Nikt się nie dowie

Pewnego wieczoru we własnym domu ginie Malwina Rottman. Tej nocy w budynku przebywał jej mąż Borys, syn i córka z przyjaciółką. To właśnie jej małżonek, który jest autorem kryminałów, znajduje ciało kobiety. Wszystko wskazuje na to, że Malwina spadła z tarasu. Jednak okoliczności śmierci nie są jasne. Rozpoczyna się śledztwo, które ma wyjaśnić, czy jej śmierć była nieszczęśliwym wypadkiem, samobójstwem czy morderstwem. Z każdą chwilą poznajemy nowe sekrety, które skrywają bohaterowie. Pojawia się również pytanie, czy sprawa śmierci Malwiny ma coś wspólnego z zaginięciem jej pasierba, sprzed kilku lat?

*

Ta książka to kryminał psychologiczny. Nie ma tu zbyt dużo burzliwej akcji. Poza początkiem książki, gdzie dochodzi do śmierci Malwiny, książka ma raczej spokojne tempo czytania. Nie oznacza to, że jest nudno. Autorka skupiła się tu na pokazaniu psychiki poszczególnych bohaterów. Okazuje się, że każdy skrywa jakieś sekrety, które wiążą się ze sprawą. W trakcie odkrywania tego, co ukrywają poszczególni bohaterowie, poznajemy ich mroczne strony, które motywują ich do działań, które podjęli. Z każdym kolejnym rozdziałem jesteśmy coraz bliżej odkrycia tego, co tak naprawdę stało się z kobietą.

*

Biorąc pod uwagę całość, książka była dobrym thrillerem psychologicznym. Zaskakujące postaci, których “prawdziwe ja” wychodziło z każdym kolejnym rozdziałem. Jedna rzecz lekko przeszkadzała mi w czytaniu i była dla mnie niewielkim minusem. I to chyba był pierwszy raz jak zwróciłam na to uwagę. Rozdziały były długie. Każdy dotyczył jednego bohatera i tego co aktualnie przeżywa. Ja nie zawsze jestem w stanie czytać ciągiem i nie sądziłam, że długie rozdziały mogą wpłynąć na mój odbiór książki. Bo czasem musiałam przerwać w połowie i traciłam to napięcie, które było budowane od początku danego rozdziału. Jeśli lubicie książki skupione na psychice bohaterów, to myślę, że ta pozycja przypadnie Wam do gustu. ❤️

„Moja ukochana, największa miłości mojego życia, mogliśmy być szczęśliwi, gdyby nie te przypadkowe zdarzenia, których jesteśmy niechcianymi sprawcami i których skutki musimy ponosić.”, czyli kryminał z rodzimego podwórka.

Nikt się nie dowie to najnowsza książka Agnieszki Pietrzyk. Możecie kojarzyć ze świetnego thrillera Zostań w domu. Jeśli jeszcze go nie czytaliście, to zachęcam (idealnie pasuje do aktualnej sytuacji na świecie). Nie miałam oporów przed sięgnięciem po następną książkę autorki.

Borys, odnoszący sukcesy pisarz kryminałów, znajduje ciało żony pod tarasem ich nadmorskiego domu, w którym tego wieczora przebywali tylko ich syn i córka wraz z koleżanką.

Wokół jej tajemniczej śmierci rozpoczyna się śledztwo. Z początku nie wiadomo czy to zabójstwo, czy może Malwina sama postanowiła skończyć ze swoim życiem? I dlaczego znaleziono przy jej ciele kawałki kieliszka po winie?

Na jaw zaczynają wychodzić długo skrywane tajemnice i rodzinne brudy. Romanse, zdrady, i nieuczciwy biznes burzą sielankowy obraz życia wydawałoby się idealnej rodziny Rottmanów?

Pojawia się też pytanie: czy ze śmiercią żony Borysa ma coś wspólnego zniknięcie jego najstarszego syna, pasierba Malwiny?

