Następnym razem. Po drugiej stronie życia. Tom 1

Następnym razem, to historia miłości, która spotkała dwójkę nastolatków podczas ich młodzieńczych wakacji.

Olga to skromna nastolatka, która wraz z przyjaciółką Martą wyjechała na obóz do słonecznych Włoch, do Rimini. Na rok przed maturą, czyli najważniejszym egzaminem jej życia spędza najpiękniejsze wakacje. Olga ma określone plany na przyszłość i doskonale sprecyzowane marzenia i cele na swe dorosłe życie.

Michał to cichy chłopak, który również udał się na wakacyjny obóz do Rimini. Jest to stateczny, ułożony chłopak, który również ma wizję swej przyszłości.

Tych dwoje spotyka się i wzajemnie obdarza uczuciem podczas wakacyjnej przygody, która zostaje w ich życiu i pamięci już na zawsze. Michał i Olga od razu zwracają na siebie uwagę, a z każdym kolejnym dniem rośnie między nimi uczucie. Niemniej jednak wakacyjna przygoda szybko mija, a po jej zakończeniu obojgu pozostają wspomnienia, ale żadne z nich nie podejmuje kroków by zawalczyć o tę miłość, mimo iż oboje nie mogą o sobie zapomnieć.

Olga zgodnie z planem zdaje egzaminy i dostaje się na wymarzone studia. Jej życie towarzyskie również kwitnie. Stara się ułożyć swoje życie, ale w jej głowie ciągle przewija się Michał. Nigdy o nim nie zapomniała. Mimo, iż poznała mężczyznę z którym postanowiła zbudować rodzinę Michał w dalszym ciągu zajmował ważne miejsce w jej życiu.

Życie Michała również nie było łatwe, ale starał się jak mógł poukładać je najlepiej jak tylko się dało. Niemniej jednak nie było to łatwe. Jego myśli ciągle zaprzątała Olga i jej wspomnienie z włoskiej plaży. Mimo wielu sukcesów zawodowych, nigdy tak naprawdę nie czuł się spełniony i szczęśliwy, a u jego boku zawsze brakowało mu Olgi.

Losy tych dwoje, mimo iż odległe, ciągle się ze sobą splatały. Wymieniane zdawkowe wiadomości oraz kartki wysyłane przez Michała świadczyły o tym, że nigdy o sobie tak naprawdę nie zapomnieli.

Piękna, poruszająca i bardzo przyjemna historia miłości dwojga ludzi, która została wystawiona na niezwykle trudną próbę, której niejedno uczucie by nie przetrwało.

Zdecydowanie polecam wszystkim miłośnikom literatury kobiecej i wszelkich romansów.

Książkę otrzymałam z portalu Czytam Pierwszy.

Już sama okładka tej książki kusi aby ją przeczytać. Dawno nie czytałam dobrego romansu, czy "Następnym razem" pozytywnie mnie zaskoczyło?

Wakacje we Włoszech, Olga i Michał właśnie tam się poznali, w wakacje przed maturą. Uczucie między nimi się rozpaliło, jednak odległość jaka ich dzieliła nie pozwoliła na utrzymanie znajomości. Olga i Michał zaczęli żyć własnym życiem. Od czasu do czasu Olga otrzymywała pocztówki od Michała. Poznajemy tutaj historię życia obojga - Olgi i Michała - od nastolatków, aż do czasu kiedy stali się już dorośli. Oboje dużo przeszli, oboje nie mieli szczęścia w miłości i oboje zawsze o sobie pamiętali. Jednak ich drogi chociaż czasem się krzyżowały, to do spotkania nie doszło. Aż pewnego dnia...

Czy Olga i Michał zaznają razem szczęścia? Czy ich uczucie po prawie siedemnastu latach wciąż jest tak mocne?

Przyjemna lektura, którą bardzo szybko się czyta. Historia o pierwszej miłości, rozłące, upadkach i wzlotach, historia po prostu o życiu. Koniec tej historii bardzo mnie zaskoczył i zasmucił. Nie spodziewałam się takiego zakończenia. Jednak daje ono do myślenia i skłania nas czytelników do refleksji.

Jeśli lubicie lekkie romanse, to polecam Wam tę książkę!

Książkę odebrałam za punkty w serwisie Czytam Pierwszy.

Miłość to motyw książkowy który nie znudzi mi się chyba nigdy, dlatego tak chętnie sięgam po kolejne książki które zachęcają mnie swoją romantyczną historią.

Ostatnie wakacje przed maturą Olga spędza razem ze swoją przyjaciółką Martą we Włoszech, tam poznaje Michała, czuje się świetnie w jego towarzystwie ale boi się zaryzykować więc do niczego między nimi nie dochodzi, wymieniają się tylko numerami telefonów. Kiedy wraca do domu zajmuje się codziennymi sprawami, matura a potem studia w Krakowie, ciągle w głowie ma Michała ale nie jest im po drodze się spotkać. Małżeństwa, zdrady, rozwody żadnemu z nich się nie układa ale też żadne nie chce zaryzykować i się spotkać, czy los skrzyżuje jeszcze kiedyś ich drogi?

