Noc kłamstw

Anna i Mikołaj mają wszystko czego potrzebują zdrowie, kochającą rodzinę, dom, pracę. Żyją spokojnie i szczęśliwie. Do czasu...

W momencie kiedy ginie opiekunka ich dzieci do tego idealnego świata wkracza dezorientacja i niepewność. Dzień po dniu na jaw wychodzą niewygodne fakty, a na idealnej rodzinnej fotografii zaczynają pojawiać się rysy.

"Nawet najlepsze kłamstwo nie zagłuszy prawdy."

Komisarz Leon Mruk będzie musiał wytężyć słuch i otworzyć umysł, by odsiać obłudę i pozostawić to, co istotne i prawdziwe.

"Czasami łatwiej otworzyć się przed tymi, którzy nie są ci najbliżsi. W końcu najbardziej ranią ci, których kochamy najmocniej."

Wielowątkowa i wielowarstwowa, tak można w dużym skrócie scharakteryzować tę powieść. Każdy z bohaterów wnosi swoją historię, obnaża swoje lęki i pragnienia. To kumulacja generowanych przez lata kłamstw i skrywanych tajemnic. Odkrycie jednej uruchamia lawinę błota, w którym bohaterowie zaczynają się nurzać. Jedynie szczere wyznanie win może dać pełne oczyszczenie, ale czy już nie będzie za późno?

Gęsta atmosfera, zawiła sieć powiązań i fabuła poruszająca istotne, często bagatelizowane problemy społeczne.

Książki Izy to gwarancja czytelniczej uczty. Nie zwlekajcie. Czytajcie!

Kłamstwem można niekiedy zajść daleko, ale nie można wrócić.” — Tadeusz Kotarbiński

Witam moi drodzy w ten przecudny chłodny środowy wieczór, komarów brak, rześkie powietrze, cisza i spokój. Pośród tej iście rajskiej otoczki przychodzę do Was z wrażeniami po przeczytaniu książki NOC KŁAMSTW i napiszę z ręką na sercu, ale to było dobre. Zawsze znajdę czas na to żeby przeczytać każdą kolejną książkę autorki, bo one po prostu przyciągają. Świetny thriller spajający dwie płaszczyzny czasowe, które w tragiczny sposób łączą się ze sobą. Drobne kawałki puzzli z biegiem stron znajdują swoje miejsce w układance klamstw, misternie skonstruowanej niczym pajęcza sieć.

Autorka kluczy, wodzi za nos, kiedy byłam przekonana, że wiem kto jest sprawcą okazywało się że bardzo się myliłam. Lekkie pióro autorki pochłania czytelnika i nie pozwala się oderwać od tej historii. Historii która wciąga w labirynt kłamstw by na sam koniec oczyścić umysł przez ogień który niszczy to co złe zostawiając spokój i czyste sumienie.

Anna i Mikołaj są z pozoru szczęśliwym małżeństwem. Nie kłócą się, każde z nich ma swoją pracę i pasję, a szczęścia dopełnia trójka wspaniałych dzieci. Te pozory jednak zaczną legać w gruzach, gdy opiekunka ich dzieci zostaje zamordowana. Okoliczności jej śmierci, toczące się śledztwo i zbieg dziwnych wydarzeń stają się zapłonem do zwątpienia i podejrzeń. Okazuje się, że kłamstwa, skrywana przeszłość i niedopowiedzenia mogą zrujnować ich związek i życie.

To historia gęsta od tajemnic i kłamstw. Autorka meandruje wśród ludzkiej psychiki, prowokuje refleksje na temat tego, do czego zdolny jest człowiek, analizuje zachowania i instynkty, umiejętnie manipuluje czytelnikiem i jego domysłami. Mnie osobiście zwiodła na manowce, spośród dwóch podejrzanych, nie udało mi się prawidłowo odgadnąć sprawcy.

