Love story tak i wspak. The Inheritance Games. Tom 6

Ta książka jest naprawdę hipnotyzująco napisana, bo nie da się do niej zajrzeć i zostawić. Co prawda nie czytałam poprzednich tomów i czuć było odrobinę, że coś mogło być wcześniej, ale uwierzcie mi, że to, co działo się obecnie w sumie było najważniejsze i zabierało mnóstwo uwagi. Rozdziały są krótsze i dłuższe, nie ma jakiegoś określonego schematu. Przy nich są zdobienia, a wydana jest średnim drukiem, więc cudownie wszystko się ze sobą komponowało. Postacie są bardzo hipnotyzujące, wciąż widzimy, że zachowują się tajemniczo i dzielą się na takich, którzy za znanym nazwiskiem chcą aby świat ich widział i takich, którzy robili co mogli, aby pozostać w ukryciu. Rodzinne więzi były tutaj oparte na jakiejś energii, gdzie drobna intonacja i opis tego w tekście pokazywał, że wiedzą kto kiedy powinien zareagować na słowo, już nawet nie na komendę. To osobowości bardzo pewne siebie, którymi kieruje szacunek jaki od dziecka znają i akceptują. Męska strona jest bardzo porywcza, potrafi momentami wypowiadać się jak dumne dziecko, ale to były takie zagrania, gdzie idealnie komponowały się z tym, co później robili. To, co mnie najbardziej zaskoczyło to zdziwienie, że książka jest napisana od tyłu i w tyle od początku. Każda postać damska i męska opowiada od swojej perspektywy, co było ciekawym i pierwszym takim doświadczeniem. I muszę dodać, że całkiem udanym, bo tym bardziej można określić ją jako wyjątkową.

Po wejściu w treść ujrzałam dwoje bohaterów, którzy są swoimi przeciwnościami. Co on miał pod dostatkiem i chciał aby cały świat o tym wiedział, tak ona pragnęła spokoju i życia z daleka najlepiej od wszystkich ludzi. Złączyło ich pewne niemiłe wydarzenie, które pozwoliło stworzyć siebie na nowo myślę, że każdego z nich. Nie zawsze było prosto, bo każdego coś tam trapiło, ale nie od dziś wiadomo, że przeciwieństwa się przyciągają. Już teraz wiem, że chciałabym wejść w tą serię od początku, bo pomimo znanych motywów ma w sobie coś, co potrafi kształtować światopogląd czytelnika. Dlatego ją polecam:-)

RECENZJA

"Love story. Tak i wspak"

Autor: Jennifer Lynn Barnes

Wydawnictwo: Must Read

"– Czasami nie chodzi o to, czy postępujesz właściwie.

Czasami wybór istnieje jedynie między śmiercią i czymkolwiek jesteś w stanie zrobić, żeby tę jędzę powstrzymać."

Jako czytelnik często sięgam po historie dla fabuły. Czasem dla emocji. Ale tylko nieliczne książki oferują coś więcej, doświadczenie, które zostaje na długo po odłożeniu ostatniej strony. Love story. Tak i wspak zdecydowanie należy do tej rzadkiej kategorii.

To nie jest zwykła opowieść, lecz świadoma gra z czytelnikiem. Narracyjny eksperyment, który zmusza do zatrzymania się i spojrzenia na te same wydarzenia z dwóch zupełnie różnych perspektyw. I nagle okazuje się, że to, co wydawało się oczywiste… wcale takie nie jest.

Już sam pomysł, by opowiedzieć historię „od dwóch stron”, jest czymś świeżym i intrygującym. To jednak nie jest wyłącznie chwyt formalny, to rozwiązanie ma sens, głęboko wpisuje się w konstrukcję fabuły i emocji bohaterów. Bo przecież prawda nigdy nie jest jednowymiarowa. Każde wydarzenie ma swoje odbicie w czyjejś pamięci, uczuciach i lękach. I właśnie to Barnes oddaje z niezwykłą subtelnością.

To trochę jak oglądanie tej samej historii przez dwa różne filtry… i nagle okazuje się, że wszystko, co myślałaś na początku, może nie być prawdą.

Historia Hannah i Toby’ego jest przesiąknięta ciszą, napięciem i czymś trudnym do nazwania, jakby powietrze wokół nich było cięższe niż gdziekolwiek indziej. Wyspa, na której rozgrywają się wydarzenia, nie jest tylko tłem. Ona żyje. Oddycha. Skrywa tajemnice i potęguje uczucie izolacji. To miejsce, gdzie morze może oddać człowieka… ale nie jego przeszłość.

Hannah to bohaterka, która nie daje się łatwo zaszufladkować. Z jednej strony chłodna, zdystansowana, wychowana w cieniu surowej i bezwzględnej rodziny. Z drugiej, krucha, samotna dziewczyna, która nigdy tak naprawdę nie miała przestrzeni, by być sobą. Nauczyła się znikać. Żyć cicho, nie rzucać się w oczy… przetrwać.