Kiedy zobaczyłam okładkę oraz opis z tyłu pędziłam z czytaniem żeby dojść do szczęśliwego zakończenia, niestety do niego było daleko i brnąc coraz bardziej bałam się że w ogóle go nie będzie. Olga to osoba cicha, skryta i bardzo rozważna wiele kobiet na jej miejscu już dawno spotkałoby się z Michałem a ona ciągle szukała wymówek. Pomimo tego że kochała swojego męża jej dawna miłość zawsze towarzyszyła jej w myślach, za to Michał nigdy nie potrafił pokochać innej kobiety, kiedy rozwiódł się ze swoją żoną cieszył się że już nie musi niczego udawać.

Każda strona przynosiła nowe emocje, pozytywne jak miłość, przyjaźń, radość jak i negatywne rozczarowanie, ból i tęsknota, sama nie wiedziałam co przyniesie przyszłość tych bohaterów ale trzymałam za nich mocno kciuki. Jedyne co mnie irytowało w tej książce to tylko to że bohaterowie tyle lat się kochali a ciągle się mijali, nawet będąc w tym samym mieście, czasami miałam ochotę krzyknąć do Olgi żeby wreszcie się otrząsnęła i pojechała do Michała albo chociaż do niego zadzwoniła i wyznała mu co czuje.

Czasami miłość jest trudna ale zarazem piękna i prawdziwa, ta książka jest tego dowodem, prawdziwa miłość przetrwa lata i nie da się tej jedynej osoby zastąpić inną. Książkę odebrałam za punkty z portalu Czytam Pierwszy.

NASTĘPNYM RAZEM - KAROLINA WINIARSKA

Moja ocena: 7/10

Data wydania: 20.11.2019

Wydawnictwo: Szósty Zmysł

Do polskich autorek podchodzę zazwyczaj dość ostrożnie, a do debiutów powinnam podchodzić jeszcze ostrożniej. Po tę książkę jednak sięgnęłam pod wpływem chwili i poniekąd w ciemno. Już z tego miejsca chciałabym pogratulować udanego debiutu!

Jeśli chodzi o bohaterów to muszę przyznać, że przypadli mi oni do gustu. Mimo, że byli młodzi to wydali mi się odpowiedzialni i dojrzali jak na swój wiek, co bardzo mi się podobało. Przyznaje, że historia stworzona przez Karolinę jest cudowna i bardzo życiowa, prawdziwa, dająca lekcje życia. Pokuszę się o stwierdzenie, że właściwie każdego z nas mogłoby coś takiego spotkać. Pozycja wzruszająca i bolesna, momentami ściskała moje serce. Zakończenie mnie zaskoczyło, ponieważ spodziewałam się czegoś nieco innego, ale stało się tak, a nie inaczej i to złamało moje serce. Autorka pokazuje nam w swojej książce jak silna jest pierwsze prawdziwe uczucie i pierwsza miłość. „Następnym razem” to bardzo fajna, bolesna i wzruszająca pozycja. Romans, który pokazuje nam siłę miłości. Możliwe, że wielu z Was złamie serce, ale jest zdecydowanie warta przeczytania. Mimo, że sięgnęłam po nią pod wpływem chwili, to nie żałuję ani minuty spędzonej z tą historią.

[Adres usunięty]

Autorka stawia przed czytelnikiem młodych, a za zarazem dojrzałych ludzi. Wszystko dzięki zabiegowi rozegrania akcji powieści na dwóch płaszczyznach czasowych. Przy czym lata młodości są potraktowane zwięźle, aczkolwiek wystarczająco. Po to, by potem dać upust dorosłości, podczas której tak naprawdę dochodzi do wszystkich najważniejszych i najbardziej znaczących wyborów. Olga i Michał to ambitni, zwyczajni ludzie. Ona podróżuje po świecie, angażując się w projekty międzynarodowe (by nie odebrać tego źle – to nie jest żadna snobka, która poza odnoszeniem sukcesów zawodowych nie robi niczego więcej), ON – jako chłopak z małego śląskiego miasteczka, nabiera coraz mocniejszej pewności siebie, obracając się pomiędzy życzliwymi mu ludźmi i niespodziewanie otrzymując od życia niespodziankę. Autorka zarysowała postaci nieprzesadnie, wystarczające, by móc wczuć się w nie na łamach kart powieści. Nie są to papierowe osobowości, ale nie sądzę też, żeby zostały ze mną na dłużej.