„Noc kłamstw” jest wielowątkową historią i zdecydowanie wymaga od czytelnika skupienia. To akurat bardzo lubię w thrillerach, aczkolwiek pokuszę się o stwierdzenie, że w tej książce był o przynajmniej jeden wątek za dużo. Na szczęście to nie zepsuło dla mnie tej historii, po prostu obeszłoby się bez niego.

Izabela Janiszewska jest polską mistrzynią w budowaniu napięcia, w tej książce go nie brakuje. Pióro autorki jest barwne, lecz odpowiednio lekkie, doskonale przedstawia sytuację i szczegóły, nie przedłuża i nie zanudza. Książkę czyta się sprawnie, z wielkim zaciekawieniem i wyważoną dozą dreszczyku.

Szczególnym walorem tej książki jest uczciwość i szczerość autorki w kreowaniu postaci. Pani Izabela ich ani nie idealizuje, ani nie ocenia, skrupulatnie wczuwa się w sytuację, w jakiej znaleźli się jej bohaterowie i przedstawia ich uczucia takie, jakie są lub mogłyby być w przedstawionym scenariuszu. Pozostawia czytelnikowi wolną wolę co do oceny zachowań bohaterów, choć w żaden sposób do tego nie zachęca. To właśnie bardzo szanuję w twórczości autorki, gdyż sama jestem zdania, że dopóki „nie przejdziemy się w czyichś butach” nie nam ich oceniać.

„Noc kłamstw” to hipnotyzujący thriller psychologiczny, od którego nie można oderwać się. Książka jest po mistrzowsku napisana. Trzyma w napięciu od pierwszej stron, posiada zaskakujące zwroty akcji i zakończenie, którego nie da się tak łatwo domyśleć. Kiedy myślałam, że już wiem kto zabił opiekunkę dzieci, autorka postanowiła utrzeć mi nosa. Uwielbiam być tak wprowadzona w błąd podczas czytania.

Anna i Mikołaj to małżeństwo, które wiedzie spokojne życie. On prowadzi kawiarnię, ona pisze książki. Ich życie zmienia się gdy mężczyzna postanawia zatrudnić Ninę do opieki nad ich dziećmi. Kobieta trochę namieszała w ich życiu. A pewnej nocy ginie. Kto ją zabił? Tego próbuje się dowiedzieć komisarz Leon Mruk, który musi bardziej wsłuchać się nie w to co mówi rodzina, ale w to co próbuje przemilczeć.

Książka posiada dwie linie czasowe. Jedna to parę dni przed zamordowaniem Niny a druga kilka dni po zabójstwie. Autorka bardzo sprawnie żagluje rozdziałami w różnych liniach czasowych. A do tego narracja prowadzona z różnych perspektyw. Lektura więc wymaga trochę większego skupienia, ale ja akurat lubię takie manewrowanie czasem i osobami.

„Noc kłamstw” to thriller, który od samego początku sprawia, że czuć ciary na całym ciele. Zwłaszcza gdy czyta się go wieczorem. Posiada ten charakterystyczny mroczny i gęsty klimat dla tego gatunku.

Bohaterowie tutaj potrafią dostarczyć wielu emocji. Każdy z nich coś ukrywa. Nie tylko to co gdzie był i co robił w noc zabójstwa, ale na jaw wychodzą również tajemnice z przeszłości. Pojawia się tutaj również stary znajomy Mikołaja, który sprawia, że bohater denerwuje się.

Jeśli chcecie poznać kłamstwa i tajemnice bohaterów oraz dowiedzieć się kto zabił Ninę koniecznie sięgnijcie po najnowszy thriller psychologiczny „Noc kłamstw”.

Współpraca barterowa z @czwartastronakryminalu

Traumy... Zagnieżdzają się w zakamarkach duszy, trawiąc ją i pragnąc zemsty. Demony uśpione latami budzą się powoli... Gotowe do ataku, gotowe do pomsty.

" [...] Kiedy wy­traw­ny łowca tropi zwierzynę, po­dą­ża jej śla­da­mi, do­pó­ki ta nie wpad­nie w jego ręce. [...]"

