Najjaśniejszy promień słońca

Okładka jest przecudna. W kolorze pomarańczowym, a na samym środku różowy kwiat. Jest satynowa w dotyku (takie okładki uwielbiam), ma skrzydełka, które stanowią dodatkową ochronę przed uszkodzeniami mechanicznymi. Na jednym z nich przeczytacie kilka polecajek, a na drugim kilka słów o autorce. Kremowe strony, czcionka wystarczająca dla oka. Śliczne, delikatne wstawki w środku. Jak dla mnie wydanie sztos! Do książki wydawnictwo dołączyło list oraz zmywalny tatuaż. Takie drobiazgi robią robotę! Całość przewiązana wstążką w kolorze okładki. 🧡

Jest to moje pierwsze spotkanie z piórem autorki i nic dziwnego, bo jest to debiut. Muszę przyznać, że już od pierwszych stron dosłownie przepadłam. Cała historia wciągnęła mnie od razu i nie mogłam się oderwać (myślami) od bohaterów. Byłam bardzo ciekawa, jak potoczą się ich losy. Pisarka ma tak dobre pióro, że nie powiedziałabym, że jest to debiut. Przez powieść się płynie, czyta szybko, przyjemnie, bez przeszkód. Nawet bym powiedziała, że za szybko się czyta, bo chciałoby się jeszcze... Mimo iż ma ponad trzysta stron, to i tak stronice szybko umykają. Powiem tylko tyle: jestem zadowolona i chcę więcej. Już teraz.

Naszymi narratorami, ale i głównymi bohaterami są: Grace i Cal. Jak o nich pomyślę, robi mi się ciepło na sercu. Ogólnie rzecz biorąc, postacie wykreowane są naprawdę dobrze, niczego im nie brakuje. Każde z nich jest inne i wyróżnia się na tyle, by nie być stworzonymi na jedno kopyto. Grace... To dziewczyna, która ma ciężkie przeżycia za sobą. Zdaję sobie sprawę z tego, że nie jest łatwo zapomnieć i wyjść z traumy, jaką przeszła. Mimo wszystko uczy się żyć na nowo wśród ludzi, którzy wciąż napawają ją lękiem... Warto dodać, że jest empatyczną postacią, pełną ciepła i wartości. Cal z kolei... Rety. Czemu takich facetów jak on jest tak mało? Albo w moich okolicach jakoś ich brakuje? To taki idealny książkowy chłop, którego chciałaby niemal każda kobieta. Czuły, ale i trochę sprawia wrażenie niegrzecznego chłopca, co później z niego wychodzi. Prowadzi własne studio tatuażu, a i jego przeszłość nie jest kolorowa, tak jak i obecny czas. Polubiłam ich i tak za nimi tęsknię...

Jest to zwykła powieść obyczajowa, romans. Nie ma w niej nic nadzwyczajnego, a jednak... Jednak moje serce i głowa poległy na pierwszych stronach. Tak przywiązałam się do postaci, że to aż niewiarygodne. Chyba potrzebowałam takiej opowieści w momencie, kiedy ją czytałam. Wydarzenia, jakie mają tu miejsce nie zawsze są łatwe... Akcja jest mimo wszystko dynamiczna. Z ogromnym zainteresowaniem śledzi się losy bohaterów, ale niektóre zdarzenia są przewidywalne, co akurat mnie nie przeszkadzało. Po prostu płynęłam z wydarzeniami i wszystko przeżywałam...

Tak, dobrze czytacie. Przeżywałam wszystko z bohaterami i nawet przewidywalność nie była tu przeszkodą. Cieszę się, że dostałam propozycję współpracy przy tym tytule, bo jestem dosłownie oczarowana. Czułam radość, miłość, ale żal i smutek, nawet cierpienie. Rzadko się to zdarza przy debiutach, a tu proszę, autorka ma mnie w garści. Rewelacja.

Książka nie jest tylko o przyjaźni i miłości. Jest o trudach życia, problemach, które pozbawiają nas snu. Przeżyciach, które zostają na zawsze w naszych głowach mimo tego, że chcielibyśmy się ich pozbyć. To nie jest taka zwykła powieść, oj nie...