CZY MOŻNA ZASTĄPIĆ PRAWDZIWĄ MIŁOŚĆ?

Historia jest życiowa, to pierwsze, co przychodzi mi do głowy. Są pewne zbiegi okoliczności, które nie rzutują jednak na wiarygodność książki. Akcja płynie miarowo, niespiesznie, ale bez elementów zanudzania. Nie chciałabym zatem zdradzać zbyt wiele, by nie robić Wam spojlerów, ale rąbka tajemnicy uchylić muszę. „Następnym razem” to powieść o meandrach losu, o nieszczęśliwym, bo niespełnionym uczuciu, które szuka środka zastępczego. A taki nie zawsze jest w stanie oferować pełną satysfakcję. Powieść o zawodach, małżeńskich nieporozumieniach, o utraconym zaufaniu i wielkich planach, które w obliczu potrzeby szczerej miłości zdają się niewielkie mieć znaczenie. Są rodzicielskie porady, motyw odchodzenia, są podróże i są… dzieci. Co kogo dotyczy i który bohater będzie musiał się z tym wszystkim mierzyć, tego podpowiedzieć już niestety nie mogę.

KLIMAT I WARTOŚĆ POWIEŚCI

Książka rozpoczyna się lekko, „młodzieżowo” bym mogła powiedzieć, jak z resztą na wiek bohaterów przystało. Nie sądziłam zatem, że autorka będzie w stanie zaserwować mi jakieś głębsze wartości i emocje. A jednak, końcówka mocno mnie wzruszyła, okazała się pięknym, choć mocnym podsumowaniem życia, istoty łapania chwili i korzystania ze ścieżek wyznaczanych przez serce. Nie sugerowałabym tego tytułu zwolenniczkom namiętnych lektur, bo nie na tym położyła akcent autorka, a raczej na sferze mentalnej potrzeb człowieka. Jak dla mnie, całościowo sześć z plusem w dziesięciostopniowej skali, ale za poruszające zakończenie dodaję pół punktu i wychodzi czyste siedem. Mnie autorka nie zawiodła.

[Adres usunięty]

“Ale ja nie chcę zdobywać świata, chcę być dla kogoś całym światem.”

We Włoszech pomiędzy Olgą a Michałem zrodziło się uczucie. Po powrocie do Polski ich kontakt się urywa. Jednak żadne z nich nie może zapomnieć o drugim. Kilka lat później każde z nich próbuje zbudować nowy związek i zapomnieć o wakacyjnej miłości, jednak nie mogą zapomnieć o tym co ich łączyło.

“Następnym razem” to debiut Karoliny Winiarskiej. Zwykle bardzo ostrożnie podchodzę do debiutów, tak było i tym razem jednak “Następnym razem” skradło moje serce. To historia miłości, która pokazuje że prawdziwe uczucie przetrwa wszystko i nigdy nie wygasa. A jeśli dwoje ludzi ma się spotkać i być razem szczęśliwymi to będą prędzej czy później przeznaczenie na pewno nas dogoni. Zakończenie bardzo mnie zaskoczyło i poleciało kilka łez, więcej nie będę zdradzać musicie sami przeczytać. “Następnym razem” bardzo polecam !

[Adres usunięty]

"Następnym razem" to pierwszy tom z serii "Po drugiej stronie", autorstwa Karoliny Winiarskiej.

Olga i Michał poznają się na włoskiej ziemi. Jednak po powrocie do Polski, każde z nich wraca do swojego życia, a ich znajomość powoli umiera w natłoku codziennych spraw. Mijają lata, a Olga i Michała rozwijają się zawodowo, zakochują się, zakładają rodziny. Jednak nie do końca czują się szczęśliwi, bo gdzieś w głębi serca tęsknią za niespełnioną miłością, która narodziła się we Włoszech...

"Następnym razem" to powieść o uczuciach i tęsknocie, a szczególności o niespełnionej młodzieńczej miłości. Historia dwojga ludzi, których drogi przypadkiem krzyżują się na wakacjach. Oni sami są jeszcze nastolatkami, którzy dopiero małymi kroczkami wkraczają w dorosłe życie i nie zdają sobie sprawy, że ta z pozoru mało znacząca znajomość rzutuje na ich przyszłość. Dlaczego? Bo w dorosłym już życiu często wracają wspomnieniami do niewinnego uczucia, a w ich związkach brakuje iskry, która zapłonęła dawno temu, pamiętnego lata w słonecznej Italii. Poznajemy perypetie Olgi i Michała, którzy idą przez życie osobno. Ale czy tak będzie zawsze? W końcu wszystko zapisane jest w gwiazdach. Warto zwrócić uwagę na godną postawę Michała, który w jakiś sposób walczył o miłość, choćby takimi drobnymi gestami jak pocztówki - pokazuje, że pamięta o sympatii. Niestety Olga ze swojej strony nie robiła nic, a może gdyby sama zawalczyła o to uczucie... to finał byłby inny? Jednak ona trwała przekonaniu, że Michał zniknie z jej życia, bo w końcu "wakacyjne znajomości tyle nie trwają". Przejdźmy do zakończenia, no właśnie. Nie ukrywam, że takiego finału się nie spodziewałam! Trochę jestem zła na autorkę,😅 ale nie mogę Wam napisać dlaczego, bo nie chce spoilerować. Tak więc muszę to jakoś przełknąć...🤷‍♀️ ale wiecie co? Z drugiej jestem jeszcze bardziej ciekawa, jak w zaistniałej sytuacji, która miała miejsce pod koniec książki, autorka wybrnęła i jak potoczą się dalej losy naszych bohaterów w drugiej części. Lekka i przyjemna lektura na niedzielnie popołudnie.🌷