Rodzina jakich wiele. Szczęśliwa, kochająca się. Ona pisze książki dla dzieci. On prowadzi kawiarnię. Piękny dom, trójka dzieci. Zwykła codzienność.

Aż do pewnej październikowej nocy gdy zamordowana zostaje opiekunka ich synów. Głównymi podejrzanymi stają się Tochmanowie. Na idealnym obrazku tej rodziny pojawiają się rysy. Tajemnice skrywane latami wypełzają niczym oślizgłe robaki po deszczu.

Sprawę morderstwa młodej kobiety prowadzi Leon Mruk i zrobi on wszystko by odkryć prawdę. Jest on pewny, że ta rodzina skrywa mroczne sekrety, które mogą mu w tym pomóc. Jego zmysł psa tropiącego nie pomylił się.

Co tak naprawdę ukrywa małżeństwo Tochmanów?

Musicie odkryć sami. Powiem Wam tylko tyle. Po ułożeniu rozrzuconych przez autorkę puzzli otrzymacie obraz, który pozostanie z Wami na długo. A kto zna książki pani Izy ten wie, że umie ona zmylić czytelnika, pobawić się z nim w ciuciu babkę, aż do zawrotu głowy. Ja wielokrotnie byłam pewna, że już wszystko wiem, że jestem szybsza niż Mruk... By za chwilę okazało się że tak naprawdę nie wiem nic.

Polecam. Czytajcie koniecznie

Anna - autorka poczytnych książek dla dzieci i Mikołaj -właściciel kawiarni mieszkają w pięknym domu. Tworzą szczęśliwą rodzinę, troje dzieci, nastoletnia córka i dwójka kilkulatków. Ludzie zadowolenie, spełnieni, beztroscy, ale czy na pewno? Co ukrywają Mikołaj i Anna? Kto zamordował pracownicę kawiarni, opiekującą się ich dziećmi, piękną i seksowną Ninę. Tajemnica goni tajemnicę, każdy coś ukrywa, zagadka śmierci Niny staje się coraz trudniejsza do rozwiązania.

Książka jest pisana w formie relacji każdego z bohaterów, a tym samym staje się bardziej głęboka i interesująca. Autorka porusza w tym świetnym thrillerze wiele ważnych spraw. Traumy z dzieciństwa, determinujące działania dorosłego już człowieka, a czasem niszczące jego życie, przemoc w szkołach, upokarzanie wybranej osoby, w tym przypadku nieznanej nam jeszcze dziewczyny, która zostaje doprowadzona przez swoich rówieśników do próby samobójczej. Niszcząca nienawiść, niszcząca, prowadzona do nieprzewidywalnych i czasem okrutnych zachowań. Czy wyrządzone zło można przykryć godnym, uczciwym życiem?

W tej powieści trzeba sobie odpowiadać na wiele pytań. Autorka fenomenalnie połączyła wyjątkowo wciągającą intrygę z ważnymi ludzkimi dramatami.

Książka zamiast kwiatka

Historia o tym jak jedna noc może zmienić wszystko.

Decydując się na sięgnięcie po tę pozycję, musicie być przygotowani na zderzenie się z mocno poplątaną siecią kłamstw. To poplątanie dało mi tak w kość, że naprawdę odkrycie tego co też zdarzyło się w tej historii i jaki jest jej ostateczny wygląd, nie było dla mnie łatwe. 

Wielokrotnie dałabym sobie już odciąć rękę za to, iż wiem, co rzeczywiście się stało, a jednak kilka stron dalej okazywało się, że dalej moje przypuszczenia są daleko w lesie.

Nie będę ukrywać, że jest to pełen napięcia thriller, który ma w sobie również nutkę kryminału, bo wszakże akcja tej historii rozpoczyna się kiedy w jeziorze zostają odnalezione zwłoki dziewczyny.