Reasumując uważam, że jest to książka zdecydowanie warta uwagi. Może nie wyciągnięcie z niej niczego odkrywczego, ale będziecie zachwyceni prostotą, tak jak ja. Polecam szczególnie dla osób, które czytają powieści obyczajowe, romanse, ale i wszystkim zainteresowanym. Nie będziecie żałować!

Już dawno nie trafiła mi się książka, która poruszyła by tak mocno moje serce. Najjaśniejszy promień słońca jest powieścią wyjątkową, poruszającą ważne tematy i wzruszającą. Jest jedną z wielu książek, która w moim sercu będzie miała wyjątkowe miejsce. ❤️W tej powieści są bohaterowie, którzy tym razem oboje zmierzają się z trudnościami w swoim życiu. Zarówno Grace, jak i Cal bardzo mnie wzruszyli swoimi historiami. Ich walka o lepsze jutro rozwaliła mnie na łopatki. Wszystko w tej książce jest przepięknie dopracowane, począwszy od okładki, aż do samego końca. Z całego serca Wam ją polecam, bo jest tego warta.

Ocena: 9/10.

Kiedy po raz pierwszy usłyszałam o tej powieści — z miejsca poczułam, że to będzie pozycja, która będzie musiała znaleźć się w moich rękach. Opis książki obiecywał mi wiele, choć ja wolałam raczej wstrzymać się z aż tak przesadzonym zachwytem. Czy Najjaśniejszy promień słońca to właśnie TA książka, która całkowicie podbiła moje serce? O tym w poniższej recenzji.

Grace najbardziej na świecie pragnie zapomnieć o swojej bolesnej przeszłości. Kocha balet i książki, więc to właśnie w te dwie dziedziny ucieka najchętniej. Pewnego dnia jednak postanawia wejść do studia tatuażu, by chociaż spróbować przełamać swoje bariery. Na miejscu poznaje Gabe’a, który, choć wytatuowany i wyglądający dość groźnie, okazuje się naprawdę sympatyczny. Między tą dwójką rodzi się przyjaźń, jednak dla mężczyzny nie ma żadnej przyszłości, jeśli chodzi o relacje damsko-męskie. Czy oboje odważą się na to, by pozwolić sobie na bliższe poznanie? Czy Gabe wpuści Grace do swojego życia?

Muszę przyznać, że już pierwsze strony pokazały mi, że ta książka nie będzie zdecydowanie taką, która pozostawi mnie obojętną. Główni bohaterowie wzbudzili moje zainteresowanie, a ja z ekscytacją zabrałam się do dalszego poznawania ich losów.

Grace, czyli główna bohaterka powieści to postać, która zdecydowanie wzbudza sympatię u czytelnika i mogłabym nawet nazwać ją mianem “comfort person”, gdyby była prawdziwym człowiekiem. To bohaterka, którą z miejsca polubiłam i której zapragnęłam w swoim życiu, tak po prostu. Uważam ją za bardzo dobrze wykreowaną i dopracowaną postać, więc tutaj autorka odniosła sukces.

Gabe to z kolei główny bohater, a jego obecność uważam za ogromny plus całej powieści. Z początku faktycznie wydawało mi się, że będzie on dosyć oschły względem Grace i że nie do końca będzie dawał się polubić. Nawet nie wiecie, jak bardzo się cieszę, że się pomyliłam w tej kwestii. To bohater, który zdołał wzbudzić moją sympatię, ale i przede wszystkim masę ciepłych uczuć. To, co musiał przechodzić każdego dnia i to, z jakim oddaniem opiekował się swoją młodszą siostrą, chwytało mnie za serce za każdym razem i no cóż, wyszła ze mnie beksa przy tym wątku.

