Nielat

W literaturze, poza historiami słodkimi i wręcz idyllicznymi, znajdziemy także opowieści przesiąknięte mrokiem, tajemnicą, upadkiem moralnym. Zabójstwa lub samobójstwa, jeśli się pojawiają, nierzadko mają swój motyw, a dany bohater nie ma możliwości lub też chęci na to, by inaczej poukładać swoje życie. Jeśli zatem ktoś szuka właśnie czegoś brutalnego i mogącego wydarzyć się naprawdę, po prostu musi zapoznać się z twórczością Piotra Kościelnego. Jest to niemal zadanie obowiązkowe.

Warto podkreślić, że sam autor, poza tworzeniem wciągających historii, odnajduje się też jako prywatny detektyw i instruktor samoobrony. Ciągły kontakt ze złą stroną ludzkiej natury pozwala mu stworzyć opowieści wiarygodne, porażające, ale też odciągające odbiorców od bardzo nieostrożnych i nieprzemyślanych działań. Nie będę zdziwiona, jeżeli któraś z historii autora doczeka się ekranizacji i stanie się rodzajem ostrzeżenia, zwłaszcza dla ludzi młodych i zagubionych.

Czy zetknięcie się z powieścią pt. „Nielat” było udane? Według mnie tak, fabuła zaskoczy i zaciekawi wielu odbiorców. Widzę także, że Piotr Kościelny ma bardzo sprecyzowane miejsce oraz czas akcji. Znowu całą fabułę osadza ze Wrocławiu, w moich ukochanych latach dziewięćdziesiątych XX weku. Wtedy życie wydawało mi się dużo lepsze, niemniej jednak wówczas także wydarzały się tragedie. Dosięgła ona nastoletniego Michała Jurczyka, którego losów nikt nie chciałby podzielać. Chłopak wywodzi się bowiem ze stuprocentowej patologii- rodzice są ciągle pijani, wszczynają awantury, nie mają pieniędzy na jedzenie, a na dodatek swoje frustracje wylewają na niewinnym synu. Chłopak przechodzi istne piekło, które fundują mu nie tylko rodzice, lecz także wujostwo. Nie chcę dokładnie pisać, o jakim dramacie jest mowa, ale zapewne wielu odbiorcom włos będzie się jeżył na głowie.

„Nielat” to także opis dwóch historii kryminalnych, a prowadzić je będzie komisarz Andrzej Nawrocki nazywany przez wszystkich Chartem. Mężczyzna od zawsze uwielbiał rozwiązywać zagadki, a zatem w pracy ma szerokie pole do popisu. Zwraca on uwagę na każdy szczegół, jest bezkompromisowy i pragnie sprawiedliwości. Pierwsza ze spraw dotyczy zwęglonych zwłok nastolatka, a druga zabójstwa gwiazdy filmu i teatru, niejakiego Janusza Markiewicza. Co jednak bogata, wpływowa i rozpoznawalna osoba mogła robić w mieszkaniu uważanym za totalną melinę? Kto go zamordował i jaki miał w tym cel? W jakim środowisku obracał się aktor? Dlaczego w ogóle obie sprawy prowadzone są jednocześnie? Proponuję czytelnikom dogłębną literaturę, a także intensywne przemyślenia nad skomplikowaną pracą techników kryminalnych. Jestem przekonana, że praca przy zwłokach, często zmasakrowanych, nie jest dla każdego. My, ludzie, nie mamy wyrównanej odporności psychicznej. Sama nie widzę siebie w tak mrocznym zawodzie. Na dodatek to, co widzimy w serialach czy filmach kryminalnych to bajka- nie każda sprawa zostaje rozwiązana, a sprawcy zabójstw do dziś cieszą się wolnością.

Oba książkowe śledztwa mocno się rozwijają, przy czym zeznania osób znających aktora są bardzo rozbieżne. Czy świat dawnych celebrytów zawsze był taki piękny i idealny? Czy zawsze osoby znane z pierwszych stron gazet są miłe, serdeczne i empatyczne? Czy włączanie się w akcje charytatywne i inne pomoce społeczne to szczera chęć wsparcia, czy może podła przykrywka? A może sławne osoby mają swoje sekrety, a zawód aktora nauczył ich zakładania masek? Jaki naprawdę był zatem denat i czy zeznania kilku osób pomogą rozwikłać obie sprawy? Zapraszam do lektury.

Autor doskonale podkreślił, jak obraz człowieka wykreowany w mediach może skutecznie mydlić oczy odbiorcom. Mówi się jednak, że w każdej plotce zawsze jest ziarnko prawdy. Czy w przypadku zamordowanego także ta maksyma ma swoje uzasadnienie? Sami to oceńcie.

Po świetnie przyjętym „Szymku” „Nielat” to kolejna brutalna i szokująca książka, choć nie wyjawiłam wszystkich bohaterów czy też świadków. Nie jest to konieczne, gdyż historie kryminale warto ze szczegółami poznawać samemu. Autor znowu zadbał też o odpowiedni klimat, w tym słownictwo dopasowane do klas społecznych. Pada tutaj dużo wyzwisk i wulgarnych słów, ale jest to istotne, by jak najlepiej przedstawić zachowania grup patologicznych. Konkretny czytelnik musi więc przełknąć gorzką pigułkę i po prostu wczuć się w poczynania bohaterów.

Książkę czyta się szybko, a fabuła na długo zostanie w umysłach czytelników. Gdybym jednak miała porównać obecną lekturę z niedawno wydanym „Szymkiem”, to jednak starsza powieść jeszcze mocniej wbiła mnie w fotel. Wynika to też z faktu, że wcześniej nie znałam pióra Piotra Kościelnego, a teraz już wiem, czego mogę się po nim spodziewać.

Jedno jest pewne- mamy już 2024 rok, ale dawne problemy społeczne czy motywy zabójstw wcale nie zniknęły. Mało tego- może nawet z każdą dekadą jeszcze bardziej się nasilają. Warto zatem nieco przemówić do czytelników: masz normalną rodzinę? Wszyscy Cię kochają i interesują Twoimi problemami? Jako dziecko miałeś/miałaś co jeść i gdzie spać? Cieszę się zatem z tego i doceniaj zawsze, bo okazuje się, że patologia to niekoniecznie synonim biedy.

Ta powieść zabiera czytelników do Wrocławia lat 90. i ukazuje mroczne oblicze miasta tamtych czasów. Komisarz Nawrocki prowadzi dochodzenie w sprawie morderstwa aktora oraz śmierci nastolatka, co ujawnia brutalną rzeczywistość przemocy, pedofilii i prostytucji. Kościelny świetnie oddaje klimat epoki, wplatając do fabuły autentyczne społeczne problemy, które nadają książce głębi i wiarygodności.

Bieda i szara rzeczywistość lat dziewięćdziesiątych we Wrocławiu to trudny czas dla nastoletniego Michała, który musi walczyć z przeciwnościami losu i patologiczną rodziną. Rodzice alkoholicy, wujek pedofil, odpowiedzialność za najmłodszą siostrę, brak pieniędzy oraz chęć ucieczki od tego zatrutego życia spowodował, że chłopak wyszedł zarabiać pieniądze na dworzec, oddając swoje ciało innym mężczyznom. Z kolei policjanci z wydziału zabójstw prowadzą dochodzenie w sprawie zabójstwa znanego aktora, znalezionego jednej z Wrocławskich melin. To będzie jedno z trudniejszych śledztw do przeprowadzenia. W tym samym czasie dochodzi im kolejne śledztwo znalezionych zwęglonych zwłok nastolatka.

Czy obie te sprawy się łączą? Jeśli tak, to co mają ze sobą wspólnego?

.

Autor nawet u zatwardziałych czytelników potrafi wywołać smutek, współczucie do bliźniego, obudzi najgłębiej skrywane emocje dzięki swoim bohaterom, postaciom skrzywdzonym przez życie. Gdybym czytała tę książkę w ciemno nie wiedząc, kto jest jej autorem, nie odgadłabym kto ją napisał. Tym bardziej, że już poznałam twórczość autora i wiem, czego mogę po nim się spodziewać. Jednakże ta historia odsłoniła inne i nowe oblicze pisarskie autora, które bardzo mi się podoba.

.

Jak każda książka autora, tak i ta była trudnym doświadczeniem emocjonalnym. Szczególnie wątek dotyczący Michała i tego, do czego był zmuszony aby zarobić pieniądze na ucieczkę wraz z ukochaną siostrzyczką, oderwania się od świata alkoholu, przemocy i wykorzystywania seksualnego. "Nielat" to kolejna historia pokazująca i obnażająca zło naszego świata, w jakim żyliśmy bądź nadal żyjemy. Jak okres dzieciństwa w jednej chwili zamienia się w okres dojrzałości i przetrwania za wszelką cenę, kosztem dziecka. Dodatkowo skupia się na trudnych tematach społecznych, często pomijanych, ignorowanych lub zamiatanych pod dywan.

Wrocław, lata dziewięćdziesiąte. Wydział zabójstw komendy miejskiej pod przywództwem komisarza Andrzeja Nawrockiego (zwanego Chartem) ma ręce pełne roboty. W przypominającym melinę lokalu mieszkalnym zostają znalezione zwłoki uznanego w środowisku filmowym aktora, który cieszył się w mediach nieposzlakowaną opinią. Rzut oka wystarczy by uznać, że przyczyna śmierci nie była naturalna. Ziarna prawdy zbierane w trakcie śledztwa zaczynają się powoli składać w pełniejszy obraz, pod którego wpływem pęka ugładzona fasada stworzona na potrzeby publicznego wizerunku. Janusz Markiewicz miał wielu wrogów i każdy z nich miał dobry powód by próbować się na nim odegrać. Rusza machina przesłuchań przeplatana wizytami w domu denata. Tymczasem na horyzoncie wyłania się kolejna niełatwa sprawa. W pustostanie odkryto zwęglone zwłoki. Wszystko wskazuje na to, że ofiarą był nastolatek, a jedynym przedmiotem który mógłby pomóc w identyfikacji jest złoty medalik.

„Zawsze przecież tak było, że sny są odwrotnością rzeczywistości”.

Jako dzieci jesteśmy w dużej mierze bezbronni i ta naturalna dla tego etapu życia nieporadność, niesamodzielność, czasem przeradza się w największe przekleństwo. Michał z najwyższym trudem walczy o przetrwanie w środowisku, które zawiodło go na całej linii. Chłopiec pozbawiony poczucia bezpieczeństwa oraz troskliwej opieki stara się jakoś odnaleźć w brudnej rzeczywistości dorosłych suto zakrapianej alkoholem. W obliczu labilnej codzienności podskórny niepokój wydaje się jedynym stałym elementem. A wkrótce nawet i on zostanie zastąpiony niewyobrażalnym bólem i krzywdą, których nie sposób pojąć, a tym bardziej wybaczyć… Ciąg upodlenia, trwająca latami trauma prowadzą do drastycznego odcięcia emocji. Michał zaczyna dorastać, zmieniają się jego priorytety, w końcu postanawia obrócić sytuację bez wyjścia niejako na swoją korzyść. Wycisnąć z niej tyle, ile się da. A potem uciec, nie oglądnąwszy się za siebie…

„Przez ostatnie lata widziałem tyle zła, że to nie do pomyślenia, by jakakolwiek siła wyższa na to pozwoliła. Nie było żadnego stworzyciela i nie było żadnych proroków. Jedynym bogiem, jakiego znałem, była kasa, którą mieli moi klienci, a którą ja chciałem zdobyć. Nie było nic ważniejszego od pieniędzy. Były mi potrzebne bardziej niż jakiekolwiek wsparcie duchowe czy spowiedź”.

