Naznaczeni

Więzienna cela, tajemniczego, niosącego za sobą nieprzychylną opinię więzienia. Poza ludzkim wzrokiem w aurze pełnego milczenia, nikt nie wychodzi żywy z nawiedzonego pomieszczenia... Czy Halszka podoła temu, by opuścić to miejsce?

*

Halszka Hardy zostaje postawiona pod ścianą - ma zostać umieszczona w nawiedzonej celi, skąd jeszcze nikomu dotąd nie udało się wydostać o własnych siłach. Niestety, nie pozostaje jej żaden wybór, w dodatku razem z nią w narzuconym zadaniu będzie uczestniczyć Vincent. Czy razem zdołają zapanować nad tym, co niewytłumaczalne? Nad tym, co mąci w głowie i sprawia, że szaleństwo jest tuż tuż? Książka ma w sobie przygnębiający nastrój i mnóstwo chaotycznych wstawek, które musiałam na spokojnie i z rozwagą poukladsc w swojej głowie, by niczego nie pomylić. Sylvia Wilczyńska położyła dość cienką kreskę między realizmem a jego przeciwieństwem i dlatego książkę czyta się w lekko magicznym, trochę niewiarygodnym nastroju, ale nie sposób jej odłożyć. Zapłata wokół nas sieć, z której ciężko się wydostać, tworzy nieznośne napięcie. Gdyby nie to, że czułam sztywność bohaterów, bez ich większej głębi, bez szerzej opisanych uczuć - mogłabym ją uznać za jeszcze lepszą, bardziej trafiającą w serce bo były wątki, które wymagały wręcz wylewu emocji, mi tego zabrakło. Końcówka jednak była podkreśleniem wszystkiego grubą, podsumowującą kreską i rzuciło mocny cień na całość. Napewno w niedługim czasie powrócę do "Topielisk" - poprzedniej książki autorki, bo język, którym pisze trafia w mój gust, jest rozbudowany, przemyślany a z taką fabułą ciężko się gdzieś spotkać, nie jest taką, której można by się jakkolwiek spodziewać.

Pewnego dnia do Halszki przybywają tajemniczy mężczyźni z propozycją nie do odrzucenia.

Chcą, by rozwiązała zagadkę pewnej celi w tajnym więzieniu korzystając ze swoich niezwykłych umiejętności.

Ma jej w tym pomóc komisarz Vincent Lewicki i Elena- dawna przyjaciółka, obecnie szefowa mafii.

Śledztwo zaprowadzi ich do Husarii i od tej chwili nikt już nie będzie wiedział kto jest przyjacielem, a kto wrogiem.

Teraźniejszość tańczy ze wspomnieniami, a my dajemy się porwać temu dziwnemu tańcowi nie do końca rozumiejąc co się dzieje.

Choć z początku chaotyczny, z biegiem czasu układa się w przerażającą choreografię, która przyprawi nas o ciarki.

Nie wiemy kto tańczy żywy, a kto umarły, bo wszyscy mają maski.

Sami musimy kombinować i odpowiedzieć na pytanie jaki był prawdziwy powód tej makabrycznej imprezy.

Jestem pod ogromnym wrażeniem talentu @sylviawilczynska

Po raz kolejny zaserwowała nam niekonwencjonalną zabawę i jeśli uważaliście poprzednie ,,Topielice" za fantastyczne, to ,,Naznaczeni " przyprawią Was o ogromny zawrót głowy.

Ja kłaniam jej się nisko w pas, bo zaserwować taki kryminał, z takim przerażającym, ale jakże prawdziwym i smutnym oraz dającym wiele do myślenia rozwiązaniem, to było mistrzostwo świata.

Ja ogromnie Wam tę książkę polecam!!!

OGROMNIE!!!

O tej dziewczynie musi być głośno, więc zróbcie hałas, no naprawdę warto!!!

⭐RECENZJA⭐

Halszka Hardy dostaje propozycje nie do odrzucenia od pewnych mężczyzn. Ów mężczyźni chcą, żeby kobieta użyła swoich niezwykłych umiejętności w dowiedzeniu się czegoś, co oni chcą. Halszka zgadza się, ale pod warunkiem, że będzie z nią uczestniczył w tym wszystkim komisarz Vincent Lewicki. Śledztwo będzie trwało, ale nie wszystko jest takie na jakie wygląda. Czy bohaterowie dowiedzą się o co chodzi w tym wszystkim i spełnią oczekiwania mężczyzn?