Jej wewnętrzne rozdarcie jest jednym z najmocniejszych elementów tej powieści. Nienawiść, którą czuje, nie jest czysta, miesza się z poczuciem obowiązku, współczuciem i czymś, co z czasem zaczyna przypominać więź.

Toby natomiast to postać zbudowana z tajemnicy. Chaos. Bunt. Ból przykryty arogancją. A potem… pustka. Amnezja czyni go kimś jednocześnie bezbronnym i niepokojącym. Nie wiemy, kim był. Nie wiemy, co zrobił. A jednak wraz z Hannah zaczynamy go poznawać od nowa.

I w tym poznawaniu kryje się coś niezwykle intymnego, jakby czytelnik był świadkiem rodzenia się człowieka na nowo.

Relacja między nimi rozwija się powoli, niemal niepostrzeżenie. Nie ma tu gwałtownych wybuchów uczuć ani banalnych schematów romantycznych. Jest za to napięcie, które narasta w ciszy. Są spojrzenia, niedopowiedzenia, gesty, które znaczą więcej niż słowa.

Ich relacja jest jak ogień, niebezpieczna, nieprzewidywalna i momentami wręcz uzależniająca.

To relacja zbudowana na bólu, ale też na potrzebie bliskości, tej najprostszej, najbardziej ludzkiej.

Styl autorki jest oszczędny, ale jednocześnie niezwykle sugestywny. Barnes nie zasypuje czytelnika nadmiarem opisów, wręcz przeciwnie, zostawia przestrzeń. I to właśnie w tej przestrzeni rodzi się wyobraźnia. Choć momentami można odczuć niedosyt, szczególnie jeśli chodzi o opisy miejsc, ma to swój urok. Bo ta historia bardziej dzieje się wewnątrz bohaterów niż wokół nich.

Klimat powieści jest duszny, momentami niemal przytłaczający. Nostalgia miesza się tu z niepokojem, a cisza bywa głośniejsza niż jakiekolwiek słowa. To książka, która nie krzyczy, ona szepcze. I właśnie dlatego trafia tak głęboko.

Największą siłą tej historii są emocje, surowe, nieoszlifowane, prawdziwe. Samotność Hannah, zagubienie Toby’ego, ich wspólna potrzeba odnalezienia sensu w tym, co się wydarzyło… to wszystko sprawia, że trudno przejść obok tej książki obojętnie.

To opowieść o zaufaniu, które rodzi się wbrew wszystkiemu. O bólu, który nie znika, ale można się nauczyć z nim żyć. O wyborach, które nie zawsze są dobre… tylko konieczne.

O tym, że czasem największym krokiem naprzód jest pozwolenie sobie na to, by… poczuć.

I może właśnie dlatego ta historia zostaje w głowie na dłużej. Bo nie daje wszystkich odpowiedzi. Bo zostawia emocje niedopowiedziane.

Bo przypomina, że każdy z nas ma swoją wersję wydarzeń i żadna z nich nie jest pełna bez tej drugiej.

To książka dla tych, którzy lubią czuć więcej.

Wolniej.

Głębiej.

Inaczej.

To historia o:

🖤 bólu, który kształtuje człowieka

🖤 wyborach, które mają konsekwencje

🖤 miłości, która nie powinna się wydarzyć… a jednak się wydarza

Jeśli lubisz książki, które:

– łamią schematy

– mają nieoczywistych bohaterów

– zostawiają Cię z milionem emocji

to musisz sięgnąć po tę książkę.

„Love Story. Tak i wspak” autorstwa Jennifer Lynn Barnes to niezwykle ciekawa odsłona cyklu The Inheritance Games, która wyróżnia się oryginalną formą. Historię można czytać na dwa sposoby – najpierw z perspektywy Hannah, a potem, po odwróceniu książki, z punktu widzenia Toby’ego. Dzięki temu czytelnik poznaje te same wydarzenia w zupełnie innym świetle i odkrywa, jak bardzo różne mogą być ludzkie spojrzenia na tę samą historię.

Fabuła skupia się na losach Toby’ego Hawthorne’a – dziedzica ogromnej fortuny, który skrywa w sobie gniew, tajemnice i trudną przeszłość – oraz Hannah Rooney, dziewczyny marzącej o ucieczce od problematycznej rodziny i rozpoczęciu nowego życia. Ich drogi przecinają się podczas tragicznej nocy, gdy Toby ledwo uchodzi z życiem i traci pamięć. Choć Hannah powinna trzymać się od niego z daleka, decyduje się mu pomóc, a między nimi zaczyna rodzić się skomplikowana relacja pełna napięcia, emocji i niedopowiedzianych uczuć.

Autorka porusza w książce ważne tematy – poszukiwanie własnej tożsamości, wpływ przeszłości na teraźniejszość, rodzinne tajemnice oraz trudne emocje, z którymi bohaterowie muszą się zmierzyć. Styl Jennifer Lynn Barnes jest lekki i bardzo wciągający, a historia rozwija się dynamicznie, stopniowo odsłaniając kolejne sekrety bohaterów.

To powieść młodzieżowa z elementami romansu i dramatu, która szczególnie spodoba się czytelnikom lubiącym emocjonalne historie o skomplikowanych relacjach i bohaterach z tajemniczą przeszłością.