Piotr Kościelny ponownie wyłamuje drzwi do świata, do którego inny autorzy baliby się zajrzeć. Świata przesiąkniętego okrucieństwem, beznadzieją i swoistym wynaturzeniem. Ślepym losem złożonym z klaustrofobicznego kręgu przemocy oraz nałogów. Nierówną i z góry przegraną walką o lepszy byt niczym samonapędzającą się przepowiednią, od której nie da się uwolnić niezależnie od podjętych starań. Brzemię historii zostaje w przemyślany sposób rozłożone na toczącą się dwutorowo narrację oraz towarzyszące je retrospektywne przesunięcie w czasie. Trudną do udźwignięcia perspektywę Michała łagodzi nieco wszechwiedzący ton, choć i on zawiera szorstkie, dosadne nuty, tak charakterystyczne dla pióra autora, który nie tylko nie owija niczego w bawełnę, ale też wymaga od nas skoku na głęboką wodę bez możliwości wycofania się z tego kroku. Stchórzenia w ostatniej chwili. Siłą bezwładu ciążymy do ostateczności, a tym samym i do odkrycia prawdy. Gdy już tam dotrzemy, zapragniemy pogrążyć się w mrokach niepamięci w poszukiwaniu cienia ulgi. Brud jednak ciasno przylega, nie tak łatwo go z siebie strząsnąć. Zakończenie książki jest jak uderzenie w głowę toporem. Natychmiastowy wstrząs wywołujący mdłości. Po raz kolejny naciera na nas bezwzględna świadomość: gdzieś wyżej ktoś pociąga za sznurki, nie wahając się kupczyć cudzym życiem. Cudzym cierpieniem. Piekło opustoszało. Wszystkie dramaty rozgrywają się tutaj, na powierzchni.

Pozycja dla ludzi o mocnych nerwach, których nie przeraża brutalny realizm.

„Przed oczami jak w przyspieszonym filmie przelatywały mi sceny z mojego życia. Nie było szczęśliwie, ale było. Teraz wiedziałem już, że zmierzam ku śmierci. Nie miałem siły walczyć”.

Wspaniale napisana wstrząsająca książka. Uwielbiam styl pisania Piotra Kościelnego - prosto , do rzeczy, z odpowiednią dawką humoru i sarkazmu nawet w tak dramatycznych okolicznościach. Czyta się jednym tchem pomimo opisywanych zdarzeń. A zdarzenia, no cóż - szara rzeczywistość, która zawsze była jest i będzie . Niestety. Ale książki takie jak ta zwracają uwagę na problem , biją na alarm, uświadamiają czytelnika, otwierają oczy na świat! Pozycja jak najbardziej wartościowa i potrzebna na rynku czytelniczym. Poza tym bardzo fajna grupa wykreowanych postaci, nie mówiąc już o samym Charcie :) Pomimo trudnej tematyki książkę czyta się z przyjemnością!

"Nielat" Piotra Kościelnego to książka, która trafiła do mnie w ramach BookToura organizowanego przez @villanelle_lu. Wcześniej nie miałam okazji sięgnąć po publikacje autora, ale cztery widniały na mojej liście do przeczytania. Czy zatem pierwsza książka Piotra Kościelnego, którą miałam okazję przeczytać, przypadła mi do gustu? Już spieszę z wyjaśnieniem.

Historia opisana w książce rozgrywa się w latach dziewięćdziesiątych. Policjanci z wydziału zabójstw komendy miejskiej we Wrocławiu mają ręce pełne roboty. Nie dość, że prowadzą sprawę zabójstwa znanego polskiego aktora, który został znaleziony w melinie w centrum miasta. To jeszcze otrzymują informacje o znalezieniu zwęglonych zwłok nastolatka. Czy jest to zupełny zbieg okoliczności, że te dwie sprawy ujrzały światło dzienne niemal jednocześnie?

Jedno jest pewne. Komisarz Nawrocki, który zajmie się rozwiązaniem tych spraw, jeszcze nie wie, że te śledztwa będą należeć do najtrudniejszych w jego dotychczasowej karierze. Czy nastolatek musiał zginąć? Czy nieżyjący aktor był w coś zamieszany? Czy obie te śmierci są w jakiś sposób powiązane z tym, co dzieje się na wrocławskim dworcu? Co się stanie, kiedy na jaw wyjdą wszystkie okoliczności tych dwóch brutalnych zbrodni? Po odpowiedzi na te pytania odsyłam Was do lektury.

Muszę zacząć od tego, że Wrocław jest bliski mojemu sercu. Przez kilka lat miałam okazję tam mieszkać i mogę powiedzieć, że bardzo dobrze znam to miasto. Chociaż w latach dziewięćdziesiątych byłam smarkulą, doskonale pamiętam, jak wyglądał stary dworzec i jacy ludzie kręcili się zarówno we wnętrzu, jak i w jego okolicy. I nie mówię tutaj o podróżnych. Dlatego powiem Wam tyle — wszystko to, co zostało opisane na jego temat w tej historii, jest prawdą.

Chociaż głównym wątkiem historii jest zabójstwo znanego aktora, Kościelny zwraca uwagę czytelnika na inny, bardziej złożony i o wiele bardziej poruszający problem. W książce zderzają się ze sobą dwie linie czasowe. Zatem w jednej chwili towarzyszymy policjantom z wydziału zabójstw komendy miejskiej w czynnościach mających na celu doprowadzenie do rozwiązania prowadzonych śledztw, a w drugiej poznajemy historię Michała — nastolatka, który przeżył piekło na ziemi.

I właśnie ten powrót do przeszłości najbardziej mnie poruszył. Chociaż nie mam własnych dzieci, historia Michała mocno mną wstrząsnęła, szczególnie że mam świadomość, że w naszym kraju nadal jest wiele patologicznych rodzin, w których opisane sytuacje są w zasadzie na porządku dziennym.

Myślę, że "Nielat", chociaż nie jest typowym kryminałem, jest książką godną polecenia. Chociaż z pewnością nie dla ludzi o słabych nerwach, ponieważ porusza wiele tematów, które nie są społecznie akceptowalne.

Michał od najmłodszych lat nie ma łatwego życia, gdyż wychowywany jest w rodzinie patologicznej. Gdy matka i ojciec wiecznie pijani przychodzi on... wujek, a każda jego wizyta kończy się w pokoju u chłopca. A co taki wujek może od niego chcieć gdy rodzice są nieprzytomni, pod wpływem alkoholu?

Chyba nie muszę mówić...

Michał pragnie wydostać się z tego piekła wraz z siostrą, nie chce aby jej życie wyglądało tak jak i jego.

Będzie musiał podjąć bardzo ciężką decyzję... jednak dla malutkiej Kasi zrobi wszystko, dosłownie wszystko.

Policjanci z wydziału zabójstw prowadzą dwie ciężkie do rozstrzygnięcia sprawy.

Tajemnicza śmierć znanego aktora a także znalezione zwęglone zwłoki nastolatka.

Czy coś łączy te tragiczne wydarzenia?

Komisarz Nawrocki nie spodziewał się, że będzie to najtrudniejsze śledztwo w jego karierze.

Śledztwo, któro nie jednemu zniszczyło by psychikę.

✨

"Nielat" to świetny ale i zarazem drastyczny kryminał, od razu ostrzegam. Uwielbiam twórczość autora i ta książka jest jedną z lepszych, dawno nie buzowało we mnie tyle emocji, ta książka złamała mi serce.

Historia o której tak naprawdę ciężko jest pisać.

Tak bolesna, tak prawdziwa, tak niesprawiedliwa!

Dawno tak nie przeżywałam podczas czytania, momentami miałam chęć rzucić książką o ścianę.

Poruszone trudne tematy oczywiście zrobiły swoje, prostytucja, narkomania, pijaństwo, pedofila, tego było tutaj aż za wiele, z bólem serca i ze łzami w oczach piszę tę recenzję.

Życie... życie potrafi zaskoczyć nas niejednokrotnie.

Nigdy nie wiemy z czym będziemy musieli się zmierzyć, jaki los nas spotka, a główny bohater nas tylko o tym uświadamia.

Przekonamy się także, jak w latach dziewięćdziesiątych wyglądały domy dziecka, a dokładniej, co działo się za zamkniętymi drzwiami.

Powiem wam, że ciężko jest mi się pozbierać po tej lekturze, musicie koniecznie sami zagłębić się w jej treść.

Ta historia zostanie w mojej pamięci na długo, takich historii się nie zapomina. Piotr @detektyw_piotr_koscielny jesteś wielki! 👏❤️

"Nielat" jest to kolejna bardzo dobra i szokująca pozycja literacka autorstwa Piotra Kościelnego. Jednak zauważyłam, że bardzo podobny schemat co w "Szymku". Fabuła osadzona jest w latach 90-tych. Głównym bohaterem jest nastolatek, motywy też troszkę podobne. Poznajemy szczegóły z przeprowadzanego śledztwa oraz pracę policjantów. W związku z tym, że to lata dziewięćdziesiąte nie jest tak łatwo jak w tych czasach.

"Widok dzieciaków dających po kablach nie tylko budzi we mnie odrazę, ale też zastanawiam się, jak [motyla nóżka] musiało im się w życiu ułożyć, że spadli na samo dno."

Główny bohater o imieniu Michał wychowuje się w patologicznej rodzinie, matka alkoholiczka, ojciec uciekł do Reichu. Nikt się młodym chłopakiem nie interesuje do pewnego czasu... Gdy Michał ma jedenaście lat przychodzi do niego wujek pod pretekstem pomocy w nauce, od tej pory jego życie to prawdziwy koszmar.

We Wrocławiu w 1998 roku dochodzi do dwóch morderstw. Pierwszy zamordowany to popularny aktor, drugie to zwęglone szczątki nielata. Sprawa staje się medialna co nie ułatwia to śledczym pracy. Jest to bardzo ciężkie śledztwo ponieważ obraz wykreowany przez media przedstawiał aktora jako bardzo sympatycznego aktora a w toku śledztwa wychodzi na jaw całkiem co innego. Prywatnie nikt nie ma o nim dobrego zdania, nikomu nie jest szkoda aktora.

Czy obie sprawy mają wspólny mianownik?

Czy komisarz Chart rozwiąże obie sprawy?

"Nielat" to bardzo wstrząsająca historia opisująca krzywdę dzieci. Po "Szymku" miałam mętlik w głowie i milion myśli w głowie bo była trudna i bolesna, jednak "Nielat" wywołał łzy i rozerwał serce. Nikt nie ma wpływu na to w jakiej rodzinie się urodzi, niektórzy od pierwszych dni są skazani na ubóstwo. Nie każdemu udaje się wyrwć z patologii a tu Michał chciał za wszelką cenę uciec..

"Od roku praktycznie każdego dnia rodzice pili. Nie pamiętam już, jak to jest, gdy są trzeźwi."

"Nielat" Piotra Kościelnego to kolejna powieść, której fabułę autor osadził w latach dziewięćdziesiątych. Tak się składa, że te czasy są mi bardzo bliskie. Dorastałam w tych latach, uczęszczałam do szkoły średniej, więc pamiętam, jakby to było wczoraj. Każde pokolenie jest inne i każde czasy są inne. Jedno jest pewne, moje pokolenie ma więcej wspomnień, niż będzie miało obecne.

"Nie zawsze jest sens w dążeniu do prawdy".

Wrocław rok 1998 to właśnie tutaj dochodzi do dwóch makabrycznych odkryć. Pierwsze to zamordowany aktor, a drugie to zwęglone szczątki nastolatka. Policja zastanawia się nad tym komu mogło zależeć na śmierci aktora. Jego sprawa staje się medialna, a to utrudnia zadanie. A co do spalonych zwłok to policja nawet nie dysponuje tożsamością denata. W trakcie śledztwa na jaw wychodzą interesujące fakty. Obraz wykreowany przez media przedstawiał Janusza Markiewicza jako sympatycznego aktora, który udzielał się w telewizji, wspierał różne akcje charytatywne. Niestety zupełnie inne zdanie o nim mają współpracownicy, którzy twierdzą, że był zły, zawistny i mściwy. Z czasem policja odkrywa brudny sekret aktora.

"Ta sprawa zaczyna mnie już drażnić. Jest w niej wszystko, co nasz kraj sobą reprezentuje. Syf, brud i ta nasza podła, przaśna rzeczywistość".

Sprawa Michała, bo tak miał na imię chłopak, który został spalony i sprawa Janusza mają wspólny mianownik. Dla komisarza Nawrockiego "Charta" te sprawy okażą się najtrudniejszymi w jego karierze. Prawda będzie szokująca.

