Kolejny raz mamy możliwość odwiedzić Babibór na Podlasiu. W tej maleńkiej miejscowości wszyscy się znają i na pozór wydaje się, że to nudne miejsce, w którym nic się nie dzieje? Nic bardziej mylnego!
"O gusłach się nie dyskutuje" to komedia kryminalna, wypełniona magią i wieloma niespodziewanymi zwrotami akcji. To już trzecia część serii z cyklu "W siedlisku".
Zbliża się tradycyjne słowiańskie święto Szczodrych Godów, jednak po raz pierwszy w historii Babiboru żaden z mieszkańców nie ma siły, by o tym myśleć. Sołtyska - Malwina Malankiewicz jest nieobecna, planuje wystrój wnętrz zupełnie innego wnętrza. Pod jej nieobecność we wsi dzieje się mnóstwo dziwnych rzeczy. W tym samym czasie nowy ksiądz wprowadza stare porządki, a sekrety zdają się dosłownie wyskakiwać spod podłogi.
"O gusłach się nie dyskutuje" to opowieść która wprowadza nas w niesamowity świat wróżb, guseł i czarów.
Autorką książki jest Małgorzata Starosta, bibliofilka, polonistka, jak również niedyplomowana etnolożka. Znana m. in. z trzytomowego cyklu "Pruskie Baby". Twórczość autorki zaliczana jest do gatunku powieści kryminalnych.
W jakim klimacie utrzymana jest ta powieść kryminalna?
Książka stanowi unikalne połączenie komedii kryminalnej z elementami folkloru i słowiańskich wierzeń ludowych. Autorka osadza akcję w małomiasteczkowej scenerii Babiboru, gdzie tajemnice z przeszłości przeplatają się z codziennymi, często humorystycznymi perypetiami mieszkańców. Atmosfera jest przesycona lokalnymi zabobonami i tradycjami, co nadaje śledztwu specyficzny, nieco oniryczny charakter. To idealna lektura dla osób szukających historii z przymrużeniem oka, ale z rzetelnie skonstruowaną intrygą kryminalną.
Czy powieść "O gusłach się nie dyskutuje. W siedlisku. Tom 3" można czytać bez znajomości poprzednich części?
Lektura tej książki bez znajomości wcześniejszych tomów serii "W siedlisku" może utrudnić pełne zrozumienie relacji między bohaterami i ewolucji głównego wątku. Ponieważ jest to trzecia część cyklu, wiele wątków osobistych Malwiny Maślankiewicz oraz długofalowych tajemnic Babiboru znajduje tutaj swoją kontynuację lub finał. Wydarzenia bezpośrednio wynikają z incydentów opisanych w poprzednich tomach, dlatego zalecamy zachowanie chronologii czytania dla najlepszych wrażeń. Dzięki temu czytelnik w pełni doceni rozwój intrygi dotyczącej morderstwa Moniki Melskiej i sekretów Ksantypy.
Jakie motywy przewodnie dominują w tej części serii?
Głównym motywem powieści jest konfrontacja dawnych wiejskich tradycji z nowym porządkiem oraz odkrywanie mrocznej historii lokalnej społeczności. Fabuła koncentruje się na poszukiwaniu prawdy o zbrodni sprzed lat, co zmusza bohaterów do zgłębienia sekretów ukrytych głęboko pod podłogami starych domów. Istotną rolę odgrywa postać nowego księdza, który wprowadza do Babiboru surowe zasady, wywołując konflikt z dotychczasowym stylem życia mieszkańców. Całość spajają obchody Szczodrych Gód, nadające akcji rytm zgodny z dawnym kalendarzem słowiańskim.
Dla jakiego typu czytelnika ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Powieść ta nie jest polecana osobom poszukującym brutalnych thrillerów medycznych lub krwawych kryminałów typu noir. Ze względu na swój komediowy charakter i silne skupienie na warstwie obyczajowej, akcja toczy się spokojniejszym rytmem niż w typowych powieściach sensacyjnych. Czytelnicy oczekujący szybkiego tempa, nowoczesnych technologii śledczych i mrocznego naturalizmu mogą czuć niedosyt, gdyż nacisk położono na klimat i relacje międzyludzkie. Jest to literatura lżejsza, nastawiona na rozrywkę i budowanie nastroju tajemnicy w duchu cozy mystery.
Jaki jest poziom skomplikowania intrygi kryminalnej w tej książce?
Intryga jest wielowarstwowa i wymaga od czytelnika uważnego śledzenia powiązań rodzinnych oraz dawnych zatargów mieszkańców Babiboru. Autorka umiejętnie łączy kilka wątków, w tym sprawę zaginięć i morderstw, co sprawia, że rozwiązanie zagadki nie jest oczywiste od pierwszych rozdziałów. Elementy detektywistyczne są tu ściśle powiązane z historią regionu, co zadowoli fanów klasycznych zagadek w stylu Agathy Christie. To angażująca lektura, która nagradza spostrzegawczość w łączeniu pozornie nieistotnych faktów z przeszłości wioski.
