Noc smoka. Trylogia Cień Kitsune. Tom 3

Trylogia CIEŃ KITSUNE — kiedy pisałam o dwóch pierwszych tomach, byłam zachwycona! Trzecia utrzymuje poziom i sprawia, że łezka kręci się w oku.

Kiedy od początku, pomału, przyzwyczajasz się do bohaterów, ich losy stają ci się na tyle bliskie, że kończąc książkę, czujesz się, jakbyś stracił przyjaciela, lub chociażby kogoś znajomego.

Cień Kitsune to typowa fantastyka z drogą w tle. Bohater idzie do celu, poznaje różnych sprzymierzeńców i pokonuje wrogów. Co w takim razie jest takiego niezwykłego w tej trylogii?

Julie Kagawa stworzyła swoisty comfort place dla ludzi takich jak ja. Tu można i odpocząć i się uśmiechnąć i wzruszyć.

Yumeko to jedna z najsympatyczniejszych bohaterek, jakie poznałam, a znam ich mnóstwo.

Myślę, że i Ty zdołasz ją polubić.

W trzecim tomie akcja nabrała prędkości, jest zdecydowanie krwawiej, ale i my kibicujemy mocniej. Teraz finał, trzeba się zmobilizować i zwyciężyć, ale… czy się uda i co najważniejsze… jakim kosztem?

Ozdobione przepięknymi ilustracjami Przemysława Truścińskiego, wspaniale przetłumaczone przez Grzegorza Komerskiego.

Życzę sobie i Tobie, żebyśmy zawsze trafiali na tak dopracowane pozycje. Fabryka Słów robi to z wielkim sercem i zaangażowaniem i robi to dobrze!

Jeśli miałabym zakupić fantastykę w prezencie dla kogoś, byłaby to ta trylogia!

"Noc Smoka" to trzeci i zarazem ostatni tom trylogii "Cień Kitsune" autorstwa Julie Kagawy. Ta amerykańska autorka azjatyckiego pochodzenia ma na swoim koncie wiele powieści, z których kilka znalazło się na listach bestsellerów, [Adres usunięty]. cykl Żelazny dwór. A jednak ta trylogia jest moim pierwszy kontaktem z twórczością Kagawy... i zdecydowanie nie ostatnim.

Fabularnie czytelnik nadal śledzi losy Yumeko i jej przyjaciół. Po utracie ostatniej części zwoju bohaterowie wyruszają śladem Władcy Demonów, Genno, by powstrzymać go przed przywołaniem legendarnego smoka i wypowiedzeniem życzenia, które zaleje krainy demonami i tym samym zniszczy świat.

Po drodze czekają na nich niebezpieczne przygody i liczne wyzwania, którym podołanie graniczy z cudem. Mimo że Tatsumi, zabójca z klanu Kage, na dobre związał swoją duszę z mocarnym, pradawnym demonem, Hakaimono, i włada mieczem potrafiącym posłać w czeluści Jigoku każdego bez wyjątku, nie ma gwarancji, że jego udział w nadchodzących wydarzeniach jakkolwiek przechyli szalę zwycięstwa na ich stronę.

Czy Yumeko podoła i razem z przyjaciółmi powstrzyma Genno przed wypowiedzeniem życzenia? Kim jest tajemniczy obserwator wydarzeń, aktualnie skrywający się w cieniu? Czy Hakaimono uda się przejąć całkowitą kontrolę nad Tatsumim?

Nie pamiętam, kiedy ostatnio po przeczytaniu książki musiałam przeczekać parę dni, by pozbierać myśli (i własną osobę) do kupy. Nawet teraz, pisząc tę recenzję, okropnie ciężko mi się skupić, żeby nie myśleć o wydarzeniach mających miejsce w "Nocy Smoka". O wątkach, rozdziałach i chwilach, które dosłownie złamały moje serce na pół i które umiejętnie cisnęły łzy do oczu (gdyby nie silna wola, ryczałabym jak dziecko).