"Nielat" to kolejna wstrząsająca i bulwersująca historia stworzona przez autora. Kolejny raz jesteśmy świadkami gdy krzywda dzieje się dzieciom. Nikt z nas nie ma wpływu na to, w jakiej rodzinie przyszedł na świat. Nie wszyscy mają kochających rodziców i szczęśliwe dzieciństwo. Są też tacy, którzy od początku swojego istnienia są skazani na biedę i patologię. Dzieci wychowywane przez potworów mają za sobą bagaż doświadczeń i ciężar traumatycznych przeżyć. Jak myślicie, do czego są zdolne, żeby wyrwać się z piekła, które mają w domu? Autor pokazuje, w jaki sposób układy ułatwiają ludziom życie. Mając znajomości i pieniądze, można załatwić dosłownie wszystko. Obojętnie co by się działo, to dzieci nie powinny odpowiadać za grzechy ojców. Przeczytanie tej książki to nie lada wyzwanie zwłaszcza dla matek. Mnie ta historia emocjonalnie rozstroiła. Nie byłam w stanie pojąć ogromu tragedii, o jakiej przeczytałam.

" Wszystko jest na sprzedaż

Choć nie chcemy to świat nas zmusza

Jak wysoka cena

W nas coś zmieni i poruszy

Wszystko jest na sprzedaż

Nawet wtedy gdy chcesz inaczej

Bo zawsze jest ktoś, kto chce zapłacić ..." De Mono "Wszystko jest na sprzedaż"

Książka pisana z dwóch perspektyw, młodego Michała oraz policjantów rozwiązujących kilka spraw.

Na pierwszy rzut oka spraw nie łączy nic oprócz podobnego czasu jednak w końcu docieramy do wspólnego wątku.

Tematy poruszane w powieści to m. in. molestowanie, pedofilia, morderstwa ze szczególnym okrucieństwem, nałogi, korupcja, przemoc, prostytucja.

Jest to rodzaj literatury skierowany zdecydowanie do osób lubiących doświadczać mocnych wrażeń.

Jest to moje pierwsze spotkanie z tym autorem. Niestety sposób pisania nie przypadł mi do gustu.

Do setnej strony ciężko było mi sięgać po tą pozycję. Nie zachęcała mnie.

Dialogi często drętwe, nieśmieszne żarty, dziwne wątki wplatane do historii, które koniec końców nic nie wniosły do fabuły.

Niektóre momenty rozwleczone niepotrzebnie, a inne szybko przeskakiwane.

Myśle, że historie dałoby się zmieścić na mniejszej ilości stron.

Znany aktor zamordowany na melinie! Tak mogłyby brzmieć sensacyjne nagłówki sprawy, którą zajmuje się komisarz Andrzej "Chart" Nawrocki. Co w takim miejscu robił światowej sławy gwiazdor? To nie koniec spraw na dziś, bowiem w jednym z pustostanów znaleziono zwęglone zwłoki nastoletniego chłopca.

Styl Kościelnego można by określić jako mocny, męski i bezkompromisowy, zupełnie jak główny bohater "Nielata" - komisarz Nawrocki. Tłem tej historii są trudne dla naszego kraju lata dziewięćdziesiąte, kiedy to Polska powstaje z kolan, uwolniwszy się spod buta rosyjskiego pana. Bieda, smutek i ogromne bezrobocie. Ta opowieść nie tylko trzyma w napięciu, ale nie pozwala nawet na oddech, wciągając nas w wir dynamicznej akcji. Jej liczne zwroty, ciekawe postawy psychologiczne bohaterów i opisy ich zachowań sprawiają, że nie spoczniesz, nim nie poznasz zakończenia tej historii. Losy Miśka i ich ładunek emocjonalny skruszą nawet najtwardsze serce. Ze względu na mnóstwo fragmentów dotyczących wykorzystania seksualnego dzieci — tylko dla czytelników o mocnych nerwach!

Policjanci z wydziału zabójstw zajmują się sprawą morderstwa znanego aktora. Sprawa jest ważna, bo jak to bywa w przypadku celebrytów interesują się nią media. Jednak to nie jedyna sprawa.. niedługo policja musi zmierzyć się też z odnalezionym ciałem nastolatka... Kim jest? Kto go zabił? To zdecydowanie jedne z trudniejszych spraw komisarza Charta... Czy uda mu się doprowadzić śledztwo do końca? Czy morderstwa są ze sobą powiązane? Kto to wie...

Tyle o fabule! Bo to.. musicie sami przeczytać! UWAGA to książka zdecydowanie nie dla ludzi o słabych nerwach... Autor zdecydowanie ma dryg do pisania brudnych, mrocznych, wstrząsających historii... Czułam obrzydzenie, niesmak, złość! A jednocześnie jestem pod wrażeniem warsztatu Autora! To jaki obraz nam przedstawił.. zdecydowanie nie jest łatwy, a już na pewno nie dla matki... Ale zdaję sobie sprawę, że tak wygląda życie.. 💔

Historia przedstawiona jest w formie obecnej prowadzonego śledztwa, szukania tropów, a jednocześnie poznajemy Michała.. który jest tylko nastolatkiem... Powinien bawić się z kolegami i uczyć...a to co przeżył ten chłopak.. to jak o tym pomyślę to do teraz mam łzy w oczach! A książkę przeczytałam jakiś czas temu... Bardzo polubiłam komisarza Charta, i z przyjemnością bym jeszcze o nim poczytała.

Polecam! Wszyscy fani rasowych kryminałów będą zdecydowanie zachwyceni! To jest coś na co czekacie!

Czytając tę pozycję czeka Was duża dawka emocji. Niejednokrotnie zbulwersujecie się czytając o działaniach władzy w latach dziewięćdziesiątych oraz funkcjonowaniu systemu politycznego. Będziecie źli na wszechobecną korupcję oraz zatajanie prawd dla „wyższego porządku”. Zapewne też będziecie niedowierzać jak straszny los może czekać młodzież, wychowującą się w rodzinach patologicznych. Możecie żałować również głównego bohatera, jego niedoli, a zarazem zachowania wiary, że jeszcze polepszy swoje życie, chociaż będzie kosztować to upokorzenia.

Te wszystkie emocje wzbudzi Was historia nastoletniego Michała, który wychowuje się wśród alkoholików. W wieku jedenastu lat jego wujek zaczyna go molestować, a następnie sprzedawać swoim kolegom. W miedzy czasie rodzi się siostra Michała, którą za wszelką cenę chłopiec chce uratować przed ich rodziną. Postanawia sprzedawać się, by zarobić na ucieczkę. Pewnego dnia zostaje znalezione jego spalone ciało, a policjanci z wydziału zabójstw muszą ustalić kto był sprawcą. Nie wiedzą jeszcze, że świat złożony jest z tylu dzieci, zajmujących się męską prostytucją oraz nagminną pedofilią.

Autor nie boi się poruszać tematów kontrowersyjnych. Zdecydowanie jest to ciężka tematyka, jednakże ujęta w prosty do przyswojenia sposób.

Bardzo się cieszę, że mogę ponownie poznać twórczość Piotra Kościelnego, który to potrafi umiejętnie dostrzec współczesne problemy związane z tym, co doświadczają szczególnie dorastający nastolatkowie w rzeczywistości będącej startem w dorosłe życie.

Lubię, kiedy z przyjemnością rozpoczynam wędrówkę po kryminalnym świecie kryjącym w sobie wiele tajemnic, a i również to, że próbuje, odgadnąć kto odpowiada za dokonanie dwóch makabrycznych zbrodni, które na pierwszy rzut oka nie prezentują się, za dobrze w świetle tego, jak przebiegało wcześniejsze życie, zanim nie utracono go.

Byłam zainteresowana tym, co tym razem dobrze mi znany autor zaprezentuje i czy będę mogła wyciągnąć odpowiednie wnioski po zapoznaniu się z losami głównych bohaterów i który z nich zrobił na mnie największe wrażenie zarówno pozytywne, jak i negatywne.

Akcja kryminału ''Nielat'' toczy się w odstępstwach czasowych: końcówka lat dziewięćdziesiątych.

Obserwowałam uważnie, z jaką ogromną aktywnością do pracy podchodzą komisarz oraz aspiranci, którzy mają w sobie dużo sympatyczności, ciepła, cierpliwości za to ich podziwiam. Analizują krok po kroku, jakie są postępy w obu śledztwach wyglądające nieciekawie, a każdy dzień pracy nad nimi jest na wagę złota, aby dowiedzieć się, kto potrafi być na tyle złośliwy i dokonać czynów zbrodniczych dającym mu satysfakcję tego, czego wykonał i cieszył się z niej, że śmierć była najlepszym rozwiązaniem do pokonania przeszłości niosącej ze sobą ból i cierpienie.

Nie zdajemy sobie tak naprawdę z tego sprawy, jakie życie młodych ludzi bywa trudne, co oni czują, kiedy nie mogą opowiedzieć o swoich problemach, gdy czują niemoc w momencie pozostawienia samemu sobie, radzenia bez możliwości pomocy, ponieważ rodzice nie są zainteresowani ich losem, bo liczy się chęć życia zaspokojenia go inaczej i według własnych potrzeb.

Gdy się czyta, ten kryminał to pojawia się refleksja nad tym, że jest tak wiele młodych ludzi potrzebujących rozmowy, wsparcia. Nie każdy ma w sobie na tyle odwagi, aby pomóc im i zapytać się, czy nie potrzebują czegoś?

Czasem wystarczy jeden drobny mały gest, jaki uczyniły osoby nieznające Michała, ale on zapamiętał je i zachował w swojej pamięci.

Kryminał składa się z trzynastu rozdziałów.

Nie zabraknie w nim skonstruowanych niebezpiecznych scen, w których bohaterowie odsłonią prawdziwe ja. Z czasem pojawi się poczucie humoru mogące wnieść nadzieję, że znajdzie się rozwiązanie do zagadki, które nie zawsze może być takie, jakie byśmy oczekiwalibyśmy.

Uważam, że Piotr Kościelny opisał w tym kryminale to wszystko, co dla niego jest bardzo zauważalne, gdy inni boją się ujawnić to, ponieważ nikt nie lubi wtrącania się do tego, co jest z reguły niewidoczne dla nich.

Polecam przeczytać ten kryminał.

Kolejna fenomenalna historia spod pióra @detektyw_piotr_koscielny . 🔥 Wstrząsająca, pełna życiowej brutalności, wszechobecnego brudu i bólu. Z pewnością będzie mocnym przeżyciem dla większości z Was. #nielat przenosi nas do stolicy Dolnego Śląska, ukazuje szokujący obraz lat dziewięćdziesiątych, lecz wydarzenia opisane w książce, z pewnością zdarzają się po dziś dzień. 🥺💔

•

Michał dorastał w rodzinie, gdzie alkohol był dominującą wartością. Domowe libacje sprowadziły na chłopca koszmarny los. Rodzice zbyt zajęci swoim pijaństwem nie zwrócili uwagi, co dzieje się z ich synem za drzwiami pokoju. A może działo się to za ich cichym przyzwoleniem? Kiedy chłopak dowiaduje się, że ojciec wyjechał do Niemiec i nie chce mieć z nimi nic wspólnego, a matka spodziewa się dziecka, postanawia wziąć sprawy w swoje ręce. Wie, że aby zapewnić sobie i siostrze ucieczkę, musi zarobić niemałą kwotę. Tylko jak młodziutki chłopak ma zapewnić sobie dochód? Co ma do zaoferowania światu?

Tymczasem komisarz Nawrocki z wydziału zabójstw prowadzi sprawę brutalnie zamordowanego aktora. Jego zwłoki odkryto w jednym z mieszkań w centrum Wrocławia. Szemrana okolica i warunki, jakie panowały w lokalu, mocno zaskoczyły funkcjonariuszy. Co znany z telewizji, majętny człowiek robił w takim miejscu? Powoli jednak odkrywają prawdę o Markiewiczu, jego przeszłości i upodobaniach.