Uwielbiam czytać polskie romanse, gdyż zawsze bardzo dobrze odnajduję się w takich historiach. Ta książka jest pierwszym tomem dłuższego cyklu, dlatego z wielką chęcią sięgnę w przyszłości także po kolejne powieści. Dawno nie czytałam tak dobrze, tak pięknie wykreowanej fabuły, która z pewnością stanie się bliska każdemu czytelnikowi. Jest to ciepła, zwyczajna opowieść o życiu zwykłych ludzi. Bohaterowie przedstawieni są w bardzo dokładny sposób, z dbałością niemal o każdy szczegół. Akcja toczy się dość powoli, nie ma może nagłych zwrotów, ale wszystko jest tutaj spójne i logiczne. Zachęcam do czytania!

Ta książka to jedna wielka pomyłka. Mam wrażenie, że Autorka pomyliła się z pisarską rolą. Może mogłaby wydać jakąś książkę, np. przewodnik turystyczny, ale na pewno nie powieść.

Wszystko tutaj jest niesamowicie sztuczne - zaczynając od opisów, kończąc na dialogach bohaterów. Styl Autorki jest bardzo specyficzny. Tak jakby wszystko chciała napisać i opisać "ładnie".

Sama akcja rozwija się ot tak, a już na pewno uczucia, które powstają z niczego. Momentami miałam wrażenie, jakbym została wrzucona w środek jakiejś historii. Muszę przyznać, że książkę kartkowałam, a w pewnym momencie to czytałam dialogi, co z czasem również stało się uciążliwe.

Olga to taka trochę zagubiona dziewczyna, wierząca w szczęśliwą miłość aż po grobową śmierć. Przez to trochę naiwna. Michał zaś wydaje się być taki trochę bezosobowy. We Włoszech to jemu bardziej zależało na ich relacji, bo wtedy Olga miała przecież jeszcze chłopaka (a ten jej związek to też był taki, że tylko przewracałam oczami; sztuczny, wszystko sztuczne, a jak coś się działo, to nie wiadomo skąd).

Jedynym plusem jest tutaj okładka - ładna, przykuwa wzrok. Ale to wszystko.

Cóż, był to jeden z gorszych debiutów, jaki przeczytałam.

Niestety.

Pod włoskim słońcem, między Olgą a Michałem zrodziło się uczucie. Po powrocie do Polski ich kontakt się urywa. Jednak żadne z nich nie wymazało tego drugiego z pamięci. Kilka lat później, jako dorośli ludzie, próbują zbudować nowe związki, chcąc zapomnieć o przeszłości i nie wracać do tego, co ich łączyło. Mimo to wciąż o sobie myślą i tęsknią.

Czy Olga i Michał odważą się pójść za głosem serca?

I czy pierwsza miłość może przetrwać próbę czasu?

Cóż mogę Wam powiedzieć o tej książce? Przyznam, iż początkowo spodziewałam się, że otrzymam coś zupełnie innego. Ale w żadnym razie nie jestem rozczarowana. Mamy do czynienia z romansem, ale dość oryginalnym, gdyż nie ma tu nadmiernego lukru (mimo kilku zbiegów okoliczności), a realizm. Fabułę książki charakteryzują przeskoki akcji, co wprowadza lekką dezorientację, ale z biegiem stron można się przyzwyczaić. Z kolei dwutorowa narracja przybliża czytelnika do bohaterów. Najbardziej zaskoczyło i ujęło mnie zakończenie książki. Do gustu przypadł mi również lekcji styl Karoliny Winiarskiej. Ale na niektóre wydarzenia, jakie miały miejsce, byłam najzwyczajniej w świecie zła na autorkę. Dlaczego? Bo jak wiecie, zawsze przeżywam to, co czytam całą sobą, jakby to wszystko dotyczyło mnie samej. Czuję emocje bohaterów, kibicuję im i trzymam za nich kciuki. A oni nie potrafili zawalczyć, zbyt szybko odpuścili... A jak już jesteśmy przy bohaterach, to bez problemu polubiłam ich. Postacie drugoplanowe także mają tu swoje przysłowiowe trzy grosze, wnoszą wiele do powieści.