Autorka, podobnie jak w Zostań w domu, dużo czasu poświęca psychice bohaterów. Mamy tutaj dosyć rozbudowany wątek obyczajowy. Pietrzyk umiejętnie manipuluje czytelnikiem, rzucając co chwilę fałszywe tropy, dzięki czemu nie nudzimy się podczas lektury. Sporo kłamstw i tajemnic. W pewnym momencie jest ich aż za dużo – bohaterowie mają tyle na sumieniu, że to wszystko robi się mało prawdopodobne. Tutaj wszyscy są źli i trudno kogokolwiek polubić. Większość bohaterów wywoływała u mnie negatywne emocje. Nie można nikomu ufać.

Z każdą stroną zagłębiamy się w spiskach i kłamstwach, ale autorka nie zdradza zbyt wiele na raz. Styl Pietrzyk jest lekki i płynny, przez co książkę czyta się błyskawicznie w ciągu kilku godzin (mnie zajęło to niecałe trzy godziny). Krótkie, konkretne zdania i sporo dialogów, które pchają akcję do przodu. Historia wciąga od pierwszych stron.

Nikt się nie dowie to dobry kryminał (nie jest brutalny i mroczny, ale przyjemnie się go czyta). Swoją lekkością spodoba się osobom, które na co dzień nie czytają kryminałów. Idealnie sprawdzi się także pomiędzy bardziej wymagającymi lekturami. Jeśli szukacie lekkiej i przyjemnej książki na wieczór, to Nikt się nie dowie nada się do tej roli.

Agnieszka Pietrzyk to polska autorka, która co jakiś czas wydaje jakąś nową książkę. Czy warto zapoznać się z ,,Nikt się nie dowie" jej autorstwa?

Borys miał chęć zabić Malwinę, ale się do tego nie posunął w tamtym momencie. Następnego dnia rankiem dowiedział się, że żona wypadła z balkonu, a policja po pewnym czasie zaczęła podejrzewać go, ze mógł jej pomóc. Czy faktycznie tak było?

Książka została ciekawie skonstruowana. Bohaterów jest dosłownie kilku, wydarzenia zaskakujące. Tak naprawdę każda z postaci skrywa jakąś tajemnicę i ukrywa ją przed innymi znajomymi/krewnymi. Odnoszę jednak wrażenie, że kryminał i tak mimo wszystko nie jest szczytem tego, na co mogła wznieść się autorka.

,,Nikt się nie dowie" Agnieszki Pietrzyk to nie książka zła, ale w moim odczuciu dość przeciętna. Zapoznałam się z nią bardzo szybko i odnoszę wrażenie, że niestety równie szybko o niej zapomnę.

Czy można zachować tajemnicę?

Mówi się, że z rodziną dobrze wychodzi się tylko na zdjęciu. Jest w tym powiedzeniu wiele prawdy, bo choć ta podstawowa jednostka społeczna powinna być ściśle ze sobą związana w swej strukturze, a jej członkowie powinni darzyć się bezwarunkową miłością, zaufaniem, to tak naprawdę jest zupełnie inaczej. Historia pokazuje rodziny, w których zdradzano i bywano zdradzanym, zabijano brata czy ojca z zimną krwią, w których przemoc była na porządku dziennym. A choć pani Dulska, doskonale sportretowana przez Gabrielę Zapolską budziła niechęć, to tak naprawdę z Dulskiej ma coś większość z nas. Wolimy przeżywać dramaty w czterech ścianach, wolimy nie dzielić się swoimi problemami i kłopotami, starając się rozwiązać je w domowym zaciszu.

Problem pojawia się, kiedy członkowie rodziny tych problemów rozwiązać nie chcą bądź też nie potrafią. Jeszcze gorzej jest, kiedy udają, że w ich życiu nic złego się nie dzieje, kiedy pozwalają problemom i emocjom narastać, prowadząc do wybuchu. Czy z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w rodzinie Rottmanów? Małżeństwo z piętnastoletnim stażem, piękny, nadmorski dom, nastoletnia córka i pięcioletni synek – modelowa rodzina, która budzi podziw i uznanie. Szczególnie, że Malwina jest atrakcyjną kobietą, zaś Borys odnoszącym sukcesy pisarzem kryminałów. Nikt nie wie jednak, co kryje się za tą perfekcyjnie zbudowaną fasadą, większość osób nawet nie domyśla się, jak bardzo małżonkowie oddalili się od siebie w ostatnich latach, a także … jakie sekrety skrywają.