Lisina Coney trafiła zdecydowanie w idealny moment w moim życiu ze swoją powieścią. Chociaż... to może ja idealnie trafiłam na nią akurat teraz? Ta historia całkowicie zdominowała moje myśli i zamieszkała w moim sercu, a Gabe i Grace sprawili, że potrzebowałam poznawać ich historię dalej, choć zakończenie nastąpiło dla mnie zdecydowanie za szybko. Zżyłam się z tymi bohaterami, co zdecydowanie znaczy już dużo. Głównym wątkiem powieści jest bolesna przeszłość, która cieniem kładzie się na całą relację głównych bohaterów, oni jednak zdecydowani są sobie z nią jakoś radzić. Dla mnie jest to zdecydowany green flag i cieszę się, że dokładnie na taką relację natrafiłam w swoim życiu.

Chwilami czytanie tej książki bolało, a czasami serce ściskało się z nadmiaru miłości, jaki odczuwałam przy wielu fragmentach. Zdecydowanie trafiłam na książkę, która wyciągnęła mnie z zastoju czytelniczego, ale i która po prostu jest moim top of the top tego roku.

Jeżeli poszukujecie świetnego romansu czy powieści obyczajowej z wątkiem romantycznym, to ten tytuł musi znaleźć się na Waszych tbr-ach. Dodatkowym argumentem, by sięgnąć po tę książkę, powinno być bardzo dobre pióro autorki, więc do dzieła.

Miałam ogromny problem z przydzieleniem odpowiedniej ilości gwiazdek tej powieści.

Od początku wkręciłam się bardzo w fabułę i musze przyznać, że naprawdę mi się podobała. Byłam w stanie dać najwyższą ocenę, jednak pod koniec parę rzeczy sprawiło, że musiałam ją trochę obniżyć.

Uwielbiam to jak autorka kreowała relacje Grace i Cala, to jak rozwijała się i powoli zmieniała.

Grace, która była ofiarą napaści, była bardzo ostrożna w relacjach z mężczyznami. Cal za to był bardzo opiekuńczy w stosunku do niej i starał się, aby czuła się ona komfortowo.

Jako starszy brat zdobył kompletnie moje serce. To jak zajmował się Maddie, jak stawiał ją na pierwszym miejscu i marzył o tym, aby miała normalne dzieciństwo. Przez ciężką przeszłość zachowywał się dojrzale i odpowiedzialnie. Podejmował dobre decyzje i zawsze uwzględniał uczucia ważnych dla siebie osób.

Spokojnie mogę powiedzieć, że Cal jest chodzącą zieloną flagą. Mimo, że jego wygląd wskazywałby na coś innego, nie zgrywał on na pokaz jakiegoś bad boya z ogromnym ego. Walczył o Grace i nie bał się pokazać, że mu zależy. Sam wielokrotnie podkreślał, że byłby w stanie zrobić dla niej wszystko.

„Najjaśniejszy promień słońca” to romans między baletnicą, a tatuatorem. Jednak odrobinę mi tutaj zabrakło szczególnie tego baletu. Owszem były wzmianki o studiu tatuażu, czy Pałacu Tańca, ale szczerze liczyłam na trochę więcej wzmianek o tym.

Coś do czego nie do końca byłam przekonana i co odrobinę zepsuło mi pogląd na całą książkę to sceny zbliżeń. Nie pasowały mi do relacji dwójki bohaterów i psuły mi klimat.

Oprócz tego nie mam żadnych zastrzeżeń do lektury. Slow burn był dobrze poprowadzony, nie było żadnych na siłę pociągniętych wątków czy scen, tak zwanych „zapychaczy”. Polubiłam się bardzo zarówno z Grace, jak i z Calem, ale to jednak ten drugi zdobył moje serce.

Książka porusza wiele ważnych kwestii, bo oprócz głównego wątku romantycznego, poruszane są tutaj również problemy alkoholowe i rodzinne, szeroko pojętą tolerancję czy temat napaści seksualnych. Autorka bardzo umiejętnie wszystko połączyła w jedną, spójną całość.

Grace to młoda nauczycielka baletu, która ma za sobą bolesną przeszłość. Nie potrafi zaufać mężczyznom jednak ten jeden wydaje się tak inny od reszty.

