Szeptucha. Jestem twoim domem

Trudno jest mi oddać klimat tej powieści. Przelewa mi się ona przez ręce, nie da zamknąć się w ramy.

Nowojko znajduje w lesie ciało młodej dziewczyny. Poszukując mordercy udaję się do Nowogródka. Posmakuje tutaj miłości, ale też wystawi się na niebezpieczeństwo. Czy uda jej się dopełnić sprawiedliwości i wyjść z tego cało?

Bardzo charakterystyczna i specyficzna jest ta książka. Świat rzeczywisty przeplata się ze światem słowiańskich wierzeń. Zabobony, rytuały zyskują tutaj przedziwną moc. Złe wychodzi z cienia, ale też zło wypełza z ludzi. Klimatu powieści dodają dialogi stylizowane na dawne czasy oraz bardzo obrazowe opisy. Tajemnice ukrywają się pomiędzy zdaniami i podszywają czytelnika niepokojem.

Nawojko jest dziewczyną o nieprzeciętnym darze, nie tylko potrafi korzystać z siły ziół, ale też widzi i słyszy więcej niż inni. Musi jednak skrzętnie ukrywać swoje magiczne moce, bo za nie grozi stos. Jej serce jest otwarte, szczere i dobre. To co daje ludziom niestety nie zawsze wraca do niej w tej samej formie. Każdy jej krok jest obarczony ryzykiem. W pogodni za mordercą dziewczyna odkrywa też …miłość.

Autorka mocno chwyta za dłoń swoją heroinę i razem z nią zaprasza nas do pałaców, do żydowskich karczm i domostw tatarskich, oczarowuje nas wielokulturowością świata oraz jego wielowymiarowością.

„Szeptucha. Jestem Twoim domem” to bardzo udane połączenie elementów kryminalnych, folkowych, fantastycznych, romansowych a także w pewnym sensie historyczno-socjalnych. Bardzo zaskoczyła mnie ta książka, oczarowała swoim klimatem i całkowicie wyrwała mnie z moich schematów czytelniczych.

Kolejny tom przygód Nawojki, w którym próbuje rozwikłać zagadkę odkrytych w lesie zwłok młodej kobiety i jej dziecka.

Kto zabił i dlaczego? Jak daleko posunie się Nawojka by rozwikłać te zagadkę?

Trudno mi pisać o tej książce nie zdradzając tego co działo się w pierwszym tomie.

Nawojka naprawdę sporo już przeszła w swoim życiu, okazuje się jednak że to nie koniec i jej życie w cale nie będzie teraz łatwiejsze. Czeka ją masa trudnych decyzji do podjęcia, nie zawsze wyjdą jej one na dobre, jednak młoda kobieta kieruje się zawsze sercem i chęcią niesienia pomocy potrzebującym.

To magiczna historia, pełna zabobonów, wierzeń i magicznych rytuałów, która ukazuje nam nie raz bardzo nieprzyjemną i skomplikowana naturę człowieka.

Historia Nawojki wciągnęła mnie bez reszty i w napięciu czekam na kolejny tom i jej dalsze losy, mam nadzieję że zazna w końcu szczęścia i spokoju

Książka opowiada dalsze losy Nawojki. Dziewczynę zastajemy w Nowogródku, który już w poprzedniej części został ukazany jako wielokulturowe miejsce, tu również oczami bohaterki poznajemy zamieszkujących to miejsce ludzi i ich zwyczaje.

Towarzyszymy Nawojce podczas prób rozwikłania tajemniczej zbro*ni dokonanej na dziewczynie z lasu oraz podczas obrzędów odprawianych na młodej żydówce kiedy próbuje odegnać z jej duszy zło. Przy tym wszystkim dziewczyna nieśmiało wkracza w świat uczuć, pragnie kochać i być kochaną. Mimo, że część decyzji dziewczyny podyktowane są jej rozsądkiem to nie ze wszystkimi się zgadzam. Trochę zawiodłam się zakończeniem, na szczęście na tyle otwartym, że można oczekiwać kolejnej części.

Oprócz mocnego wydźwięku wielokulturowości czytelnik znajdzie wiele nawiązań do słowiańskiej kultury, a także umiejętne wplecione w tą opowieść samotność, akceptacja, niezrozumienie czy powrót do korzeni.