Ten piękny, stworzony na potrzeby otoczenia obraz ulega zniszczeniu z chwilą śmierci Malwiny. Jej ciało znajduje pod tarasem Borys, a wszystko wskazuje na nieszczęśliwy wypadek lub samobójstwo. W dniu, kiedy zginęła, w domu przebywali jeszcze tylko syn i córka wraz z koleżanką. Malwina spadła z barierki tarasu, na którym lubiła siadać, ale – choć wcześniej piła alkohol – barierka wydawała się na tyle szeroka, że nie było możliwości z niej się zsunąć. Czy zatem ktoś jej pomógł? A może sam Borys, biorąc pod uwagę, że kobieta miała wykupioną polisę na wysoką sumę?

Nad tym właśnie będziemy zastanawiać się w trakcie lektury niezwykle emocjonującej powieści autorstwa Agnieszki Pietrzyk. Opublikowany nakładem Wydawnictwa Czwarta Strona thriller pt. „Nikt się nie dowie”, to nie tylko kolejny dowód na to, że na polskim rynku wydawniczym pojawił się kolejny mocny gracz, w osobie autorki, ale i na skomplikowaną naturę zbrodni oraz istnienie masek, które większość z nas przywdziewa. Po książkę sięgnąć mogą nie tylko osoby, które poznały już twórczość Pietrzyk za sprawa powieści „Zostań w domu”, ale wszyscy, którzy lubią zagłębiać się w ludzką psychikę, a także … zaglądać przez okno.

Prowadzone przez policje dochodzenie szybko się kończy, jednak rodzinie Rottmanów nie dane jest zaznać spokoju. Do poznania prawdy intensywnie dąży agent ubezpieczeniowy, który ma za zadanie zweryfikować podstawę do wypłaty milionowego odszkodowania, jak i dziennikarka szukająca pikantnych historii. W trakcie ich śledztwa wychodzą na jaw głęboko skrywane tajemnice, prawdziwe oblicze nie tylko Borysa i Malwiny, ale również osób z ich otoczenia. Dlaczego ich córka, Ola, jest przekonana, że matka zabiła się przez nią? Dlaczego sąsiadka Rottmanów nienawidzi Malwiny nawet po jej śmierci? Dlaczego akurat teraz powraca zaginiony syn Borysa i czy mógł mieć cokolwiek wspólnego ze śmiercią macochy? Odpowiedzi na te pytania kryją się na stronach powieści, pewne jest jednak, że nie będą one oczywiste. Za każdym razem, kiedy już wydaje nam się, że poznaliśmy prawdę, że wiemy, co tak naprawdę się stało i w jaki sposób Malwina zmarła, autorka szykuje nam niespodziankę. Gwałtowne zwroty akcji, lawinowo tocząca się akcja, a przy tym swego rodzaju lekkość charakteryzująca powieść – to wszystko sprawia, że pochłaniamy ja zachłannie. Zakończenie tylko utwierdza nas w przekonaniu, że spędziliśmy czas w najlepszy z możliwych sposobów i sprawia, że zaczynamy już niecierpliwie wypatrywać kolejnej książki Agnieszki Pietrzyk.

Justyna Gul

Qultura słowa

Borys, odnoszący sukcesy pisarz kryminałów, znajduje ciało żony pod tarasem ich nadmorskiego domu, w którym tego wieczora przebywali tylko ich syn i córka wraz z koleżanką.

Wokół jej tajemniczej śmierci rozpoczyna się śledztwo. Z początku nie wiadomo czy to zabójstwo, czy może Malwina sama postanowiła skończyć ze swoim życiem? I dlaczego znaleziono przy jej ciele kawałki kieliszka po winie?

Na jaw zaczynają wychodzić długo skrywane tajemnice i rodzinne brudy. Romanse, zdrady, i nieuczciwy biznes burzą sielankowy obraz życia wydawałoby się idealnej rodziny Rottmanów?

Pojawia się też pytanie: czy ze śmiercią żony Borysa ma coś wspólnego zniknięcie jego najstarszego syna, pasierba Malwiny?

Agnieszka Pietrzyk wciągnęła mnie w swoją opowieść od samego początku. Co prawda dość szybko zorientowałam się, co stało się z Malwiną, ale czy czuję się z tego powodu rozczarowana? Nie, jak dla mnie całość od początku do końca trzyma się kupy i inne zakończenie chyba by mnie nie usatysfakcjonowało.