•

Trudna, niezwykle realna opowieść, która budzi mnóstwo emocji. Od smutku przez wściekłość, strach i oburzenie. Zdecydowanie warta przeczytania. Gorąco polecam! 🔥🖤

•

Za możliwość przeczytania dziękuję @wydawnictwoczarnaowca . ❤️

Dziś przychodzę do Was z moją opinią o najnowszej książce Piotra Kościelnego. 📚 "Nielat", bo taki nosi ona tytuł, to wstrząsająca historia, która zapada w pamięć na bardzo długo. Zapraszam na recenzję❗️😌

"Nielat" przenosi nas w czasie do Wrocławia lat dziewięćdziesiątych. Komisarz Nawrocki zwany "Chartem" 🕵‍♂️ oraz jego ekipa z wydziału zabójstw mają za zadanie rozwikłać sprawę zamordowanego aktora. ☠️ Równocześnie prawadzone jest też śledztwo dotyczące znalezionych zwęglonych zwłok nastolatka. 😧 Czy te dwie śmierci są ze sobą powiązane❓️ Komisarz Nawrocki tego nie wie. 🤷‍♀️ Nie ma też najmniejszego pojęcia, że czeka go najtrudniejsza sprawa w jego całej dotychczasowej karierze.

Ta książka to naprawdę mocna rzecz❗️ Budzi mnóstwo emocji, jest ciężka, miejscami brutalna, ale też niesamowicie ważna i dająca do myślenia. 🤔 Można by pomyśleć, że to kolejna historia kryminalna, ale to zdecydowanie za mało, by oddać jej głębię. 🙅‍♀️ Autor nie obawiał się poruszyć w niej trudnych tematów i przedstawić życie takim, jakie jest, nie ubarwiając go ani nie upiększając. 👍 Surową rzeczywistość tamtych czasów doskonale wyczuwa się na każdej stronie i jest ona przedstawiona z niesamowitą autentycznością. Wrocław lat 90., z całą swoją szarością i brutalnością, wydaje się być doskonałym tłem dla tego opowiadania. 👌 W swojej książce Piotr Kościelny pokazuje, że za każdą decyzją i każdym wyborem stoją ludzkie historie. Często tragiczne, skomplikowane, budzące wiele emocji.

Podsumowując, "Nielat" nie jest typem książki, którą pochłania się jednym tchem. 🙅‍♀️ To raczej lektura, przez którą trzeba przejść, rozgryzając kawałek po kawałku, aby w końcu odkryć jej prawdziwy przekaz oraz ujrzeć obraz świata, o którym często wolimy zapominać, ale który niestety nadal istnieje. "Nielat" to esencja dobrej literatury. ✨️📚✨️ Gorąco polecam❗️😌

"Nielat" przenosi czytelnika do Wrocławia lat dziewięćdziesiątych, gdzie policja z wydziału zabójstw bada sprawę zabójstwa znanego aktora, jednocześnie prowadząc śledztwo w sprawie zwęglonych zwłok nastolatka. Czy te śmierci w jakiś sposób się łącza?

Piotr Kościelny po raz kolejny nie zawiódł i stworzył opowieść pełną życiowej brutalności, która chwyta za serce i swój ślad zostawia na długo jeszcze po lekturze. Wstrząsające zdarzenia szokują i przerażają - najbardziej świadomością, że podobne zdarzenia faktycznie mogą i zapewne mają gdzieś miejsce.

Historia młodego Michała to tragiczny obraz wychowania w skrajnie patologicznej rodzinie. Zdecydowanie uczulam wrażliwsze osoby, że w książce jest sporo opisów wykorzystywania dziecka i pomimo mej dużej odporności na brutalność w książkach, już wiem, że długo nie zmyje koszmarnych obrazów sprzed oczu wyobraźni. Serce mi płakało z bezsilności na każdy fragment z perspektywy chłopaka.

W interesujący sposób poprowadzone śledztwa ukazują wielotorowość pracy i łączenie różnorodnych umiejętności wielu policjantów. Każdy wyróżniał się czymś innym, robiąc swoją robotę, nawet gdy dotarcie do prawdy dotyka spraw, w które zamieszane są skorumpowane jednostki na wielu wysokich szczeblach. Autor doskonale oddaje ludzkie osobowości - zarówno protagonistów i antagonistów - tworząc realistyczny i, pod kątem psychologicznym, bardzo solidny utwór.

Niesamowita dawka przeróżnych emocji i wciągająca, poruszająca historia. Zdecydowanie polecam!

Czy też tak macie, że jak sięgacie po drugą z kolei książkę jakiegoś pisarza, to oceniacie ją przez pryzmat tej pierwszej? Ja tak mam. „Nielat” to druga po „Szymku” książka z dorobku Piotra Kościelnego, którą czytałam. Druga- tak samo dobra- która pochłonęła mnie całkowicie. Mimo że od zakończenia czytania „Nielata” minęło kilka dni, książka ta ciągle tkwi w moich myślach. To znak, że mamy do czynienia z kawałkiem dobrej prozy. O czym jest ta proza?

Lata 90. XX wieku. W jednej z melin w centrum Wrocławia zostają znalezione zwłoki popularnego aktora Markiewicza. Śledztwo zostaje powierzone Chartowi, czyli komisarzowi Andrzejowi Nawrockiemu, który

„Mógł się pochwalić wykrywalnością na poziomie blisko dziewięćdziesięciu procent i opinią bezkompromisowego, zawsze dążącego do celu gliniarza. Ksywę zawdzięczał swej nieustępliwości.”

W toku prowadzonego śledztwa okazuje się, że nic nie jest takie, na jakie wygląda. Prawdziwy obraz Markiewicza prezentuje się całkiem inaczej niż starały się wykreować media.

Dodatkowo zostają znalezione zwęglone zwłoki nastolatka, tytułowego nielata. Ocalały na szyi ofiary łańcuszek z medalikiem pozwolił na identyfikację. Okazuje się, że to ciało piętnastoletniego Michała Jurczyka.

Czy te dwa zabójstwa coś łączy? Czy uda się rozwiązać te dwie niełatwe sprawy?

Podobnie jak w „Szymku” w utworze przeplatają się dwie płaszczyzny czasowe. Retrospekcyjne fragmenty, w których sam Michał opowiada nam o swoim życiu, przeplatają się z rozdziałami, w których narrator trzecioosobowy przenosi nas do powieściowego czasu teraźniejszego, a więc wydarzeń związanych z prowadzonym wokół dwóch zabójstw śledztwem. Psychologiczny portret Michała zaskakuje precyzją i pozwala poznać sposób myślenia tego młodego człowieka.

„Niestety urodziłem się jako Michał Jurczyk, syn Bożeny i Tadeusza. Brat Katarzyny Jurczyk. Z wyjątkiem mojej siostry była to rodzina potworów i patologii. Żałowałem, że nie zmarłem przy porodzie.”

„Modliłem się, by matka przestała pić i ojciec do nas wrócił. Chciałem mieć szczęśliwą rodzinę. Marzyłem, by było u nas tak jak w innych domach. Najbardziej jednak marzyłem o tym, żeby wujek Roman umarł.”

Dlaczego nielat życzy śmieci wujkowi? W miarę czytania zwierzeń chłopca odkrywamy szokującą prawdę. Kolejny raz zawiedli dorośli…

„Na pewno by mi nie uwierzyli. Mówiliby, że kłamię i oczerniam wujka, który przecież tyle dla nas robi.”

„Nielat” nie jest kryminałem, który stanowi tylko pustą rozrywkę. To książka, która porusza ważne i trudne tematy, skłania do refleksji. Młodzi ludzie z konkretnym bagażem doświadczeń lądujący na ulicach, dworcach, prostytuujący się, nadużywający narkotyków, patologie rodzinne, wykorzystywanie seksualne dzieci przez dorosłych…Sprawy często niezauważalne przez innych ludzi albo zamiatane pod dywan… Dlaczego rodzice nie zawsze potrafią dostrzec, że z ich dzieckiem dzieje się coś złego i w skuteczny sposób zareagować? Jak sprawić, żeby dzieci nie bały się zaufać dorosłym i powierzały im trudne sprawy? Co zrobić, aby młodzi ludzie wzrastający w rodzinach patologicznych, mogli się prawidłowo rozwijać, w poczuciu bezpieczeństwa?

Mocna, świetna książka, obok której nie sposób przejść obojętnie. Polecam!

To moje pierwsze spotkanie z tym autorem i jestem pod dużym wrażeniem.

Muszę napisać, że to jeden z mocniejszych kryminałów przeczytanych przeze mnie w ostatnim czasie.

Komisarz Andrzej Nawrocki „Chart” to jeden z głównych bohaterów nowego kryminału Piotra Kościelnego „Nielat”. Policjant razem ze swoim zespołem zajmują się sprawą zabójstwa znanego aktora. Dodatkowo zostaje znaleziony martwy nastolatek, którego zwłoki zostały spalone. Czy obie sprawy coś łączy? Czy ekipie uda się rozwiązać te dwa przypadki?

Emocje, które towarzyszą nam po przeczytaniu tej powieści zostają jeszcze na długo po jej odłożeniu. Nie mogę zdradzać za dużo, abyście nie stracili dobrej lektury, ale jeżeli zdecydujecie się przeczytać tę książkę to naprawdę nie można się od niej oderwać.

Czyta się szybko i trzyma w napięciu. Bardzo dobrze opisana praca policyjnego zespołu, całe śledztwo i odnajdowanie po kolei nowych elementów. Świetnie zarysowane postacie wszystkich bohaterów.

I chyba najtrudniejszy temat poruszony przez autora – sprawa Michała. Nastolatek wychowany w patologicznym domu. Pijani rodzice i „dobry” wujek. Szok, niedowierzanie, wściekłość, poczucie bezsilności oraz niesprawiedliwości towarzyszą podczas lektury fragmentów związanych z tym chłopakiem. Autor opisuje nam niby fikcję literacką, ale każdy z nas dobrze wie, że przemoc w rodzinie, pedofilia istnieją również w prawdziwym życiu. Chyba trzeba mieć tutaj nerwy ze stali.

Duży plus tej powieści to doskonały styl autora.

Polecam wszystkim miłośnikom kryminałów i tym, którzy lubią mocną literaturę.

„Ta sprawa zaczyna mnie już drażnić. Jest w niej wszystko, co nasz kraj sobą reprezentuje. Syf, brud, i ta nasza podła przaśna rzeczywistość”.

„Nielat” jest kolejną książką Piotra Kościelnego, której fabuła skupia się wokół tematów społecznie trudnych, dodatkowo przedstawionych na tle lat 90. – epoki wolności, w której, mimo wciąż trwającej transformacji ustrojowej, przestępczości, korupcji, bezrobocia, nagle wszystko stało się możliwe. Tyle że najwięcej działo się kosztem tych najbiedniejszych. I do tej grupy społecznej zalicza się tytułowy Nielat, czyli Michał Jurczyk. Domowa patologia, alkoholizm, niewydolni wychowawczo rodzice oraz zboczony wujek zmuszają Michała do nieszablonowych zachowań. I tak oto wkraczamy w brudny, cuchnący świat pedofilii, męskiej prostytucji i wykorzystywania nieletnich, co wprost prowadzi do okrutnych zbrodni. Ginie znany aktor, a wkrótce potem zostają odnalezione drugie zwłoki. Czy coś łączy te dwie zbrodnie? Odpowiedzi oczywiście na kartach powieści, zanurzone głęboko w mrocznych otchłaniach deprawacji.

Autor wyraźnie nakreślił postać Michała, oddając mu pierwszoosobową narrację po to, by sam mógł wyrazić swoją udrękę. Jednocześnie stworzył silnego i dojrzałego chłopca, któremu przyszło się mierzyć z czymś, co absolutnie nie powinno być udziałem kilkunastolatka. Warstwa obyczajowa tej powieści wydaje mi się tutaj nawet ważniejsza niż toczące się wątki kryminalne, ponieważ oddaje ona nie tylko ducha epoki, ale też wprowadza w niemal traumatyczne emocje. Obok tej historii nie da się przejść obojętnie – ona szokuje, zniesmacza, bulwersuje, ale też wzbudza ogrom współczucia i zmusza do współodczuwania emocji bohaterów.

Bardzo przypadły mi do gustu powieści Piotra Kościelnego. Są prawdziwe, nieupiększone literacko, dają żywy obraz rzeczywistości, uruchamiają emocje i, co mi podoba się w nich najbardziej, celują w lata mojego dorastania. Przypominają mi stare, dobre peerelowskie kryminały, które z lubością podkradałam ojcu, zamiast czytać „Chłopów”.

