszym, zdania często wystrzępione, bohaterka Rosalie ma jakieś dziwne wizje, a bohaterowie są bardzo tajemniczy. Stron ta opowieść również nie ma wiele i jak się okazało jest to dopiero pierwsza część, a sądzę, że lepiej byłoby gdybyśmy dostali jedną dłuższą powieść, jednak.. Ja uwielbiam taki styl. Przypomina mi czasy kiedy sama pisałam opowiadania i starałam się wprowadzić w nie niepokojącą aurę. Dokładnie taką dostałam tutaj, choć szkoda, że tylko na jeden wieczór.

Rose jest detektywem w wydziale zabójstw, ma z tego co wywnioskowałam z treści dwóch partnerów, bo pojawia się kobieta jak i mężczyzna, ale może był to celowy zabieg zastosowany przez autorkę. Kobieta miewa okropne wizje, które zapisuje w swoim notesie. Cała powieść ma pewien specyficzny, może nieco narkotyczny klimat. I bynajmniej nikt nie zażywa narkotyków, jednak miałam wrażenie, że nad akcją unosi się pewnego rodzaju mgła, która chodzi za czytelnikiem i "opatula" go sobą.

Przechodząc do akcji właściwej mamy do czynienia z okropnym zabójstwem młodej dziewczyny. Poszlaki zaczynają wskazywać na zabójstwo rytualne, a detektywi stają się coraz bardziej poddenerwowani, ponieważ znajdują kolejne ciało. Zbrodnia różni się od pierwszej i trzeba zadać sobie pytanie - morderca jest jeden, czy to dwie różne osoby?

Tytuł również nie jest przypadkowy. Czy Pani Detektyw ma coś wspólnego z tymi zbrodniami, a może one same wykończą ją zanim ona rozwiąże zagadkę?

Książka podobała mi się bardzo. Przypomniała mi czasy, kiedy jako nastolatka zaczytywałam się w takich powieściach.