Obserwatorium

"Zobaczyć świat w ziarenku i niebo w dzikiej lilii, pomieścić nieskończoność w ręku i wieczność w jednej chwili".

- William Blake

Wciąż nie potrafimy określić co znajduje się w najdalszych zakamarkach wszechświata oraz ludzkiego umysłu.

A jeśli wszystko co nas otacza jest iluzją i zaprogramowanym kodem? Nie można być pewnym tego co się widzi i co znajduje się po drugiej stronie lustra.

Dwiema największymi tajemnicami jest wszechświat i nasz umysł a największymi wrogami ignorancja i brak pokory.

Niesamowita opowieść, wciąga dosłownie od pierwszej strony.

Gratuluję Autorowi stworzenia takiego klimatu a wydawnictwu dziękuję za egzemplarz recenzencki.

Pamiętacie kultowy serial „Z Archiwum X”, w którym agenci FBI dążą do wytłumaczenia tego, co wydaje się niewytłumaczalne? Pytam nie bez powodu, bo debiut, który miałam okazję przeczytać, mógłby śmiało być scenariuszem do jednego z odcinków!

Autor zabiera nas do obserwatorom meteorologicznego na Śnieżce, gdzie mają miejsce tajemnicze zjawiska! Począwszy od dziwnych odgłosów, po plagę szarańczy, poparzenia popromienne, czy korytarze czasoprzestrzenne. Wszystko to daje nam thriller z elementami grozy, odrobiną metafizyki i nutką fantasy. Pierwszy raz mierzyłam się z taką książką, ale dobrze się bawiłam! Dreszcz niepokoju przechodził mi niejednokrotnie po plecach! Trochę zakończenie namieszało mi w głowie. Zostałam z dużym znakiem zapytania i pytaniem, czy istnieją światy równoległe?

Fantastyczna opowieść o górach i szlakach górskich z całym ich majestatem. Nie mam wątpliwości, że jeśli w końcu wybiorę się na Śnieżkę, to emocje związane z tą lekturą obudzą się we mnie na nowo.

Mroczny, przeszywający, budzący grozę klimat to bezsprzecznie fundament książki Jarosława Szczyżowskiego. Autor stopniowo odkrywa kolejne elementy mrocznej układanki nie z tej rzeczywistości, funduje niewyjaśnione, porażające zjawiska metrologiczne, które nie tylko silnie intrygują, ale i wzbudzają lęk. Rozpoczyna delikatnie, po to, by po chwili z przytupem zatrząść całym światem i pozostawić czytelnika w totalnym oszołomieniu i poczuciu zagrożenia. Krocząc po kolejnych stronach wciąż zastanawiałam się, czy wyjaśnienie zagadki będzie miało charakter logiczny, czy raczej mam do czynienia z mocami spoza tego świata, mrożącymi krew w żyłach.

Łącząc te wszystkie emocje z misternie skonstruowaną, wciągającą fabułą otrzymujemy hipnotyzującą lekturę, która podbije naprawdę wiele czytelniczych serc!

Nakreślony tajemniczy, otumaniający klimat powieści absolutnie Was zachwyci! Autor przygotował dla czytającego wiele niespodzianek, bezsprzecznie, zwodzenie i manipulacja nie są mu obce. Nie zabrakło tu również wielu opisów urokliwych lecz przecież niebezpiecznych górskich klimatów, jak i ukazania potęgi oraz nieobliczalności żywiołów, co dodatkowo rozbudza wyobraźnię i jeszcze silniej angażuje zagubionego i zaintrygowanego do granic czytelnika.

Autor umiejętnie manipuluje fabułą, zwodzi czytającego, miesza mu w głowie. I choć za wszelką cenę stara się on znaleźć racjonalne rozwiązanie całej stacji, autor nie zamierza mu tego ułatwić. Napięcie i strach z każdą kolejną chwilą stają się coraz bardziej przenikające i otumaniające, fundując mroczny i niebezpieczny trans, z jakiego wyjątkowo ciężko się wyrwać.

„Obserwatorium” to wciągająca, przesycona wyjątkowym, niepokojącym klimatem i naszpikowana tajemnicami oraz niewyjaśnionymi zjawiskami powieść, która pobije serca wszystkich fanów mocnych wrażeń. Stopniowo rosnące i przenikające napięcie, od którego nie sposób się nie uzależnić, elementy paranormalne, nadające całości magicznego, intrygującego, lecz również złowieszczego klimatu, niesłychanie sugestywne pióro autora, a w fascynujące, ale jakże mroczne Karkonosze! Polecam gorąco!

Czy uda się rozszyfrować przesyłane sygnały zawarte w komunikatach, czy w sudeckich legendach i podaniach ukryta tajemnica sprzed wieków ujrzy światło dzienne, kim okaże się nieznajomy, który przybędzie na spotkanie z Piotrem Miecznikowskim, w jaki sposób będzie dążył do rozwiązania zagadki czujny pracownik tytułowej książki ''Obserwatorium'' autorstwa Pana Jarosława Szczyżowskiego?

Najważniejsze będzie to czy debiutujący Pan Jarosław Szczyżowski spełni czytelnicze oczekiwania, gdyż książki należące do gatunku kryminały bywają najczęściej opisane z nutką niepewności, zaciekawienia ze względu na zainteresowanie poznania losów nowych bohaterów, którzy toczą walkę ze złem, aby uratować świat pełen grozy, aby na samym końcu stwierdzić, czy spędzony czas z niebezpiecznymi chwilami był wart poświęcenia mu większej ilości czasu lub był on w zupełności jego utratą cennych minut, w których można było wykonać coś innego, co bywa najczęściej rozwijaniem pasji.

Na samym początku było dla mnie zagadką poznanie pisarza Marcina Flamsa i odkrycie jego tajemnic związanych ze znaleziskami i podzieli się informacjami na ich temat, czy jednak zachowa milczenie.

Odczuwalny jest właściwie na każdym kroku strach, bo nie wiadomo, czy wszyscy bohaterowie będą, umieli, się z łatwością oswoić z nim wiedząc, że czyha na nich niebezpieczeństwo.

Liczyć można pierwszą pomoc ratowników, pracowników obserwatorium, bo oni znają swoje możliwości zawodowe dostosowane do pracy w górach i nigdy nie zostawią nikogo w potrzebie.

Wyczuwalne było wśród szefostwa według mnie brak zaufania do pracowników obserwatorium, służb ratowniczych, społeczeństwa w rozeznaniu się, co może być główną przyczyną negatywnych skutków po zetknięciu się kokonu z chmur i przesyłanych sygnałach zawartych w komunikatach. Nie podobało mi się tempo całościowego przebiegu akcji kierowanej pod ich przewodnictwem.

Warto podkreślić, który z występujących bohaterów wyróżnia się wrażliwością odwagą, działaniami w pojedynkę, pomysłowością, bezsilnością, walecznością, wytrzymałością w trudnej sytuacji, gdzie potrzebne jest doświadczenie połączone z pasją zawodową.

Walorem pozytywnym tego kryminału jest doskonała wiedza autora dotycząca tematyki sudeckich szlaków i nieznanych zakątków Dolnego Śląska, do którego zaprasza czytelnika, aby odwiedził je.

Podobały mi się teksty dialogowe, gdyż dzięki nim można było rozszyfrować, jacy byli z charakteru bohaterowie.

Książkę ''Obserwatorium'' autorstwa Pana Jarosława Szczyżowskiego uważam za udany debiut.

Okładka. To ona przyciągnęła mój wzrok i rozbudziła chęć przeczytania książki Jarosława Szczyżowskiego pt. „Obserwatorium”. Utrzymana w mrocznych barwach ze spowitym mgłą obserwatorium meteorologicznym rozbudziła nadzieję na dobry mroczny thriller. I jeszcze zamieszczone słowa zaostrzające apetyt na lekturę: „Historia, która porywa stylem i mrokiem.”

Czy lektura „Obserwatorium” zaspokoiła moje rozbudzone nadzieje czytelnicze ?

Jeden z pracowników obserwatorium na Śnieżce niespodziewanie słyszy dziwne, przybierające na sile dźwięki. Okazuje się, że układają się one w zaskakujący komunikat: „Otwórz drogę ku nam”. Kto i po co nadaje coś takiego? Przybysze z obcej planety? A może to głupi żart albo jakiś atak terrorystyczny? Jednocześnie nad budynkiem obserwatorium tworzy się olbrzymi kokon z chmur. Śmiałkowie, którzy zetknęli się z tą zaskakującą powłoką, zapadają na chorobę popromienną albo znikają bez wieści. W najbliższym otoczeniu zostaje wprowadzony stan wyjątkowy. Zakazano również wypraw w wyższe partie gór. Władze, policja, naukowcy próbują wyjaśnić, co tak naprawdę się wydarzyło. Ale jak wyjaśnić coś, co wykracza poza ramy realnego świata?

