Nowe starego początki

„Nowe starego początki” to czwarta część z serii o zwariowanych przyjaciółkach od Małgorzaty Falkowskiej. Dzisiaj po raz kolejny naszą główną bohaterką staje się Zosia, którą mogliśmy poznać bliżej w drugiej części „Gorzej być nie może”. Kobieta wraz z mężem właśnie wróciła z Afryki. A wróciła nie sama, a z nowiną dla swoich przyjaciółek i ojca. Młode małżeństwo postanowiło adoptować dziecko. Saloma, bo tak ma na imię dziewczyna wkrótce pojawi się w kraju. Dodatkowo Zosia postanowiła również adoptować dwójkę dzieciaków z domu dziecka, w którym pomagała. Marcel i Dżesika to nowi członkowie rodziny. Ojciec Zosi jest z niej bardzo dumny, dlatego postanawia powiedzieć o prezencie od jej mamy, którym jest dom dla jej przyszłej rodziny. Zosia jest bardzo wdzięczna i pełna nadziei na przyszłe życie. Dom jednak będzie wymagał dużego remontu. Ale szalone przyjaciółki już sobie z tym poradzą..

Muszę wam przyznać na samym początku, że jest to chyba moja ulubiona część z całego cyklu. Wszystko mi tutaj pasuje. Mamy niebanalną historię, która wciąga nas od samego początku. Mamy bohaterkę, która zmieniła swoje zachowanie. Mamy humor, zazdrość i oraz to co najważniejsze – autorka pokazuje nam piękny proces budowania rodziny. No kurczę, czuję się w pełni usatysfakcjonowana. Uwielbiam te przyjaciółki, które w każdej sytuacji potrafią wymyślić nie raz coś tak absurdalnego, że głowa mała. Zdecydowanie autorka ma bujną wyobraźnię, to trzeba przyznać.

Po raz kolejny autorka zapewniła nam świetną rozrywkę, gdzie nie ma miejsca na nudę. Chyba nie ma nikogo komu nie spodobałyby się zapiski „Z pamiętnika idealnej matki”. No cóż co mogę wam powiedzieć, jest to rewelacyjna książka dla osób, które potrzebują dużą dawkę pozytywnych emocji w swoim życiu. Ja polubiłam styl autorki, jest naprawdę bardzo przyjemny w odbiorze. Nie mogę się doczekać się na kolejne książki od autorki.

Jestem ogromnie wdzięczna wydawnictw videograf chęć podjęcia współpracy przy tych tytułach. Nie ukrywam bardzo dobrze bawiłam się podczas czytania. Autorka w świetny sposób przedstawiła historię zwariowanych przyjaciółek. Cóż, sama chciałabym się znaleźć w ich bandzie, na pewno nie byłoby nudno. Z czystym sercem mogę polecić tą serię każdemu kto poszukuje odskoczni od romansów mafijnych, biurowych czy nawet kryminałów. Z pewnością będziecie się dobrze bawić podczas czytania.

W książce "Nowe starego początki" spodobało mi się jedno zdanie: "Poranne wstawanie nigdy nie miało prawa stać się moim nawykiem." Rozbawiło mnie ono bardzo. Te słowa wypowiada Zosia, bohaterka książki Małgorzaty Falkowskiej. Jej życie nie jest już takie bezproblemowe. Po powrocie z Afryki, Zosia i jej mąż, Sebastian, chcą adoptować dzieci. Nie jedno, nie dwójkę, ale trójkę. Wszyscy razem mają zamieszkać w starym domu, który Zosia odziedziczyła po matce. Miejsce wymaga gruntownego remontu, a bohaterka odkrywa w sobie talent literacki. Jej zapiski "Z pamiętnika idealnej matki" bawiły mnie do łez.

Jak cała rodzina odnajdzie się w starej posiadłości? Czy będzie to dla nich początek czegoś wspaniałego?

Kolejny tom sagi o sześciu, a właściwie siedmiu (pojawia się Anka) przyjaciółkach czyta się świetnie. Tym razem, autorka porusza trudny temat adopcji w Polsce. Jednak przedstawia go nam, z dużą dawką wyśmienitego humoru. Jak zwykle pani Małgorzata wymyśla sytuacje, które zaskakują bohaterki. W ich życiu ciągle coś się dzieje. Nowi ludzie, nowe wydarzenia, kłopoty i problemy, które nie omijają żadnej z nich. Niezmienna jest ich przyjaźń i to, że przyjaciółki zawsze mogą na siebie liczyć.

Autorka ma oryginalny, niepodrabialny styl pisania, jej pomysły są genialne, a bohaterowie jedyni i niepowtarzalni.

Czytając "Nowe starego początki" miałam ochotę zadzwonić do swoich przyjaciółek i spotkać się z nimi na kawę oraz ploteczki. W dzisiejszych czasach więzi ludzkie są bardzo istotne i cudownie, gdy mamy wokół nas ludzi, którzy są dla nas ważni. Przyjaźń to skarb, warto go pielęgnować.

Czekam na dalsze losy zwariowanych przyjaciółek. Zastanawiam się, co przydarzy się im w kolejnym tomie.

Polecam serdecznie.

Kto by się spodziewał, że można mieć trójkę dzieci bez ingerencji w swoją figurę... a no można i Zośka tego dokonała. Już po powrocie z misji wiedziała, że jest gotowa, by stać się matką, dając nowe życie dwójce dzieci z domu dziecka oraz Salomie - dziewczynce, którą pokochała już w Afryce. Do tego wszystkiego dostała od taty długo ukrywany prezent od jej zmarłej mamy - jak to ona mawiała "matkowiznę" - w postaci zrujnowanego domu dla niej na "końcu świata". Wielki szok, ale kto jak kto, Zosia potrafi z niczego zrobić coś, a pomoc przyjaciółek dodaje jeszcze większych skrzydeł.

-------

Jak ja uwielbiam serię tych szalonych przyjaciółek, a części z Zosią przebijają wszystkie. Jej szalone i w większości głupiutkie pomysły, śmieszne rozumowanie i wypowiedzi powodują uśmiech na mojej twarzy. Zastanawiam się jak oni z nią wytrzymują? Na miejscu jej męża chyba bym pozytywnie osiwiała 😂 Nie raz mój mąż pytał się z czego ja się tak śmieję - wiadomo z Zosi. Lubię to, że jednak każda książka ma jakiś przekaz. Co prawda przekazany w sposób wesoły, ale każdy jest bardzo ważny życiowo. Ta część pokazuje, że można, a nawet warto, jeżeli czujesz taką potrzebę, ofiarować dom komuś, kto w życiu miał pod górkę. Co prawda adopcja nie jest taka łatwa jak ją przedstawiła autorka w książce, ale zamysł był bardzo fajny. Tak podsumowując, to zazdroszczę jej tych przyjaciółek. Ta seria to istny materiał na serial. Zgłaszam się na wiernego widza!