Niczyja

Ann, pasjonatka yaoi, wraz z przyjaciółką wyjeżdża na kilka dni do Japonii. Na konwencie poznaje idealnego cosplay'era postaci ze swej ulubionej mangi o tematyce yaoi. Zakochują się w sobie, spędzają wspólnie prawie cały pobyt. Kilka miesięcy później Ann wraca, promując mangę na podstawie własnych opowiadań. Wraca jednak przede wszystkim do miłości swego życia. Czy jednak jedynej? Czy można kochać dwie osoby w tym samym czasie?

Właśnie ten motyw najbardziej zafascynował mnie w treści samej książki, a opisywane relacje noszą nazwę poliamorii, z której tematyką spotkałam się już nie raz.

Kilka elementów jednak mocno mnie zawiodło, mimo, że jest to erotyk, spodziewałam się więcej romantyzmu niż go otrzymałam. Większą część książki zajmują tzw sceny łóżkowe. Całkiem niezłe, a jednak czegoś mi w nich brakuje. Bohaterka, która widocznie jest ogromną farciarą, ponieważ za każdym razem dochodzi przez penetrację. Niewiele ma to wspólnego z realnością, większość kobiet jednak osiąga orgazm poprzez pieszczoty łechtaczki. Wśród osób mniej doświadczonych może wywołać to odczucia, że coś z nimi jest nie tak, jeśli penetracja w ich przypadku nie prowadzi do orgazmu. Kolejna rzecz, która mnie zabolała, to nazewnictwo, "najintymniejsze miejsce". Wiem, że w języku polskim nie jest łatwo o nazwy dla waginy, wulwy, a jednak warto ich szukać i używać, budując świadomość ciała. Kilka razy również pojawiła się ukryta homofobia w stosunku do kobiet, co jest odrobinę nielogiczne w wykonaniu yaoistki, transfobia, pomimo opisywanej drastycznej sytuacji, również jest nie na miejscu. Choć wiem, że nie był to świadomy zabieg ze strony autorki, gryzą mnie używane sformułowania w stylu " nie mam nic do homo, ale...". Błędy moim zdaniem wynikają ze zbyt małej świadomości Anny w poruszanych obszarach. Nie każdy_a z nas jest wyczulona na te aspekty.

Plusy? Czyta się bardzo szybko, jest to dobra lektura przed intensywną seksualnie nocą czy randka;) Poboczne wątki, czyli Japonia, opisy miejsc, bardzo obrazowe, świat mangi, anime, konwentów, cosplay'ów moim zdaniem trafi w gusta fanów japońskiej popkultury:) A tych "zielonych" w temacie zainteresuje:) Choć sama nie jestem ani "zielona" ani nie jestem pasjonatką, te elementy były dla mnie bardzo interesujące. Dodatkowym plusem dla nieobeznanych są wyjaśnienia pojęć lub używanych słów z języka japońskiego, nikt więc nie poczuje się wykluczony bo czegoś nie rozumie. Swoją przestrzeń odnajdą tutaj też osoby znajdujące się w podobnej do Ann sytuacji, choć podpowiem Wam, że wybór nie jest jedyną z możliwych dróg:) Mimo to jej rozterki i dylematy mogą stać się odpowiedzią na rzadko poruszany temat jakim bywa poliamoria.

Pomimo minusów o których wspomniałam powyżej, polecam tą książkę, szczególnie ze względu na tematykę poliamoryczną, o której warto mówić, i przybliżać ją szerszemu gronu, wszak człowiek z natury wcale nie jest monogamiczny:) Mam też nadzieję, że książka trafi na konwenty japonistyki, które również w Polsce bywają organizowane:) Z niecierpliwością czekam na kolejną część:)

Pełną treść recenzji znajdziecie tutaj:

[Adres usunięty]

Uwielbiam ludzi z pasją. Ta książka jest kwintesencją takiej pasji i miłości, jaką autorka obdarza Kraj Kwitnącej Wiśni. Tę wyjątkową fascynację Japonią da się wyczytać z każdej strony tej powieści, w której autorka z pietyzmem i dużą znajomością wiedzie nas po zakątkach tego intrygującego kraju, jak również zabiera do świata mangi i anime. Macie ochotę na literacką podróż po meandrach mangi ? Jeśli tak, to spróbuję przybliżyć Wam tę powieść.