Cal wygląda na groźnego mężczyznę, który na dodatek jest starszy od niej o kilka lat jeden to on sprawia, że kobieta czuje się bezpieczna. Mimo, że się przyjaźnią chemia między nimi jest niesamowita a uczucia coraz bardziej wykraczają poza rejony przyjaźni.

Grace ma za sobą bolesną przeszłość i autorka tego nie bagatelizuje. Widzimy i odczuwamy, że to ukształciło główną bohaterkę od nowa. Nie jest ona w stanie przepracować do końca wszystkich swoim traum i doświadczeń bo one czasami do niej wracają, jednak świetnie sobie radzi i się naprawdę stara.

Jednak to Cal sprawia, że ona widzi nadzieję, jest on mężczyzną i tak czasem popełnia błędy jednak jego zachowanie jest naprawdę świetne. Widać to nie tylko jak traktuje główną bohaterkę ale i swoją siostrę.

Ta książka jest dość powolna, w szczególności w kwestii relacji romantycznej bo bohaterowie zaczynają od przyjaźni co swoją drogą wyszło bardzo dobrze tej autorce bo czuć było to napięcie w powietrzu i chemię między nimi.

Pod względem emocjonalnym ta książka porusza czytelnika, bohaterowie wydają się tacy prawdziwi bo nie tylko Grace ma swój bagaż doświadczeń ale i Cal.

Czasami zabrakło mi jakiejś większej akcji czy bardziej dynamicznej fabuły, bo ta książka bardziej należy do gatunku tych spokojnych i emocjonujących a nie rollercoasteru fabularnego, który porywa czytelnika i siedzi jak na szpilkach w nie wiedzy co się jeszcze może wydarzyć.

📚📚📚

"Wszystkie piękne rzeczy w życiu potrzebują słońca, żeby rozkwitnąć i się rozwijać. Jeszcze się dobrze nie znamy, Grace, ale nie mam wątpliwości, że jesteś najjaśniejszym promieniem słońca."

📚📚📚

"Najjaśniejszy promień słońca" autorstwa Lisini Coney, to książka która zapowiadała się bardzo interesująco.

Bohaterka po przejściach, mająca napady paniki w towarzystwie i on, starszy od niej właściciel studia tatuażu.

Co ich mogło połączyć, wydawało by się, że nic. Najpierw pojawiła się przyjaźń.

To przy nim czuła się bezpiecznie, to przy nim strach odszedł w zapomnienie, a pojawiły się uczucia i zapomniane pragnienia. To jemu potrafiła zaufać w takim stopniu, by się otworzyć. To przy nim chciała spróbować żyć. Tylko czy strach odszedł na zawsze? Czy zawsze będzie czaił się gdzieś w pobliżu?

On nie planował żadnego związku, nie miał na niego czasu, ani energii. Całym jego życiem była młodsza siostra, chciał jej oszczędzić traumatycznego dzieciństwa. Ona pojawiła się niespodziewanie. Od początku czuł do niej więcej niż chciał. Myślał, że przyjaźń, to było wszystko co mogło ich połączyć, ale nie zawsze układa się tak jak byśmy tego chcieli. Pytanie tylko, czy ona, młoda, piękna i taka delikatna, da sobie radę z jego problemami. On nie chce jej w to mieszać, chce jej oszczędzić przykrości. Tylko czy będzie umiał żyć bez niej?

Ta historia mimo, że zaczyna się boleśnie to im dalej, tym robi się słodko i uroczo. Ona ma problemy, brak zaufania, napady paniki, unikanie ludzi, a on będzie dla niej lekarstwem. Jego empatia i zrozumienie, to dla niej nowość. Jego troskliwość ją nie dusi, daje jej podejmować decyzje i zawsze wspiera. Bardzo duży nacisk kładzie na świadoma zgodę. W każdym momencie to ona jest najważniejsza.