Julie Kagawa w ostatniej części zafundowała czytelnikowi istny rollercoaster emocji. Śmiech, płacz, nadzieja, radość, strach, złość i niedowierzanie to zaledwie kilka z nich, które jestem w stanie słownie opisać. To, w jaki sposób autorka prowadziła narrację, sprawiło, że w pewnym momencie czułam się, jakbym stała obok Yumeko, Tatsumiego i reszty, i nie tylko przyglądała się ich rozmowom czy działaniom, ale również aktywnie w nich uczestniczyła. Wszystko było tak realistyczne, że każde słowo przeżywałam podwójnie. Zostałam dosłownie pozamiatana, przeorana i spuszczona wprost w czeluści Jigoku.

"Noc Smoka" to książka, w której nie ma czasu na nudę. Nie sposób jej odłożyć. W porównaniu do dwóch poprzednich tomów jest zdecydowanie bardziej krwawa, jakby opowieść dojrzewała wraz z bohaterami, którzy wskutek przeżytych wydarzeń musieli zmierzyć się z brutalną rzeczywistością i szybko dorosnąć. Zakończenia nie sposób całkowicie przewidzieć - autorka wspięła się na wyżyny umiejętności operowania słowem oraz fantazji.

Na wspomnienie zasługuje niezwykle rozbudowany świat przedstawiony w trylogii "Cienia Kitsune". Elementy znane z typowej fantastyki przeplatają się tu z japońskim folklorem, co zdecydowanie wpływa na klimat powieści. Magia wylewa się z kartek, a czytelnik z wypiekami na policzkach odkrywa coraz nowsze potwory, krainy czy zasady wierzeń mieszkańców Iwagoto.

Podsumowując, "Noc Smoka", jak i cała trylogia, bezapelacyjnie trafia na listę książek życia, do których w dalszej bądź bliższej przyszłości z pewnością powrócę. Obezwładniająca historia, realistyczni bohaterowie, wszechobecna magia, absolutnie genialny klimat japońskich wierzeń, multum zwrotów akcji, dynamiczna narracja albo towarzyszące czytaniu tony przeróżnych emocji - to zaledwie garstka elementów, które powinny zachęcić was do czytania. W rzeczywistości Julie Kagawa ma do zaoferowania o wiele więcej i obiecuję wam, że jeśli nie sięgnięcie po tę trylogię, na pewno tego pożałujecie. I nie, wcale wam nie grożę. Ot, informuję po przyjacielsku. :)

W grudniu udało mi się dokończyć trylogię Julie Kagawy Cień kitsune. „Noc smoka” kończy tę serię.

Ostatni fragment smoczego zwoju został utracony. Yumeko oraz jej przyjaciele się nie poddają i decydują się podążyć za Tenno, by przeszkodzić mu w przywołaniu Wielkiego Kami. Oczywiście na swej drodze napotkają milion przeszkód i będą musieli stoczyć niejedną bitwę i również się pożegnać. Jak ta historia się skończy?

Nie mogłam się doczekać finałowego tomu tej serii. Zdecydowanie trafiła w mój gust czytelniczy i bardzo chciałam się dowiedzieć, jak to wszytko się skończy. Trzecia część obfituje w taki rollercoaster zdarzeń i emocji, że obgryzałam paznokcie z powodu napięcia. Wszak ważyły się losy moich ulubionych bohaterów! Oczywiście bardzo szybko pojawiły się łzy w moich oczach, gdyż nie wszystko poszło po mojej myśli. Najfajniejsze, że w mojej wyobraźni wszystko miało kształt anime. Te wszystkie porywy, ostanie szansy, potwory i smoki idealnie mi do tej stylistyki pasowały. No i ten delikatny wątek miłosny jako ta wisienka na torcie. Zakończenie bardzo mocno chwyciło mnie za serce i jeszcze długo po przeczytaniu ostatniego słowa siedziałam z książką przytuloną do piersi przeżywając wszystko to co przeczytałam. Jestem tą trylogią zachwycona i chyba jeszcze kiedyś do niej wrócę, bo wywołała u mnie mnóstwo emocji, a ja właśnie tego w książkach szukam. Polecam z całego serca.