Początek książki zapowiadał się ciekawie, ale w miarę czytania ciekawość ustąpiła miejsca znudzeniu i rozczarowaniu. Być może dlatego, że nie przepadam za opowieściami z pogranicza science fiction, a taką właśnie okazuje się „Obserwatorium”. To nie żaden kryminał czy thriller. Książka nie zszarpała mi nerwów, bo nie czułam tu zbytniego napięcia, dreszczyku emocji. Kreacja bohaterów także nie wzbudziła zachwytu, bo postaci są mało wyraziste. Odkryta prawda jednak zaskakuje i to-jak dla mnie- jedna z mocnych stron tej lektury. Atutem „Obserwatorium” są także opisy Karkonoszy. Niewątpliwie autor ma o górach sporą wiedzę. Te dwa elementy przesądziły o mojej ocenie tej pozycji. Starałam się spojrzeć obiektywnie, bo przecież nie każdy musi być fanem tego typu gatunku, czy raczej mieszaniny gatunków.

Podsumowując, książka nie trafiła w mój gust czytelniczy i nie porwała mnie „stylem i mrokiem”. Pewnie znajdą się tacy czytelnicy, których „Obserwatorium” mile zaskoczy i będą z niecierpliwością wyczekiwali kolejnej książki autora. Warto samemu sprawdzić, czy „Obserwatorium” was zaintryguje. Tym bardziej, że utwór Jarosława Szczyżowskiego prowokuje do refleksji nad kreowaniem rzeczywistości.

„Kto wie, czy naszej rzeczywistości nie kreujemy poprzez myślokształty, które w jakiś niewytłumaczalny sposób materializują się i budują wokół nas namacalny świat. Dopiero gdy zamykamy oczy i przestajemy widzieć, dociera do nas, że otaczają nas pustka i ciemność. Sztuka polega na tym, żeby nauczyć się widzieć w ciemności. Tak jak we śnie, gdy nasze oczy są zamknięte, budujemy nowe światy albo przenosimy się do tych, które już znamy…”

„A jeśli to wszystko, co nas otacza, jest tylko iluzją albo specjalnie zaprojektowanym kodem? Nigdy nie można być do końca pewnym tego, co się widzi.”

„Obserwatorium” Jarosława Szczyżowskiego wciągnęło mnie od pierwszych stron. Autor pozytywnie mnie zaskoczył. Nie spodziewałam się, że książka tak mi się spodoba.

Po pierwsze podobał mi się pomysł science-fiction osadzony na naszej polskiej, pięknej Śnieżce. W połączeniu ze starymi legendami i podaniami wyszło to całkiem nieźle. Naprawdę wkręciłam się w te dziwne dźwięki, promieniująca chmurę i wszystkie anomalie, a nie jestem fanką fantastyki naukowej. Ciekawa byłam końca, tego, czy meteorolodzy odkryją tajemnice dziwnego zjawiska? Czy po drugiej stronie jest ktoś, kto chce się z nimi spotkać? I czy coś zagraża ludzkości? Dlatego połączenie science-fiction i thrillera oceniam na dychę. W tekście wplecione są także malownicze opisy gór, które dobrze się komponują i jeżeli wybierzemy się w Karkonosze, to pewne nazwy będą nam już znane. 

Co tu mówić, było tajemniczo i klimatycznie. Niestety rozczarowało mnie zakończenie. Taki otwarty, wielowymiarowy koniec do mnie nie przemówił i szczerze popsuł mi odbiór książki. Było tyle pytań, na które można było odpowiedzieć, tym bardziej że ciekawość podczas lektury rosła z każdym rozdziałem. Wertowanie starych ksiąg przez Szpakowskiego, dociekliwość Flamsa, czy sny i wizje Piotrka ciągle stawiały nowe pytania i pobudzały wyobraźnię. Po prostu czuję niedosyt. Akcja ciekawie się rozwijała, powoli osiągała punkt kulminacyjny i według mnie brakowało tylko takiego jednoznacznego tąpnięcia, by osiągnąć efekt wow.

Książkę ogólnie oceniam bardzo dobrze, ubolewam jedynie nad jej zakończeniem.  W swoim debiucie autor zaprasza nas na intrygującą wędrówkę ku Śnieżce, która pełna jest tajemnic, niebezpieczeństw i paranormalnych zjawisk. Mnie ta podróż się spodobała, dlatego polecam i przyznaję, że po lekturze mam ochotę wybrać się na wrześniowy spacer po górach. 

Ta powieść udowodni, że istnieją światy i doświadczenia wykraczające poza stereotypowe postrzeganie, a ludzki umysł może okazać się najgorszym wrogiem lub najlepszym sprzymierzeńcem… Ważne, by z pokorą uświadomić sobie, że istnieją sprawy, których nie pojmiemy do końca…

Piotr Mieczkowski dyżuruje w obserwatorium meteorologicznym na Śnieżce – majestatycznej, nieprzewidywalnej, najbardziej wietrznej i mglistej górze w Europie. Pewnej nocy zaczyna słyszeć niepokojące dźwięki zsynchronizowane z zakłóceniami na monitorach komputerów. Basowe odgłosy i trzaski nasilają się, dodatkowo nieprawidłowości zostają potwierdzone przez Instytut Geofizyki i odczyty aparatury do pomiaru aktywności sejsmicznej. Czym są te anomalie? Czy to wytwór zmęczonego umysłu? UFO? A może hakerzy lub niespodziewane przepięcia? Dodatkowo do nasilających się dźwięków dołączają huragan, mróz i dziwna chmura, która niczym kokon otacza Śnieżkę. To wszystko obserwuje nie tylko Piotr, ale również jego przyjaciel – Tomasz Górski oraz pracownicy schroniska Dom Śląski. Dyrekcja Karkonoskiego Parku Narodowego podejmuje decyzję o zamknięciu szlaku na szczyt ze względów bezpieczeństwa… Tymczasem warunki atmosferyczne pogarszają się z każdą chwilą, pojawiają się pierwsi poszkodowani…

Nowe światło na sytuację rzuca Andrzej Szpakowski, etnograf i kulturoznawca, który dociera do informacji, że podobne zjawisko na przestrzeni wieków miało miejsce kilkukrotnie, właśnie w okolicach Śnieżki. Nie wszyscy mu wierzą, atmosfera gęstnieje, ludzie wchodzący w kontakt z chmurą mają objawy choroby popromiennej, zachowują się nieracjonalnie…Właściwie wszyscy czują, że niepokój nasila się, a „coś” starego i złowieszczego zaczyna żyć własnym życiem…

Jeżeli jesteście ciekawi co zakłóciło spokój obserwatorium i energię Śnieżki, uznawanej przez niektórych za święte miejsce, to musicie przeczytać ten surrealistyczny thriller… Jest w nim trochę grozy, trochę fantasy urozmaiconych wątkami lokalnych legend i meteorologicznych ciekawostek. Na pewno rozważycie każdą teorię – od tej mówiącej o równoległych wszechświatach, przez korytarze czasoprzestrzenne, po migrujące czarne dziury. A przede wszystkim poczujecie respekt i szacunek wobec potęgi gór!

Meteorolodzy na Śnieżce, rejestrują serię niepokojących dźwięków, układających się w tajemniczy komunikat. Równocześnie wokół góry pojawia się kokon z chmur, który całkowicie ją zasłania. Ci którzy próbują przekroczyć tajemniczą barierę znikają, mają objawy choroby popromiennej bądź tracą zmysły.

„Obserwatorium” to mroczna historia, która dzieje się na najwyższej górze Sudetów - Śnieżce. Autor stworzył ciekawą historię, która klimatem przypomina popularne seriale science fiction, o podróżach między wymiarami, podróży w czasie, tunelach czasoprzestrzennych. Nie od dziś krążą plotki o równoległych światach, a co jeśli takowe istnieją?

Już sam opis mnie zaintrygował, ciekawy temat i do tego akcja powieści osadzona w górach, a konkretnie moich ulubionych Karkonoszach. Do tego same Karkonosze, są bardzo ciekawym miejscem, pełnym legend i tajemnic. Z każdą czytaną stroną czułam się coraz bardziej zaintrygowana sprawą. Mamy dziwną anomalie przez, którą wszystko wokół ulega destabilizacji: pogoda wariuje, a nad miasto nadciąga szarańcza. Meteorolodzy z obserwatorium wraz z władzami parku i odziałem żołnierzy, próbują rozwikłać zagadkę tego zjawiska, nawet z narażeniem życia. Między śledztwem, poznajemy historie głównych bohaterów, przez co znaleźli się w tym miejscu, którym są teraz oraz jak wyglądała ich przeszłość i motywacje.

Autor splata kilka gatunków, by otrzymać nieszablonową i ciekawą powieść, która urzeka mistycyzmem i mitologią, a legendy o Duchu Gór ożywają; gdzie zaciera się linia między światem fizycznym a metafizycznym. Czuć też ogromną miłość autora do gór, co nie dziwne skoro jest przewodnikiem, ale bardzo podoba mi się jak wplótł tę pasję do tej historii oraz jak wielokrotnie zwracał uwagę na to jak ludzie nie doceniają potęgi gór i bagatelizują je. Gorąco polecam i czekam na kolejne wspaniałe powieści!

Powoli kończy się lato. Zbliża się jesień a z nią pora na jesienne spacery po górach. Niektórzy już pewnie planują trasy a jednym z popularniejszych celów są Karkonosze. Piękne góry, piękne widoki, majestatyczna i tajemnicza moc, która drzemie gdzieś pomiędzy nimi. Tylko, że nasi rodzimi pisarze robią wszystko aby pokazać nam zupełnie inne ich oblicze. Przekonałam się o tym już na początku roku gdy czytałam ,,Schronisko.." Sławka Gortycha a teraz przyszło mi się zmierzyć z obserwatorium na Śnieżce, które jest dużo bardziej tajemnicze niż się wydaje.