Ann jest autorką mang.

Wydawnictwo, dla którego pracuje, wysyła ją wraz z przyjaciółką Kate do Tokio na japoński konwent mangi i anime. Dziewczyna poznaje i zakochuje się w chłopaku, który jest cosplayem bohatera jej ulubionej mangi. Jednak Kenji to niejedyny członek siedmioosobowej drużyny koszykarskiej, któremu również zależy na Ann. Czy Ann odwzajemni uczucie Taro? Czy to możliwe, aby kochać dwóch mężczyzn jednocześnie? Jakiego wyboru dokona?

„To, co się stało, to nie była niczyja wina. Stało się i tyle. Teraz, będąc na rozdrożu, nadal nie wiedziałam, co dalej. Niczyja wina, że nie umiałam wybrać! Niczyja, że nie wiedziałam, którego bardziej kocham, bo kochałam obu! I choć ponoć to niemożliwe, moje serce było złamane na dwie części, a każda z nich należała do innego. Jeden urzekł mnie swoją delikatnością, czułością i urokiem. Drugi był niczym torpeda. Niczym otchłań, wciągnął mnie granat jego spojrzenia i utonęłam. Namiętność czy delikatność? Dwie skrajności niczym przeciwne bieguny magnesu. Kochałam i byłam kochana. Byłam ich, a jednocześnie byłam NICZYJA!”

"Niczyja" to moje pierwsze spotkanie z twórczością Anny Crevan Sznajder i szczerze mówiąc, nie miałam pojęcie, czego mogę się spodziewać. Im dalej brnęłam w głąb tej historii, tym bardziej moje obawy rozwiewały się jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki. Fakt jest taki, że to kolejny z wielu już przeczytanych, jak i wielu, które jeszcze na pewno przede mną erotyków. Romans, jakich powstały już niezliczone ilości, jednak autorka bardzo się postarała, żeby ta historia była wyjątkowa i oryginalna. I taka właśnie jest. Autorka zdecydowanie wyrwała się utartym schematom i stworzyła niebanalną, nietuzinkową historię.

Do tej pory nie spotkałam się jeszcze w fabule tego typu książek (chociaż jestem pewna, że takie rzeczy zostały już na pewno opisane) sytuacji, kiedy bohaterka zakochuje się w dwóch facetach naraz, to sprawiło, że obserwowałam ich poczynania z dużym zainteresowaniem. Kolejnym smaczkiem jest cała otoczka romansu, czyli Japonia, a przede wszystkim jak do tej pory dla mnie w ogóle nieznany świat mangi i anime. Oczywiście miałam pojęcie, że takowy istnieje, ale jakoś nigdy mnie nie interesował i chyba nabrałam ochoty, aby go zgłębić ;)

Autorka stworzyła bardzo wyraziste postacie, które nie są idealne, popełniają błędy i dlatego nie jest trudno się z nimi utożsamiać.

Choć główna bohaterka momentami bardzo mnie irytowała z powodu swojego niezdecydowania, mimo to potrafiłam ją trochę zrozumieć. Jednak myślę, że nie każdemu przypadnie do gustu jej zachowanie na granicy moralności, ale pozostawię to Waszej ocenie.

Jak już wspominałam „Niczyja” to erotyk, więc są sceny seksu. Na początku miałam wrażenie, że są napisane tak jakby „na szybko”, ale w miarę upływu stron stają się coraz bardziej „gorące”, jednak bardzo wysmakowane.

Miałam tylko jeden problem, czytając powieść, chociaż nie zmienia ON niczego w mojej ocenie książki. Mianowicie trudno mi było określić, w jakim mniej więcej wieku są bohaterowie, czy to taka młodzież w wieku 18stu 19stu lat, czy są jednak starsi. I nie wiem, czy autorka nie wyjaśnia tego, czy ja coś przeoczyłam. Chociaż domyślam się, że to muszą być młodzi ludzie.

