Nic więcej

Debiut Karoliny Winiarskiej mnie zachwycił, jednak w przypadku tej powieści nie czuję tego samego. Prawdę powiedziawszy jestem trochę rozczarowana tą książką.

"Byli zbyt blisko, zbyt mocno siebie spragnieni.

Dzieliło ich wszystko, łączyło jeszcze więcej."

Sylwia dopiero co się zaręczyła z Łukaszem. Za chwilę rozpocznie swoją pierwszą pracę. Igor to 50-letni rozwodnik, który woli samotne życie, wciąż rozpamiętuje przeszłość. Niespodziewanie między tą dwójką rodzi się uczucie.

Sama historia w sobie miała potencjał, który jednak nie został do końca wykorzystany. Zakazana miłość, przyjaźń oraz rasizm to tematy, których możecie się tutaj spodziewać. Kreacja bohaterów tym razem nie wyszła zbytnio autorce. Postacie są mało realne, pozbawione emocji i nad wyraz sztuczne. Sylwia z Łukaszem są rzekomo parą, a zachowują się jak dwoje obcych sobie ludzi. Chyba nie tak wygląda związek dwójki ludzi, którzy planują spędzić ze sobą całe życie. Jedno o drugie w ogóle nie walczy, niczym się nie przejmuje.

Igor to mężczyzna, który jest wiecznie niezdecydowany. Wciąż i wciąż ogląda się w przeszłość, nie pozwalając sobie iść do przodu.

Najprawdziwszymi postaciami jak dla mnie okazali się Jeremi oraz Anika. Takich przyjaciół jak oni, chciałby mieć każdy z nas.

"- Nie pozwól, by ktoś wpływał na twoje życie. Tylko ty możesz o sobie decydować. Ty masz wpływ na to, co myślisz, a potem, co robisz! Nikt inny. Ty sama wiesz, co jest dla ciebie najlepsze."

Jedynym wątkiem, który ujął mnie w tej powieści była przyjaźń pomiędzy Igorem a Jeremim. To były momenty, które zapierały mi dech w piersi. I to bez dwóch zdań było prawdziwe.

Karolina Winiarska w swojej powieści wprowadziła wiele wątków miłosnych. Szkoda tylko, że większość z nich nie została dopracowana. Odniosłam wrażenie, że większość z nich nie została dopracowana. Odniosłam wrażenie, że tutaj nikt z nikim nie był tak do końca szczery. Najbardziej irytowało mnie to, że dwoje ludzi, którzy rzekomo się kochali, zamiast zawalczyć o tę miłość, wciąż się poddawali. W prawdziwej miłości nie ważny jest wiek, a już tym bardziej to, co powiedzą lub pomyślą inni. Jeśli się kogoś kocha, tak prawdziwie, należy walczyć o to uczucie bez względu na wszystko. On wciąż powracał do przeszłości, natomiast ona zbyt łatwo mu ulegała.

"- Problemy były, są i będą. To jest niezmienne. Nawet jeśli chwilowo życie cię rozpieszcza, to wiadomo, że nie na długo. To dualizm świata: szczęście i ból, łatwość i trud, początek i koniec."

Choć książka nie zachwyciła mnie pod wieloma względami, to muszę przyznać, że czyta się niezwykle szybko. Język autorki nie ma sobie nic do zarzucenia.

"Są na tym świecie istnienia niezwykłe, ludzie, bez których bylibyśmy kimś innym. Ich strata to wyrwa w sercu, a ich odejście rodzi nieopisany ból. A jednak nawet ci ludzie odchodzą, żegnają się z nami, zostawiając dar najcenniejszy – wspomnienia i lekcje."

"Nic więcej" to historia w której miłość, zdrady i niedomówienia są na porządku dziennym. Historia o miłości z niezwykle wyboistą drogą.