Późna jesień. Meteorolodzy dyżurujący na Śnieżce rejestrują serię dziwnych dźwięków. Początkowo traktują je jak ciekawostkę jednak gdy wokół szczytu pojawia się dziwna chmura a dźwięki odkrywają niesamowity przekaz, dziwne zjawisko zaczyna budzić niepokój. W Karkonoszach zaczyna robić się coraz bardziej niebezpiecznie, znikają ludzie a ci, którzy przetrwali zderzenie z dziwną chmurą nie są już tacy sami. Administracja państwowa, wojsko i wszystkie możliwe służby próbują odkryć co kryje się za zjawiskiem, które pojawia się już w starych almanachach. Właściwie tylko kilka osób zbliża się do okrycia prawdy, która jest dziwna, niepokojąca oraz zmieniająca obraz rzeczywistości.

,,Obserwatorium" jest debiutem ale takim debiutem, który dużo obiecuje. Autor wykorzystuje mocno tło, mroczne, niepokojące, skryte za mgłą Karkonosze, gdzie wszystko sprawia wrażenie bycia na granicy - na granicy państw, na granicy ziemi i nieba, na granicy światów. To właśnie ten stan zawieszenia podkreślony przez dziwne, niepokojące, powtarzające się dźwięki, spotęgowany przez mgłę i chłód, sprawia, że nagle wszystko nabiera zupełnie innych konturów. Świat, który widać w słoneczny dzień znika, a jego miejsce zajmuje rozmycie, w którym może zdarzyć się wszystko. I właśnie ku temu nas prowadzi. Jest narastające poczucie niepokoju, jest nienazwane zagrożenie, są zdarzenia, które sięgają przeszłości i mocno oddziałują na ludzi, jest świat, który przestaje być światem. A dodatkowo klimat, który przywołuje ,,Szczelinę" Kariki czy ,,Paradoks" Urbanowicza.

Jarosław Szczyżowski ma pomysł i umie go wykorzystać. Rozbija na drobne znany nam obraz i wrzuca czytelnika w mrok. Jest dziwnie, są ciarki na plecach i cały czas pojawia się pytanie co dalej. Jednak równocześnie nie wykorzystał potencjału wszystkich wątków i postaci, które wprowadził. Pomysły, które mogłoby jeszcze bardziej podkręcić akcję i nadać jej więcej głębi zostaje porzucone w połowie książki. Cześć rzeczy zostaje tylko zasygnalizowana ale bez pociągnięcia dalej co znacznie rozmywa tło. Jest za dużo postaci, które intrygują i rozbudzają ciekawość ale nie dane im się rozwinąć. Wiem, narzekam. Ale to takie narzekanie na dobry thriller, w którym widzę całe mnóstwo możliwości aby był lepszy i zupełnie nie pozwolił zasnąć, a wszelkie wędrówki po górach na bardzo długo wybił z głowy. Mimo to, Szczyżowski to nazwisko, warte obserwacji, bo jeśli ktoś tak debiutuje to potem mam nadzieję, że będzie tylko straszniej. Polecam!

Obserwatorium

Jarosław Szczyżowski

Premiera 28.08

Znak literanova

Thriller

18+

#reklama

Sięgnęłam po nią, gdyż byłam ciekawa jakie odczucia będę miała po przeczytaniu książki, która dotyczy polskich gór. Dodatkowo opis tego Thrillera zaintrygował mnie i zaciekawił na tyle, żebym chciała ją poznać.

Obserwatorium to książka, która była dla mnie nowym doświadczeniem, gdyż Śnieżka jest mi jedynie znana z lekcji geografii i owszem raz byłam w górach lecz należę do osób, które wyjeżdżają nad morze, a wydaje mi się, że osoby, które kochają polskie góry będą umiały się jeszcze bardziej wczuć i poczuć tą specyficzną atmosferę. Atmosfera panująca jest dość duszna, momentami ogromnie niepokojąca… Szereg wydarzeń, które dzieję się wokół Obserwatorium doprowadza do dziwnych zachowań ludzi. Tutaj jakaś mgła, tutaj dziwne dźwięki, tu ktoś oszalał i wiele innych…

Początkowo miałam problem wciągnięcia się w wydarzenia, gdyż prolog dał mi złudne wrażenie, że książka jest o czym innym.. A w pierwszym rozdziale jest już inne miejsce i inne osoby… Ale gdy już się wciągnęłam to bardzo szybko akcja płynęła. Kolejne odkrycia, kolejne wydarzenia,a ja z każdym z nich chciałam coraz bardziej i bardziej się dowiedzieć o co chodzi i jak to się zakończy. I nadeszło zakończenie i mi ono w ogóle nie pasuję do historii… Gdy je czytałam miałam wrażenie,że to jest fragment z innej książki i że takie zakończenie do mnie nie trafia. A końcowo dostajemy nawet 3 zakończenia, aby wybrać sobie, które bardziej do nas trafia. A ja bym wolała, gdyby akcja miała jakieś inne zakończenie… No chyba, że będzie kontynuacja to wtedy mogę mieć inne odczucia, bo brakuje mi czegoś w tym zakończeniu.

Bohaterowie są różni. Początkowo sobie spisałam kto jest kim, gdyż myliłam Piotra z Tomaszem. Polubiłam większość bohaterów, jednych bardziej, a drugich mniej. Przez to, że dostali swoje chwilę na wyrażenie swojej opinii,perspektywy można bardziej zrozumieć ich zachowania i nabrać wrażenia, że się ich zna. Dodatkowym plusem jest mapka z miejscami wydarzeń oraz spis źródeł , na którym autor bazował pisząc tą historię. Dzięki czemu jeśli ktoś chce to może bardziej pogłębić temat.

Obserwatorium na Śnieżce. Piotr Mieczkowski, znawca gór, alpinista jest bardzo zadowolony z pracy w odizolowanym meteorologicznym punkcie na wysokiej górze. Lubi samotność, spokój. Pewnego dnia w urządzeniach zaczynają się pojawiać dziwne dźwięki, potem Śnieżka zostaje spowita dziwną mgłą, a raczej chmurą, która sprawia wrażenie żywego bytu. Do Piotra dołącza Tomek Górski. Zaczynają dziać się niesamowite wydarzenia, okazuje się, że chmura wytwarza promieniowanie, a poza tym Ci, którzy w nią weszli, wychodzą jako zupełnie inni ludzie. Karkonoski szlak zostaje zamknięty dla turystów, ściągają tam ratownicy GOPRU, fachowcy i etnolog, który odnajduje w starych księgach historie podobnych zjawisk, które miały tu miejsce przed wiekami. Czym jest to dziwne zjawisko atmosferyczne, czy przybyciem obcej cywilizacji, czy znakiem z nieba, czy dziełem szatana?

Znakomita powieść, w której autor miesza kilka gatunków literackich. Mamy tu thriller, powieść katastroficzną, horror i science fiction. To połączenie daje niesamowity efekt. Autor pisze bardzo plastycznym językiem, czytelnik naprawdę przenosi się w tajemnicze miejsce, odczuwa strach, ale od tej książki trudno się oderwać. Stare legendy, podania, niesamowita znajomość gór przez autora, to niewątpliwe zalety tej świetnej pozycji. Uprzedzam, będziecie się bać.

Książka zamiast kwiatka

Na Śnieżce meteorolodzy rejestrują serię niepokojących dźwięków, które układają się w niepokojący komunikat, a to dopiero początek niewyjaśnionych i coraz bardziej przerażających wydarzeń, a co gdybym Wam powiedziała, że coś podobnego już się kiedyś stało, a mianowicie wieki temu. Zainteresowani?

Początkowo miałam nieco problem wgryźć się w tą powieść, ale jak już się wciągnęłam to stała się wprost nieodkładalna. Z pozoru mała rzecz ot zakłócenia komputera, dziwnie dźwięki i dziwna komórka burzowa są tylko początkiem niepokojącej historii momentami mrożącej krew w żyłach, która już raz się wydarzyła na tym terenie, a z każdym dniem sytuacja pogodowa się pogarsza, pojawiają się nowe poszlaki w próbach odkrycia z czym mamy do czynienia, a na miejsce anomalii wysyłane są coraz to kolejne służby i sztaby specjalistów, których zadaniem jest wyjaśnienie całej sytuacji.

Dawno nie czytałam tak ciekawego, nietuzinkowego i wciągającego thrillera. Autor wplata tu elementy Sudeckich legend i podań, które tylko dodają dreszczyku i nuty tajemnicy całej historii.

Uwielbiam klimat tej powieści, a im dalej w las tym częściej po mojej skórze przebiegał dreszcz niepokoju, a gdy podczas jednej ze scen trzasnęło mi okno od przeciągu to aż podskoczyłam. Myślę, że to jest idealna historia do filmowej adaptacji, za którą oczywiście trzymam kciuki, super byłoby zobaczyć tak ciekawą i klimatyczną historię na wielkim ekranie.