"Niczyja" to opowieść o miłości, która jak się okazuje, niejedno ma imię. To również opowieść o przyjaźni i lojalności z nią związanej, pożądaniu, które czasami kieruje naszymi poczynaniami, zdradzie i dokonywaniu wyborów, które niejednokrotnie ważą losy całej przyszłości. Uważam, że to bardzo dobra i nietuzinkowa historia, napisana z dużą dbałością o szczegóły, przemyślana i dopracowana. Widać, że Anna Sznajder włożyła w nią dużo serca, dlatego polecam ją Wam bardzo, a sama z niecierpliwością będę oczekiwała kolejnego tomu i mam nadzieję, że autorka nie każe mi długo czekać.

Za możliwość przeczytania książki dziękuję wydawnictwu Novae Res.

Interesowała Was może kiedyś Japonia, jej kultura, zwyczaje? Jeśli tak, to koniecznie powinniście sięgnąć po tę pozycję. Autorka starannie i drobiazgowo przedstawia nam ten kraj. Kraj, którego sama nie miałabym chyba ochoty odwiedzić, gdyż nigdy zbytnio się nim nie interesowałam. To kraj, który głównie kojarzy mi się z mangami, które niespecjalnie mnie interesują. Jednak ciekawy opis książki, sprawił, iż postanowiłam dać jej szansę.

Główna bohaterka Ann, to osoba co do której mam mieszane uczucia. Raz jej współczułam, by za chwilę znów jej nie rozumieć. Dla mnie to kobieta, która często kierowała się impulsem danej chwili i nie zawsze jej wybory były słuszne. I jeszcze jej miłość do dwóch mężczyzn... zawsze mnie zastanawia to jak można jednocześnie kochać dwie osoby płci przeciwnej?

"Miałam złamane serce, bo przecież nie mogłam kochać obu. Skrzywdziłam nas troje z premedytacją, o jaką bym siebie nie podejrzewała."

Plusem książki jest to, iż mamy okazję poznać myśli zarówno Ann, jak i dwóch mężczyzn. Dzięki temu zabiegowi lepiej poznajemy każdego z bohaterów. Który z tych dwóch skradł moje serce? Czy któremuś się udało? To już pozostawię słodką tajemnicą.

Ludzie często w swoim życiu kierują się głosem serca, a nie rozsądku. Sama często tak robię. Jednak nie zawsze okazuje się to być najlepszym z rozwiązań. Mimo wszystko, ja nadal będę podążała za głosem mego serca.

Anna Crevan Sznajder zdecydowanie posługuje się w swojej powieści niezwykle plastycznym językiem. Przenosi nas w krainę Japonii i tak pięknie opisuje jej realia, iż nie sposób o tym nie wspomnieć. Momentami aż chciałoby się tam być i zobaczyć wszystko na własne oczy. Styl jest lekki i przyjemny, co sprawia, iż lekturę czyta się dość szybko. Jak na erotyk przystało, pojawiają się sceny erotyczne, ale nie są one przerysowane, wręcz przeciwnie. Autorka opisuje je z umiarem i smakiem, a czytelnik dzięki temu nie czuje przesytu tych scen. Momentami czułam jak mój policzek się nieco rumieni.

Nie zabraknie również emocji. Będziecie mieli okazję wcielić się w postać Ann i wspólnie z nią przeżywać radość i smutki. To ważne, gdy w lekturze po którą sięgamy panują emocje, które przejmują nad nami kontrolę. Bardzo to lubię. I choć książka jest erotykiem, to motywem przewodnim jest miłość.

Zastanawiacie się jak potoczą się losy dziewczyny, która kocha dwóch mężczyzn jednocześnie? Którego z nich w ostateczności wybierze? Który stanie się bliższy jej sercu?

"Niczyja" to subtelna opowieść o miłości, zaufaniu, zdradzie i pożądaniu. Doskonała lektura dla osób, które kochają Japonię i bardzo chcą ją poznać. Dzięki autorce będziecie mogli odbyć podróż po tym kraju, czując jakbyście tam byli naprawdę. Zachęcam do sięgnięcia po tę pozycję.