"Chcę łamać stereotypy. Chcę ci pokazać, że można się zmienić. Ludzie wstawiają nas w ramy, ale to od nas zależy, czy w nich zostaniemy."

Historia Olgi i Michała ubrana została w dość szerokie ramy czasowe, bo aż siedemnaście lat. Poznajemy bowiem ich jako nastolatków, by kolejno śledzić ich późniejsze życie. Z jednej strony to dobre posunięcie, a z drugiej czuję lekki niedosyt jeśli chodzi o większą głębię postaci i ich wewnętrzne przemyślenia. Ale to tylko takie moje wrażenie, Wy możecie zupełnie inaczej odebrać ten element. Jednakże warto zwrócić uwagę na to, jak został przedstawiony etap dorastania bohaterów i zmieniające się ich spojrzenie na świat. Obserwujemy jak uczą się podejmować samodzielne decyzje, ponoszą konsekwencje popełnionych błędów i próbują je naprawić, przełamują swoje lęki i obawy.

"(...) bohater nie może być słaby? Wbijają nam do głowy bajki o nieustraszonych rycerzach. Dlaczego nie mówią, że rycerz też się boi i właśnie ten strach musi pokonać."

Historia Olgi i Michała uświadamia, że wszystko ma swój początek i koniec. Że koniec czegoś dla nas na ważnego może dać nam nowy początek. Niczego nie powinniśmy w życiu żałować, gdyż wszystko co nas spotyka dzieje się po coś. Pokazuje że prawdziwa miłość przetrwa dzielące nas kilometry czy minione lata. Książka popycha do tego, by nie ukrywać swoich uczuć, przyznać się do nich, bo może ominąć nas coś wyjątkowego.

"- Niczego w w życiu nie można żałować. Wszystko dzieje się po coś. Pamiętaj."

"Następnym razem" to wzruszająca i skłaniająca do refleksji powieść o dokonywaniu wyborów, stracie, przemijaniu, bólu, tęsknocie i miłości. Ale przede wszystkim to książka o mijaniu się i przeznaczeniu. Nostalgia, melancholia, słodko-gorzkie życie - to część z tego, co spotkacie na kartach książki. To debiut, na który warto zwrócić uwagę! Polecam zarówno młodszym czytelnikom, aby nie przegapili czegoś ważnego, jak i tym starszym, przed którymi przecież też jeszcze tyle możliwości.

Uff! Jak dobrze, że ta książka jest już za mną. Myślałam, że przez nią nie przebrnę. Naprawdę, podczas czytania nie raz, nie dwa miałam ochotę ją odłożyć i zacząć coś ciekawszego. Dawno nie czytałam takiej nudnej, jak flaki z olejem książki. Ale powiedziałam sobie, że przeczytam, to przeczytałam. I nie ukrywam- cały czas miałam nadzieję, że się coś rozkręci. Niestety, jak to mówią- nadzieja matką głupich.. W Następnym razem od pierwszej do ostatniej strony straszliwie wieje nudą.

Pierwsza rzecz, która mnie strasznie irytowała w tej książce, to ciągłe przeskakiwanie w czasie pomiędzy bohaterami. Momentami ciężko było się połapać, czy akcja obu bohaterów rozgrywa się aktualnie w tym samym czasie, czy może jest już o kolejne 2 lata później. No i właśnie, następna sprawa. Akcja książki nie skupia się na jednym, konkretnym okresie w życiu bohaterów, tylko co chwilę przeskakują kolejne lata i takim oto sposobem towarzyszymy im w bodajże siedemnastu latach ich życia. W związku z czym, akcja niby jakaś tam jest, ale tak naprawdę nic konkretnego się nie dzieje. Wszystko opisywane jest strasznie powierzchownie przez co książka po prostu nudzi. Nie ma tu chwytających za serce momentów, ani zabawnych dialogów.

Bohaterzy są totalnie mdli. Nie da się ich polubić, bo nie ma w nich krzty charakteru, czy charyzmy. Mnie osobiście okropnie irytowali swoim zachowaniem i brakiem zdecydowania. A relacja pomiędzy nimi, jak dla mnie w ogóle nie istnieje. Kilka dni spędzonych wspólnie na obozie we Włoszech, a potem kilkanaście smsów wymienionych w ciągu siedemnastu lat. Ot cała historia.