Mimo, że jest to debiut autora to zupełnie nie da się tego wyczuć i osobiście w pewnym momencie zupełnie o tym zapomniałam, więc jeśli tak wygląda pierwsza powieść to cóż zostaje mi powiedzieć jak nie to, że z niecierpliwością czekam na następne książki.

7/10

Recenzja powstała w ramach współpracy barterowej z PRart Media.

"Obserwatorium" wymyka się z ram. Niepokoi, intryguję i mocno zaskakuje.

Meteorolodzy na Śnieżce odbierają dziwne dźwięki, które układają się w charakterystyczny kod. Olbrzymia chmura, w postaci kokonu, zamyka obserwatorium we swoim wnętrzu. Kto w nią wejdzie znika lub wychodzi z objawami choroby popromiennej i różnego rodzaju halucynacjami. Tajemnicze zjawiska pochłaniają kolejne ofiary. Piotr Mieczkowski – jeden z meteorologów – musi opuścić obserwatorium i zmierzyć się z …. Co takiego opanowało Śnieżkę i czego chce od ludzi?

Od samego początku książka wciąga nas w swój hipnotyzujący klimat. Coś nieprzewidywalnego, niezrozumiałego, potężnego i być może niebezpiecznego osacza nas z każdej strony. Robi się duszno, klaustrofobicznie i trochę przerażająco. Przebiegamy chyłkiem przez kolejne kartki mocno zaintrygowani tym co kryje się za nieznanym

Im dalej w las ( a właściwie góry) tym bardziej autor popuszcza wodze fantazji. Pojawiają się wieloświaty, równoległe byty, elementy legend, hinduizmu... Troszkę mnie to zbiło z tropu i spowolniło nieco moją lekturę co nie znaczy, że mój poziom ciekawości spadł.

Niezaprzeczalny atutem tej książki są niezwykle plastyczne opisy Karkonoszy. Wprawiają one w zachwyt nie tylko wielbicieli gór.

Jak na debiut książka ta jest niesamowicie dobra. Nie nazwałabym ją kryminałem czy sensacją, lecz thrillerem fantastycznym. Klimatem podchodziła mi pod Kinga. Są takie momenty, że nawet zęby cierpną.

Czas spędzony z tą książka nie jest czasem straconym. Czekam na kolejne powieści Pana Jarosława Szczyżowskiego.

Nawet osoby, które nie są miłośnikami gór i górskich wędrówek mniej więcej kojarzą, jak wygląda szczyt Śnieżki, na której znajduje się Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne. Ma na tyle specyficzny wygląd, że ktoś, kto już raz budynek zobaczył nawet tylko na zdjęciu, do końca życia będzie miał go przed oczami. W takim właśnie obiekcie, przypominającym spodek kosmitów, umieścił akcję Jarosław Szczyżowski w swojej debiutanckiej książce Obserwatorium.

Piotr jest meteorologiem i pracuje na Śnieżce. Pewnego wieczoru odkrywa dziwne zakłócenia podczas przekazywania danych o pogodzie do IMGW. Do nieprawidłowości doszły po czasie dziwne i niewytłumaczalne dźwięki. Na szczyt mimo coraz bardziej niekorzystnych warunków pogodowych wspiął się szef Piotra, by na miejscu zorientować się, jak wygląda sytuacja. On również staje się świadkiem zakłóceń, które zaczynały układać się w tajemniczy komunikat... Kto był jego nadawcą? Tymczasem wokół zachmurzonej Śnieżki i zamglonych schronisk zaczynają się dziać niesamowite rzeczy: po kontakcie z mgłą ludzie znikają bez śladu, zaczynają tracić zmysły lub cierpieć na chorobę popromienną. Początkowo próbowano to wytłumaczyć anomalią pogodową, ale czy tak jest w rzeczywistości? A może istnieje inne wyjaśnienie? Mniej racjonalne a bardziej... metafizyczne...?

Obserwatorium to bardzo udany debiut Jarosława Szczyżowskiego. Myślę, że nie każdemu przypadnie do gustu, a niektórych wręcz rozczaruje. Jest to bowiem mieszanka gatunków. Fabuła raz skręca w stronę thrillera innym razem w kierunku powieści grozy, by co jakiś czas zaskakiwać czytelnika elementami metafizyki czy s-f. Dla mnie jest to ciekawe połączenie, które sprawiło, że książkę przeczytałam jednym tchem, była intrygująca, powodowała lekkie dreszcze i wywoływała uczucie niepokoju rodem z serialu Z Archiwum X. Momentami zaś wydarzenia przypominały mi film Matrix. Też była tajemnica, niejednoznaczne sytuacje i powracające pytanie: co jest rzeczywistością, a co iluzją? Dodatkowym atutem jest nie tylko osadzenie akcji w małej górskiej miejscowości, wśród królowej Śnieżki, karkonoskich schronisk i szlaków, ale i liczne odwołania do nauki oraz dawnych wierzeń, mrocznych legend w tym o Duchu Gór. Poczułam ten specyficzny klimat, potęgę gór i niestabilność stanów pogodowych. Zakończenie dało do myślenia. By za dużo nie zdradzić, napiszę tylko, że jest bardzo przewrotne i tym samym zaskakujące. Z pewnością będę śledziła rozwój kariery debiutanta. Spędziłam z Obserwatorium przyjemne chwile, mimo iż nie wszystkie wydarzenia mnie do siebie przekonały. Lektura oderwała mnie od rzeczywistości i dała chwilę wytchnienia, choć czasami czułam nieprzyjemne dreszcze biegnące po plecach.

Jako wielka fanka gór wyczekiwałam tej pozycji. Poza ciekawostkami dotyczącymi Sudet, Śnieżki książka niestety mnie nie porwała. Autor całkiem zgrabnie stara się budować napięcie, jednak głównej mierze uzyskuje efekt dzięki elementom niezależnymi od akcji, a bohaterowie są bezbarwni. Sięgając po książkę spodziewałam się przede wszystkim thrilleru, zgodnie z klasyfikacją wydawnictwa, jednak wątków sciene fiction jest na tyle dużo, że brakuje mi chociaż dodatku tej kategorii. W mojej ocenie jest to wprowadzenie czytelnika w błąd.

Nie jestem fanką takich połączeń. Z pewnością dla pewnej grupy czytelników nie będzie to przeszkodą. Dla mnie osobiście książka jest zbyt abstrakcyjna i surrealistyczna.

jak na debiut autora uważam,że jest to bardzo udana,z mrocznym klimatem książka,a Karkonosze,Śnieżka idealnie nadają się na tą historię.

Dwaj meteorolodzy z obserwatorium na Śnieżce słyszą dziwne dźwięki jakby ktoś próbował nadać zaszyfrowaną wiadomość,a za oknem widzą zagęszczoną chmurę formującą się wokół szczytu przypominającą kokon.

Wszczynają alarm,a do rozwiązania zagadki nie codziennych zjawisk i tajemniczej chmury zostają powołane wszystkie służby.Ludzie,którzy weszli i wyszli z kokonu tracą zmysły,popełniają samobójstwa i znikają bez śladu.

Czy to inwazja obcych?Czy to zbiorowa halucynacja?

Lektura wciąga już od pierwszych stron,czyta się ją lekko i z dużym zainteresowaniem.Jednak powieść nie spodoba się każdemu,bo nie jest to zwykły thriller lecz thriller z elementami grozy i si -fi. Jeśli więc ktoś lubi takie połączenia to jest idealna pozycja dla niego.Mnie niestety,to połączenie nie przypadło do gustu,ale nie powiem miło spędziłam przy tej lekturze popołudnia.

"Obserwatorium" to niezwykle interesująca książka , która zachwyciła mnie niebanalną fabułą , stylem i lekkością pióra Autora. Pochłonęła mnie całkowicie.

Karkonosze , Śnieżka , obserwatorium , schronisko i wiele miejscowych legend związanych z tym terenem stanowi kanwę tej wyjątkowej powieści. Czyta się ją szybko , lekko i wielkim zainteresowaniem. Akcja ciągle przyspiesza , bohaterowie przemieszczają się w czasoprzestrzeni. Wymiary przenikają się.

Trudno byłoby mi zakwalifikować tę powieść do konkretnej kategorii , gdyż zawiera w sobie elementy powieści grozy , sensacji , klasycznego thrillera i oczywiście fantazji. Uczy szacunku i respektu do gór .

Jest to na pewno wyjątkowy debiut. Polecam.

W obserwatorium na Śnieżce meteorolodzy słyszą dziwne dźwięki, które okazują się szyfrem. Wielka, tajemnicza chmura pojawia się ponad Domem Śląskim. Ludzie, którzy zdecydowali się do niej wejść doświadczają dziwnych stanów, a następnie mają objawy choroby popromiennej. Władze decydują się zamknąć szlaki. Co dzieje się w górach?

Przyznaję się, że okładka tak mnie zachwyciła, że nawet nie przeczytałam opisu. Może gdybym to zrobiła nie zdecydowałabym się na współpracę, gdyż to zupełnie nie moją strefa literackiego komfortu.

