Na przekór światu bez miłości

„Na przekór światu bez miłości” autorstwa Susan Abulhawa to książka, która porusza od pierwszych stron i zostaje w człowieku na długo po zakończeniu lektury. To nie jest historia, którą czyta się szybko i równie szybko odkłada na półkę. To opowieść ciężka, momentami bolesna, ale jednocześnie niezwykle prawdziwa i pełna emocji.

Najmocniejszym punktem tej powieści są bohaterowie. Susan Abulhawa pisze ich w taki sposób, że trudno nie angażować się w ich życie, wybory i walkę. Czuć, że stoją za nimi prawdziwe doświadczenia – tym bardziej, że autorka w posłowiu przyznaje, iż czerpała z historii własnej rodziny, znanych sobie Palestyńczyków oraz więźniów politycznych. I to naprawdę widać. Ta historia, choć literacko przetworzona, niesie w sobie autentyczny ból, gniew, stratę i tęsknotę.

Najbardziej poruszyła mnie postać Nahr. Jest niezwykle ludzka – pełna sprzeczności, emocji, słabości i wewnętrznego gniewu. To bohaterka daleka od ideału, nie jest wykreowana na kobietę bez skazy. Popełnia błędy, czasem się gubi, czasem podejmuje decyzje, które trudno zrozumieć. Ale właśnie dlatego wydaje się tak prawdziwa. Jej historia nie jest wygładzona ani uproszczona.

To, co mocno we mnie zostało, to fakt, że ta książka nie opowiada wyłącznie o cierpieniu. Jest w niej ogrom bólu, niesprawiedliwości i straty, ale obok tego wszystkiego wciąż tli się życie. Są momenty czułości, miłości, bliskości i małe chwile szczęścia, które wydają się jeszcze bardziej poruszające na tle całego tego mroku. To właśnie ten kontrast uderzył mnie najmocniej — świadomość, że nawet w świecie pełnym przemocy człowiek nadal potrafi kochać, marzyć i szukać światła.

Abulhawa pokazuje konflikt palestyński z perspektywy bardzo osobistej – nie przez wielką politykę i nagłówki gazet, ale przez codzienność zwykłych ludzi. Dzięki temu za każdym wydarzeniem widzimy konkretne twarze, relacje i ludzkie dramaty.

„Na przekór światu bez miłości” to książka trudna, ale niezwykle wartościowa. To opowieść o stracie, przetrwaniu, miłości i godności. O tym, że nawet w świecie pełnym przemocy i niesprawiedliwości człowiek wciąż potrafi szukać bliskości, sensu i nadziei.

„Na przekór światu bez miłości” to pełna emocji opowieść o kobiecie, która żyła „pomiędzy”: krajami, konfliktami i marzeniami o normalności. Nahr to postać niezwykle prawdziwa. Urodziła się jako córka palestyńskich uchodźców. Marzyła, by znaleźć idealnego mężczyznę, wychowywać dzieci, a z czasem, może i otworzyć własny salon kosmetyczny. Zamiast tego maż zostawił ją zaraz po ślubie. A życie w ubóstwie zmusiło ją do prostytucji. Zmuszona jest również do ucieczki. Trafia do Palestyny, gdzie zakochuje się.

Historia Nahr jest bardzo poruszającą i refleksyjną opowieścią o kimś kto pomimo przeciwności losu nie poddaje się. Jej historia nie jest łatwą historią. Wzrusza i boli, ale też daje nadzieję na lepsze jutro. Jej przeżycia przeplatają się z bieżącą polityką i konfliktami na Bliskim Wschodzie.

Autorka wspaniale oddała klimat tej opowieści. Świetnie balansuje między osobistą historią a tłem politycznym. Dzięki czemu czytając o Nahr czułam, że taka kobieta żyje naprawdę. Jest to postać buntownicza, silna i odważna. Postać, z której nie jeden raz ktoś zadrwił, a pomimo to potrafiła nie złamać się i walczyć o wolność. Postać, która miała proste marzenia Chciała kochać i być kochaną.

W książce tej znajdziemy wolniejsze tempo akcji, które pozwala poczuć to co czuje bohaterka tej historii. Opowieść ta potrafi przytłoczyć i chociaż nie jest to łatwą opowieścią to myślę, że warta mieć ją na uwadze.