Dziewczyny, która w wyjątkowy sposób jest powiązana z głównymi bohaterami i która z pewnością wzbudzi w czytelniku dwojakie odczucia wobec jej osoby.

Fabuła tej historii prowadzona jest w dwóch strefach czasowych-czas przed odnalezieniem zwłok i po. I muszę przyznać, że przedstawione wydarzenia swoją zawiłości i umiejętnym wprowadzeniem czytelnika w stan napięcia, powodują, że wpadamy niczym mucha w tę pajęczynę i chcemy biec sprintem do końca, aby odkryć wszystkie karty tej historii.

Oprócz dwóch stref czasowych fabuła prowadzona jest przez 3 bohaterów, którzy są najbardziej związani ze wspomnianą dziewczyną. Relacje między nią a tą trójka bohaterów jak i nimi samymi dają idealną ucztę emocji czytelnikowi i to nie zawsze tych pozytywnych.

Jeśli zatem macie ochotę na trzymającą w napięciu lekturę, koniecznie dodajcie tę pozycję na swoją listę pozycji do przeczytania !

„(...) poturbowani ludzie są jak pęknięte szkło. Dopóki się go nie dotyka, jakoś się trzyma. Wystarczy jednak mocniej nacisnąć, a wtedy rozsypie się na kawałki.”

Anna i Mikołaj to z pozoru idealne małżeństwo (takie lubimy w książkach, prawda?). Ona pisze książki dla dzieci, on natomiast jest właścicielem kawiarni. Ich trójka dzieci jest dopełnieniem tego szczęścia.

Sielankę przerywa odnalezienie zwłok młodej kobiety, która okazuje się pracownicą Mikołaja i nianią ich dzieci. Małżeństwo staje w kręgu podejrzeń, a policja próbuje dowiedzieć się, co się wydarzyło tej jednej nocy.

Autorka tradycyjnie prowadzi nas przez historię pełną sekretów, kłamstw i manipulacji. Podrzuca mylne tropy, nie pozwala ani przez chwilę być pewnym swoich podejrzeń i wychodzi jej to zawodowo! Narracja prowadzona przez cztery osoby.

Nie miałam tu ani chwili wytchnienia. Gdy już byłam pewna, co się wydarzyło, okazało się, że trafiłam w ślepą uliczkę i musiałam znaleźć z niej wyjście. Przyznaję, że moje tropy często były tak abstrakcyjne, że wprost żałowałam, że nie mam racji 😂

„Noc kłamstw” zmusza do refleksji na własnym życiem.

Bo czy nie jest przypadkiem tak, że na zewnątrz pokazujemy z pozoru idealne życie po to tylko, żeby ukryć jego zgniliznę?

Zostawię to bez odpowiedzi.

w kłamstwie ich istnienie

nieprawdą życia tchnienie

sekretem los owiany

jej oddech nagle zabrany

gdzie ziarna prawdy szukać

jak bardzo dać się oszukać

ile z siebie dobrego poświęcić

by nie dać się kłamstwu uwięzić

jak wątła jest kłamstwa dusza

jak cierpienie serce porusza

tak chęć zemsty najgłębsza

mrocznym dotykiem duszę upiększa

lecz prawdy nadejdzie godzina

wypłynie przeszłości lawina

bo ciemność swą trzeba oswoić

by mroki w duszy tkwiące ukoić

Książka o nieprawdzie, która spowija życie tragicznymi konsekwencjami, zanurza swoje macki w odmętach mrocznych toni myśli i obleka duszę. Tak że niepokój się z niej sączy, każdego dnia. Sprawia, że w drobny pył obracane jest życie tych, którzy w kłamstwie są uwikłani, burzą się wtedy mury zaufania, w gruzy rozpada wiara w człowieka.O tym też ta opowieść, jak trudno jest wyznać bolesną prawdę. Bo może ona zranić, wywołać cierpienie, zwątpienie i już nie to samo spojrzenie bliskiej osoby. Jednak, by ulga na duszy nastała, prawda musi wybrzmieć.