Zacznę od plusów. Podoba mi się styl autora, to jak posługuje się piórem. Wiedza Jacka Szczyżowskiego-przewodnika także widoczna jest w historii. Na uwagę zasługuje także klimat powieści. To najmocniejsze strony "Obserwatorium" natomiast fabularnie mamy misz-masz. Czy za anomalia odpowiadają przybysze z kosmosu? Wątek paranormal i science fiction może podobać się konkretnym odbiorcom. Mnie nie kupił. Do tego wkracza buddyzm oraz insekty. Dużo się dzieje i nie wiemy co jest prawdą. Rozczarowało mnie to.

Powieść debiut z potencjałem. Wiem, że niektórzy na pewno będą zachwyceni, ale trzeba lubić tego typu historię. Chociaż momentami wsiąkałam w fabułę to książka nie porwała mnie tak jal sobie tego życzyłam.

Zdecydowanie dla fanów gatunku oraz miłośników Śnieżki 😁

Współpraca reklamowa

„Obserwatorium” to książka, która wciąga od pierwszych stron i nie pozwala się odłożyć ani na chwilę. Uwielbiam thrillery, których akcja dzieje się w górach, zwłaszcza w naszych polskich. Autor zabiera nas na karkonoskie szlaki. Odwiedzimy Dom Śląski, Akademicką Strzechę, ale przede wszystkim Śnieżkę. I to co działo się w tej części Sudetów, przerosło moje oczekiwania. Nie znajdziemy tutaj psychopatów. Tutaj główną rolę odgrywa natura i nad przyrodnicze zjawiska.

Akcja jest dość dynamiczna. Po krótkim wstępie od razu zaczyna się dziać coś dziwnego. Piotr Mieczkowski, pracownik obserwatorium na Śnieżce pewnego dnia słyszy dziwne dźwięki. Rozszyfrowanie ich nie jest takie proste. A żeby było tego mało, w około najwyższego szczytu Karkonoszy tworzy się gigantyczny kokon z chmur. Ci, którzy odważyli się wejść w dziwne zjawisko cierpieli na chorobę popromienną, tracili zmysły a czasami znikali bez śladu.

Czym jest zaszyfrowana wiadomość i tajemniczy kokon? Czy ma to coś wspólnego z pozaziemską cywilizacją, militarną prowokacją a może po prostu jest anomalią pogodową? Przekonacie się sami.

Ci co byli chociaż raz na Dolnym Śląsku wiedzą, że ta cześć Polski jest bogata w historię i w legendy. I autor ma u mnie wielkiego plusa, że postanowił w swojej książce wspomnieć zarówno od podziemnych tunelach wykonanych przez Niemcy, jak również o legendach i podaniach sprzed wieków. Do tego opis karkonoskich schronisk i szlaków sprawia, że książka jest wspaniałą lekturą, która trzyma w napięciu od samego początku.

Czytając tę książkę z jednej strony czuje się wspaniały górski klimat, a z drugiej strony czuć ciarki na plecach. I za to właśnie uwielbiam thrillery, których akcja osadzona jest w górskim, czasami mrocznym klimacie. Tutaj ten mroczny klimat pełen nadprzyrodzonych zjawisk czuć od początku.

Dodam jeszcze, że „Obserwatorium” jest debiutem literackim Jarosława Szczyżowskiego i muszę przyznać, że jest to debiut przez duże D. Już nie mogę doczekać się kolejnych książek autora.

"A jeśli to wszystko, co nas otacza, jest tylko iluzją albo specjalnie zaprojektowanym kodem? Nigdy nie można być do końca pewnym tego, co się widzi. Nigdy też nie można być pewnym tego, co znajduje się po drugiej stronie lustra."

Bardzo udany i klimatyczny debiut, historia niesamowita, wciągająca w wir tych wydarzeń już od samego początku.

Bardzo lubię wszelkie opowieści, których fabuła dzieje się górach, mam do nich wielki sentyment a także darzę góry szacunkiem i czuję respekt. Sama pochodzę z Bieszczad i chociaż to niby maleńkie góry (jak twierdzą niektórzy), to jednak w dalszym ciągu góry. Jednak to Sudety i Karkonosze skradły moje serce, zawsze lubiłam do nich wracać, lecz ostatnio z przyczyn ode mnie niezależnych nie mam takiej możliwości, więc staram się chociaż czytając książki być tam duchem.

Tak było i tym razem, "Obserwatorium" to mroczna i niepokojąca wizja autora, który fabułę książki umieścił na szczycie Śnieżki. Wielu czytelnikom pewnie się wydaje, że schronisko i obserwatorium na Śnieżce w kształcie spodków trwa od wieków. Nic jednak bardziej mylnego, ja pamiętam czasy jego budowy i mój pierwszy w nim pobyt (w 1978 roku). Zresztą swoim wyglądem zachwyca do dzisiaj.

Meteorolog Piotr Mieczkowski w obserwatorium na Śnieżce, rejestruje serię niepokojących dźwięków, które dziwnie układają się ciągle identycznie, jakby ktoś nadawał sygnał Morse'em. Przekazuje tę informację swojemu przełożonemu Tomaszowi Górskiemu. Zaniepokojeni mężczyźni nagrywają te dźwięki i przekazują do dyrekcji parku narodowego.

Gdy drastycznie zmienia się pogoda, sypie śnieg i zrywa się huragan, to jeszcze wokół szczytu góry pojawia się gigantyczny kokon, wygląda jakby wszystkie okoliczne chmury zbiły się w jedną całość. Nie są to jednak zwyczajne chmury, bo bezpośredni kontakt z nimi powoduje różne dziwne zachowania. Od utraty zmysłów do choroby popromiennej a niektórzy giną w tej chmurze bez śladu...

"Ołowiane chmury sprawiały wrażenie, jakby miały za chwilę spaść z hukiem na ziemię."

"Atmosfera w Kotlinie Jeleniogórskiej gęstniała z godziny na godzinę. Powietrze było zimne, lepkie i nieprzyjemnie wilgotne. W wyższych partiach Karkonoszy wiał coraz silniejszy wiatr."

Co spowodowało tę niespotykaną anomalię wokół Śnieżki? Co sygnalizuje dziwny kod? Czy to prowokacja militarna obcego państwa? Czy też może UFO?

Co wspólnego z obecnymi zdarzeniami mają dawne legendy?

Piotr chce rozwiązać tę zagadkę, tym bardziej, że stracił kontakt z Tomaszem. Żeby to zrobić, musi jednak wyjść z bezpiecznego (do tej pory) obserwatorium i wyruszyć na dół. Ciągle nie wie jednak, co go tam spotka. A nie tylko paskudna pogoda staje mu na przeszkodzie.

Napięcie ciągle narasta i wyobrażałam sobie, jakbym sama tam była. Opisy Karkonoszy przywróciły mi piękne wspomnienia, chociaż sama nie byłam w górach w ekstremalnych warunkach, niemal zawsze trafiałam w idealne okienko pogodowe. Autor, za pomocą tych pięknych i mrocznych zarazem opisów gór, potęguje klimat grozy.

Myślę, że wszyscy miłośnicy Karkonoszy a przede wszystkim Śnieżki mogą czuć się ukontentowani biorąc do ręki debiut Jarosława Szczyżowskiego, który jest doświadczonym górskim przewodnikiem.

Dla mnie książka niemal idealna, niemal, bo jakoś nie bardzo mi się spodobało dość zaskakujące zakończenie. Nie do końca mi psuje do całości. Lecz to może szczegół...

Polecam tym, którzy mają ochotę wkrótce udać się w Karkonosze, na szczyt Śnieżki.

Książkę przeczytałam dzięki Pani Bognie z Prart-Media oraz Wydawnictwu ZNAK.

Niesamowita. Pełna doskonałych sprzeczności, z rodzaju tych, jakie wodzą na manowce czytelników. Zdumiewająca rozwojem wydarzeń i oczywiście finałem. Tyle w skrócie o „Obserwatorium”. A w szczegółach? Po pierwsze czytelnicze przypuszczenia najlepiej odsunąć na bok, gdyż i tak Jarosław Szczyżowski zaskoczy czy się tego spodziewamy czy też nie. Mroczny klimat czuje się już od prologu do samego zakończenia, narasta i przynosi z sobą kolejne znaki zapytania. Szybko przekonujemy się, iż wyobraźnia autora nie zna granic, ale także działa na naszą. Co jest realne, co wizją, a może koszmarem, a co dzieje się tu i teraz? W pewnym momencie jesteśmy zdezorientowani, w dobrym tego słowa znaczeniu, wiemy, że czytamy nieszablonową lekturę, wymykającą się prostym podziałom gatunkowym. Groza, fantastyka, fantastyka naukowa, jeszcze kilka określeń można by przytoczyć, lecz byłoby to już zbyt mocne odsłanianie historii, jaką należy samemu poznać. Dużą rolę odgrywa Śnieżka oraz tytułowe „Obserwatorium”, istniejące jak najbardziej, lecz tutaj stanowiące doskonałe tło dla fabuły, w jakiej jedna tajemnica staje się punktem wyjścia dla kolejnych wątków. Splatają się one to, co pierwotne czyli chęcią odkrycia nieznanego i odsłonięcia sekretów, być może natury, z wiedzą oraz ludzkimi odruchami takimi jak strach przed niewyjaśnionym i oporami przed otwarciem się na nieznane.