Zastanawialiście się jak by to było przenieść się do zupełnie innego kraju, gdzie nikt nie mówi w Waszym języku, do miejsca nieznanego? Pewnie dla niektórych osób jest to straszna perspektywa, ale dla mnie cudowna. Świat jest wyzwaniem, podróże również oraz odnajdywanie się w nowych miejscach. Sięgając po ,,Niczyją" chciałam zobaczyć jak sobie poradzi bohaterka pani Ani w takiej sytuacji oraz przyjrzeć się bliżej Japonii i jej kulturze.

Autorka sama jest wielką fanką kwiatu kwitnącej wiśni, mang, anime, konwentów i cosplay'ów, a przede wszystkim kultury Azjatów. Przekazuje nam to co sama kocha, część samej siebie.

Główna bohaterka również nazywa się Anna Crevan, jest autorką opowiadań o bohaterach mang, japońskich przedstawicieli kultu. Jako autorka, a także fanka, zawsze chciała odwiedzić kraj, który opisuje. W końcu jej marzenie się spełnia, od tego momentu rozpoczyna się książka. Anna wyjeżdża do Japonii razem ze swoją przyjaciółką, w celu promowania swojej twórczości oraz wydawnictwa.

Ma zamiar dobrze się bawić i zwiedzić ukochany kraj.

Gdy tylko znajduje się w Japonii, zakochuje się w niej. To niesamowity kraj z jeszcze piękniejszą kulturą i wspaniałymi ludźmi.

Na każdym kroku widzi fanów oraz mężczyzn przebranych za jej ukochanych bohaterów mang. Jest w swoim własnym świecie.

Poznaje nawet osobę znacząco podobną do jednej z jej ulubionych postaci.

To właśnie tutaj zaczyna się jej życie.

Gdzie może być bardziej sprzyjające miejsce do miłości niż w kraju kwitnącej wiśni?

Anna jest nietypową osobą, lecz nie może się pochwalić związkiem.

Czy uda jej się złapać kontakt z nowym mężczyzną? A może pojawi się ktoś inny? Japonia to wspaniały kraj, potrafi zaskakiwać.

Japonia, chciałabym tam kiedyś pojechać, a najlepiej zwiedzić cały świat, lecz nie poprzez turystyczne wycieczki, a żyjąc przez jakiś czas w danym kraju. Autorka wspaniale przedstawiła Japonię, jako państwo pełne kultur i niesamowitych ludzi. Dzięki tej książce zapragnęłam się teleportować do Japonii, lecz przy każdym otwarciu oczu wita mnie szara rzeczywistość. Trudno, kiedyś się tam wybiorę.

Na pochwałę zasługują również bohaterowie, którzy są tak wspaniale wykreowani, że aż realistycznie, chciałoby się z nimi porozmawiać, przytulić, pośmiać się. Może nieco burzą nasze przekonanie o Japończykach, a może to właśnie oni są prawdziwi, a nie ci przedstawiani nam w tv?

Jednak najważniejszą rzeczą w tej powieści jest problem Anny. Pojawia się pojęcie dwóch miłości, czy naprawdę możemy kochać dwie osoby na raz? Jest to możliwe, ale jak wyjść z takiej sytuacji, nie raniąc siebie i innych? Czy bohaterka rozgraniczona pomiędzy mężczyznami sobie poradzi?

Ann sprawia wrażenie osoby szczęśliwej, lecz nieco zagubionej i niezbyt spokojnej, ale to może właśnie ona znajdzie wyjście.

Pojawił się jednak mały minus. Zbyt duża ilość scen erotycznych. Rozumiem taka książka, lecz obecne na niemal każdej stronie? To nieco przerosło moje oczekiwanie.

Bardzo mi się spodobało wprowadzenie narracji pierwszoosobowej, nie tylko ze strony Anny, lecz także pozostałych bohaterów. Urozmaica to lekturę, dzięki temu bardziej możemy poznać bohaterów i ich emocje.

Mimo, że książkę czytało się lekko i przyjemnie to skłoniła mnie do refleksji m.in. dotyczących miłości.

Bardzo się z tego powodu cieszę, rzadko romans nakłania mnie do przemyślenia życiowych tematów.