Wymęczyłam się przy tej lekturze strasznie, ale muszę przyznać, że zakończenie mnie totalnie zwaliło z nóg. Nie tego się spodziewałam. Całą cholerną książkę na nie czekałam, byłam niemal pewna, że wiem jak się skończy, a tu taka niespodzianka. Tutaj muszę przyznać, że autorka mnie zaskoczyła, nawet bardzo. Z jednej strony mnie ono zirytowało, a z drugiej było takie smutne i wzruszające. A słowa, których autorka użyła do napisania tych kilkunastu ostatnich zdań, tak bardzo trafiły w moje serce..

Niemniej jednak nie polecam tej książki, bo tak jak już wspominałam jest ona przeraźliwie nudna i nieco chaotyczna, bez konkretnego ładu i składu. I naprawdę nie rozumiem skąd tak wysoka ocena na lubimyczytac...

[Adres usunięty]

Olga i Michał poznają się we Włoszech na zorganizowanej dla klas maturalnych wycieczce. Od pierwszej chwili powstała między nimi niesamowita więź, jednak żadne z nich nie miało na tyle odwagi, by zrobić pierwszy krok. Czy będą tego żałować?

Mimo upływu lat obojgu wciąż towarzyszą wspomnienia z tych kilku dni spędzonych w pięknym słonecznym kraju. Olga mieszka i studiuje w Krakowie, Michał w Warszawie. Mężczyzna wysyła kobiecie pocztówki, jednak ona nigdy nie odpowiada. Dopada ich proza życia i starają się cieszyć nim, jak najlepiej. Czy po latach mają szansę zaznać szczęścia? Czy ich drogi w końcu się zejdą?

***

Ciekawa historia dwojga ludzi, którzy spędzili ze sobą niewiele czasu, jednak nigdy nie potrafili o sobie zapomnieć. Prawdziwa miłość, która przetrwa wszystko, nawet lata rozłąki. Autorka ma lekki styl pisania dzięki czemu książkę czyta się przyjemnie. Czegoś jednak mi w niej brakowało. Główna bohaterka wydaje się zbyt ufna i momentami miałam wrażenie, że na siłę stara się utrudniać sobie życie podejmując coraz to gorsze decyzje nie zważając na intuicję. Główny bohater też ma wiele wad – postanawia unieszczęśliwić zakochaną w nim kobietę jedynie po to, aby nie czuć się samotnym, a to do mnie nie przemawia.

Wciągająca jest historia tych dwojga i niecierpliwie oczekiwałam rozwiązania kwestii ich spotkania, które cały czas było odraczane (co też w pewnym momencie zaczynało być drażniące). Wydaje mi się, że autorka tak bardzo chciała pokazać, że miłość tych dwojga przetrwa wszystko, że trochę przedobrzyła. Połowę przykrych wydarzeń można by usunąć z książki, a i tak byłoby zbyt dużo przeciwności losu dla tych dwojga. Owszem nie jest to książka typu spotykają się, zakochują i od tej pory są już zawsze nierozłączni i żyją długo i szczęśliwie. Niestety przedobrzyć w drugą stronę też nie jest dobrze. Z każdą kolejna stroną wiedziałam już, że cały czas coś będzie stało na drodze tych dwojga, ale myślałam, że chociaż koniec im to wynagrodzi i chociaż tutaj znajdzie się odrobina sielanki, ale autorka miała inne plany. Niestety o tym czytelnicy muszą przekonać się sami.

Nie jest to jakaś strasznie zła książka, ale też nie należy ona do tych, po których przeczytaniu chce nam się płakać z tęsknoty za dalszym ciągiem historii i koniecznością rozstania z bohaterami. Ot, kolejna książka odhaczona na liście przeczytanych, ale bez większych emocji.

Książkę odebrałam za punkty w serwisie czytampierwszy.

„Następnym razem” opowiada o życiu Olgi i Michała. Ich historia zaczyna się kiedy byli jeszcze nastolatkami, a później pokazuje ich dojrzewanie i wkraczanie w dorosłość. Para poznaje się na wakacjach przed maturą, jednak z powodu zbyt dużej odległości, kontakt między nimi się urywa. Zarówno Olga, jak i Michał są bardzo uczuciowi, obojgu zależy na znalezieniu miłości. Mimo tego, że na przestrzeni lat mają wielu partnerów, cały czas o sobie myślą. Nie robią jednak niczego, co mogłoby doprowadzić do ponownego spotkania.

Niestety nieszczególnie polubiłam głównych bohaterów, miałam wrażenie, że oboje nie wiedzą czego tak naprawdę chcą. Kompletnie nie rozumiałam postępowania Olgi, irytowały mnie podejmowane przez nią decyzje. Czasami potrafiła być stanowcza, jednak przez większość czasu nie mogła się na nic zdecydować. Bohaterom brakowało charakteru i charyzmy, nie mieli w sobie niczego wyjątkowego.