„BYŁ SOBIE CZARNY, CZARNY LAS”...

W tym lesie dziecka cierpienie,

przerażające złem otoczenie.

Trauma w duszy się sączy,

rodzi się zemsty ogień tlący.

I nadejdzie odwetu godzina,

bo serce żalu nie zapomina.

Nie zapomniała także o zdradzie młoda dziewczyna, która wpadła w sidła bezlitosnych rówieśników.

Szykanowana!

Wyśmiewana!

Prześladowana!

A najgorszy cios zadała ta, która była jej przyjaciółką i nadzieją. Światełkiem w tym tunelu upokorzenia, jakiego doznawała w szkole. Cierń zdrady wpił się w jej serce i mocno w nim utkwił. Na lata.

Ależ lepką od niepokoju aurą otoczyła autorka tę opowieść, gęstą i głęboko wdzierającą się w umysł. Ileż myśli ważnych i wzbudzających refleksje w niej zawarła, ileż poruszających duszę odczuć. Słowa pisane tej historii niezwykle intensywnie zanurzyła w napięciu i niepewności, wzruszeniu i lęku. Polecam.

„Zdawała sobie sprawę, że to w kłamstwach kryje się cała prawda o niej.”

"Noc kłamstw" autorstwa Izabeli Janiszewskiej to wciągający thriller, który przenosi nas w skomplikowany świat tajemnic i kłamstw rodziny na pozór idealnej. Głównymi bohaterami są Anna i Mikołaj Tochmanowie, którzy wydają się prowadzić idealne życie. Anna jest uznaną pisarką, a Mikołaj zarządza popularną kawiarnią. Razem z dwójką dzieci mieszkają w pięknym domu, który jest symbolem ich pozornie doskonałego życia.

Jednak ta idealna fasada zaczyna się kruszyć, gdy w październikową noc ginie opiekunka ich synów. To wydarzenie wywołuje lawinę nieoczekiwanych zdarzeń, które odsłaniają skrywane przez lata sekrety rodziny Tochmanów. Komisarz Leon Mruk, który prowadzi śledztwo, szybko odkrywa, że sprawa jest bardziej skomplikowana, niż początkowo się wydawało i aby odkryć prawdę, będzie musiał skupić się nie tylko na tym, co mówią Tochmanowie, ale także na tym, co starają się przed nim ukryć milczeniem.

„(…) cisi ludzie mają najgłośniejsze umysły.”

Narracja prowadzona jest z perspektywy czterech bohaterów, Anny, Mikołaja, Leona i dziewczyny, pozwalając nam tym samym głębsze zrozumienie ich motywacji i uczuć. Każda z tych postaci wnosi do opowieści swoje własne tajemnice i problemy, które splatają się w skomplikowaną sieć intryg i kłamstw. Anna zmaga się z przeszłością, która nie daje jej spokoju, Mikołaj ukrywa swoje własne grzechy, a ich dzieci również nie są wolne od problemów i sekretów.

Kluczową rolę w książce ogrywa kłamstwo – zarówno to jawne, jak i to skrywane głęboko w sercu. Janiszewska ukazuje, jak nawet drobne kłamstwa mogą narastać i prowadzić do tragicznych konsekwencji. To również historia o zemście, która staje się obsesją i przejmuje kontrolę nad życiem zranionej osoby oraz o nierozliczonych grzechach z przeszłości, które niczym czarne chmury wciąż wiszą nad głowami bohaterów. To wreszcie historia, która pokazuje, że okłamywanie bliskich, nawet w dobrej wierze, może prowadzić do katastrofy, a sekrety z przeszłości mają moc zniszczenia teraźniejszości.

