Cherub. Igor Brudny. Tom 3 (barwione brzegi)

Jak daleko sięga przeszłość, jeśli nigdy naprawdę jej nie pogrzebałeś?

„Cherub” Przemysława Piotrowskiego to nie jest kolejny krok w tej serii — to zejście o poziom niżej, tam gdzie robi się naprawdę duszno. Od pierwszych stron czuć, że ta historia nie zamierza brać jeńców. Brutalna zbrodnia, niepokojące sygnały i gra, która szybko przestaje być tylko śledztwem — wszystko to wciąga w świat, gdzie każdy ruch ma konsekwencje, a każdy sekret może zabić. Igor Brudny wraca tam, gdzie wszystko się zaczęło… i gdzie nic nigdy się naprawdę nie skończyło.

Piotrowski prowadzi fabułę z chirurgiczną precyzją, ale jednocześnie pozwala jej pulsować napięciem, które nie odpuszcza ani na chwilę. Tropów jest wiele, odpowiedzi niewiele, a to, co wydaje się oczywiste — bardzo szybko przestaje takim być. Nawet kiedy zaczynasz coś przeczuwać, autor i tak potrafi przesunąć granicę niepewności jeszcze dalej. To jeden z tych kryminałów, w których pytanie „kto?” schodzi na drugi plan, bo prawdziwy ciężar uderza dopiero przy „dlaczego?”. I właśnie to „dlaczego” zostaje z czytelnikiem najdłużej.

Najmocniejszym elementem „Cheruba” jest jednak jego mrok — gęsty, lepki, momentami wręcz przytłaczający. Powrót do sierocińca, echa dawnych traum, a do tego świat ukryty głęboko pod powierzchnią — pełen przemocy, kontroli i wypaczonych relacji — sprawiają, że ta historia ociera się o granice thrillera psychologicznego i horroru. Nawet bohaterowie, których zdawało się już znać, odsłaniają nowe, niewygodne warstwy. Nikt nie jest tu do końca czysty. Każdy coś ukrywa. I każdy może stać się częścią tej gry.

„Cherub” to najbardziej bezwzględna odsłona serii — intensywna, niepokojąca i zaskakująco wciągająca. Tempo nie pozwala złapać oddechu, a atmosfera gęstnieje z każdą kolejną stroną, prowadząc do finału, który nie tyle zamyka historię, co zostawia ją otwartą jak ranę. To opowieść o tym, że zło nie zawsze przychodzi z zewnątrz — czasem dojrzewa latami, cicho, cierpliwie, czekając na odpowiedni moment, by się ujawnić.

🩸 RECENZJA 🩸

"Zło czai się w każdym z nas. Czasem wystarczy impuls, by się obudziło.”

🩸 Już po raz trzeci Igorowi przyjdzie zmierzyć się ze swoją traumatyczną przeszłością. Wydawałoby się, że po opuszczeniu sierocińca udało mu się od niej odciąć i pomimo wstrząsających przeżyć i ogromu cierpienia i bólu jakiego doświadczył, jako jeden z niewielu wychowanków tej katowni wyszedł na ludzi. Niestety, zło które wypełzło z sierocińca, znowu upomni się o swojego wychowanka.

🩸 W Zielonej Górze policja odnajduje zmasakrowane ciało prokuratora Brunona Kotelskiego. Okoliczności i sposób w jaki został zamordowany pasują do preferencji ofiary. Ktoś go dosłownie wybatożył na śmierć. Zabójca wysyła Igorowi wiadomość, którą zaprasza go do śmiertelnej gry. Wkrótce ginie kolejna osoba z ekipy, z którą Igor pracował przy wcześniejszych sprawach związanych z Hieronimkami. Czyżby tym razem ktoś polował na środowisko śledczych?

🩸 Autor po raz kolejny mnie nie zawiódł. Wartka akcja trzyma w napięciu od początku do końca a bezmiar grozy dosłownie obezwładnia czytelnika. Dodatkowo dbałość o detale i wyraziste postaci sprawiły, że przedstawione sceny stały się bardzo wiarygodne. W "Cherubie" autor wprowadza czytelnika do świata BDSM i darknetu. Fabuła szokuje a

zakończenie pozostawia niedosyt, który zamierzam zaspokoić, sięgając po kolejny tom.

Polecam ogromnie czytajcie 🙂