Bohaterowie wzbudzali we mnie sporo emocji. Na nerwy strasznie działała mi Izabela. Nie chciałabym mieć kogoś takiego za sąsiada. Miała akcje, które mnie przerażały. Chodzi mi o wieczorny spacer. Kto czytał książkę, powinien domyślić się, o co mi chodzi. Borys wzbudzał we mnie mieszane emocje. Za to polubiłam jego dzieci.

Ujął mnie klimat tej powieści. Może i nie ma tu nagłych zwrotów akcji, całość toczy się raczej powoli, ale kiedy na jaw wychodzą kolejne tajemnice, które skrywali bohaterowie, czuć ciarki na całym ciele. Agnieszka Pietrzyk wykonała kawał dobrej roboty. To moim zdaniem najlepsza jej książka. Przypominała mi skandynawskie klimaty. Dom nad morzem, ciało znalezione tuż obok niego. W domu było kilka osób. Co mogło się stać?

Jak już wspomniałam, szybko zorientowałam się, co się stało. Nie od razu, ale pewna rozmowa aż nadto mnie naprowadziła na rozwiązanie. Mimo wszystko uważam, że powieść trzyma w napięciu i warto ją przeczytać. Zwłaszcza jeśli lubicie powieści, w których nie wszystko jest takie, jak wydaje się na początku. W pewnym momencie rzeczy oczywiste wcale już takie nie są. Nie wiadomo, komu i w co wierzyć.

Przeczytałam tę książkę jednym tchem i jestem ciekawa, co jeszcze autorka będzie mi miała do zaoferowania.

„Nikt się nie dowie” wg polecajki na okładce ma być świetnie skonstruowanym thrillerem. Wg napisu na drugiej stronie okładki jest to kryminał. I tu mam zagwozdkę bo dla mnie to ani jedno, ani drugie….

Borys, znany pisarz kryminałów jest podejrzewany o zabójstwo żony, której zwłoki zostają odnalezione pod tarasem domu. Podobno kobieta była ubezpieczona na ogromną sumę pieniędzy, co stanowi już bardzo dobry motyw do zabójstwa. Parę lat wstecz, znika tez ich syn i nie wiadomo co się z nim stało… czy te sprawy mają wspólny mianownik?

Początek książki wydawał mi się naprawdę intrygujący. No bo najpierw Borys spędza wieczór z żoną, rozmawiają i dochodzi też między nimi do małej sprzeczki, a rano znajduje ją martwą pod tarasem. Niby wszystko wskazuję na samobójstwo, ale jednak są poszlaki mówiące, że mogło to być morderstwo…. Pierwszy podejrzany to oczywiście mąż. I niby zaczyna się śledztwo… mówię niby, bo działań policji tu jak na lekarstwo. Prawie jak u nas. Czekasz miesiąc na rozwój sytuacji, albo na jakieś informację, a tu naraz przychodzi pismo – sprawa zamknięta z braku dowodów ;)

Za to mamy w książce tyle różnych tajemnic, sekretów i problemów, że mnie ta książka trochę momentami denerwowała, bo czułam się zagubiona w morzu informacji. Zdrada, depresja, nieszczęśliwa miłość, problemy nastolatków, przemyślenia i wątpliwości głównego bohatera – tego było aż tyle, że miałam wrażenie, że sporo rzeczy to taka zapchajdziura. Np nastolatka, która przeżywa, że jej najlepsza przyjaciółka się na nią obraziła i postanawia robić sobie zdjęcia przy łodzi, żeby zrobić jej na złość…jak dla mnie zupełnie nic nie wnosząca rzecz.

Jeśli chodzi o śledztwo, to myślę, że policja powinna się uczyć od zawziętego ubezpieczyciela pzu – bo to właśnie przez jego działania, sporo rzeczy wyszło na jaw. Do tego mamy jeszcze kobietę, która chce napisać artykuł o całym zajściu i też drąży pewne tematy.. czy już wspomniałam, że tego wszystkiego jest tu za dużo? ;) niektóre rzeczy były zaskakujące, jak np sprawa zaginionego syna – choć czy ja wiem czy to co się wydarzyło nie było zbyt ... nieprawdopodobne? Przerysowane?