Uwielbiam Cala, wręcz bohater idealny. To jak na każdym kroku wspiera siostrę, buduje jej pewność siebie, a nawet tłumaczy zaniedbanie przez rodziców jest cudowne. Zawsze myśli o jej dobru, nawet kosztem siebie. Tylko czy musi z czegoś zrezygnować?

Ta historia jest piękna, pełna bólu, ale jak zawsze po burzy wychodzi słońce, tak i tu powoli pojawia się nadzieja. Nadzieja na lepsze życie, pełniejsze i koniec z samotnością, tylko trzeba zaufać i się odważyć.

Czyta się to naprawdę przyjemnie. Czasami miałam wrażenie, że potraktowana trochę za lekko, bo porusza naprawdę ważne tematy, ale może miała taka być. Nie za poważna, ale pełna nadziei. Cudownie spędziłam przy niej czas. Idealna książka dla każdej romantycznej duszy. Polecam🥰.

Ona- nauczycielka baletu. Parę lat temu przeżyła napaść i od tamtej pory ma ataki paniki

On- opiekuje się 4 -letnią siostrą, gdy jego matka popije. W dzieciństwie sam był zaniedbany, dlatego dla siostry chce lepszego życia. Jest właścicielem studia tatuaży.

Drogi tych dwóch zagubionych osób splatają się. Grace chociaż nie potrafi już zaufać mężczyzną, wie od samego początku, że Callowi może. Pomimo, że jest od niej 8 lat straszy, jest wysoki i ma masę tatuaży, To właśnie przy nim czuje się bezpiecznie. On również lubi spędzać z nią czas. Ale wciąż boi się o siostrę. Co się z nią stanie, gdy Grace wejdzie do ich życia.

Historia tu opisana jest banalna i przewidywalna. Ale pomimo to rozpaliła ona moje serce i skradła cały mój wolny czas. Autorka w przepiękny sposób opisała tutaj przyjaźń dwójki osób oraz to jak ta przyjaźń przeradza się w coś w coś więcej. Ich relacja jest cudowna i przepełniona emocjami. Przez całą książkę czuć niesamowite napięcie. Nie jeden raz miałam ochotę bohaterami potrząsnąć by ruszyli na przód. A kiedy to w końcu zrobili…. Wtedy emocje sięgają zenitu.

Zazwyczaj unikam tego typu książek. Nie jeden raz zanim bohaterowie odkryją, że czują cos do siebie potrafiłam się znudzić i zostawić książkę. Tutaj nie było mowy bym mogła odłożyć ją chociaż na chwilkę. A wszystko to przez Grace i Cal oraz chemię, która była między nimi. Autorka wspaniale przeniosła na papier to co działo się w ich serach. Ich uczucia, zmartwienia i dylematy.

Jeśli szukacie romansu z motywem od przyjaźni do miłości to bardzo polecam „Najjaśniejszy promień słońca”.

Kiedy dostałam tę książkę nie wiedziałam za bardzo czego od niej oczekiwać, więc nie oczekiwałam nic. Podeszłam do niej na luzie.

Jednak już po pierwszych kilku rozdziałach wiedziałam że jestem totalnie na tak!

Powieść Lisiny jest przecudowna. Mamy tutaj z jednej strony silne więzi rodzinne i wzajemne wsparcie, a z drugiej brak relacji i problemy z alkoholem.

Czytając tę książkę czułam się zdecydowanie zrelaksowana oraz przywróciła mi wiarę że można trafić na prawdziwą miłość której fundamentem jest szacunek i wzajemne wsparcie.

„Najjaśniejszy promień słońca” to zdecydowanie taki promień dla nas, idealny wybór na nadchodzące lato. Jest radosna oraz pełna żartu, zaczynając ją czytać chcemy więcej więcej i jeszcze więcej.

Grace ma 22 lata. W tak młodym wieku, ma już za sobą traumatyczną przeszłość. Na nowo uczy się zaufać mężczyznom, ale jak do tej pory nie trafiła na tego odpowiedniego. Pewna wizyta w salonie tatuażu zmieni wszytko…

Cal ma 30 lat. Jest tatuatorem, który w młodym wieku musiał wziąć na siebie dużo rodzinnych obowiązków. Nie ma czasu na związki i miłość, ale nie może przestać myśleć o pewnej filigranowej dziewczynie. Ale to nie jest dobry czas ani dla Grace, ani dla Cala.