Bardzo udany debiut. Pomysł na książkę ciekawy, akcja poprowadzona bardzo sprawnie i nieoczywiste zakończenie. A teraz trochę więcej refleksji. Zacznę od tego, że książkę czyta się, a może lepiej, pochłania się wyjątkowo szybko za sprawą dobrego stylu autora. Są tu piękne opisy przyrody, legendy, opisy szlaków, w których widać miłość Szczyżowskiego do gór. Fabuła książki rozgrywa się na Śnieżce i jej okolicach i jest tak poprowadzona, że czytelnik znajduje się na coraz to innych poziomach emocji. A emocje towarzyszą od pierwszej do ostatniej strony. Nie czytałam do tej pory thrillerów górskich, ale dla mnie ta książka to coś nowego, coś innego, nieoczywistego.

Miłośnicy Karkonoszy a przede wszystkim Śnieżki mogą czuć się ukontentowani biorąc do ręki debiut górskiego przewodnika Jarosława Szczyżowskiego noszącego tytuł „Obserwatorium”. Postanowił zabrać czytelników w ten zakątek Polski i doprawić całość legendami oraz swoją własną wyobraźnią, która przenosi nas w świat mało nam znany. Może on jest bajką a być może jest prawdziwy? W dotarciu do niego ogranicza nas tylko wyobraźnia. I wyobraźcie sobie dwóch pracowników stacji meteorologicznej znajdującej się na Śnieżce, którzy odbierają wiadomość wysłaną kodem binarnym. Jednocześnie szczyt spowija mgła a z niej dochodzą do ich uszu dziwne dźwięki. Pracownicy Domu Śląskiego martwią się o przyjaciół uwięzionych na szczycie, bo jeśli ktoś wejdzie w tę dziwną, pozostającą w jednym miejscu heksagonalną mgłę, to albo z niej już nie wychodzi, albo zostaje wyrzucony.

Oddział chemiczny, wojsko i najlepsi specjaliści z różnych dziedzin oraz badacze skupiający się na metafizyce i legendach próbują dociec co tak naprawdę dzieje się na szczycie. Czym jest ta anomalia? Ale czy im się to uda?

I tak jak ze strony na stronę książka jest coraz bardziej zaskakująca tak i zakończenie, które serwuje nam autor również pozostawia czytelnika w niemałym osłupieniu.

Groza, legendy i biblijne przepowiednie, metafizyka i piękno TEJ góry, które opisuje Pan Jarek sprawiły, że niejednokrotnie przechodziły mnie ciarki ale równie często popadałam w zadumę oraz oczami wyobraźni wracałam do opisywanego krajobrazu. W tej książce czytelnik znajdzie wszystko czego należy oczekiwać od dobrej literatury a historia zmusza do myślenia. Gratuluję debiutu i czekam na inne opowieści autora, które mam nadzieję będą równie emocjonujące.

Wysoko w górach, na szczycie Śnieżki, stoi Wysokogórskie Obserwatorium Meteorologiczne. To ono i jego okolice stały się miejscem gdzie rozgrywa się akcja powieści Jarosława Szczyżowskiego "Obserwatorium". Pracujący tam meteorolodzy doświadczają różnych, niecodziennych doznań dźwiękowych i niepokojących widziadeł. A że dmie wiatr, sypie śnieg, mgła otula okolicę, to niepokój w obserwatorium i leżącym poniżej schronisku Domu Śląskim narasta. Pojawia się też szary kokon, który niektórych ludzi pochłania, innych wypluwa z chorobą popromienną, innych oddaje w zdrowiu. Co się dzieje? Co to jest? Na Śnieżkę ściągają wszelkiej maści specjaliści oraz wojsko, by zbadać tę mającą w sobie coś nienaturalnego anomalię, która zagraża życiu i zdrowiu. Jest zimno. Jest tajemniczo. Jest niebezpiecznie. Nikt nie ma nawet bladego pojęcia z czym mamy do czynienia. Z obcą cywilizacją? Z militarną prowokacją? Metafizycznymi objawieniami? Masową iluzją? Tkwimy na Śnieżce i w schronisku z uczuciem grozy, niepokoju i obawy, wsłuchując się w atakujące zewsząd dźwięki, wpatrując się w wizje i halucynacje. Obserwujemy ten surrealistyczny i abstrakcyjny, szary kokon. Ludzie są zdezorientowani. Mają więcej pytań niż dostają odpowiedzi. Naszymi przewodnikami po okolicy, po Karpaczu i Jeleniej Górze, są Piotr Mieczkowski Marcin Flams, i Tomasz Górski. Dzięki nim poznajemy drogę na Śnieżkę tak malowniczo opisaną. Nasi bohaterowie po spotkaniu z anomalią doświadczają nienaturalnego spokoju i ukojenia. Autor skupił się na aspekcie wieloświatów i równoległych rzeczywistości zgrabnie łącząc fikcję z nauką. Opowieść powiązał też z karkonoskimi legendami. Powieść choć niepokojąca jest bardzo ciekawa. Jest połączeniem horroru, fantastyki i metafizyki. Nadaje jej to osobliwy klimat i atmosferę. Jeden z bohaterów, Kriszna, widział i rozumiał więcej. Czyżby osoby uduchowione, medytujące, mające otwarte czakry, mają większe szanse na zrozumienie świata? Jeśli tak to te drzwi są dla mnie zamknięte.

"Tylko poprzez rozwój świadomości możemy iść dalej. Kiedyś ludzkość to zrozumie. Nie będę się spierał, że to, co wydarzyło się na szczycie, jest anomalią czy rodzajem błędu w matriksie."

"Obserwatorium" to debiutancka powieść Jarosława Szczyżowskiego, znanego przewodnika górskiego i autora dwóch reportaży. Przyznam, że od razu da się wyczuć, iż książkę napisał ktoś obeznany z górami, gdyż spotykamy się tu z realistycznymi opisami Śnieżki i jej nieprzystępnych szlaków. Widać tu doskonałą znajomość terenu oraz hipotecznych sytuacji, które mogłyby się wydarzyć w tamtym miejscu w określonych warunkach pogodowych. Dzięki temu książka nabiora znamion realizmu, co w połączeniu z elementami fantastyki, daje niesamowity efekt.

Głównym bohaterem, o którym dowiadujemy się najwięcej, jest Piotr Mieczkowski. Jednak autor nie charakteryzuje go szczegółowo, raczej mamy możliwość poznać go w oparciu o jego reakcje na poszczególne doświadczenia. Mężczyzna pracuje w obserwatorium meteorologicznym na Śnieżce, gdzie niespodziewanie zaczynają dziać się dziwne rzeczy, dające początek całej serii trudnych do wytłumaczenia zjawisk. Do położonego nieopodal schroniska zjeżdżają się różni naukowcy, mający za zadanie wskazać logiczne wytłumaczenie dla tego zdarzenia.

Jednak czy wszystko da się objąć rozumem?

Może wciąż wiemy za mało, by zrozumieć pewne kwestie, a może wręcz przeciwnie, chcemy wszystko nazwać, tym samym odzierając niektóre rzeczy z boskości?

Przyznam, że jestem zachwycona tą książką. Od najmłodszych lat fascynował mnie zagraniczny serial "Z Archiwum X" i w tej powieści znalazłam jego namiastkę. Mamy tu pozornie normalną sytuację, która w pewnym momencie zaczyna wymykać się rozumowemu pojmowaniu. Jak czytamy w książce, czasem warto odłożyć na bok wszelkie uprzedzenia i po prostu "poczuć". Nie zawsze trzeba nazywać rzeczy po imieniu, czasem takie szufladkowanie nie pozwala nam dostrzec sedna sprawy. Zatem czytałam tę książkę i czułam. W środku upalnego lata czułam przejmujący chłód i ten trudny do uchwycenia niepokój wynikający z kontaktu z czymś niezrozumiałym.

"Obserwatorium" to rewelacyjny debiut, który wywołuje w nas uczucie grozy, ale też otwiera oczy na niektóre rzeczy, często wypierane ze świadomości. Prawdą jest, że w trosce o dobro życia doczesnego spychamy w niebyt inne, pozornie niepotrzebne rzeczy.

Czy nie warto jednak zastanowić się chwilę nad życiem w szerszym aspekcie?

Jarosław Szczyżowski nie udziela jednoznacznych odpowiedzi, ale też trudno żeby to robił, gdy pewne kwestie wykraczają poza rozumowe pojmowanie rzeczywistości. Być może intensywny rozwój technologii i nauki już wkrótce pozwoli nam zrozumieć niektóre zjawiska.

To świetna, wciągająca od pierwszych stron książka, której nie sposób odłożyć bez poznania zakończenia. Czuję się w pełni zadowolna z lektury i będę mocno kibicować autorowi, by pokusił się o napisanie kolejnej powieści. Jeśli o mnie chodzi, czekam na nią z niecierpliwością.

Moja ocena 8/10.

Apokaliptyczna, niepokojąca i niebezpieczna. Wielowymiarowa i nieoczywista. Mącąca umysł i zakrzywiająca rzeczywistość. Złowieszcza, a jednocześnie przynosząca spokój i ukojenie.

Zwyczajna Śnieżka czy "święta góra"? Turystyczna atrakcja Karkonoszy czy pradawne miejsce kultu dotknięte cywilizacją? A może to tylko wojskowe ćwiczenia lub rządowa prowokacja?

"Chmury idą do mnie i śpiewają. Otwórz nam drogę".