To był naprawdę świetny thriller 👌Główni bohaterowie to Malwina i Borys, małżeństwo mieszkające w Kątach Rybackich, wychowujące dwójkę dzieci. Borys to znany i odnoszący sukcesy pisarz kryminałów. Gdy pewnego dnia znajduje ciało swojej żony pod tarasem ich domu zaczyna się nim interesować coraz więcej osób, w tym dziennikarka. Wokół tajemniczej śmierci kobiety toczy się śledztwo, a podczas niego zaczynają wychodzić na jaw skrywane tajemnice.

Zasadnicze pytanie brzmi czy to był wypadek, samobójstwo czy może morderstwo? Autorka bardzo ciekawie poprowadziła fabułę, aż się dziwię, że zwlekałam z tą książką tak długo.

Bardzo ciekawi bohaterowie, każdy z nich wyrazisty i intrygujący pod kątem ewentualnego motywu. Tutaj każdy jest podejrzany. Świetny styl, trzymająca w napięciu akcja do samego końca.

Romanse, zdrady, i nieuczciwy biznes. Poznajemy tajemnice rodziny Rottmanów. Bardzo ciekawy był dla mnie wątek z zaginięciem nastoletniego pasierba Malwiny i okolicznościami śmierci syna sąsiadów. Wiele tajemnic, a zakończenie takie, że zbierałam szczękę z podłogi. Było to moje pierwsze spotkanie z piórem @agnieszkapietrzykautorka , ale z pewnością nie ostatnie. #niktsięniedowie w mojej opinii to świetna książka, z gatunku tych "nieodkładalnych "

Cześć Wam! 🖐🏻

Czy temat samotności, depresji, straty jest Wam obcy?

Myślę, że nie! Wydaje mi się, że każdy w swoim życiu przeżył bądź przeżywa choć jedną z tych rzeczy, które wymieniłam wyżej. Niestety jest to temat życiowy, ale zarazem ciężki. W tej książce znalazłam to w większym i mniejszym stopniu. Zapraszam poniżej na moje odczucia co do lektury i czy ją polecam, czy nie 😉

⭐RECENZJA⭐

Borys, pisarz kryminałów, zmaga się z przeszłością i teraźniejszością. Najpierw zaginięcie syna, teraz śmierć żony. Czy te wydarzenia są ze sobą powiązane? Czy mimo tylu niewiadomych, wszystko się wyjaśni?

🍷

Dziś mogę napisać, że klątwa na złe książki oficjalnie została ze mnie ściągnięta (czuję, że to jest ten odpowiedni moment, żeby o tym głośno powiedzieć 😅) 😁 od dłuższego już czasu trafiam na dobre, bądź bardzo dobre powieści! I mam nadzieję, że będzie tak dalej 😃 Tym razem też tak było! Książkę czytało mi się bardzo dobrze nocą 🙈 Tak! Bezsenność wróciła! 😅

Lubię takie historie, w których wszystko zaskakuje. Pisarka od samego początku wciągnęła mnie w wir wydarzeń, w te niewiadome. Ciężko było tutaj cokolwiek wydedukować 🤔 Dobrze to wszystko zostało rozplanowane i napisane. Po prostu tak, jak lubię - krótko, zwięźle i na temat. Dodatkowo w powieści poruszane są życiowe tematy - samotność, depresja, strata. I tu rodzi się moje pytanie! Czy da się to połączyć z wątkiem kryminalnym? I żeby powstał z tego thriller? Oczywiście, że tak! Autorka dawkuje nam wszystkiego po trochu i to dzięki temu, lektura jest jeszcze lepsza! Nie ma wszystkiego na raz, nie ma wszystkiego za dużo. Bohaterowie są dość ciekawie wykreowani. I te ich poczynania - szok. Aaa takiego zakończenia się nie spodziewałam 🙈 Pisarka wbiła mnie w fotel 😜 Planuję sięgnąć po inne książki autorki i mam nadzieję, że też będą dobre, tak jak ta powieść! Polecam!

🍷

Za egzemplarz książki do recenzji dziękuję @czwartastronakryminalu 🖤🖤🖤

🍷

„Nikt się nie dowie” jak odeszłam.