Nastoletni Michał dorasta w domu, gdzie rodzice rzadko trzeźwieją. Wujek chłopaka wykorzystuje go seksualnie. W końcu ojciec wyjeżdża za granicę zakładając tam nową rodzinę. Matka odkrywa, że jest w kolejnej ciąży. Od tego momentu Michał wie, że musi zawalczyć nie tylko o siebie, ale też o nienarodzoną jeszcze siostrę.

Komisarz Nawrocki i jego zespół zajmują się zabójstwem znanego aktora. Przypadkowo odkrywają też zwęglone zwłoki najprawdopodobniej nastolatka. Na pozór żadna z tych historii się nie łączy. Z czasem policja odkrywa jednak wiele punktów wspólnych. Zbyt wiele...

Po raz kolejny autor bez kolorowania pokazuje rzeczywistość późnych lat dziewięćdziesiątych w Polsce. Po raz kolejny też porusza trudne tematy patologii, wykorzystywania, prostytucji, homoseksualności i układów działających na najwyższych szczeblach. Ta historia była mocna, przerażająca, sprawiająca ból. Postać Michała mimo, że tragiczna wzbudziła we mnie wielką sympatię. Niesprawiedliwość losu tego chłopca wciąż mi doskwiera.

Zło tego świata jest niepoliczalne, ale zatajanie go boli jeszcze bardziej. Nielat na długo zostanie w mojej pamięci. I chociaż za sprawą brutalności ta historia nie jest dla każdego to każdy powinien się z nią zmierzyć by zdjąć z oczu różowe okulary i poznać rzeczywistość, w której przyszło nam żyć.

" [...] Od roku praktycznie każdego dnia rodzice pili. Nie pamiętam już, jak to jest, gdy są trzeźwi. [...]"

Po przeczytaniu tej książki byłam w głębokim szoku. Łzy lały mi się ciurkiem. Nie mogłam dojść do siebie. Pozostałam z pytaniem: Dokąd zmierzasz świecie?

Nie rozumiem ludzi, którzy krzywdzą dzieci. Takich potworów powinno się na dzień dobry odstrzeliwać. Nie wierzę, że da się ich zresocjalizować. Tego co przeżywał główny bohater najnowszej książki Piotra Kościelnego pod tytułem "Nielat" nie życzę nawet najgorszemu wrogowi. Nie powinno nigdy dojść do takiej sytuacji

Bohaterem tej książki jest nastolatek Michał. Mógłby mieć super życie, gdyby nie miał rodziców alkoholików, których nic nie obchodził. Czy znajdzie się ktoś, kto mu pomoże? Czy sam będzie musiał walczyć o swoją lepszą przyszłość? Czy uwolni się od tej patologicznej rodziny? Warto zwrócić uwagę na tego bohatera. Polecam poznać jego historię.

Kolejną sprawą omawianą w tej książce będzie zabójstwo znanego aktora. Kto przyczynił się do śmierci Janusza Markiewicza? Jego sprawę będzie prowadził między innymi komisarz Andrzej Nawrocki. Dodam, że ta sprawa nie będzie taka prosta, na jaką wygląda. Będzie wiele tropów. Czy uda się wytropić mordercę? Jakimi powodami kierował się sprawca tego morderstwa?

Pojawią się w tej książce również zwęglone zwłoki nastolatka. Kim był i dlaczego zginął w tak tragicznych okolicznościach? Od przeczytania "Nielata" minęło już kilka dni, a ja wciąż nie umiem się pozbierać.

Uznaję tę powieść, jako naprawdę mocny, bulwersujący i szokujący thriller psychologiczny. Autor dosłownie wrył tę historię w moją głowę. Czytając "Nielata" przeżyłam rollercoaster emocji. Najwięcej tych oczywiście złych. Miałam chęć wyrządzić krzywdę tym, którzy krzywdzą nieletnich. Nie ma pozwolenia na maltretowanie i wykorzystywanie seksualne dzieci. Jak już wam pisałam, za takie coś od razu powinna być kara śmierci. Ta historia otwiera oczy. Mimo że jest to literacka fikcja, to do podobnych zdarzeń niestety dochodzi codziennie. Zwłaszcza wśród alkoholików. Napruci rodzice nie patrzą, kogo wpuszczają do domu. A jak stanie się krzywda ich dzieciom, to czy im uwierzą? Oczywiście, że nie. Będą obwiniać własne dzieci.

Pytania do nas wszystkich: Czy reagujemy na przemoc wobec dzieci? Czy raczej chowamy głowy w piasek i udajemy, że nas nie ma? Warto zwracać uwagę na to, co dzieje się za ścianą. Może dzięki nam krzywdzone dziecko znajdzie lepszą rodzinę, w której nie góruje przemoc i alkohol.

Cieszę się, że Piotr Kościelny zwrócił uwagę na to, co przechodzą niektóre dzieci. Dzięki jego bohaterowi, Michałowi widzimy od środka, jak czuje się krzywdzone dziecko i z jakimi demonami musi się zmagać. Jego historia zmusza nas do głębokiej refleksji.

"Nielat" nie jest powieścią dla nieletnich czytelników. Polecam ją jedynie czytelnikom o naprawdę mocnych nerwach. Od razu dodam, że jest to bardzo ważna lektura. Mam cichą nadzieję, że dzięki niej przemocowi rodzice lub potwory przestaną krzywdzić niewinne dzieci i nastolatków.

W książce "Nielat" poruszamy się w XX wieku w latach 1998, 1997, 1995 i 1994 we Wrocławiu. Te lata się ze sobą przeplatają.

Warto zwrócić uwagę również na okładkę. Jest bardzo wymowna.

Lata dziewięćdziesiąte kojarzą mi się z beztroską sielanką. Byłam wtedy dzieckiem, czas wolny był wypełniony zabawą, w głowie rodziły się pierwsze marzenia, a tuż obok nad moim bezpieczeństwem czuwała mama i babcia. Niczego mi nie brakowało, byłam szczęśliwym dzieckiem, które nie miało świadomości tego, jakie okrutne i bezlitosne zło może dotknąć niewinną istotę.

Dla Polski były to przewrotne, szare lata. Wiele rodzin z trudem wiązało koniec z końcem, zmagało się z problemami alkoholizmu, czy bezrobocia... A tytułowy "Nielat" dźwigał na swoich barkach udręki zdecydowanie zbyt poważne, jak na jego wiek. Ok, można pomyśleć, że przecież to tylko literacka fikcja, lecz tak naprawdę kto wie? Prawdopodobnie podobny los spotkał niejednego nastolatka. Dlatego ta historia potrafi wstrząsnąć Czytelnikiem i na długo zapisać się w pamięci.

Jak wspomniałam w poście z zapowiedzią tej książki; jej czytanie momentami sprawiało mi wręcz fizyczny ból. Śledząc trudne przeżycia Michała odczuwałam niepokojący dyskomfort oraz ból spowodowany niesprawiedliwością tego, co go spotykało. Lecz brnęłam w tej historię dalej, gdyż ciekawość była silniejsza niż wspomniany dyskomfort. Musiałam wiedzieć jak potoczą się dalsze losy nastolatka.

Równocześnie uczestniczymy w policyjnym śledztwie. Policjanci z wydziału zabójstw próbują rozwikłać zagadkę morderstwa znanego aktora znalezionego w melinie. Co rozpoznawalna postać mogła robić w tak parszywym miejscu?

W tym samym dniu, w opuszczonym budynku, zostają znalezione zwęglone zwłoki. Komisarz Nawrocki, zwany "Chartem" zmierzy się z jedną z najtrudniejszych spraw w całej swojej karierze.

Lektura "Nielata" wywołała we mnie wiele skrajnych emocji. Nie była to łatwa i przyjemna historia, lecz wiedziałam już czego mogę spodziewać się po twórczości Piotra Kościelnego. Mankamentem okazały się detale zawarte w warsztacie pisarskim. Pojawiały się powtórzenia i czasami mierziła mnie oziębłość narracji. Ta obojętność jest charakterystyczna w książkach autora, co ma też swoje pozytywne strony, gdyż nie wnikamy zanadto w przeżycia wewnętrzne postaci (przy tak trudnych tematach bywa to czasami zbawienne).

Ponadto myślę, że przedstawieni bohaterowie mogliby posiadać więcej indywidualnych cech, szczególnie Chart, wówczas zyskaliby na wiarygodności.

"Nielat" spodobał mi się bardziej niż "Szymek" i choć ta historia porządnie sponiewierała mnie emocjonalnie, z pewnością sięgnę po kolejną książkę autora.

Umieszczając w pierwszym zdaniu swojej powieści „oszczany materac”, Piotr Kościelny wystawił mnie podczas naszego literackiego spotkania na niemałą próbę. Znana jestem z tego, iż krytykuję zbyt dosadny (nawet jeżeli adekwatny do sytuacji) język, jeśli ten występuje w powieściach w zbyt dużym natężeniu. Przełknąwszy jednak ślinę, zaczęłam pochłaniać kolejne strony… i już po kilkudziesięciu, które przeczytały się właściwie same, stwierdziłam, iż dawno nie czytałam tak wciągająco skonstruowanej historii – a język wcale nie jest tak ostry, jak sugerowało to mocne pierwsze zdanie. Opowieść, która wyszła od śledztwa, już wkrótce wzbogaciła się o krótkie fragmenty przedstawiane przez nieletniego głównego bohatera, zalewając mnie mnóstwem emocji. Perspektywa tak niewyobrażalnie skrzywdzonego dziecka wstrząsnęła mną do głębi. Z zapartym tchem śledziłam jego dalsze losy – podziwiając przy tym poświęcenie i wytrwałość w dążeniu do obranego celu. Tak bardzo trzymałam kciuki za jego sukces, że aż zbielały mi kłykcie. I owszem – ja, mroczna ja, przed którą Szatan zapewne uciekałby w podskokach, kilkukrotnie miałam łzy w oczach, czytając o wszystkim, co stało się udziałem chłopca… ☹ Dawno, bardzo dawno nie wzruszyłam się aż w tak dużym stopniu podczas lektury. Swoisty realizm prowadzonego śledztwa przeplatał się zgrabnie z wyważoną dozą zwierzeń nastolatka, tworząc niebanalną historię, która dosłownie łamie serce. Tak, nawet to moje czarne… Nie byłabym jednak sobą, gdybym nie wskazała pewnego minusa „Nielata” – o ile nader szybko przyzwyczaiłam się do prowadzącego śledztwo „Charta”, o tyle wszyscy inni występujący w książce policjanci byli dla mnie czymś na kształt bezładnej masy. Czytając o ich działaniach, zwyczajnie ignorowałam imiona – gdyż i tak nie udało mi się zakodować kto jest kim. Wyklarowało się to dopiero na mniej więcej stu ostatnich stronach powieści. Myślę, że zostali oni wprowadzeni do historii nieco chaotycznie: wszyscy jednocześnie, ze zbyt niewielką charakterystyką. Nie zmienia to jednak faktu, że jest to jeden z najbardziej wzruszających kryminałów, jaki kiedykolwiek przeczytałam. Czy warto? I to jeszcze jak! 8.5/10

PS Mały apel do Autora. Tak. Nie. Wolno. Kończyć. Książek! Mam nadzieję, iż pojawi się kolejny tom tej historii – najlepiej na wczoraj. 😉

Po książki Piotra Kościelnego mogę sięgać w ciemno i wiem, że się nie rozczaruje! Tak samo stało się i tym razem. Autor ma coś magnetycznego w swoim stylu pisania, że mimo tych okrutnych i brutalnych historii, czyta się z ogromnym zainteresowaniem i zostaje na długo już po zakończeniu lektury.

Autor znowu przeniósł nas do Wrocławia lat 90, które lubię najbardziej. Podobał mi się przedstawiony obraz policji, jak i policyjnego śledztwa, które jest klasycznym dochodzeniem. Mnóstwo rozpytań, poszlak, tropów do zbadania i praca pod przykrywką, kiedy to technologia nie była powszechna. Znajdzie się też korupcja, nieuczciwość, układy i tajne służby działające tylko na swoją korzyść, a ich macki sięgają wszędzie.