Piotr Mieczkowski jest meteorologiem w Obserwatorium na Śnieżce. Podczas jednego z dyżurów odkrywa, że Śnieżka spowita jest nietypowym kokonem ni to chmur, ni to mgły, a aparatura pomiarowa rejestruje dziwne dźwięki nadawane w systemie binarnym. Wkrótce rozpętuje się prawdziwy armagedon, a ci, którzy weszli w kokon tracą zmysły, mają wizje, cierpią na chorobę popromienną, ale też doświadczają nienaturalnego spokoju i ukojenia.

Jestem mega zaskoczona tą powieścią. Podeszłam do niej z dużym dystansem i starałam się mieć otwarty umysł. Obawiałam się tematyki ufologicznej, za którą nie przepadam, jednak choć blurb może coś takiego sugerować, to zapewniam, że żaden obiekt pozaziemski nad Śnieżką nie lata. Autor skupił się na aspekcie wieloświatów i równoległych rzeczywistości. Opowieść powiązał z karkonoskimi legendami oraz z symboliką Uroborosa, wskazującą na cykliczność życia, co w odniesieniu do przedstawionych wydarzeń jest bardzo adekwatne.

Powieść ma zwartą, skondensowaną fabułę, nie rozdrabnia się na wątki poboczne. Autor skupia się na wydarzeniach, dzięki czemu akcja jest odpowiednio dynamiczna. Całość zanurzona jest w atmosferze gęstej od niepokoju. Widowiskowe opisy różnych zjawisk towarzyszących zdarzeniom wzmacniają efekt grozy. Uczucia niepewności i narastającej paniki towarzyszą nam od początku, tworząc apokaliptyczną aurę wyczekiwania na nadejście czegoś nieznanego. Bardzo to wszystko jest sugestywne. Ciemność, gęsta mgła, wicher, niewytłumaczalne zjawiska, wizje i senne koszmary, przeczucia, to wszystko czeka na nas w "Obserwatorium"...

"Nie potrzeba nam innych światów, potrzeba nam tylko luster, aby spojrzeć w głąb siebie".

Najbardziej dla mnie zaskakujące okazało się zakończenie. To, co ja początkowo uznałam za finał, runęło jak domek z kart po przeczytaniu kolejnych stron. Autor wywiódł mnie w pole, pokazując, że nic nie jest takie, jak się wydaje. Wyborne, wielowymiarowe, niejednoznaczne i dające do myślenia zwieńczenie historii.

"Dwiema największymi tajemnicami naszej natury są nasz umysł i otaczający nas wszechświat, a największymi wrogami ignorancja i brak pokory".

Schronisko na Śnieżce, pracownik znajdującego się tam obserwatorium meteorologicznego, Piotr Mieczkowski, odnotowuje dość osobliwą anomalię. Dziwne dźwięki, które jak się wydaje wydobywają się z aparatury, zaczynają ogarniać obserwatorium, potem wręcz całą górę. Dźwięki początkowo chaotyczne, okazują się być zaszyfrowanym przekazem. Tylko od kogo?

Dodatkowo Śnieżka zostaje spowita chmurą, która wydaje się nie być wytworem naturalnym. Ewidentnie coś złego zaczyna się dziać na najsłynniejszej górze Karkonoszy.

Osoby, które postanawiają podejść bliżej anomalii popadają w obłęd i zaczynają poważnie chorować. W całej okolicy zostaje wprowadzony stan wyjątkowy, ogłoszono zakaz wejścia w wyższe partie gór, a okoliczne władze i policja podejmują próbę wyjaśnienia zagadki. Tylko czy sprawa, którą trudno ogarnąć rozumem da się wyjaśnić?

„Obserwatorium” to thriller oparty o stare legendy, wierzenia i zjawiska nadprzyrodzone. Mamy tutaj ciekawie skonstruowaną historię kataklizmu, który miał miejsce w samym sercu Karkonoszy, tak lubianych i znanych przez polskich turystów. Opowieść raczej z pogranicza s-f, ale okraszona pięknymi opisami gór i szlaków górskich, po których mieliśmy okazję podróżować.

Dwa lata temu, w wakacje spędzałem urlop w Karpaczu, gdzie niestety przywitała mnie niezbyt przyjemna i nie sprzyjająca wędrówkom aura pogodowa. Właśnie zdjęcia z tej wyprawy zamieściłem do tej recenzji. Klimat z tych zdjęć pokazuje co działo się w opisanej w tej książce historii.

Nie jest to klasyczna opowieść z kategorii kryminału czy thrillera. Jest to bardziej psychologiczny thriller, w którym do samego końca nie wiemy kto tak naprawdę nam zagraża. Idealna pozycja dla fanów klaustrofobicznych opowiadań z pola parapsychologii czy s-f.

Wydaje się, że czasami turystom brakuje instynktu samozachowawczego i respektu do tych monumentalnych wytworów natury jakimi są góry. Autor właśnie w taki sposób chciał nam pokazać piękno i potęgę polskich gór.

Książka godna uwagi – polecam.

" [...] Zobaczyć świat w ziarenku i niebo w dzikiej lilii, pomieścić nieskończoność w ręku i wieczność w jednej chwili [...]"

Jeżeli lubicie góry, a zwłaszcza Karkonosze, to nie powinniście przegapić najnowszej powieści Jarosława Szczyżkowskiego pod tytułem "Obserwatorium". Jest to ciekawy thriller rodem z serialu "Z Archiwum X". Czy mamy tutaj do czynienia z przybyszami z obcej planety? Biorąc do ręki "Obserwatorium" staniecie oko w oko z przerażeniem. Krew w waszych żyłach zacznie mocniej płynąć, a strach wyzwoli w was nieznane dotąd uczucia. Wow! "Obserwatorium", to jest powieść, na jaką długo czekałam. Jeżeli uwielbiacie serial "Z Archiwum X" i lubicie mroźny górski klimat Karkonoszy, to ta historia jest idealna dla was.

Jeżeli macie już dosyć męczących upałów, to śmiało sięgnijcie po "Obserwatorium". Tutaj mroźny klimat powinien was ochłodzić. Tę historię idealnie czyta się wieczorową porą przy muzyce z wyżej wymienionego serialu. Dosłownie, to jest idealne połączenie.

Jarosław Szczyżowski stworzył coś wyjątkowego, od czego nie da się oderwać, nim nie pozna się zakończenia.

Jego bohaterowie są bardzo dobrze przedstawieni i mocno zdesperowani, żeby odkryć prawdę, na temat tego, z czym mają do czynienia.

Bohaterami tej książki są:

Marcin Flams, który pisze książki. Potrzebuje spokoju i inspiracji do napisania kolejnej powieści. Czy odnajdzie to czego szuka w Karkonoskim klimacie? A może górskie powietrze stanie się przeszkodą dla jego kolejnego dzieła?

Kolejną postacią występującą w tej książce jest Piotr Markowski, który pracuje w obserwatorium meteorologicznym na Śnieżce. Jak sam mówi, to nie jest jego praca, tylko drugi dom. Jest meteorologiem. Zajmuje się komputerami i urządzeniami pomiarowymi. Czy jesteście gotowi dowiedzieć się więcej o jego pracy? Odsyłam was do książki pod tytułem "Obserwatorium". Warte uwagi jest również jego drugie hobby.

Oczywiście poznacie tutaj jeszcze inne postacie, ale je niestety już musicie odkryć sami.

Czy kiedykolwiek byliście w Obserwatorium na Śnieżce? Jeżeli nie, to Jarosław Szczyżowski serdecznie was zaprasza. Tylko bądźcie ostrożni, bo tutaj dzieją się rzeczy dosłownie nie z tej ziemi. Czy jesteście odważni, żeby tam przebywać? Ja, szczerze mówiąc, miejscami byłam przerażona, bo nie wiedziałam, z czym dokładnie mam do czynienia.

Autor pięknie opisał Obserwatorium. Dzięki temu można się rozmarzyć i oczami wyobraźni przenieść się w tamto miejsce. Dziękuję za to autorowi. Cieszę się, że po 30 latach ponownie mogła znaleźć się w tamtym miejscu.

Poznacie tutaj tajemnicze dźwięki i inne niepokojące zjawiska, czy to wszystko zwiastuje koniec świata?

Autor również w swoim dziele wspomniał troszeczkę historii o Wałbrzychu. Dla mnie to były bardzo przydatne informacje.

Tutaj również w dziwnych okolicznościach giną ludzie. Czy mamy do czynienia z UFO? Czy raczej z celowym działaniem drugiego człowieka?

Zobaczcie jak niewytłumaczalne zjawiska, scalają ze sobą ludzi wielu specjalizacji. Autor w idealny sposób to przedstawił.

Po tej książce wiem, że chcę sięgnąć po jego poprzednie dzieła. I oczywiście z niecierpliwością będę czekała na przyszłe powieści Jarosława Szczyżkowskiego.

Kolejny autor warty waszej i mojej uwagi. Zapiszcie sobie jego nazwisko. Jeszcze o nim będzie głośno.

Czy pracownicy naukowi wyjaśnią przyczynę dziwnych zjawisk występujących na Śnieżce? Ja już znam odpowiedź na to pytanie, a wam jeszcze raz polecam "Obserwatorium".