„Love Story. Tak i wspak” pokazuje, że czasem trzeba spojrzeć na tę samą historię z dwóch różnych stron, aby naprawdę ją zrozumieć. To poruszająca opowieść o emocjach, trudnych wyborach i uczuciach, które potrafią pojawić się nawet wtedy, gdy wszystko wydaje się przeciwko nim. To idealna lektura dla fanów serii i wszystkich, którzy lubią romantyczne historie z nutą tajemnicy.

Książka przedstawia losy dwójki bohaterów - Hannah Rooney i Tobiasa Hawthorne’a II, tyle samo ich łączy, co dzieli. Ona próbuje odciąć się od swojej rodziny prowadzącej szemrane interesy. Jego sytuacja jest jeszcze bardziej skomplikowana. Być może ich drogi nigdy by się nie skrzyżowały, gdyby nie tragedia, która dotknęła oboje.

Love story to nie jest przypadkowy tytuł, a raczej jego część. W tej jakże nietypowej lekturze można obserwować piękny rozwój relacji, któremu towarzyszy ból i strata. Hannah utraciła najbliższą osobę, a rozpacz i nienawiść, jakie czuje, musiała odłożyć wobec próby ratowania życia chłopaka wplątanego w tajemnicze zdarzenie. Tymczasem on traci pamięć. Nie wie, kim jest i co zaszło, ale podświadomie czuje, że nie chce wracać do rzeczywistości.

Postać Jacksona, który wyłowił chłopaka z wody, jest ciekawym uzupełnieniem, zwłaszcza że jego tajemnicza historia również jest intrygująca. Więcej o niej otrzymujemy, poznając wersję Toby'ego, dlatego też warto po nią sięgnąć, nie zatrzymując się na pierwszej odsłonie. Kolejnym powodem jest także fakt, że druga perspektywa rozwija zakończenie całości, dlatego warto poznać ją do końca oraz czytać zgodnie z kolejnością - najpierw stronę Hannah. Jestem pewna, że przy zachowaniu tej chronologii ciekawość zwycięży i sięgnięcie po więcej.

Chociaż książka należy do gatunku NA, a cała opowieść ma momentami ciężki przekaz, autorka posiadła wyjątkową zdolność przekazywania tego typu treści w taki sposób, że przez fabułę się po prostu płynie.

"Love story. Tak i wspak" to pomysłowa, emocjonalna i miejscami mroczna opowieść, o sile uczuć, wybaczeniu i poświęceniu w imię miłości. Dzięki narracji dwójki bohaterów możemy poznać ich losy z różnych punktów widzenia, otrzymując pełen obraz wydarzeń. Zarówno miłośnicy romantycznych relacji, jak również cięższych, poruszających i bolesnych zagadnień znajdą tutaj coś dla siebie.

Jeśli szukacie wspaniałej, wciągającej historii pełnej bólu, ukojenia, rodzącego się uczucia mimo przeciwności, mocnej więzi to koniecznie miejcie na uwadzę tytuł Love story tak i wspak.

Książka bardzo mnie zaskoczyła - czytałam ją na jednym oddechu tak szybko musiałam się dowiedzieć jak potoczą się losy bohaterów i jaka przyszłość ich czeka.

Bohaterami książki są

➡️ Hannah - młoda dziewczyna, która stara się być niewidzialna. Odcięła się od własnej mafijnej rodziny, jednak jest jedna nić która ją z nią ciągle łączy - ukochaną siostra Kaylie

➡️Tony - dziedzic rodzinnej fortuny, przekonany o swojej wartości mężczyzna lubiący zagadki.

Tych dwoje spotyka się przypadkiem za sprawą Kaylie. Jednak to spotkanie miało być nic nie znaczące. Hannah odprowadza siostrę do domu, tej samej nocy dowiaduje się o strasznym wypadku na wyspie. Wypadku, w którym zginęła jej ukochana siostra. Co się stanie, gdy w jej drzwiach stanie znajomy prosząc o pomoc w ratowaniu życia młodego mężczyzny...mężczyzny, który zapewne stoi za śmiercią jej siostry... Czy dziewczyna mimo nienawiści i wielkiej rany w sercu podejmie się pomocy?

Jestem zakochana!! W stylu autorki, w tej historii, w losach tych dwoje, w tym jak pięknie ukazane zostały ich uczucia. To nie kolejna historia wielkiego wybuchu miłości o nieeeeee! To historia rodzącej się w bólach wielkiej miłości, która zostanie poddana wielu próbom. Pytanie tylko czy tych dwoje jest zdolnych pokochać siebie tak prawdziwie mimo strasznej przeszłości?

Co jeszcze jest wspaniałego w tej książce? Możemy czytać ją na dwa sposoby. Z jednej strony mamy opisane wydarzenia oczami Hannah a jak odwrócimy książkę będą te same wydarzenia ale oczami Toby'ego.

Mi osobiście bardziej podobała się wersja Hannah. U Toby'ego za mocno osaczały mnie jego uczucia.