Według mnie akcja toczyła się zdecydowanie zbyt szybko. W niektórych momentach tempo było tak błyskawiczne, że trudno było za nim nadążyć. Pojawiło się mnóstwo krótkich i nierozwiniętych wątków, które moim zdaniem były niepotrzebne. Często brakowało mi rozwinięcia, zwłaszcza opisów emocji bohaterów. Niestety nie przekonała mnie ta historia, nie mogłam się w nią wciągnąć i na pewno już do niej nie wrócę.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

ółkach:

Przeczytane

Sięgając po tę książkę nie sądziłam że tak przepadnę w tej historii. Dwie przyjaciółki Marta i Olga poznają na wakacjach we Włoszech chłopaków. Kto by pomyślał że Olga i Michał którego poznaję na tych pięknych wakacjach będą o sobie pamiętać do końca życia ? Wydawałoby się że to tylko przelotna znajomość z wakacji. A jednak ich losy zawszę się jakoś splatały. Olga często wspominała Michała , Michał - Olgę, Nie mogli o sobie zapomnieć przez 17 lat. Poznajemy życie Olgi, która wyszła za mąż, urodziła dzieci ... niestety nie z Michałem . Długo zastanawiałam się ile czasu zajmie aż Olga i Michał w końcu się zejdą, Głęboko kibicowałam tej parze. Zakończenie książki wycisnęło ze mnie masę łez. Niespodziewałam się że autorka tak zakończy książkę, nie jest to typowy przesłodzony happy end.,. Historia piękna, książkę pochłonęłam w mgnieniu oka. Debiut autorki uważam za bardzo udany, autorka piszę lekką ręką co sprawia że czyta się szybko i przyjemnie. Myślę że książka na prawdę zasługuję na ocene 10/10 . I z chęcią sięgnę po inne książki tej autorki . Książkę dostałam za punkty ze strony [Adres usunięty]

„Następnym razem” to historia miłości dwojga ludzi, którzy uczucia do siebie zawsze odstawiali na dalszy tor, na przysłowiowe „następnym razem”. To również historia o lepszych i gorszych wyborach życiowych których dokonuje każdy z nas. Ta książka udowadnia, że czasami los potrafi bawić się nami, aż w końcu lituje się, nagradzając upragnioną miłością. Jednak czy wtedy nie jest już na nią za późno?

Olga i Michał poznają się na wakacyjnym obozie. Oboje przypadają sobie do gustu, jednak są zbyt nieśmiali na powiedzenie sobie nawzajem o swoich uczuciach. To powoduje, że po zakończonych wakacjach wracają do swoich rodzinnych miast, zachowując ciepłe wspomnienia. Każde z nich wie, że ich uczucia były prawdziwe i wyjątkowe, niestety nie wykorzystali swoich szans na otworzenie się przed sobą. Po wakacjach Olga i Michał wracają do swoich codziennych obowiązków: szkoły, nauki, przyjaciół i planowania swojej przyszłości. Nadal jednak pamiętają o sobie nawzajem. Kilka lat później, jako dorośli, próbują ułożyć swoje życia jak najlepiej. Niestety nie zawsze wszystko układa się tak, jakby tego chcieli. Michał rozwodzi się ze zdradzającą żoną, a i Olga walczy o swoje małżeństwo. Czasami piszą do siebie zdawkowe sms-y, informując co u nich. Czy w końcu odważą się spotkać i zawalczyć o ich młodzieńczą pierwszą miłość?

Historia przedstawiona w książce jest bardzo życiowa. Pokazuje jak wybory podejmowane na różnych etapach życia, wpływają na nasze dalsze losy. Zarówno Olga, jak i Michał, są pozytywnymi bohaterami. Ich młodzieńcza pierwsza miłość towarzyszyła im do momentu, dopóki nie spotkali się po wielu latach. Wtedy mogła przeobrazić się w dojrzałe i świadome uczucie. To udowadnia, że przeznaczenie istnieje naprawdę, wystarczy dużo cierpliwości i wiary, aby miłość i tęsknota do drugiej osoby przetrwały życiowe niepowodzenia i próbę czasu. Z drugiej strony autorka pokazuje, że czasami nie warto zbyt długo zastanawiać się nad pierwszym krokiem w nieznane, bo następny raz może i nadejdzie, ale nie wiemy, jak długo będzie nam dane cieszyć się nim. Książkę oceniam pozytywnie, choć dla mnie była trochę zbyt płaska i za mało emocjonalna.

Książkę odebrałam za punkty w portalu Czytam Pierwszy.

Romanse były kiedyś moim ulubionym gatunkiem literackim. Przez bardzo długi czas dosłownie każdy sprawiał mi ogromna przyjemność, a moje serce wraz z bohaterami doznawało wszelkich uniesień. Od 2019 roku coś się jednak zmieniło. Nie wiem czy trafiam na złe książki czy to może ja się zmieniłam, ale nie mogę znaleźć romansu, który poruszy mnie jak dawniej. Mimo to, kiedy po raz pierwszy zobaczyłam okładkę debiutanckiej powieści Karoliny Winiarskiej i przeczytałam opis to zaczęła we mnie rodzić się nadzieja, że pod koniec roku w końcu trafię na poruszającą i ciepłą historię miłosną, która odwróci złą passę.

