Poruszająca historia o poszukiwaniu własnego "ja" i nastoletniej miłości. Przeżyj miłosne wzloty i upadki z perspektywy nastoletniego, pełnego marzeń trans chłopaka.
16-letni Miles, główny bohater książki "Nigdy do końca", postanawia rzucić karty na stół i dokonuje coming outu jako trans chłopak. Z okazji nowego roku budzi się z dwoma postanowieniami: odzyskać swojego ekschłopaka i pokonać swojego arcywroga w największym konkursie pianistycznym na Środkowym Zachodzie.
Realizacja marzeń nie jest prostym zadaniem. Były chłopak Milesa nie akceptuje jego prawdziwej tożsamości, a sam Miles trafia na naukę gry na pianinie do przerażającej nauczycielki, która krytykuje jego styl gry. Wszystko się zmienia, gdy w mieście pojawia się nowy chłopak. Eric to początkujący rysownik, który tworzy powieści graficzne, docenia pasję Milesa i jest dumny ze swojej queerowości.
Chłopcy postanawiają połączyć siły, by zdobyć zaproszenie na ekskluzywną imprezę walentynkową dla par. W tym celu muszą przekonać wszystkich, że również są parą. Problem polega na tym, że żaden z nich nie chce, by ich "współpraca" zakończyła się po jednej imprezie.
O autorze
Edward Underhill jest amerykańskim pisarzem i muzykiem. Najczęściej zajmuje się pisaniem queerowych opowieści, w które wplata swoje własne doświadczenia jako trans mężczyzna. Książka "Nigdy do końca" jest jego literackim debiutem, w którym zawarł swoją perspektywę młodzieńczego życia.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii obyczajowa
Dla kogo przeznaczona jest tematyka poruszana w książce "Nigdy do końca"?
"Nigdy do końca" to poruszająca powieść z kategorii Young Adult, która skupia się na procesie akceptacji własnej tożsamości płciowej oraz budowaniu poczucia własnej wartości. Autor Edward Underhill przedstawia historię szesnastoletniego Milesa, który jako osoba transpłciowa mierzy się z wyzwaniami w relacjach rówieśniczych i pasji artystycznej. Książka łączy wątki obyczajowe z motywem muzycznym, oferując czytelnikom głęboki wgląd w emocje nastolatka szukającego swojego miejsca w świecie. Jest to idealna lektura dla młodzieży oraz dorosłych chcących lepiej zrozumieć autentyczne doświadczenia osób queer.
Jaką rolę w fabule powieści odgrywa pasja muzyczna głównego bohatera?
Muzyka klasyczna i gra na pianinie stanowią centralny element życia Milesa, służąc jako narzędzie do wyrażania jego najgłębszych wewnętrznych przeżyć. Główny bohater przygotowuje się do prestiżowego konkursu pianistycznego, co staje się metaforą jego walki o bycie autentycznym w każdej sferze życia. Relacja z nową nauczycielką muzyki zmusza go do przewartościowania swojego stylu gry i odnalezienia w nim własnego, unikalnego głosu. Wątek ten dodaje opowieści głębi artystycznej i pokazuje, jak sztuka może pomagać w procesie akceptacji zmian zachodzących w życiu.
Czy w tej historii pojawiają się popularne motywy literackie, takie jak udawany związek?
Tak, powieść wykorzystuje lubiany przez czytelników motyw udawanej relacji, który staje się punktem wyjścia do głębszej więzi między bohaterami. Miles i Eric Mendez decydują się na ten krok, aby zrealizować wspólny cel towarzyski, co prowadzi do wielu wzruszających i pouczających sytuacji. Z czasem ich układ ewoluuje, stając się fundamentem dla szczerego uczucia i wzajemnego wsparcia w trudnych chwilach. Wykorzystanie tego schematu pozwala autorowi w przystępny sposób poruszyć ważne tematy dotyczące zaufania i odwagi w wyrażaniu swoich potrzeb.
Dla jakiego czytelnika powieść "Nigdy do końca" może nie być odpowiednim wyborem?
Książka ta może nie spełnić oczekiwań osób poszukujących wyłącznie lekkiej i beztroskiej komedii romantycznej pozbawionej trudnych tematów społecznych. Fabuła koncentruje się na poważnych problemach, takich jak brak akceptacji ze strony otoczenia czy trudności związane z procesem coming outu. Jeśli czytelnik unika literatury poruszającej kwestie tożsamości płciowej lub dramatów młodzieżowych z silnym akcentem psychologicznym, ta pozycja może okazać się dla niego zbyt wymagająca. Warto mieć na uwadze, że historia kładzie duży nacisk na wewnętrzną walkę bohatera o prawo do bycia sobą.
Jaki jest styl narracji i ogólny klimat tej książki?
Narracja stworzona przez Edwarda Underhilla charakteryzuje się dużą wrażliwością oraz bezpośrednim, pełnym autentyzmu językiem, który trafia do współczesnego odbiorcy. Autor unika uproszczeń, pozwalając czytelnikowi poczuć każdą niepewność i sukces młodego pianisty w jego drodze do samopoznania. Klimat książki balansuje między nostalgią a nadzieją, tworząc atmosferę wspierającą zrozumienie różnorodnych doświadczeń życiowych. Dzięki temu lektura staje się intymnym doświadczeniem, które skłania do refleksji nad tym, co oznacza bycie wystarczającym w oczach własnych i otoczenia.