Autorka stworzyła powieść zachęcając do odkrywania zapomnianych tradycji, przenosząc czytelników w fascynujący świat polskich wierzeń ludowych, łącząc mistykę, magię i codzienne życie splątane z pradawnymi rytuałami

“Nigdy się nie zatrzymuj, nawet wtedy, gdy myślisz, że nie dasz rady iść dalej”.

Drugi tom porywającego cyklu “Szeptucha / Kunicka”, od razu zostajemy wciągnięci w niepokojący wir wydarzeń. Nawojka po posądzeniu o czary zostaje skazana na śmierć. Bliscy nie potrafią odebrać jej życia, porzucona w lesie szybko odnajduje się pośród natury, las staje się jej domem. Znalezione zwłoki młodej kobiety i noworodka, motywują Nawojkę do działania. Młoda kobieta robi wszystko by rozwiązać tę zagadkę. Swoją dobrocią i chęcią niesienia pomocy zyskuje przychylnych sobie ludzi. Wie, że musi udać się do miasta, Nowogródek kusi i odstrasza. Trafia do domu pewnego Żyda, tam od śmierci ratuje mu córkę, musi zmierzyć się z siłami zła. Poznaje smak miłości, rozczarowania, dociera do niej bolesna prawda, że ludzie bywają bardziej drapieżni niż dzikie zwierzęta.

Autorka czaruje słowem, zabiera nas w trudny, tajemniczy świat. Akcja powieści toczy się swoim rytmem, intryguje, przenosi nas do siedemnastego wieku, do wielkiego miasta i małych wiosek. Fabuła zajmująco utkana, trudno oderwać się od czytania, tak bardzo zafascynował mnie niespokojny, trudny świat Nawojki. Emocje wirują. Piękny, naturalny, wrażliwy, bogaty w opisy styl, robi bardzo pozytywne wrażenie. Z ogromną wnikliwością i realizmem Pani Bianka ukazuje wewnętrzne rozterki, zmagania, porywy serca, z jakimi zmagają się nasi bohaterowie. A ci rewelacyjnie ukazani, to zwykli ludzie, pełni wad i zalet, złożone, różne osobowości. Nawoja od razu skradła moje serce, to dobra, szczera, wrażliwa, empatyczna młoda kobieta. Została obdarzona niezwykłym darem, którego jest coraz mocniej świadoma.

Zupełnie inny świat, ale mentalność ludzka pozostaje bez zmian. Strach, nieufność, zazdrość, niezrozumienie, strach. Piękno dzikiej przyrody, szumiące lasy, mroczne bagna, zwierzęta i dziwne stwory. Ludzie i ich strach przed tym co nieznane, słowiańskie wierzenia, gusła, zabobony, magia, demony. Ziołolecznictwo, leczenie ludzi i zwierząt, odczynianie uroków. Wielokulturowość Nowogródka, wyraźny podział klasowy, przepaść między bogatymi, a biednymi. Nawojka jak może stara się odpłacić dobrem za życzliwość. Poznaje smak miłości, miłości z której musi zrezygnować.

Fascynująca, niepowtarzalna opowieść, w której świat realny przeplata się z tym nierzeczywistym. Wątek kryminalny idealnie współgra z wątkiem romantycznym, baśniowym i prawdą historyczną. I to przerażające zakończenie, uch… Z ogromną niecierpliwością czekam na kontynuację. Serdecznie polecam! Tatiasza i jej książki :)

📕Tytuł: „Szeptucha. Jestem twoim domem”

🖋️Autor: Bianka Kunicka

📃Ilość stron: 304

🏢Wydawnictwo: Skarpa Warszawska

„Szeptucha. Jestem twoim domem” to kontynuacja serii autorstwa Bianki Kunickiej. Książki łączą elementy romansu, fantastyki i kryminału.

To zrozumiałe, że czekałam, aby poznać dalsze losy bohaterów.

Fabuła stawia przed nimi nowe wyzwania, rozwija relacje, charaktery, lekko odkrywa tajemnica, które mogą zaskoczyć czytelników.

Druga część skupia się na dalszych losach Nawojki, która jest bardzo dzielną dziewczyną. Życie wielokrotnie wystawia ją na próbę, ale pozostaje wierna swoim ideałom. Będzie ją to kosztować wiele łez i żalu. Strata, którą poniesie, będzie bardzo wysoka, ale dziewczyna woli swoje „dzikie” życie niż salony.

Las, który jest tłem do akcji powieści, stwarza atmosferę tajemniczości i niepokoju. Jest on pełen magicznych stworzeń. Potwory, które się pojawiają, są przerażające. Ich istnienie związane jest z pradawnymi wierzeniami i legendami.