„Nielat” to opowieść o dojrzewaniu w trudnych warunkach życiowych, o podejmowaniu destrukcyjnych decyzji. Michał nie miał łatwego życia, od samego początku dorastał w rodzinie alkoholików, którzy nie interesowali się nim kompletnie, nie zauważyli jak wielka krzywda go spotkała. Pozbawiony normalnego dzieciństwa, dorósł za szybko i zdecydował się na takie życie, jakie tylko jemu wydawało się odpowiednie. Chciał uwolnić się z piekła i zacząć żyć normalnie, bezpiecznie. Pocieszające jest to, że w środowisku, które poznał na dworcu, otrzymał najwięcej wsparcia i zrozumienia. W końcu każda z tych osób miała podobną historię i każda z nich uważała, że nie ma innego wyjścia.

Znowu zawiódł system, znowu zawiedli najbliżsi, którzy zamiast otoczyć opieką - okazali się katem. Historia jakich wiele, ale za każdym razem boli tak samo, przeżywam wraz z bohaterami ich ból i udrękę. Trwam przy nich w momencie kiedy podejmują trudne wybory, gdy nie widzą innego rozwiązania; kiedy podejmują ostateczną decyzję, gdy nie widzą już w tym wszystkim sensu. Dlaczego świat jest tak skonstruowany, że młodzi ludzie muszą decydować się na prostytucję i krok ostateczny? Dlaczego w takich przypadkach pomoc z zewnątrz nie przychodzi na czas?

„Wszelkie podobieństwo do prawdziwych postaci i zdarzeń jest przypadkowe”.

Wrocław.

Lata dziewięćdziesiąte.

Tylko i aż tyle, by już na starcie wiedzieć, że nie będzie kolorowo. Nie będzie miło i przyjemnie. Nie będzie łatwo, ani sentymentalnie.

W tej szarej rzeczywistości granica pomiędzy dobrem a złem, przestępstwem a prawością – jest wyjątkowo rozmyta, a jednak tak daje po oczach. A tu przed nami wstrząsający obraz świata tamtych lat z dramatem dzieci na pierwszym planie..

I choć od początku wiadomo co się stało. Wiadomo, komu się stało. Nie wiadomo tylko dlaczego.. Od pierwszych stron dopada cię nagły i bardzo silny ból w okolicach mostka. Ma on piekący, dławiący charakter, nie ustępuje po odłożeniu książki. A wręcz się wzmaga. Promieniuje, pulsuje, przeszywa, nie pozwala skupić się na czymś innym..

Uderzyła mnie ta książka. Jej ciężki ładunek emocjonalny zadał cios w splot słoneczny, wywołał ból duszy i serca, który mimo skończonej lektury, jakoś nie chce zelżeć..

„Nielat” to kolejna mocna książka Autora. Chyba najmocniejsza jaką czytałam. Bezkompromisowa, brutalna, bezlitosna. Przekaz jest dobitny. Opisana rzeczywistość niestety niezwykle realistycznie oddaje klimat tamtych lat. Próba wyciągnięcia wniosków, kończy się poważną wątpliwością, czy to rzeczywiście już minęło, a może właśnie nie.. może gdzieś tam albo tuż obok nas nadal dzieją się takie rzeczy, a my co.. ?

Książka budzi ogromne emocje, których nie sposób ubrać w słowa, przynajmniej zaraz po przeczytaniu. Myślę, że to jedna z takich pozycji, które zostawiają w człowieku jakiś ślad. Nie da się przejść obok niej obojętnie.

Polecam.

O chłopcu, któremu życie zadało okrutne rany,

jego ciało i dusza skrzywdzone.

O chłopcu, któremu dobry los nie był dany,

jego serce cierpieniem naznaczone.

O chłopcu, któremu beztroski czas został odebrany,

jego myśli ku wolności wymierzone.

Na brak ciepła rodzinnego chłopiec skazany,

okrucieństwem człowieka jego życie zniszczone.

W samotność w walce o siostrę ubrany,

by uciec przed tym, co nieuniknione.

Śmierć zawita w tej historii progi,

okrucieństwem pisany młodzieńczy los.

I nadejdzie koniec cierpienia drogi,

i nadejdzie od życia bolesny cios.

Zmienił go na zawsze dotyk złowrogi,

zmienił go jestestwa trudny głos.

Na szali przeszłość bolesnej trwogi,

na szali siostrzanej miłości los.

Z niezwykłą dosadnością wybrzmiewającą z kart tej powieści, autor kreśli młodzieńczy trud życia. Otula skrzywdzone okrucieństwem ludzkiego dotyku dziecko niewypowiedzianym hartem ducha. Na płótnie brudnych zaułków wrocławskiego dworca lat 90. portretuje skazanych na walkę o lepszy byt, sprzedających swoje ciała, chłopców. Ze starannością i emocjonalnym zaangażowaniem kreśli życiorys młodego Michała, który stanął przed ogromem cierpienia i zawodu ze strony dorosłych. W poruszający duszę sposób uobecnia jego ujmującą determinację w walce o lepsze jutro dla siebie i maleńkiej siostry.

Autor stawia czytelnika przed ludzkim obrazem trudu i bólu, poświęcenia i zagubienia, obrzydliwości i zła. Oscyluje wokół ważnych społecznie tematów, ukazując ich wpływ na życie i ukształtowanie jednostki. Dobitnie, lecz z dużą dozą wrażliwej zaciętości oddaje głos bohaterom. Bardzo cenię to w twórczości Piotra Kościelnego.

„ Nielat ” utkwił w moich myślach. Wypełnił je ogromem emocji cierpiącego dziecka i żywym obrazem lat 90. Otoczył je intrygującą wiwisekcją zdarzeń i przenikliwą zagadką kryminalną z wyrazistymi, pełnymi zaangażowania śledczymi na czele. Polecam.

To, że twórczość Piotra Kościelnego jest mocna, wie każdy, kto choć raz sięgnął po książkę autora. To, że pisarz dosadnie ilustruje zło tego świata, ludzkiej psychiki, wie każdy, kto poznał twórczość najlepszego pisarza wśród prywatnych detektywów i najdoskonalszego prywatnego detektywa wśród pisarzy.

„Nielat” to najnowsza książka Piotra Kościelnego, której historia z całą mocą dosadnie trafia do naszej psychiki. To bez wątpienia tytuł dla czytelników o mocnych nerwach, dla ludzi, którzy mają mocny i silny kręgosłup emocjonalny. Co ważne ta historia bulwersuje, jej poznawanie sprawia, że przecieramy oczy ze zdziwienia, zaciskamy pięści ze zdenerwowania na zło tego świata, zło zadawane człowiekowi przez człowieka. Piotr Kościelny pracując jako prywatny detektyw, nieraz zetknął się ze złem tego świata, ze złem w najgorszej postaci. Teraz ilustruje je na kartach swych książek.

„Nielat” to najmocniejsza książka Piotra Kościelnego, którą przeczytałem, choć wcześniejsze również dotykały mojej wrażliwością mocą przekazu. Autor na kartach tej książki przenosi nas do lat dziewięćdziesiątych ubiegłego stulecia. To tutaj we Wrocławiu komisarz Nawrocki zwany „Chartem” podejmuje się najtrudniejszego dochodzenia w swej policyjnej karierze. Sprawa zabójstwa znanego aktora, znalezione w jednej z wrocławskich melin, mocno da się we znaki. Dodatkowo w wydziale prowadzone są zakrojone na szeroką skalę działania zmierzające do rozstrzygnięcia śledztwa związanego ze znalezieniem w pustostanie zwęglonych zwłok nastoletniego Michała. Czy obie te sprawy mają wspólny mianownik? Czy śledczy znajdą punkty zaczepienia, które scalą te dwie sprawy w jeden obraz? Czy jesteście gotowi, aby ujrzeć to, co przedstawia? Jeśli tak, to bądźcie pewni, że doznacie szoku, a przez Wasze ciało przejdą elektryczne impulsy wywołujące gęsią skórkę. Jednym słowem emocje gwarantowane.

Piotr Kościelny w tej książce pochyla się nad tematem prostytucji dziecięcej. Temat, który wielu wrzuca pod dywan, chcąc zignorować go, zatrzeć, wymazać ze świadomości. Dziś autor uświadamia nam, że niestety ten problem istnieje. W „Nielacie” młodzi chłopcy oddają się, aby uzyskiwać korzyści majątkowe. Mafia pedofilska, która dociera do kręgów świata artystów, zbiera ogromne żniwa ze swego procederu. Do czasu, gdy dochodzi do tragedii… .

Co ważne pisarz nie tylko dosadnie ukazuje nam tę patologię, lecz ukazuje rzeczywistość społeczną lat dziewięćdziesiątych XX wieku. Bez wątpienia „Nielat” dotyka naszych emocji mrocznym klimatem historii, która bulwersuje, otwiera oczy, zadaje pytania, na które odpowiedzi poszukuję do teraz, jeszcze długo po zakończeniu lektury.

Książka „Nielat” ukazała się nakładem Wydawnictwa Czarna Owca

Piotr Kościelny swoim “Nielatem” po raz kolejny udowadnia, że można napisać książkę, powieść kryminalną nasączoną tematami brudnymi, mocnymi, przerażającymi i szokującymi bez makabrycznych, pełnych detali opisów zwłok i przekleństwem w każdym zdaniu. I w moim odczuciu taka powieść nie tylko jest naprawdę dobra, ale wzbudza w czytelniku emocje, które zostają z nim na dłużej. Historia “Nielata” toczy się w 1998 roku, gorącym latem we Wrocławiu. Mamy policyjne śledztwo, a raczej dwa - jedno dotyczy śmierci nastolatka, drugie znanego aktora. Pomiędzy tym dostajemy wstawki z przeszłości, historię 11letniego Michała, żyjącego w patologicznej rodzinie, który za moment dozna krzywdy zmieniającej całe jego już przecież i tak mało kolorowe życie. Autor porusza tu ogrom trudnych tematów, które wiążą się ze środowiskiem patologicznym, ze środowiskiem, w którym przemoc i wyzysk słabszych są na porządku dziennym, tematów, które do teraz dzielą nasze społeczeństwo. Jest brudno, jest przygnębiająco źle, a mimo to nawet w takich zakamarkach można znaleźć promyczek nadziei. To, co najgorsze, dzieje się za kadrem, a wszystko opisywane jest stylem prostym, surowym, zostawiającym pole na interpretację czytelnika. I to jest ogromna siła tej powieści, to zmusza do myślenia, zmusza do refleksji, a sam autor daje tym znać, że ma szacunek dla swoich czytelników i chce, żebyśmy wynieśli z lektury więcej niż tylko pustą rozrywkę. Historia nie toczy się tempem mocno dynamicznym, a jednak przez tę realność, te emocje, jakie porusza, jest mocno absorbująca, zajmująca. Naprawdę mocna, wstrząsająca, szokująca i zostająca w głowie na długo lektura!

Nowa książka Piotra Kościelnego jest po “Szymku” kontynuacją opisywania trudnych, szokujących i bulwersujących sytuacji w jakich mogą żyć dzieci i młodzież. Bardzo sprawnie poprowadzona akcja i realność opisów sprawiła, że po przeczytaniu “Nielata” historia Michała, jego siostry, czy spotkanych kolegów długo “siedziała” we mnie. Prezentacja pracy policjantów w latach dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku została przedstawiona w sposób rzeczywisty i bardzo trafny. Choć od początku łączyłam wiele wątków, to z niecierpliwością i zachłannością czytałam kolejne rozdziały książki. Pozycja nie tylko otwiera oczy na różne aspekty życia, ale też skłania do tego, aby być bardziej uważnym i empatycznym w stosunku do innych ludzi. Dobra książka, warto przeczytać.

Właśnie skończyłam czytać najnowszą powieść Piotra Kościelnego „Nielat”. Jest środek nocy. A ja wiem, że sen szybko nie zasnę. Zbyt dużo emocji za mną. Chce mi się krzyczeć na cały głos, z bezsilności i z buntu przeciw złu czynionego przez ludzi. Nie mogę obudzić domowników, więc wykrzyczę to Panu, Panie Piotrze: Jak Pan mógł! Takie zakończenie... Nie można tego robić stworzonym przez siebie bohaterom! Szczególnie tym, którzy nie mają szansy się obronić!