Ludzie szukający taniej sensacji mówią, że z pewnością musiałam się zabić. Dom na uboczu, przestronny taras pięć metrów nad ziemią i coraz większa obawa, że nie poradzę sobie z kolejnym problemem, daje szerokie spektrum popisu dla wyobraźni znudzonych mieszkańców niewielkiej miejscowości. Pewnie dyskutują o tym kupując w warzywniaku owoce i wybierając najlepszy odświeżacz powietrza. Zresztą, to nie pierwszy raz, kiedy nasza rodzina jest na językach wszystkich dookoła...

„Nikt się nie dowie” jak odeszłam.

Jeśli jednak nie było to samobójstwo, to co?

Problemy małżeńskie towarzyszyły nam od dawna. Trudno jest tworzyć udany związek z człowiekiem skupionym tak intensywnie na sobie i w dodatku pracującym w domu. Pozornie mieliśmy tyle okazji, by scementować uczucie, które kiedyś nas połączyło, a jednak oddalaliśmy się od siebie każdego dnia coraz bardziej i bardziej...

A może to mąż nie wytrzymał presji i w ferworze kolejnej kłótni pchnął mnie tak mocno, że nie zdołałam utrzymać równowagi? Mieliśmy przecież swoje sekrety...

Borys wielokrotnie mówił dzieciom, by mnie nie naśladowały i nigdy nie siadały w ten sposób na barierce oddzielającej morze od naszej przestrzeni. Z jedne strony ten taras dawał nam tyle wolności, a drugiej stał się ostatecznym symbolem rozpadu naszej rodziny.

Jestem ciekawa, czy winny poniesie konsekwencje i czy moje miejsce zajmie inna kobieta. Jej rzeczy pewnie zapełnią po brzegi szafę, a perfumy szczelnie otulą łóżko. Kto wie co czai się w mroku jej głowy. Może była już wcześniej, może to ona mnie pchnęła w ciemność...

„Nikt się nie dowie” jak odeszłam.

Czy fakt, iż natura obdarzyła mnie wyjątkową urodą sprawił, że zdecydowałam się na poszukiwania szczęścia zupełnie gdzieś indziej. Wielu mężczyzn nie zawahałoby się dla mnie zostawić swoje dzieci, żony, pieniądze... Miałam wszystko, ale jednak czegoś brakowało...

Kto wie, co tak naprawdę stało się tej nocy???

„Nikt się nie dowie” jak odeszłam?

Roztrzaskana szklanka leży teraz tuż obok mojego bezwładnego ciała. Wciąż przychodzą kolejni ludzie w poszukiwaniu odpowiedzi. Morze szumi jak zawsze, w sumie to jest taki sam dzień, jak każdy inny.

Morderstwo?

Samobójstwo?

Wypadek?

„Nikt się nie dowie” to moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki. Agnieszka Pietrzyk stworzyła spójną fabułę, w której nic nie jest oczywiste i do końca pewne. Przeczytałam bardzo szybko i z zainteresowaniem. Polecam na urlop lub chwile przeznaczone na całkowity relaks. Widzę tu duży potencjał do pisania zajmujących historii i z chęcią sięgnę po następną powieść. Świetnie skrojona została jedna z bohaterek, ale nie będę zdradzać szczegółów, by nie zabierać Państwu przyjemności odkrywania poszczególnych etapów książki.

Thriller godny uwagi.

Blog Pod Małym Aniołem

Borys Rottman, pisarz poczytnych kryminałów, znajduje ciało żony pod tarasem ich domu. Gdy doszło do zdarzenia w nadmorskiej posiadłości oprócz nich przebywali ich syn i córka wraz z przyjaciółką. Rozpoczyna się śledztwo. Czy to było zabójstwo? Może Malwina postanowiła zakończyć swoje życie? Tylko dlaczego obok jej ciała znalazł się potłuczony kieliszek po winie? Śmierć kobiety spowodowała, że na światło dzienne zaczęły wychodzić rodzinne sekrety i głęboko skrywane tajemnice. Czy do obrazu idealnej rodziny pasują romanse, zdrady i nieuczciwy biznes?