Natomiast czy właśnie tych zjaw Nawojka powinna się obawiać najbardziej, czy raczej twardego ludzkiego serca. Ponownie Czytelnik przekonuje się jak bardzo zacofanie i strach przed nieznanym potrafią zniszczyć życie człowieka. Niesłuszny osąd, rozpowszechniona plotka stare waśnie mogą prowadzić do samosądu.

Jestem zafascynowana światem, który stworzyła autorka. Z jednej strony Nowogródek z drugiej mała wioska Łowce. Pomiędzy mroźny i tajemniczy las.

Kora dębu, dziurawce, suche liście, tajemnicze zioła. Tych atrybutów dobrej zielarki nie zabraknie w fabule.

Zastanawiam się, jakie jeszcze wyzwania przed młodą zielarką, która tak jak każda panna pragnie miłości, bliskości. Czy autorka postawi godnego mężczyznę na jej drodze?

Ja chcę nadal eksplorować ten świat. Idziesz ze mną?

Współpraca: @skarpawarszawska

Dalsze losy Nawojki, która za wszelką cenę stara się znaleźć dla siebie miejsce w świecie oraz rozwiązać zagadkę m**derstwa młodej kobiety i noworodka.

Nawoja zaczyna tęsknić za bliskością natury, miasto ją uwiera, czuję się tutaj nie na miejscu.

Po rozwikłaniu zagadki i pomocy przyjaciółce okazało się, że znalazła także miłość.

Nie dane jej było jednak się długo nią nacieszyć, mezalians za bardzo gryzł wszystkich z wyższej klasy a Nawoja pragnęła wrócić do tego, co kochała.

Poddała się mimo, że wybranek gotów był wyrzec się wszystkiego.

Jednak Nawoja bała się powiedzieć, co potrafi, by nie zostać spaloną na stosie za zbyt dużą wiedzę o ziołach.

Wraca do korzeni, gotowa na zemstę a jednak coś jej nie pozwala zemścić się w pełni.

Ta książka to piękna, aczkolwiek przeplatana smutkiem historia, w której magia miesza się z wierzeniami słowiańskimi a także zabobonami i rzeczywistością.

Nie braknie w tym tomie utopców, strzyg i innych stworzeń znanych nam z rodzimych podań ludowych oraz oczywiście tytułowej Szeptuchy.

Z zainteresowaniem śledziłam losy naszej bohaterki, dużo się działo w tej części a ona sama spokorniała i nabrała rozumu.

Przypomniała sobie także nauki Akaszy, co prawda niektóre były złe ale nasza Nawoja chciała czynić dobro, pomagać ludziom.

I tak spotkała trupę cyrkową, gdzie udało się jej wyciągnąć chłopca ze szponów strzygi.

Niestety osobom, którym nie udało się przemówić do rozsądku, zabobonni ludzie nagadali i nasza bohaterka znalazła się w niebezpieczeństwie, bardzo mi było jej żal.

W ogóle przykre jest, jak ludzie bywają ograniczeni, gdy tylko ktoś ma nieco więcej sprytu czy wiedzy, zaraz był posądzany o konszachty z diabłem i inne niestworzone rzeczy.

Mam nadzieję, że to jeszcze nie koniec losów Szeptuchy, gdyż zakończenie jednocześnie może być końcem historii jak i początkiem dalszej części, jest otwarte a ja z przyjemnością bym się zanurzyła znów w ten świat pełen ziół, magii, szeptów i miłości.

Akasza spotka się z Nawojką.

Co z tego wyniknie?

"Nigdy się nie zatrzymuj, nawet wtedy, gdy myślisz, że nie dasz rady iść dalej."

Autorka zabrała mnie ponownie do świata pełnego tajemnic, zabobonów, rytuałów oraz wierzeń. Przedstawiła dalszą historię Nawojki, która została posądzona o opętanie i skazana na śmierć. Porzucona w lecie, który stał się jej domem. Tam znajduje zwłoki młodej kobiety i niemowlęcia. Postanawia wyjaśnić tę sprawę i trafia do miasta, które ją przeraża i zaciekawia jednocześnie. Nawojka przekonuje się, że człowiek jest bardziej drapieżny niż zwierzęta. Oraz pierwszy raz poznaje smak miłości.