Autorka z powodzeniem buduje napięcie poprzez krótkie, intensywne rozdziały, które czyta się jednym tchem. Z mistrzowską precyzją buduje atmosferę niepewności i mroku, prowadząc swoich bohaterów przez kolejne etapy ich dramatycznej podróży. Janiszewska podczas naszej lektury doskonale nami manipuluje, wprowadzając nas w ślepe uliczki i zmuszając tym samym, do ciągłego przemyślenia naszych przypuszczeń. Tu nie ma nawet chwili wytchnienia, a zwroty akcji trzymają nas w napięciu aż do samego końca.

„Noc kłamstw” to lektura pełna mroku, napięcia i psychologicznej głębi, która trzyma nas w swoich kleszczach od pierwszej do ostatniej strony. Izabela Janiszewska po raz kolejny udowodniła, że jest mistrzynią w tworzeniu thrillerów, które są nie tylko wspaniałą rozrywką, ale także zmuszają do refleksji nad ludzką naturą i konsekwencjami naszych działań. Gorąco polecam tę książkę wszystkim, którzy cenią sobie dobrze napisaną, trzymającą w napięciu literaturę 🔥.

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od wydawnictwa @czwartastronakryminalu, a Autorce za wyśmienity thriller (współpraca reklamowa) 🩷.

„Noc kłamstw”, to coś zupełnie nowego: nowa fabuła (wiadomo), a przede wszystkim zupełnie nowy schemat, stąd tak ogromna była moja ciekawość, kiedy przyszło mi czytać tę książkę po raz pierwszy. Cztery punkty widzenia, cztery historie o wspólnym, jak się okazuje, mianowniku (ale ciii!) i JEDNA NOC, która zmienia wszystko. Gęsto tu od kłamstw, machlojek, brudnych tajemnic, małżeńskich kryzysów, nastoletnich problemów, traum, pomsty, głęboko skrywanego bólu, obsesji, manii. A wszystko to łykałam jak młody pelikan, gdyż opisane zostało w postaci króciutkich, samo się czytających, rozdziałów. Oj, po mistrzowsku ta Janiszewska zagrała mi na nosie. Wiedziała doskonale, w jaki sposób złapać mnie za gardło i utrzymać przy tej niesamowitej, mrożącej krew w żyłach opowieści, do samego końcu, do utraty tchu, mimo piasku pod powiekami i oślepiającego światła czytnika (przypominam, zaznajamiałam się z bezosobowym pdfem), które wypalało mi oczy. Przeczytałam tę powieść na jednym wdechu, kończąc bladym świtem.

A było to, jak zapewne już wywnioskowaliście, coś piekielnie dobrego! Poezja gatunku, który kocham nad życie. Takie thrillery pragnęłabym czytać, unikając przy tym tak wielu rozczarowań. Izabela Janiszewska po raz kolejny udowodniła mi, że w mrocznych opowieściach, uwidaczniających dobitnie ludzkie słabości i konsekwencje ich nieprzemyślanych działań, czuje się jak ryba w wodzie.

„Noc kłamstw” jest mocna, soczysta, akcja pędzi nieprzerwanie, potyka się jedynie na kolejnych zwrotach akcji, od których jest tu aż gęsto. Myślałam, że nic nie przebije moich ulubionych „Ludzi z mgły”, a jednak stało się inaczej.

Panie i Panowie, brawa ogromne. Tak się pisze!

O tym, jak bardzo pozory mogą mylić, wielokrotnie mogliśmy się przekonać na własnej skórze. Ktoś, kto wyglądał na godnego zaufania, kto deklarował pomoc nas zdradził, zaś osoba, której nigdy byśmy nie powierzyli naszych sekretów, wyciągnęła do nas rękę i pomogła, często bezinteresownie. Dlatego warto uważać z ocena sytuacji i ludzi, bowiem bardzo często możemy się pomylić. Ale jakie kryterium tu obrać? Czy fakt, że znamy kogoś bardzo długo, że tworzymy wspólnie rodzinę wystarczy do tego, by takiej osobie zaufać? A może przeciwnie, właśnie tej osobie powinniśmy się bacznie przyglądać, bowiem wbity przez nią nóż w plecy może wyjątkowo boleć.