“Nikt się nie dowie” to moje drugie spotkanie z piórem Agnieszki Pietrzyk. Fabuła kryminału skupia się wokół rodziny Rottmanów i muszę przyznać, że intrygowała mnie coraz bardziej z każdą kolejną stroną. Podoba mi się w tej powieści styl autorki i to w jaki sposób wprowadza czytelnika w historię. Język jest przyjemny w odbiorze, przez książkę się wprost płynie. Bardzo spodobał mi się pomysł przesunięcia śledztwa na dalszy plan, a skupienie się na intrygach i tajemnicach postaci. Mocną stroną książki są właśnie bohaterowie. Ich kreacja jest nieoczywista, ciekawa i przede wszystkim dopracowana. Każdy kieruje się określonymi pobudkami oraz wnosi coś do historii. Lubię, gdy proporcjonalnie do rozwoju akcji na jaw wychodzą sekrety i różne brudy, wprowadza to aurę tajemniczości. Czy udało mi się rozwiązać zagadkę śmierci Malwiny? Nie, mimo że miałam pewne podejrzenia to nie rozpracowałam wszystkich wątków w całości, więc ogromny plus. Zakończenie jest zaskakujące, jednak nie spodobało mi się, że każda z postaci finalnie miała coś za uszami.

Szczerze polecam ten kryminał!

„Nikt się nie dowie” to już czwarta książka Agnieszki Pietrzyk, którą miałam okazję czytać i odnoszę wrażenie, że każda kolejna jest lepsza. Umiejętność wodzenia czytelnika za nos i wprawiania go w konsternację autorka opanowała do perfekcji, a idealnym dopełnieniem intrygującej fabuły jest lekki i przyjemny styl powieści.

Borys, pisarz poczytnych kryminałów, prowadzi ułożone życie. Żona, dwójka dzieci, dom z widokiem na morze. Wszystko się zmienia gdy znajduje ciało Malwiny roztrzaskane o kamienie pod ich tarasem. Czy to był wypadek, samobójstwo, a może ktoś pomógł jej wypaść?

Borys jest pierwszym podejrzanym, a z czasem zaczynają wychodzić na jaw sekrety rodzinne, które żłobią rysę na idealnym wizerunku rodziny. Nie każdy jest tym za kogo się podaje, nie każdy postępuje uczciwie, za to każdy zdaje się mieć coś do ukrycia.

Psychotyczna sąsiadka, zazdrosna wydawczyni, przyjazny nauczyciel, uparta dziennikarka i wścibski agent ubezpieczeniowy. Tu nie ma idealnych bohaterów, każdy chce coś ugrać i przeciągnąć linę na swoją stronę. A jaka jest prawda? I co wspólnego może mieć z tą tragedią zaginięcie pasierba kobiety przed kilkoma laty?

Kartki umykały mi jedna za drugą, gdy próbowałam rozwikłać tajemnicę śmierci Malwiny. Gdy wydawało mi się, że znalazłam odpowiedź, okazało się, że to dopiero pierwszy zakręt na krętej drodze do prawdy. Ciekawa jestem, czy Wam się uda.

"Nikt się nie dowie" to było moje drugie, po "Zostań w domu", spotkanie z piórem autorki. Poprzednia jej książka zrobiła na mnie ogromne wrażenie, więc poprzeczka była postawiona bardzo wysoko.

"Nikt się nie dowie" na pewno jest dużo inne od poprzedniej. Może nie wciąga od całkiem pierwszej strony, ale tak już w okolicy setnej nie sposób jej odłożyć. Ja przeczytałam ją naraz! W tej książce nic nie jest takie jak się wydaje. Autorka wodzi czytelnika za nos, podsuwając mylne tropy i co chwilę odkrywając nowe zaskakujące fakty. Bohaterowie są intrygujący, każdy skrywa jakąś tajemnice. Musze przyznać, że przez całą lekturę miała skojarzenia z „Wkręconymi” Cavanagha – tam też była mocno zaskakująca akcja, główny bohater pisarz kryminałów, były tajemnice i dom nad morzem. Uwielbiam tego typu książki, autorka narobiła mi ogromnego smaku na smażoną czy wędzoną flądrę, a ciepło piasku wręcz czułam na swoje skórze. Książka jest klimatyczna i wciągająca, myślę, że się nie zawiedziecie.