Trzymaj przyjaciół blisko, ale wrogów jeszcze bliżej...
Kiedy Rachel Dawson wprowadziła się do domu obok, siedmioletni Ethan Wyatt pomyślał, że będzie tak samo nudna, jak inne dziewczyny z sąsiedztwa. Być może udałoby im się zaprzyjaźnić, gdyby nie fakt, że chwilę po tym, jak się poznali, Ethan obraził Rachel, a Rachel zepchnęła Ethana ze schodów. To oznaczało jedno: wojnę!
Towarzyszyli sobie nawzajem podczas ważnych życiowych wydarzeń. Zawsze zainteresowani tym, co porabia ich arcywróg, bo aby przygotować plan zemsty, trzeba znać swojego przeciwnika. Przez kolejne lata walczyli i donosili na siebie. Nieustannie wymieniali złośliwe listy i maile.
Jednak gdy podczas ostatniego roku w college’u Rachel nieoczekiwanie pojawia się na progu mieszkania Ethana, okazuje się, że życie z wrogiem może nie być takie złe... o ile nie dojdzie do kłótni.
Uwielbiana przez czytelniczki na całym świecie Whitney G. powraca z kolejną książką! „Nie pozdrawiam, Ethan” to historia, która spodoba się wszystkim miłośniczkom motywu enemies to lovers. Rozbawi i rozkocha was w sobie od pierwszych stron. Nie możecie przegapić tego tytułu.
O autorce
Whitney G. – optymistka, która ma obsesję na punkcie dalekich podróży, herbaty i pysznej kawy. Przy okazji jest bestsellerową pisarką „The New York Times’a” i „USA Today” oraz współautorką The Indie Tea – inspirującego bloga poświęconego tematyce romansów. Kiedy nie czatuje z czytelniczkami na fanpage’u, spędza czas na dopieszczaniu swojej strony internetowej www.whitneygbook.com albo zanurza się w świat kolejnej zwariowanej książki, którą tworzy
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii romans
Jaki motyw przewodni dominuje w fabule książki "Nie pozdrawiam, Ethan"?
Powieść opiera się na klasycznym i dynamicznym motywie od wrogów do kochanków (enemies-to-lovers). Historia przedstawia relację dwójki sąsiadów, która ewoluuje od dziecięcej niechęci przez lata złośliwej rywalizacji aż do dorosłości. Czytelnik obserwuje ciągłe starcia charakterów i wzajemne dogryzanie sobie, co buduje silne napięcie między postaciami. To idealna propozycja dla osób szukających w romansach humoru połączonego z silną chemią.
W jaki sposób prowadzona jest komunikacja między głównymi bohaterami tej powieści?
Bohaterowie wymieniają między sobą liczne, uszczypliwe liściki pełne sarkazmu i wzajemnych pretensji. Ta forma korespondencji towarzyszy im od najmłodszych lat i stanowi fundament ich nietypowej relacji. Krótkie wiadomości pozwalają poznać ich złośliwy styl bycia oraz determinację w uprzykrzaniu sobie życia. Taki zabieg literacki nadaje akcji tempa i wprowadza unikalny, komediowy element do fabuły.
Czy akcja powieści obejmuje szeroki przedział czasowy z życia bohaterów?
Tak, historia śledzi losy Rachel i Ethana od siódmego roku życia aż po studia. Czytelnik towarzyszy postaciom w kluczowych momentach ich edukacji, od szkoły podstawowej po ostatni semestr na uniwersytecie. Długoletnia oś czasu pozwala zrozumieć źródło ich konfliktu oraz głębokość wzajemnej fascynacji. Dzięki temu zabiegowi rozwój uczuć między bohaterami jest wiarygodny i solidnie umotywowany.
Dla jakiego typu czytelnika najbardziej odpowiednia jest ta historia miłosna?
Książka jest doskonałym wyborem dla wielbicieli romansów typu contemporary z dużą dawką humoru. Spodoba się osobom ceniącym cięte riposty oraz bohaterów o silnych, nieustępliwych osobowościach. Fabuła koncentruje się na lekkiej, ale emocjonalnej rozrywce, która zapewnia szybkie tempo czytania. To pozycja obowiązkowa dla fanów twórczości Whitney G. oraz historii o trudnych początkach wielkiej miłości.
Dla kogo ta książka może okazać się nieodpowiednim wyborem czytelniczym?
Powieść nie przypadnie do gustu osobom poszukującym poważnych dramatów obyczajowych lub spokojnych romansów. Ze względu na dużą ilość złośliwości, sarkazmu oraz specyficzny humor, może być męcząca dla czytelników preferujących łagodne relacje. Nie jest to również odpowiednia lektura dla odbiorców unikających wątków opartych na ciągłych kłótniach i rywalizacji. Historia skupia się na rozrywkowym charakterze relacji, co wyklucza głęboką analizę problemów społecznych.