Anna i Mikołaj Tochman wiodą wspaniałe życie, którego wielu może im zazdrościć. Ona pisze książki dla dzieci pracując w domu, on prowadzi kawiarnię Miła na warszawskim Ursynowie, a klienci kochają zarówno jego, jak i kawiarniane wypieki. Mają piękny dom i trójkę cudownych dzieci, a wszystko wskazuje na to, że nic nie jest w stanie zagrozić trwałości ich związku. A już na pewno wiele osób chciałoby znaleźć się na ich miejscu. Przynajmniej do dnia, kiedy ginie ich opiekunka do dzieci, a zarazem pracownica Mikołaja. Wówczas na jaw wychodzą dawno skrywane sekrety, zaś na idealnym obrazie małżeństwa zaczynają pojawiać się pęknięcia.

Nina Frycz, młoda studentka ekonomii ima się różnych prac, by utrzymać się w Warszawie i opłacić sobie studia. Pracuje u Mikołaja i bardzo szybko zaprzyjaźnia się z przełożonym, wkrótce zaczyna dorywczo opiekować się też jego dziećmi. Tyle tylko, że poza pracą wszystko wskazuje na to, że Nina najwyraźniej stara się zająć miejsce Anny i to nie tylko u boku Mikołaja. Co więcej, bycie baristką i opiekunką najwyraźniej jej nie wystarcza, zajmuje się zatem jeszcze jednym biznesem… Kiedy ciało Niny zostaje wyłowione z Jeziorka Grabowskiego, małżeństwo Tochmanów bardzo szybko staje się podejrzane. Wszystko wskazuje na to, że zarówno Anna, jak i Mikołaj mają swoje sekrety, którymi nie zamierzają dzielić się ani ze sobą, ani z policją. Co więcej, każde z nich miało zarówno motyw, jak i sposobność, by dokonać morderstwa. Czy jednak rzeczywiście się do tego posunęli?

Na to pytanie odpowiedzi poszukamy w książce pt. „Noc kłamstw”, autorstwa Izabeli Janiszewskiej. Opublikowana nakładem wydawnictwa Czwarta Strona książka, to wyjątkowa propozycja dla miłośników thrillerów psychologicznych, a także twórczości autorki. To książka, która pozwala zastanowić się nad motywami ludzkiego postępowania, zajrzeć do umysłów bohaterów, a także przeżywać targające nimi emocje.

Sprawę morderstwa Niny prowadzi dwóch policjantów, komisarz Leon Mruk praz aspirant Hubert Witek, a akcja i narracja są tak skonstruowane, że towarzyszymy im w drodze do ustalenia prawdy. Tyle tylko, że wydaje się, iż wszyscy w tej historii kłamią. Anna udaje, że nie wie o podwójnym życiu swojej opiekunki, Mikołaj udaje, że zupełnie nic go z Niną nie łączyło, ich córka udaje, że nic nie zrobiła. Na dodatek jest jeszcze podejrzana, perfekcyjna sąsiadka, a zarazem przyjaciółka Anny oraz pewien duch z przeszłości Mikołaja, który robi wszystko, by się zbliżyć do rodziny, Tyle tylko, że Mikołaj chce pozostawić jego i związane z nim wspomnienia o przeszłości poza sobą.

Jak zakończy się ta powieść? Zapewne dla wielu osób zaskakująco, jeśli bowiem mieliśmy ułożoną jakąś wersję zdarzeń, to zapewne mocno różni się ona od tego, co zaplanowała dla nas (i dla swoich bohaterów) autorka. Tyle tylko, że lektura nie tylko nas wciągnie, nie tylko jest gwarancją niesłabnących emocji do ostatniej strony, ale mocno też podważa zaufanie do bliskich. Co więcej, po odłożeniu książki, podejrzliwie będziemy też przyglądać się kandydatkom na opiekunkę naszych dzieci.