Książka oczywiście oczarowała mnie ponownie. Napisana jest zrozumiale z tłumaczeniem starodawnego języka. Autorka w świetny sposób łączy motywy związane z ziołolecznictwem, magią, zabobonami i wątkiem uczuciowym Nawojki. Historia ukazuje smak i aromat ziół z których płynie uzdrawiająca siła natury. Ta opowieść tkwi w sercu czasu, który zatrzymał się lata temu. Dziewczyna mimo tego co zgotowała jej społeczność ruszyła w drogę, aż dotarła do celu i tam znalazła sprzymierzeńców i poznała smak miłości. Czy rozwiązała zagadkę? Oczywiście, że tak! Wracała w rodzinne strony z Upe, na którą autorka miała swój plan. Czułam ogromny smutek w tamtym momencie gdzie kobiety spotkały utopca. Co było dalej? Było na początku lepiej, a później już tylko gorzej.

Książka nie tylko porusza temat rozwiązania zagadki, mocy ziół i leczenia naturalnego, ale także skupia się na emocjonalnym rozwoju Nawojki. Poznaje się jej pragnienia, smutki, radości które towarzyszą jej w trudnej drodze. Dziewczyna wychowana na sztukach magicznych w świecie pełnym podejrzeń, pragnie nie tylko leczyć ciała, lecz także goić rany duszy. Niestety staje się niezrozumiana w społeczeństwie, które ma w sobie ogrom strachu i nieufności.

Czy polecam? Oczywiście, że tak! W książce nie tylko świetnie przedstawiony jest świat ziół i tajemnych rytuałów, ale również ukazuje jaka jest rola szeptuchy w społeczeństwie, które równocześnie jej potrzebuje i jednocześnie odrzuca. Czytając odnajdzie w niej zarówno piękno natury, jak i konsekwencje oskarżeń i przesądów. Z niecierpliwością czekam na dalsze losy Nawojki. Gdyż tak się skończyła, że proszę o więcej.

Życie potrafi być bardzo zabawne. Wpierw przeczytałam tom drugi, a dopiero później wzięłam w ręce pierwszy:-) Przynajmniej wiem już, że to bezpośrednia kontynuacja serii Szeptucha.

,,Żal jej było oskarżonej kobiety, która choć nikomu nie zawiniła, musiała ponieść ofiarę za to, że znała się na roślinach i pomagała ludziom."

Nawojka, to młoda kobieta o niezwykłej inteligencji. W swoim życiu napotkała wiele przeszkód, lecz nauczyła się, by podglądać każdego, kto mógłby w jakichś sposób prowadzić nauki lekarskie. Jest to historia z dawnych lat, więc wiadomo było, że lekarze nie mieli wykształcenia, a jedynie potrafili znać się na ziołach i leczyć nimi. Jeśli takim lekarzem był mężczyzna, szanowano go we wsi i u bogatych służył swoimi radami. Jeśli jednak kobieta potrafiła to samo co on, uznawano ją za nawiedzoną, za niegodną życia, służkę diabłu, którą należy jak najszybciej unicestwić. Najlepiej spalając na stosie. W tym tomie, już drugim, widzimy jak wiele tajemnic zna Nawojka i w jak sprytny sposób pragnie dowiedzieć się kto zabił inną kobietę, która miała powić dziecko. Bywa, że specjalnie insynuuje pewne wydarzenia, próbuje przywołać łączące fakty jej śmierci z własną postacią, by ktokolwiek mógł szepnąć choć jakieś słowo, które uroni rąbka tajemnicy. A potrafi ona łączyć jedno z drugim, wie jak postępują ludzie zakłamani i niekiedy potrafi ich wyczuć. Nawet kiedy spotyka się z kobietą, podobno obłożnie chorą, widzi co się z nią dzieje i że ktoś usilnie próbuje się jej pozbyć, gdyż zbyt wiele wiedzy i umiejętności posiada. Kiedy jednak domyśla się kto mógłby tych czynów dokonać, ponownie skupia się na najważniejszych odpowiedziach, a mianowicie, dlaczego? Pomimo, że jest kobietą z dawniejszego czasu, miała nieco teraźniejsze myśli, gdyż wierzyła w to, że każdy sobie jest równy. Człowiek nie po to został powity, by ktoś mógł ze spokojem odbierać mu żywota. Musi jednak działać ostrożnie, gdyż człowiek zbyt pomocny, zawsze w oczach innych ma winę wypisaną na twarzy.

W międzyczasie pojawiają się wiersze idealnie dobrane do sytuacji. Całość czyta się doskonale, bardzo wciąga. Czytajcie tylko po kolei:-)