Ps.

Uważajcie na dziwne pogodowe zjawiska w górach, ponieważ może was spotkać, podobny los, co bohaterów tej książki.

Czy w 100% ufacie górom?

Na końcu książki znajdziecie ciekawe zadanie od samego autora. Myślę, że czytając uważnie "Obserwatorium" nie będziecie mieli problemu z jego poprawnym wykonaniem.

Brawo dla autora za to, że na końcu książki nie zapomniał o swoich czytelnikach. To dla mnie bardzo dużo znaczy.

Podsumowując, biorąc do ręki najnowsze dzieło Jarosława Szczyżkowskiego pod tytułem "Obserwatorium" otrzymacie oryginalną górską historię z paranormalnymi zjawiskami.

Polecam tę powieść nie tylko górskim miłośnikom.

Mieliście kiedyś wrażenie, że nie wyjdziecie z mgły, jesteście sami na świecie, że mgła Was otacza, nie puszcza, wchłania. Takie wrażenie jest w górach, kiedy nagle się pojawi na szlaku i jest jak mleko - przestajemy być sobą.

To uczucie wykorzystał Jarosław Szczyżowski autor książki "Obserwatorium". Nie wiedzieć dlaczego bardzo gęsta mgła spowija Śnieżkę i obserwatorium, które znajduje się na jej szczycie. Pojawia się dziwny dźwięk, zaczynają ginąć ludzie, a inni wariują. Wszystko się zmienia. Mgła jest radioaktywna. Niektórych zabija, inni się w niej gubią. każdy, kto się z nią styka nie jest już sobą. Sprawdza się plaga, która nawiedza Śnieżkę i okolice od wieków. Do tego pojawia się szarańcza...

Przy czytaniu czułam się nieswojo, bo nigdy nie przepadałam za mgłą. Zawsze miałam uczucie zagubienia i towarzyszyło mi ono przy czytaniu. Mimo że wiedziałam, że to wszystko jest fikcją, to jednak kiedy tak pomyśleć chwilę... przecież może się to wszystko wydarzyć. Nie wiemy, co przygotowuje dla nas natura i jak my sobie z tym poradzimy.

Autor bardzo umiejętnie połączył naturę, historię, magię, legendy i przeróżne postawy ludzi wobec trudnej, niespotykanej sytuacji. Od początku jest wrażenie, że wszystko jest przypadkowe, by się okazać, że... przypadków nie ma, bo wszystko jest po coś. Myślę, że to nawet dobry pomysł na scenariusz filmowy.

Będę z wami szczera. To pierwsza książka w tym roku, która zmroziła mnie do szpiku kości. Co strona, to zaczęłam wierzyć w to, że natura ma dla nas jeszcze wiele nieodkrytych zjawisk i najlepiej by było, gdyby za szybko nam ich nie pokazywała. To książka dla ludzi, którzy lubią czuć nieustanny dreszczyk na ciele, a także ciekawią ich zjawiska pogodowe. Ja od zawsze fascynowałam się scenami paranormalnymi, a również ten temat został tutaj poruszony. Czytałam ją w takim skupieniu, jakby od tego miało zależeć moje życie.

,,Górski nie przeszedł więcej niż dwadzieścia metrów, gdy tuż przed nim wyrosła gigantycznych rozmiarów ściana o stalowoszarym kolorze. Przesuwała się bardzo powoli, niezależnie od prędkości wiatru, jakby była osobną strukturą, niereagującą na warunki atmosferyczne panujące w górach. Rozciągała się od Kotła pod Śnieżką i ginęła we mgle po czeskiej stronie Karkonoszy".

Historia przedstawia niepokojące zjawiska, które obserwują ludzie pracujący w Obserwatorium. Wpierw słyszą jakieś dźwięki, które dopiero po przełożeniu je w odpowiedni odczyt dają im mroczny komunikat, którego przez dłuższy czas historia nam nie zdradza. Następnie zauważają jakąś dziwną chmurę, która w całości pokrywa jedną z gór. Co ciekawe, gdy jest się niedaleko niej, czują ogromne przyciąganie, jakby jakieś szczęście kazało im tam wejść. Jednak wchodząc tam wszystko zanika, cały świat przestaje być widoczny, nawet odczuwanie swojego ciała. Jednak jeśli w porę się z niej nie wyjdzie... Nie zdradzę co się dzieje. To było ogromnie niebezpieczne, niczym syreni śpiew na morzu, podczas którego wszyscy wariują zatracając zdolność logicznego myślenia. Ona kryła w sobie coś jeszcze, ale zbyt szybko autor nie poczęstuje nas tymi wiadomościami, jedynie podsyca naszą ciekawość, dokładając coraz to bardziej mroczne sytuacje. Powrócimy też do notatek z przeszłości, gdzie będzie opisane podobne zjawisko. Jeśli więc macie ochotę poznać tą zaszyfrowaną wiadomość, oraz dowiedzieć się kto już dawno ją do nas wysyła, to koniecznie musicie przeczytać tą książkę! Już dawno się tak nie bałam!

Jarosław Szczyżowski "Obserwatorium"

Wiele by można powiedzieć o tej książce, ale z pewnością nie to, że jest szablonowa. Ani przewidywalna. Dla mnie to spory plus, bo lubię być zaskakiwana. A to autorowi udało się bez dwóch zdań.

Biorąc do ręki książkę, której tytuł i zdjęcie okładkowe sugeruje tematykę górską na to się przygotowujemy. Na wędrówki po szlakach, piękne widoki, wschody i zachody słońca niczym z bajki...

No dobra... to też jest. Ale oprócz rzeczy oczywistych dostajemy coś, czego się nie spodziewaliśmy. To tak, jakby autor przyszedł i powiedział: "ale, że ja nie pomieszam Czarnobyla z plagami egipskimi? To weź i potrzymaj mi piwo". Po czym siadł za biurkiem, czy tam w innym wygodnym miejscu i istotnie zamieszał. Na rodzimym (i chyba nie tylko) rynku wydawniczym.

Nie wiem, czy to celowy zabieg, czy tylko moja interpretacja, ale widzę tu delikatne nawiązanie do filmu "Interstellar".

I tym też p. Szczyżowski zaplusował. Bo jak się inspirować, to tylko najlepszymi.

I jeszcze jedno... pomimo tego, że świat w "Obserwatorium" został mocno doświadczony i miejscami widać postapokaliptyczny krajobraz, między wierszami przebija piękno gór. Tak może pisać tylko ktoś, kto darzy je prawdziwą miłością. I coś mi się wydaje, że chyba w końcu wybiorę się zobaczyć Śnieżkę z bliska. Choćby po to, żeby odszukać miejsca opisane w powieści.

Obserwatorium na Śnieżce majestatyczna bryła, wielki budynek pokazywany w podręcznikach architektury (projektantów Witolda Lipińskiego i Waldemara Wawrzyniaka), trochę nie z tego świata.

Właśnie w tym miejscu zaczyna się akcja powieści Jarosława Szczyżowskiego. A rozpoczyna się niezwykle: dyżurujący metrolog Piotr zaczyna słyszeć dziwne dźwięki, które powtarzają się w dziwnych sekwencjach, nasilają się, wibrują, układają w kod binarny z przesłaniem (niech zostanie niepoznane). Dźwięki narastają, a w tym czasie szczyt góry zaczyna otaczać dziwny nieprzejrzysty kokon jakby z chmur czy gęstej mgły i zaczynają się dziać inne nieprzewidywalne wydarzenia, a samo zjawisko zaczyna wpływać niepokojąco na osoby, które miały styczność z dziwną anomalią.

Autor Obserwatorium stopniowo tworzy przestrzeń w Górach Izerskich, którą nawiedza zjawisko niezrozumiałe dla człowieka, wobec którego jest on bezsilny - próbuje go badać, ale raczej musi się mu poddać.

Zjawisko najpierw traktowane jest jako anomalia pogodowa, później zauważa się wpływ geologii i ukształtowania terenu, później także prze niektórych jako zagięcie przestrzeni – dziwny matrix. Zjawiska meteorologiczne okazują się powiązane także z dziwnymi znaleziskami z poprzednich wieków i historiami które miały już miejsce wcześniej. Stopniowo tajemnica zaczyna zataczać coraz szersze kręgi, obejmując okoliczne schroniska, później miejscowości i miasta oddalone od Śnieżki nawet kilkadziesiąt kilometrów, a wraz z nimi i ludzi. W rozwikłanie sprawy zaangażowanych jest wiele osób o różnych doświadczeniach.

I tak naprawdę nie wiadomo co jest prawdą. Gdzie będzie rozwiązanie zagadki czy legendach Karkonoszy, czy też uwarunkowania geologicznych i procesach ziemskich, czy też duchowości dawnej religii lub religii z całkiem innej strony świata.

Śnieżka, obserwatorium, Dom Śląski, Karpacz, Jelenia Góra i okolice spowite przerażającą tajemnicą. Dziwnym, niepokojącym zjawiskiem, wzbudzającym strach. Atmosfera gęstnieje, nic nie jest pewne – istnieją tylko hipotezy – taki obraz niepokoju tworzy autor. Jednocześnie wciąga czytelnika, wzbudza ciekawość na tyle, że ten sam zaczyna kombinować co TO może być! Do diabła!