Miłość w tej powieści to słowo kluczowe. Często o niej możemy przeczytać, jednak ukazana jest nie tylko jako ta piękna ale też ta która przynosi ból, czasem ból nie do opisania. Tak jak w życiu, dla jednych miłość może być cudowna dla innych sprawiać ból i ten fizyczny i ten duchowy. Sylwia po studiach wraca do rodzinnego miasta, do Rzeszowa. Tam znajduje wymarzoną pracę, ma chłopaka z którym planują przyszłość, kochających rodziców, jednak czegoś jej w życiu brakuje do spełnienia marzeń. Świat wywraca się do góry nogami, gdy poznaje Igora, mężczyznę po przejściach, pięćdziesięciolatka który zawładnie jej sercem , choć nie miało to prawa się wydarzyć. Pewne fakty ujrzą światło dzienne, jednak czy to będzie miało wpływ na ich przyszłość? Czy Sylwia będzie gotowa poświęcić wieloletni związek i stać się kimś więcej dla tego mężczyzny? A Igor, czy zadeklarowany singiel, facet który boi się związków na poważnie będzie gotów zmienić się dla tej o połowę lat młodszej dziewczyny? Jak to się zakończy? Ja już wiem. Miałam wielką przyjemność czytać książkę Karoliny Winiarskiej, która dostarczyła mi ogromu wzruszeń, przyspieszyła bicie mego serca i zawładnęła moimi myślami.

„Nic więcej” Karolina Winiarska.

„Miłość nie jest łatwym uczuciem, wymaga od nas ciągłego wysiłku, każe zapomnieć o wygodzie i o własnych potrzebach. Każe bezwarunkowo skupić się na ukochanej osobie”.

To moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i nie ostatnie. Urzekła mnie ta powieść i w pewnym sensie poruszyła do głębi. Ci, którzy znają mnie bliżej będą wiedzieć dlaczego. W pewnym sensie ta recenzja, będzie moją chyba najbardziej osobistą jaką tu do tej pory zamieściłam… Czym tak naprawdę jest miłość? Czy miłość wystarczy by przetrwać sztorm, jaki często serwuje nam życie? A może wystarczy tylko nic nie znaczące słowo kocham, bez fajerwerków, bez motyli w brzuchu i wszechogarniającego napięcia i emocji? Z tym wszystkim zmierzy się główna bohaterka Sylwia, która zdaje się, że ma wszystko. Ukończone studia, narzeczonego z którym wieloletnia znajomość doprowadziła ich związek na etap zapewnień bez większych ekscytacji. Brak w nim czułości, a miłość jakby wyparowała, a może wcale jej nie było? Może to zauroczenie czy przyzwyczajenie? Do tego, co już jest, znane i pewne. I nagle pewnego dnia w jej życiu pojawia się Igor, który prowadzi życie singla. Miłość od pierwszego wejrzenia uderza ze zdwojoną siłą i spowija ich w swoje sidła. Ale czy ma rację bytu? Czy uczucie między dwojga ludźmi, których dzieli spora różnica wieku ma siłę przetrwania? Miłość, która rówieśnikom dodaje skrzydeł, a Sylwii i Igorowi wiele utrudnia. Obawy związane z akceptacją związku w rodzinie i środowisku jakim się otaczają, a także przeszłość. Przeszłość, która goni ich nieustannie i nie daje o sobie zapomnieć. Czy ta miłość, która ich połączyła będzie na tyle silna i trwałaby przetrwać to co los im podarował? Czy Igor odważy się zapomnieć o przeszłości i da porwać się temu cudownemu uczuciu?? Czy wygra jednak rozsądek? Przekonajcie się sami…

Autorka zabierze Was w bardzo emocjonalny rollercoaster. Uczucia bohaterów są tak namacalne, że nie sposób oderwać się od książki. Esencja życia, problemy które w sposób prawdziwy dotykają ludzi. Doskonale wiem, jak to jest 😉strach lęk przed ty,, co powiedzą ludzie, jak będą patrze…… 21 wie,, a my tak naprawdę boimy się miłości. I to autorka chce nam pokazać. Miłość nie liczy lat. Miłość daje, lecz nie zabiera. Ma być ostoją i opoką. Jest też trudna, wymaga, lecz wiele ofiaruje. Sprawia, że czujemy się potrzebni, kochan…… Oprócz rodzącej się miłości, mamy tu też wątek rozstań. Pokazują nam, że chociaż są bolesne to czasem bardzo potrzebne, oczyszczające.