Nasi bohaterowie zaprzyjaźniają się, ale chemia pomiędzy nimi jest niezaprzeczalna. Czy mimo wszystko dadzą szansę miłości?

Ta książka, była jak powiew świeżego powietrza. Zachwyciła mnie od początku do końca. Ponad 400 stron szybkiej i przyjemnej lektury. Książka oddającej hołd prawdziwej przyjaźni i miłości. Inspirująca podróż uzdrawiającej relacji dwójki młodych ludzi. Uwielbiam każde słowo, każdą stronę i każdą minutę spędzoną z tą książką. To bardzo delikatna historia z fajnymi i ciekawymi bohaterami. Realistyczna a zarazem nowoczesna. Dająca nadzieje na lepsze jutro. Sprawiająca że nawet w pochmurne dni zaświeci słońce. Nic tylko czytać.

🌤Są takie książki, które rozjaśniają nawet najgorszy dzień, poprawiają humor i dają czytelnikowi nadzieję na lepsze. Taką właśnie książką jest „Najjaśniejszy promień słońca” Lisiny Coney. W tym roku czytałam ją już dwa razy, a jestem nią tak zauroczona, że z ochotą sięgnęłabym po nią po raz trzeci — i czuję, że nadal by mi się ta historia nie znudziła, a pewnie odkryłabym w niej tylko coś nowego.

☀Zacznijmy od tego, że całość jest napisana bardzo przystępnie i choć książka jest dość obszerna, czyta się ją szybko. Autorka potrafi zainteresować czytelnika, ma przyjemny styl i wplata w zdania piękne przemyślenia, które aż chce się zaznaczać. Znalazłam tu wiele cudownych cytatów! W dodatku mamy idealny balans między dialogami a opisami — niczego nie jest za dużo. Polubiłam styl Lisiny Coney i czuję, że po jej książki sięgnę jeszcze nie raz.

⛅Dla mnie największym atutem tej książki są postacie. Już dawno nie czytałam niczego, w czym pokochałabym dosłownie wszystkich bohaterów i każdy z nich wniósłby coś do mojego życia. Autorka stworzyła postacie, które po prostu się kocha od pierwszej strony i którym oddaje się serce. Straciłam głowę zarówno dla głównych, jak i drugoplanowych bohaterów.

🌤Nikogo pewnie nie zdziwi fakt, że przepadłam dla Cala. Jego oddanie, ciepło i miłość do bliskich rozczulały mnie za każdym razem. Bad boy z sercem na dłoni — tak mogę go podsumować. Tatuaże, ponura mina, solidna postawa, przez co wszyscy schodzą mu z drogi… a w środku uroczy miś. Jego relacja z siostrą sprawiała, że moje serce nie mieściło się w piersi. Byłam pełna podziwu dla tego, z jaką cierpliwością podchodzi do młodszej siostrzyczki i jak wiele jest w stanie dla niej zrobić.

☀Grace również potrafi przekonać do siebie czytelnika. Czasami mnie lekko irytowała, ale zawsze starałam się ją zrozumieć, bo jej przeszłość też nie była łatwa. To ciepła i delikatna postać. Mam wrażenie, że ona i Cal idealnie do siebie pasują i razem tworzą coś pięknego. Dopełniają się, rozumieją bez słów i przy sobie dosłownie… rozkwitają. A chemia między nimi? Niesamowita! Sceny łóżkowe aż iskrzyły i nie spodziewałam się, że będą aż tak odważne. To zdecydowanie książka dla czytelników 18+.

⛅Nie jest to historia lekka — porusza wiele trudnych, przytłaczających tematów. Mamy tu na przykład napaść na tle seksualnym czy uzależnienie od alkoholu. Czyta się o tym ciężko, ale mam wrażenie, że autorka podeszła do tych tematów z należytym szacunkiem i delikatnością, przedstawiając wszystko w sposób przystępny, a jednocześnie bardzo rzeczywisty.