Może Pan powiedzieć, że jeżeli tak mocno książkę odebrałam, to może ona nie jest dla mnie, że mogłam ją odłożyć. To prawda. W pewnych momentach czytania miałam nawet ochotę ją rzucić o ścianę. Ale nie mogłam... Pana książki mają bowiem moc przyciągania. Mimo trudnego tematu, makabrycznych zbrodni, dewiacji seksualnych, uzależnień, cierpienia małoletnich bohaterów, „Nielat” jest po prostu nieodkładalny...

Mam jeszcze takie nocne przemyślenia. Panie Piotrze, świat naprawdę jest taki podły? Czy ludzie mogą być tak bezwzględni, okrutni, działać bez skrupułów? Chyba jednak tak, Pan z racji wykonywanego zawodu wie to lepiej. Tak bardzo mi z tą myślą źle...

Wrocław, lata dziewięćdziesiąte. Jedenastoletni Michał wychowuje się w patologicznej rodzinie. Oboje jego rodzice są nałogowymi alkoholikami. Chłopiec musi sam zadbać o swoje podstawowe potrzeby. Teoretycznie rodzinie i chłopcu pomaga wujek (brat taty Michała), ale czy jego zainteresowanie losem chłopca jest szczere i bezinteresowne? Niezwykle trudna sytuacja nastolatka staje się jeszcze cięższa, kiedy jego ojciec wyjeżdża do pracy do Niemiec i już nie wraca do domu, a na świecie pojawia się siostra Michała - Kasia. To na niego spada opieka nad dziewczynką, wiecznie pijana matka nie wywiązuje się w najmniejszym stopniu ze swoich obowiązków. Marzeniem Michała jest zarobienie pieniędzy i ucieczka z siostrzyczką z patologicznego domu.

Również Wrocław. Policjanci z Wydziału Komendy Miejskiej mają pełne ręce roboty. Przydzielono im do wyjaśnienia sprawy dwóch morderstw. Pierwsza z nich dotyczy zabójstwa znanego aktora, Janusza Markiewicza. Jego ciało znaleziono w mieszkaniu przypominającym melinę. Ze względu na popularność medialną ofiary, dochodzenie musi być przeprowadzone profesjonalnie, dyskretnie i szybko. Podczas śledztwa policjanci docierają do wielu negatywnych informacji o znanym aktorze, na wierzch wychodzą coraz to nowe, brudne fakty z jego przeszłości.

Drugie zwłoki odnalezione zostały w zaniedbanej kamienicy przez bawiące się tam dzieci. Widok ciała wywołał u nich ogromny szok, ciało było bowiem spalone, częściowo nawet zwęglone. Ze wstępnych oględzin technicy policyjni wnioskują, że jest to ciało nastolatka, zostało ono oblane benzyną i podpalone. Obie sprawy prowadzi komisarz Nawrocki zwany „Chartem” oraz jego współpracownicy z wydziału zabójstw.

Czy oba morderstwa są ze sobą powiązane? Na jakie trudności podczas prowadzenia dochodzenia natrafią policjanci w wydziału zabójstw? Jakie fakty o życiu ofiar oraz ich przeszłości odkryją śledczy?

Książkę Piotra Kościelnego odbiera się bardzo autentycznie, przyczynia się do tego potoczny język używany przez bohaterów, jak również żargon policyjny i młodzieżowy. Autor doskonale oddał klimat lat 90 ukazując w tle powieści zachodzące zmiany gospodarcze i ekonomiczne (inflacja, bezrobocie, zmiany w nazwie i strukturze działania policji i służb specjalnych).

„Nielat” to książka szokująca dewiacjami, dokonywanymi zbrodniami, patologią rodzinną. Brudna jak meliny, gdzie dokonane były morderstwa, jak matka Michała w alkoholowym ciągu, jak narkomani wegetujący w budynku dworca głównego we Wrocławiu. Bezlitosna dla Michała, jego kolegów z dworca i dla malutkiej Kasi. Ukazująca bezsilność zarówno nastoletnich chłopców, jak i czytelników, którzy próbują wytłumaczyć sobie niesprawiedliwość losu, tak wyraźnie ukazaną w książce.

Autorowi, po raz kolejny, udało się połączyć w swoim tekście przedstawienie niewyobrażalnego zła, doskonałych wątków kryminalnych oraz trudnych tematów społecznych. Czytelnikowi po przeczytaniu „Nielata” na pewno nie uda się uciec od przemyśleń i refleksji. Zakończenie książki jest niewyobrażalne, ja takiego nie dopuszczam do swoich myśli.

Książkę jak najbardziej polecam. Jednak zastanówcie się zanim po nią sięgniecie, czy dacie radę unieść jej ciężar emocjonalny.

Lubię czytać książki autora, bo on zawsze czepia się najwyżej. Jeśli jest sprawa morderstwa, to śledztwo jest bardzo mądre, ale zawiłe, byśmy szybko nie dowiedzieli się kim jest sprawca. Jeśli porusza wątek dzieci, ich życia i trudów dnia codziennego, to zawsze od strony psychologicznej, byśmy mocno te krzywdy przeżywali. Jeżeli nie czytaliście jeszcze jego powieści ,,Szymek", to gorąco ją polecam, wstrząśnie wami na każdej płaszczyźnie człowieczeństwa. Nielat to również kryminał i nawet nie wiem czy nie lepszy od książki poprzedniej. Tutaj postacie przeklinają, ale z własnej niemocy, kiedy chcą wyrazić jak bardzo bywają bezradni, choć robią co mogą by odnaleźć winnego. Sprawa dotyczy znanego aktora, którego ciało odnaleźli w bardzo dziwnym miejscu. Budzi ono obrzydzenie funkcjonariuszy, gdyż nie ma takiego człowieka na świecie, któremu nie przeszkadzał by tak ogromny odór przesiąknięty tak okropnymi substancjami. Zaczyna się zatem debata, gdyż wychodzi na to, że nie mógł tam przebywać z własnej woli. Jednak kto i czemu nawet po śmierci chciał go tak mocno upodlić? Później mamy ukazaną zabawę młodych chłopców w zakazanym miejscu. Zastanawiają się w co mogą się pobawić, podczas gdy najmłodszy z nich bardzo się boi duchów tam obecnych. Kiedy jednak decydują, że podpalą to miejsce, podchodzą bliżej pewnej kupki i dostrzegają zwęgloną dłoń człowieka. Opisałam to zdarzenie, by uświadomić wam, że autor uwielbia grać na czyichś emocjach. Zawsze w jego powieści pojawia się szok i żal młodszych postaci, które zdają sobie sprawę, że nie słuchając rodziców narażają siebie na niebezpieczeństwo. W ten sposób czytelnik jeśli jest osobą młodą, to zauważa pewną zależność. Rodzice nigdy nie chcą dla swoich pociech źle, tylko oni tą prawdę zauważają z lekkim opóźnieniem. Może to być dla nich pewnego rodzaju przestroga. Wracając do treści książki, śledczy będą próbowali ustalić, czy te dwie sprawy mają ze sobą jakiś związek. My będziemy obserwować ich poczynania osiągając coraz więcej znaków zapytania i podpowiedzi zawartej w przeszłości. Jeśli więc nadal wahacie się nad lekturą, to uwierzcie mi, że to bardzo dobry kryminał z wątkami psychologicznymi. Miejscami trochę sztywny, ale podkreślający dojrzałość pisarza. Serdecznie polecam.

"Nielat" najnowsza powieść Piotra Kościelnego znów przenosi nas do Wrocławia lat dziewięćdziesiątych.

W pustostanie dzieciaki znajduja zwęglone ciało, w tym samym czasie wydział zabójstw zajmuje się sprawą śmierci znanego aktora. To śledztwo będzie jednym z najgorszych dla Charta i kolegów z wydziału.

To chyba jedna z najlepszych powieści autora. Widać tam dojrzałość, przemyślany pomysł i dograną fabułę. "Nielat" jest nie tylko kryminałem z silnym rysem historycznym - doskonale przedstawiona społeczność i problemy lat dziewięćdziesiątych, ale także powieścią psychologiczną i bardzo emocjonalną. Jest przesycona smutkiem, bólem, brutalnością a nawet dewiacją. Kościelny ukazuje obraz szeroko pojętej patologii, walki o własne szczęście i życie, układów i układzików, trudnych czasów przemiany. "Nielat" bulwersuje, szokuje, wbija w fotel i wywołuje wiele skrajnych emocji. Przy tej lekturze czytelnik chce krzyczeć z bezsilności i ma poczucie niesprawiedliwości. Ta powieść naprawdę targnie i wstrząśnie każdym empatycznym człowiekiem. I mimo, że to fikcja literacka taka historia mogła się zdarzyć, takie piekło mogą przeżywać młodzi z patologicznych rodzin. A korupcja w służbach, czy obrazy na dworcach kolejowych były przecież codziennością w tamtych czasach. A kwestie religijne są wciąż aktualne. Ze stron pozytywnych - pomimo wielu dramatów w książce znajdziemy także dobry humor.

"Nielat" to powieść wielowątkową i wielowarstwowa. I myślę, że z tego względu niektórzy zarzucą autorowi, że próbował chwycić za wiele srok za ogon. Według mnie zrobił to z powodzeniem i ukazał panoramę społeczno-kulturową Polski lat dziewięćdziesiątych. Stworzył też ciekawe postaci, które na długo pozostaną w pamięci. Mój zarzut kieruję w stronę sprawy kryminalnej. To dzięki wielu zbiegom okoliczność policjantom udało się wyjaśnić wszystkie zbrodnie. Więcej tam było przypadku niż pracy policji, co jednak nie odebrało mi przyjemności czytania. Widać też podobieństwo do "Szymka" i "Domu", ale to chyba był celowy zabieg.

Gorąco polecam Wam "Nielata" a autorowi gratuluję.

Współpraca reklamowa

Piotr Kościelny już raz przekonał mnie do swojej twórczości i sprawił, że z emocjami stoczyłam ogromną i trudną walkę. Czy i tym razem również tak było? Czy autor nadal potrafi czymś zaskoczyć czytelnika? Z jakim wrażeniem czytelnik kończy przygodę z bohaterami jego utworów? Aż trudno opisać … Jeszcze wszystko w środku mi buzuje i nie daje spokoju … Nie mogę się otrząsnąć … Nie mogę sobie znaleźć miejsca …

Stolica Dolnego Śląska, lata dziewięćdziesiąte, czas bezrobocia i przemian społecznych. W wynajętej melinie zostały znalezione zwłoki znanego aktora, Janusza Markiewicza. Wszystko wskazuje na brutalne morderstwo. Właściciel mieszkania nie znał najemcy i okazyjnie wynajął mieszkanie. Prowadzący dochodzenie, komisarz Nawrocki, ksywa Chart, jeszcze nie zdaje sobie sprawy, jakie postawiono przed nim trudne zadanie. Nie mija chwila, a w pustostanie zostają znalezione zwęglone zwłoki nastolatka. Czy coś może łączyć te sprawy? Na pewno osoba policjanta prowadzącego dochodzenie, ale czy coś jeszcze? Czy te dwie śmierci łączą się ze sobą? Prawda okaże się szokująca dla każdego, zwłaszcza dla czytelnika nie przygotowanego na tak mocne i nieoczekiwane uderzenie …

Nielat to bardzo trudna i szokująca lektura, której nie sposób zignorować. Piotr Kościelny chwyta tematy, które były obecne w ówczesnych czasach, które były patologią i siały powszechne zgorszenie. Młodzi ludzie – chłopcy prostytuują się za pieniądze, każdy zbiera na określony, swój cel. Wkoło kwitnie handel ciałem dzieci, mafie pedofilskie mają się dobrze. I to zjawisko zatacza szerokie kręgi celebrytów, artystów, policjantów, służb specjalnych, nie omija również duchowieństwa. I jest ciche przyzwolenie służb na takie patologie. Każdy chce mieć haki na każdego, łatwo się wtedy osiąga pewne cele, nie zawsze zgodne z prawem. Kolejny ważny aspekt to alkoholizm w rodzinie, brak pracy i codzienne balangi. A dzieci? Nimi nie ma kto się zająć. Sami muszą się sobą zaopiekować. Wiele miejsce autor poświęcił narkomanii i bezdomności, bolączkom charakterystycznym dla tamtych czasów. Tło społeczne zostało realistycznie i dosadnie zaprezentowane, bez koloryzacji, takie, jakie było. Prawdziwe. Obdarte ze złudzeń i marzeń.