Dziękuję autorce za niesamowitą podróż, bo to w pewnym sensie była moja podróż w czasie. Ponownie mogłam poczuć te wątpliwości, obawy …

Recenzja Nic Więcej ♥️♥️

Witam :) Dziś mam dla was recenzję książki Nic Więcej, autorki Karoliny Winiarskiej.

Każdy z nas, ma inny pogląd na nasze życie. Niekiedy wiemy, co chcemy, robić w życiu, z kim chcemy być czy spełniamy swoje marzenia. Lecz niestety, życie bywa różne, my też jesteśmy różni. Kiedy mamy wszystko, czyli, dobrego chłopaka, który akurat się oświadczył, bardzo dobrą przyjaciółkę, pracę którą, chcieliśmy i rodzinę która, kocha się nad życie, czy możemy chcieć więcej? Niestety nie raz, to co czujemy, w sercu jest inne, dziwne, pragniemy czegoś innego, tego by w związku, zaiskrzyło, czy nawet by, poczuć, te słynne motyle w brzuchu. Co robić gdy nie ma tego, wszystkiego, być z kimś, kogo się nie kocha? Zmusić się do małżeństwa i być nieszczęśliwym?

Kiedy wszystko nie jest, takie jak powinno, człowiek zastanawia się, nad swoim szczęściem i dokonywaniem wyborów. A kiedy życie jest trudne, nie wolno się poddawać, zawsze warto próbować.

Autorka pokazuje w ten sposób, że, nic nie jest łatwe, że, życie komplikujemy sobie sami, na własne życzenie.

Po co utrzymywać związek, w którym nic nie czuć, po co pakować się w takie małżeństwo. Lepiej poznać miłość swojego życia, być szczęśliwym i nie myśleć co powiedzą inni.

W książce pokazane jest też, że, w naszym życiu brakuje nam tolerancji, że, inni szykanują, obrażają, czy nawet pozwalają sobie na różne występki, byle by pokazać komuś, że, jest inny, że, ma inny kolor skóry, czy inne pochodzenie.

Moim zdaniem każdy z nas ma prawo, by żyć, gdzie chce, oraz jak chce i nie powinniśmy być okrutni.

Książka ta to opisane życie, może nie każdego z nas, ale zawsze znajdzie się taka osoba, która, nie może odnaleźć się w swoim życiu. Nie każdy jest szczęśliwy, nie każdemu wszystko przychodzi łatwo. Zawsze znajdzie się ktoś, kto to życie przechodzi nieszczęśliwie. Ale myślę, że kiedy mocno się postaramy, zawsze jest wyjście z sytuacji, zawsze można osiągnąć swój cel i po prostu zaznać szczęścia.

Książkę otrzymałam z klubu recenzenta serwisu C[Adres usunięty] ♥️

Muszę przyznać, że gdzie nie spojrzę tam czytam opinie o tej książce na zasadzie "to wspaniała, kolejna książka autorki". No właśnie, kolejna!

A ja pierwszy raz się z nią spotykam i to zupełnym przypadkiem. Jednak kiedy sprawdziłam, to faktycznie, nawet kojarzę okładkę poprzedniej powieści Pani Karoliny, ale jeszcze nie miałam okazji jej czytać.

To co, teraz mam okazję stwierdzić, czy warto?

Po lekturze "Nic więcej" jestem pewna, że zaraz, dosłownie za moment sięgnę po jej drugą książkę.

W tej dostaniecie historię miłości napisaną niezwykle lekko, przyjemnie i tak... przemyślanie. Miałam odczucie, że nic nie jest w tej opowieści przypadkowe i że wszystko było zaplanowane. Przez to czuje się, jak by stało się tuż obok bohaterów i przeżywało z nimi każdą, nawet tę najmniejszą emocję.

Polecam!