Niepodległość. Terra Alta II

Niepodległość czyli druga część Terra Alta przenosi nas 4 lata do przodu od tragedii, która uczyniła z Melchiora wdowcem i samotnym ojcem. Dalej zraniony, przeżywający ciągły kryzys myśli o uspokojeniu i zmianie swojego życia. Zostaje jednak poproszony o rozpracowanie sprawy, w której szantażowana jest burmistrzyni Barcelony i to właśnie w stolicy Katalonii dzieje się akcja tego tomu. Ta historia podobała mi się jeszcze bardziej niż jej poprzedniczka. Mniej jest tu osobistych wycieczek, mających na celu przybliżenia nam motywów i przeszłości głównego bohatera. Większy nacisk kładziony jest na śledztwo. Jak to chyba jest z prozą Javiera Cercasa, który mieszka w Katalonii, dowiadujemy się dużo o sytuacji tego regionu Hiszpanii, jego dążeń niepodległościowych i nastrojów społecznych. W końcu też, całkiem przypadkiem nasz detektyw dowie się co stało się z jego matką, choć nie przyniesie mu to chyba ulgi, ani nie będzie żadnym katharsis. Żeby nie było tak pesymistycznie, pojawia się iskierka nadziei i szansa na zaczęcie życia od nowa, co dobrze wróży przed trzecim tomem, ale też wzbudza we mnie i pewnie innych czytelnikach ciekawość, czy ten styrany życiem policjant w końcu odnajdzie szczęście i będzie mógł odpocząć od intryg, dochodzeń i szukania winnych. Coś mi mówi, że nie, ale i tak trzymam za niego kciuki. Plus dla autora za autoironię i dystans do siebie za umieszczenie własnej osoby w swojej fikcji:-)

Serdecznie polecam Wam Niepodległość!!!

Za książkę dziękuję @[Adres usunięty]

Z przyjemnością wróciłam do Hiszpanii wraz z drugą częścią wyjątkowego cyklu kryminalnego „Terra Alta” zatytułowaną „Niepodległość”. Cyklu znakomitego pod wieloma względami, o którym powinno być zdecydowanie głośniej!

Wbrew temu, co sugerowałby tytuł fabuła powieści jedynie sygnalizuje dzisiejszą sytuację polityczną Hiszpanii ze społecznymi napięciami i ruchem niepodległościowym Katalonii włącznie. Obnaża natomiast chciwość, układy i korupcję władzy pozostającej w rękach katalońskich elit i co bardziej przerażające ich rozpasanie i bezkarność. Pretekstem do przyjrzenia się temu środowisku jest wątek szantażu burmistrzyni Barcelony, którego wyjaśnienia podejmuje się śledczy Melchior Marin.

Zaznaczę od razu, że choć druga część obejmuje zupełnie odrębne dochodzenie, to czytanie tego cyklu chronologicznie ma ogromne znaczenie. Jeszcze bardziej bowiem niż aktualne śledztwo porywa osobista historia Melchiora, jego trudna, przestępcza przeszłość, wydarzenia, które przyczyniły się do jego przemiany i niewyjaśnione traumatyczne wątki podążające za nim nie dając o sobie zapomnieć. Znajomość pierwszego tomu „Terra Alta” pozwala na zrozumienie tego, pełnego sprzeczności, bohatera i motywów jego działań często balansujących na granicy prawa, a nawet ją przekraczających.

W drugiej części Javier Cercas potwierdza swój talent do tworzenia intrygujących narracji czyniąc ją jeszcze bardziej wciągającą, a dzięki przeplataniu rozdziałów dotyczących bieżącego śledztwa budzącą silne emocje i do bólu szczerą rozmową pomiędzy dwiema osobami bez wskazania ich tożsamości, trzyma czytelnika w kleszczach ciekawości do samego końca.

Podobało mi się, jak Autor z przymrużeniem oka sam włączył się w fabułę powieści. A jeszcze bardziej to, jak nawiązuje do dobrej literatury, czy to w refleksjach głównego bohatera, czy w jego rozmowach z innymi. Wyczuwalna, głęboka miłość Melchiora do literatury czyni go jeszcze bliższym memu sercu. I jeśli, opierając się na własnych doświadczeniach, mówi, że „powieści niczemu nie służą, oprócz tego, że ratują życie”, to jak mogłabym się z nim nie zgodzić?

Główny wątek nie jest szczególnie tajemniczy i zawiły, ale staje się dobrym pretekstem do refleksji nad powiązaniami pomiędzy pieniędzmi i władzą. Do ukazania korupcji, nierówności, bezkarności i sprawiedliwości, która czasem podąża ścieżką zemsty. Zakończenie daje odpowiedzi na więcej pytań, niż mogłabym oczekiwać i z przyjemnością sprawdzę, jaki wpływ będą miały na dalsze losy Melchiora w trzeciej części cyklu „Zamek Sinobrodego”.

“Niepodległość” to tom drugi hiszpańskiej serii kryminalnej Terra Alta autorstwa Javiera Cercasa. Od wydarzeń z tomu pierwszego minęły cztery lata i choć Melchior nadal żyje w Terra Alta, to chwilowo, na kilka dni wpada do Barcelony - znajomy poprosił go o pomoc w sprawie szantażu. Ofiarą jest burmistrzyni miasta, więc tematycznie książka zahacza o wątki polityczne, jednak spokojnie - przedstawione są bardzo zrozumiałe, a co ważniejsze, głównie opierają się na założeniu ogólnym różnic pomiędzy bogatymi a biednymi, tymi posiadającymi władzę, a tym, co nie. Fabuła prowadzona jest dwutorowo - rozdział nieparzyste poświęcone są historii toczącej się w czasie śledztwa, a rozdziały parzyste to te, które wzbudzają w czytelniku prawdziwą ciekawość, taką, która od lektury nie pozwala się odgrywać - to rozmowa pomiędzy dwoma osobami, jedna opowiada historię, druga od czasu do czasu dopytuje. Doskonały sposób na zbudowanie napięcia! Tempo akcji jest umiarkowane, kierujące się w stronę spokojnego, takiego w którym jest miejsce na ciekawe dysputy pomiędzy postaciami - to prawdziwy popis umiejętności autora! Intryga prowadzona jest równo, ma kilka solidnych zaskoczeń. Jestem nią bardzo usatysfakcjonowana i cieszę się ogromnie, że zaraz mogę sięgnąć po tom trzeci!

PS. Od razu też wyjaśniam jak z kolejnością lektury - w teorii można czytać każdy tom oddzielnie, gdyż są to osobne zagadki kryminalne. Jednak wątek prywatny postaci odgrywa w nich istotną rolę, a autor w tomie drugim pozwala sobie na przytoczenie większości zaskoczeń z tomu pierwszego, więc dla tych, którzy nie zdecydują się czytać po kolei, tom drugi zawiera bardzo dużo spoilerów - szkoda byłoby sobie psuć tak dobrą lekturę!