Narracja prowadzona jest w dwóch płaszczyznach czasowych, obecnie - w roku 1998 oraz cztery lata wcześniej. Ta obecna historia relacjonuje prowadzone dochodzenie przez wrocławską policję zmierzające do wykrycia sprawców dwóch morderstw. Natomiast to co miało miejsce od roku 1994 opisuje Michał, nastoletni chłopiec, żyjący w patologicznej rodzinie i marzący, aby się z niej wydostać. Wykorzystywany seksualnie przez wujka, żyjący u boku matki alkoholiczki, nie ma złudzeń, że nie będzie łatwo opuścić ten rodzinny grajdołek. Czy życie da chociaż na chwilę jakąkolwiek nadzieję, że może być inaczej, lepiej? Czasy i okoliczności temu nie sprzyjały, ale wiadomo, że często dzieją się rzeczy, których nikt się nie spodziewa …

Wiele uwagi autor poświęca innym bohaterom, policjantom wydziału zabójstw. Obserwujemy wyścig z czasem, wielopłaszczyznową pracę wielu zespołów, zmierzającą do rozwiązania zagadek dwóch tajemniczych morderstw. A jak dodam, że sprawami interesuje się Urząd Ochrony Państwa, to dreszcze emocji się potęgują. Wiele osób chciałoby, aby jak najmniej informacji ujrzało światło dzienne. Ciekawe dlaczego? Czyżby mieli coś do ukrycia?

Piotr Kościelny znakomicie zna realia pracy policjantów i świetnie to wplata w fabułę najnowszej powieści. Tematyka odważna i mocna, czuję, jakbym otrzymała nokautujący cios. Cios, który zwalił mnie z nóg. Ogołocił moje wnętrze, rozdarł i wydobył na powierzchnię te najbardziej skrywane emocje. Niedowierzanie i niemoc. Złość na świat, który na to wszystko dawał przyzwolenie. Świat, który nie walczył o młodych zagubionych ludzi, który pozwolił, aby w wieku nastu lat, stali się nagle dorosłymi i dojrzałymi. Zbrukani przez dorosłych nie potrafiących opanować swoich chciwych i wyuzdanych zachcianek i potrzeb seksualnych. Zniszczono ich nadzieję i szansę na przyszłość. Zniszczono ich dzieciństwo i niewinność … A kto to uczynił? Ci, którzy powinni ich subtelnie wprowadzać w świat dorosłych, ci, którym ufali i przy których powinni czuć się bezpiecznie i pewnie. Brakuje mi słów na to upodlenie …

Najgorsze jest to, że takie sytuacje nadal są obecne i nie są odosobnione. Świat jest zepsuty i zniszczony. Pełen zła i brutalności. Ale my nie możemy na takie sytuacje pozwalać, nie możemy ich akceptować i przechodzić obok nich obojętnie. Musimy głośno krzyczeć i być wrażliwi na takie nieakceptowalne zachowania.

Kościelny potrafi szokować. Przyprawiać o migotanie serce. Uderza mocno i z przytupem. I osiąga założony cel. Dla mnie mistrzostwo! Nie ma konkurencji w tak wielkiego kalibru tematach!

Piotr Kościelny zawsze potrafi mnie zaskoczyć trudnym tematem. Chociaż wiem, czego się mogę spodziewać, tak więcej niż mniej, ale okazuje się, że świat przemocy nie jest mi do końca jeszcze znany. Może dlatego, że mieszkam w małym miasteczku, więc nie ma tu zbyt wiele aż tak trudnych problemów społecznych, a chociaż widzę i czytam co się dzieje gdzieś dalej, to jednak, gdy nie dotyczy to mnie ani bliskich, jakoś szybko się zapomina o tym. A ja ciągle może jestem zbyt naiwna i nadal ciągle wierzę, że chociaż jakaś część z opowiadanej przez autora historii to tylko literacka fikcja...

"Przez ostatnie lata widziałem tyle zła, że to nie do pomyślenia, by jakakolwiek siła wyższa na to pozwoliła. Nie było żadnego stworzyciela i nie było żadnych proroków. Jedynym bogiem, jakiego znałem, była kasa, którą mieli moi klienci, a którą ja chciałem zdobyć. Nie było nic ważniejszego od tych pieniędzy."

Akcja dzieje się we Wrocławiu w latach dziewięćdziesiątych. Policjanci prowadzą dochodzenie w sprawie zabójstwa dość znanego aktora. Jednak okoliczności jego śmierci wydają się nieco dziwne. Zwłoki aktora znaleziono bowiem leżące na obrzydliwie brudnym materacu w melinie... Co robił znany aktor w takim miejscu? Czy ktoś go tu podrzucił? Niemożliwe jest przecież, żeby ktoś taki mógł przebywać w tych warunkach. Komisarz Nawrocki, który prowadzi dochodzenie, od razu zwrócił na to uwagę.

"Miejsce odnalezienia zwłok nie pasowało do wizerunku denata. Żaden szanowany aktor nie pojawiłaby się w takiej melinie."

Nawrocki znany jest z tego, że nie odpuści, zawsze doprowadzi każde śledztwo do samego końca. Z tego też powodu nazywany jest Chartem, bo tak jak pies gończy, do skutku będzie gonił za tropem. Niemal w tym samym czasie grupka dzieciaków natknęła się podczas zabawy na spalone zwłoki nastolatka...

Sprawy zaczynają się w jakiś sposób ze sobą łączyć, lecz policjanci nie podejrzewają, że czeka ich nie lada wyzwanie.

W drugim wątku poznajemy nastoletniego Michała, który mieszka z rodzicami, lecz dla nich liczy się tylko... wódka. Nie interesuje ich fakt, czy chłopiec w ogóle chodzi do szkoły i czy ma coś do zjedzenia. Gdy Michałem zaczyna się interesować brat ojca, jego życie zmienia się diametralnie. Chłopiec ciągle marzy o wyrwaniu się z tego domowego koszmaru, lecz zdaje sobie sprawę, że bez pieniędzy nie ma na to żadnych szans.

Co łączy te dwie sprawy? Jakim tropem podąży Chart ze swoją drużyną? Czy uda im się rozwiązać sprawę zabójstw?

Tak książka jest z tego rodzaju opowieści, które trudno odłożyć na później, ale również taką, która łapie za serce, zostawia w nim jakąś zadrę, która będzie ciągle przypominać o sobie. Przemoc, a zwłaszcza przemoc domowa i w stosunku do młodych osób jest w tej chwili przerażająca. Bardzo ciężko jest żyć młodym osobom a nawet dzieciom w tym teraźniejszym świecie, otaczającym nas przemocą, pedofilia, narkomanią, tym bardziej, że część instytucji mogących ukrócić ten proceder, czerpie z tego zyski...

Mocna i dość bolesna lektura, polecam jednak, bo naprawdę warto!

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Pani Bognie z PRart Media i Wydawnictwu CZARNA OWCA. Bardzo dziękuję za egzemplarz recenzencki!

Historia opisana w „Nielacie” rozgrywa się we Wrocławiu w latach dziewięćdziesiątych. Dworzec Główny to miejsce gdzie można sprzedać swoje ciało. Chłopcy robią to, by przeżyć. Zanim tam trafili przeżyli traumę. Najczęściej we własnym domu. Uciekli i trafili w inne bagno, ale tego samego gatunku. Losy Miśka, Kiciusia, Miłego, Placka, Promyczka i Romusia są do siebie podobne. Bieda, alkohol, patologia. Kierunek dworzec. Biorąc do ręki książkę Kościelnego wiesz, że wchodzisz do świata, który istnieje gdzieś tam, ale ty znasz go tylko z literatury i kina. I niech tak zostanie, bo świat ten jest mroczny, brutalny i bardzo smutny. Odwiedziny w tym świecie nie przyniosą ci przyjemnych doznań raczej cię rozłoszczą i zasmucą, także wchodzisz na własną odpowiedzialność. "Nielat" to historia brutalna o śmierci i patologii w rodzinie i o zbrodni. Poznajemy zwyrodniałego aktora, który ma swoje tajemnice i chłopca żyjącego w dysfunkcyjnej rodzinie, którego nikt nie broni przed światem. Policjant, komisarz Nawrocki Chart szuka zabójcy tegoż aktora i nazwiska człowieka spalonego w opuszczonej ruderze. Lektura tej książki przyprawia o dreszcze i osłabia. Jest pełna rozpaczy, bólu i beznadziei. Krzywda dzieci zawsze bulwersuje i wywołuje duże emocje. Tekst jest napisany prosto, bez upiększeń, za to ze słowami pochodzącymi z policyjnego żargonu. Lektura tej książki obudziła we mnie złe emocje. Właściwie to jestem wdzięczna autorowi za lakoniczność opisów. Nie chcę ich. Fakty są dość przerażające. Po tej poruszającej lekturze potrzebna mi będzie kolejna książka na pocieszenie. Coś słodkiego. Życie jest jednak gorzkie. Bóg zamyka oczy na zło , wręcz patrzy w drugą stronę, by nie psuć sobie dobrego nastroju i zadowolenia z dzieła stworzenia. Bluźnię? Być może.

Odnoszę wrażenie, że żaden autor nie potrafi opowiadać o problemach społecznych i tematach tabu w sposób tak mocno oddziałujący na czytelnika jak Piotr Kościelny. Nie sądzicie?

„Nielat” to kolejna bardzo mocna i niezwykle uwierająca lektura, która na długo zagości w Waszej pamięci. Emocjonalna podróż po najmroczniejszych zakamarkach ludzkiej natury, ale i najciemniejszej odsłonie otaczającego nas świata. Nie sądziłam, że to napiszę, a jednak. Po wyjątkowym „Szymku” Piotr Kościelny powraca z równie wyjątkową historią. Niezwykle realną, przejmującą i totalnie rozdzierającą. Tym razem autor porusza wątek chłopca, który na swoich barkach dźwiga bagaż niebywale trudnych doświadczeń i mimo codziennych przeciwności losu oraz kolejnych traumatycznych wydarzeń nadal z nadzieją na lepsze jutro patrzy w przyszłość.

„Nielat” to opowieść o brutalności świata, skrajnej niesprawiedliwości i ogromnej krzywdzie. Powieść, która dotyka wyjątkowo trudnej tematyki traktując m. in. o przemocy seksualnej, wykorzystywaniu nieletnich czy alkoholiźmie. Ogrom emocji i zło, które panoszy się na kartach tej powieści sprawią, że będziecie do niej wracać myślami jeszcze na długo po lekturze. Pozycja absolutnie obowiązkowa!

Spotkanie z „Nielatem” Piotrka Kościelnego i kolejneporuszenie. Znów, po „Domu” i „Szymonie” równie mocne. „Nielat”. Choroba! Być nastolatkiem w wielkim mieście, w latach90-tych (po raz kolejny, ale rozumiem to doskonale!) i jeszcze nie mieć „normalnej”rodziny – szok! Michał Jurecki – młodociana ofiara. Chłopak skrzywdzony przezrodziców, zbyt wcześnie dojrzały, wykorzystywany, niezwykle silny, charakterny.Ilu młodocianych ofiar można by uniknąć, gdyby….ŚWIAT NIE BYŁ TAKI PRZERAŻAJĄCOPODŁY!W „Nielacie” dzieje się zdecydowanie więcej niż ta jedna historia. Komisariat Policji Miejskiej we Wrocławiu, wydział kryminalny – pełne ręce roboty. Cała załoga pracuje. Śledztw się przecinają, ciągną. Tylko czy zawsze sprawca zła jakiegokolwiek (gwałtu, morderstwa..)  otrzyma wystarczającą karę. Boli. Bo zła nied a się zatrzeć, nie da się naprawić , bo się już zadziało, już są ofiary. Bolijeszcze bardziej, jak tyle przykrych spraw dotyka dzieci – patologia rodzin,alkohol, perwersje, pederastwo, morderstwo, samobójstwo, inne. Zawsze tak będzie. Tam gdzie jest zło jest zawsze ofiara i jest kat