„Ale ja nie chcę zdobywać świata, chcę być dla kogoś całym światem.”

Ku mojemu rozczarowaniu pomyliłam się. Wbrew rekomendacji na okładce „Następnym razem” nie przyprawiło mnie o szybsze bicie serca, a o łzach już w ogóle nie wspominając. W zasadzie z przykrością muszę stwierdzić, że ta historia nie wzbudziła we mnie żadnych emocji oprócz irytacji na stworzone przez autorkę zakończenie. Stąd też trudno mi zrozumieć skąd tyle pozytywnych opinii o tej książce i zachwytów nad relacją łączącą Michała i Olgę. Zwłaszcza, że cierpi ona na bardzo poważny problem, a mianowicie mówiąc na brak chemii między nimi. W zasadzie czym dalej brnęłam w tą historię tym bardziej odnosiłam wrażenie, że Olgę z Michałem tak naprawdę nic nie łączy oprócz wspólnych wspomnień z dawnych lat i kilku smsów wymienianych raz na jakiś czas. A to, że mimo upływu wielu lat to uczucie ciągle w nich płonie było ciężko do uwierzenia, ponieważ miedzy nimi nigdy nie doszło do żadnej większej interakcji oprócz kilku spacerów na letnim obozie i ciepłych, nic nie znaczących słówek. Żadnych buziaków oraz obietnic ani niczego innego co podtrzymałoby płonący w nich ogień. Na dodatek naprawdę trudno jest zapałać do nich sympatią, gdyż obydwoje są postaciami pozbawionymi charakteru oraz jakichkolwiek cech szczególnych, które w jakiś sposób sprawiałyby, że czytelnik się z nimi utożsami i będzie im kibicował.

O „Następnym razem” pomimo kiepskiej kreacji bohaterów i relacji ich łączącej nie można powiedzieć, że wieje nudą. Wręcz przeciwnie. Ciągle coś się dzieje. Nie brakuje tutaj dramatów i różnych tragedii, a także chwili szczęścia oraz uniesień (choć nie między głównymi bohaterami). Na plus zasługuje również to, że jest to bardzo realistyczna powieść o codziennym życiu dwójki zwyczajnych ludzi. Całkowicie pozbawionym tej lukrowej otoczki niczym z bajki o wiecznej miłości. Sam pomysł na fabułę również miał spory potencjał, choć coś podczas jego realizacji poszło zdecydowanie nie tak.

„Niczego nie wolno w życiu żałować. Wszystko dzieje się po coś. Pamiętaj.”

Nie da się ukryć, że do debiutanckiej powieści Karoliny Winiarskiej nie zapałałam sympatią. Nie znaczy to jednak, że książka ta była zła i nie warto po nią sięgać. W końcu te wszystkie pozytywne opinie w sieci nie wzięły się znikąd. Dlatego myślę, że mimo pewnych mankamentów można z tą lekturą miło pod kocem z kubkiem aromatycznej herbaty czy kakao spędzić zimowy wieczór. Decyzję jednak czy warto sięgnąć po „Następnym razem” pozostawiam Wam. Może akurat odnajdziecie w niej to czego ja nie potrafiłam.

Aleksandra

Wszystkie cytaty pochodzą z książki „Następnym razem” autorstwa Karoliny Winiarskiej.

Więcej na : [Adres usunięty]

Mam problem z tą książką. Ładna historia z dużym potencjałem, fajnie napisana, w dobrym stylu. Tylko nie było tego "czegoś", tej iskry, tego wewnętrznego przymusu, który by nie pozwalał odłożyć książki. Historia Olgi i Michała to takie trochę "Love, Rosie". Poznali się dawno temu, a potem przez życie się mijali. Los próbował ich złączyć, żeby w ostatniej chwili nic z tego nie wyszło. Każde poszło w inną stronę, jednak z tyłu głowy ciągle majaczyła ta druga osoba. I wszystko wygląda na uroczy romans, ale raczej to smutna obyczajówka. Nie mogłam się utożsamić z bohaterami, momentami mnie denerwowali swoimi decyzjami. Nigdy nie byłam w takiej sytuacji, więc może stąd bierze się to moje zdegustowanie? Nie wiem. I chyba spodziewałam się czegoś innego. Jednak książka ma pewną głębię, może skłonić do przemyśleń, albo dać nadzieję. Czy warto? Musicie ocenić sami.

Książkę odebrałam za punkty z portalu Czytam Pierwszy.