🤯

W tym miejscu chciałam podziękować pisarce @sylviawilczynska za ogrom zaufania, którym mnie obdarzyła i postanowiła wysłać mi swoje książki do recenzji. Jestem oczarowana jej kunsztem pisarskim, językiem i stylem ów powieści.

Książkę ze zdjęcia czytało mi się bardzo szybko i z pewną dozą niepewności oraz zaciekawienia, a wplecenie postaci z zaświatów jeszcze bardziej intryguje. Mimo, że wątek paranormalny nie przypadł mi do gustu w debiutanckiej powieści "Topielice", tak teraz było na odwrót. Fabuła wciągnęła mnie bez opamiętania, a przedstawione wydarzenia powodowały momentami zawrót głowy. Akcja goni akcję, a jej zwroty szokują. Głównych bohaterów polubiłam już w pierwszej lekturze. Uważam, że są dobrze wykreowani i przyciągają do siebie, a duet, który tworzą, jest powalający. Koniec powieści zaskoczył mnie i w sumie cieszę się, że potoczyło się tak, jak się potoczył. Czekam na kolejną powieść pisarki! A w tym miejscu polecam Wam ów lekturę ze zdjęcia! 😁 Miłego! 😃

🤯

Znacie twórczość Sylvii Wilczyńskiej ? Jej pierwsza książka "Topielice" bardzo mi się podobała. Nie mogłam doczekać się kontynuacji przygód prokurator Halaszki Hardy i komisarza Vincenta Lewickiego.

I dzisiaj właśnie przychodzę do Was z recenzją książki "Naznaczeni". Czy podobała mi się równie bardzo jak "Topielice"?

Pewnego dnia Halaszkę odwiedzają mężczyźni, którzy mają dla niej propozycję nie do odrzucenia. Chcą by skorzystała ze swoich umiejętności i rozwiązała zagadkę celi, która mieści się w tajnym więzieniu na południu Polski. Halaszka jednak ma swoje warunki, chce aby pomógł jej komisarz Vincent Lewicki i jej dawna znajoma, Elena. Śledztwo zaprowadzi ich miedzy innymi do Warszawy i Wiednia. Jednak nic nie będzie takie jakby mogło się wydawać, niewiadomo kto jest przyjacielem a kto wrogiem...

Jestem zachwycona. Autorka poraz kolejny mnie zaskoczyła swoim pisarskim talentem. Sylvia Wilczyńska stworzyła prawdziwy kryminał z krwi i kości wplatając do niego wątki paranienormalne budzące niepokój. Otrzymała kawał świetnej rozrywki. Książka trzymała mnie w napięciu do ostatniej strony a zakończenie historii było niezwykle emocjonujące i zaskakujące. Koło tej książki nie możecie przejść obojętnie.

Polecam, polecam i jeszcze raz polecam!

Ciężko mi napisać kilka słów o tej książce, ponieważ nie czytało mi się jej z przyjemnością. Przez większość czasu miałam wrażenie, że coś mi umyka, że czegoś nie rozumiem, że coś przegapiłam. „Naznaczeni” to drugi tom cyklu „Hardy & Lewicki”, o czym nie wiedziałam zaczynając czytanie. Może przez nieznajomość pierwszego tomu nie mogłam się odnaleźć w drugim. Irytowały mnie częste przeskoki w czasie, gubiłam się w tym. I przyznam szczerze, nie wiem, o czym tak naprawdę była ta książka. Nie przemówił do mnie ani wątek kryminalny, ani wątek paranormalny. Żaden z nich nie wzbudził mojej ciekawości i nie przykuł mojej uwagi. Książka nie wywołała we mnie emocji, nie trzymała w napięciu, a bohaterowie byli mi obojętni. Ale, żeby nie było, że tylko się czepiam, to jest też coś dobrego. Autorka ma dość lekkie pióro, dzięki czemu książkę czytało mi się dość szybko.

Nie każda książka trafi w nasz gust. Ta z moim się rozminęła. Ale myślę, że są czytelnicy, którym książka „Naznaczeni” się spodoba.