🌤Sam pomysł na fabułę nie jest szczególnie skomplikowany, ale ma w sobie „to coś”, co przyciąga, czyli bohaterów, którzy na pierwszy rzut oka diametralnie się różnią, a jednak nie mogliby być bardziej do siebie podobni.

☀Tak naprawdę nie potrafię wskazać ani jednej rzeczy, która by mi się w tej historii nie podobała. Jestem nią zauroczona. Postacie są świetnie wykreowane, fabuła prosta, ale wciągająca, napisana lekko, a jednocześnie nie można się przy niej nudzić — porusza trudne tematy i cały czas coś się dzieje. Czego chcieć więcej?

⛅To cudowna, ciepła, komfortowa historia, przyprawiona odrobiną ognia, od której po prostu nie sposób się oderwać. Odgania najciemniejsze chmury, a podczas lektury nie mogłam przestać się uśmiechać. Pokochałam postacie i oddałam im całe swoje serce. Potrzebuję więcej takich historii w swoim życiu i wszystkim miłośnikom romansów ten tytuł gorąco polecam. Naprawdę warto!

"Najjaśniejszy promień słońca" to opowieść, która nie tylko otula serce niczym ciepły koc w chłodny wieczór, ale także przypomina, że nawet po największej burzy mogą się pojawić promienie słońca — jasne, ciepłe i nieoczekiwane ☀.

Lisina Coney stworzyła historię, która porusza najdelikatniejsze struny ludzkiej wrażliwości. To nie tylko romans — to historia o odbudowie zaufania, o odwadze, by znów kochać, o pięknie tych, którzy niosą światło, nawet jeśli sami długo żyli w cieniu.

Grace, delikatna, a zarazem zaskakująco silna. Dziewczyna z duszą artystki, która mimo własnych lęków, uczy się znowu wierzyć w miłość. I Cal, mężczyzna z przeszłością, z odpowiedzialnością większą niż jego ramiona, który mimo życiowego ciężaru, daje z siebie wszystko, by chronić to, co najcenniejsze: młodszą siostrzyczkę i... serce kobiety, którą zaczyna kochać ponad wszystko.

To, co czyni tę powieść wyjątkową, to jej powolne, pełne napięcia tempo budowania relacji — od nieufności, przez przyjaźń, aż po miłość tak czułą, że niemal namacalną. Każdy dotyk, każde spojrzenie, każdy szept bohaterów ma tu znaczenie. To historia, która nie spieszy się — jakby sama chciała nauczyć nas cierpliwości w oczekiwaniu na coś naprawdę wartościowego.

Cal to bohater, którego trudno nie pokochać. Wytatuowany, milczący, opiekuńczy – mężczyzna o złotym sercu, którego największą siłą jest jego czułość. A relacja z Maddie? Rozbrajająca. Jego miłość do siostry to coś, co łamie serce i leczy je jednocześnie. Grace z kolei nie tylko zdobywa nasze serce, ale i szacunek – za odwagę, za to, że po tylu zranieniach nie zamknęła się na świat.

Ich historia to nie tylko love story, to emocjonalna podróż, która przypomina, że czasem, by pokochać kogoś nowego, trzeba najpierw na nowo pokochać siebie.

Są takie książki, które po zakończeniu pozostawiają po sobie ciepło. Które każą nam przytulić tom okładką do serca i zamknąć oczy z uśmiechem. „Najjaśniejszy promień słońca” jest jedną z nich!

Dla wszystkich, którzy kochają opowieści o miłości nieidealnej, ale prawdziwej. O dotyku dłoni, który mówi więcej niż tysiąc słów. O nadziei, która przychodzi powoli, ale nigdy nie zawodzi ✨.

Zanurzcie się w tej historii. Pozwólcie, by ogrzała i Wasze serca!

Dziękuję za zaufanie i możliwość objęcia tej historii wsparciem ambasadorskim wydawnictwu @znak_literanova @omgbooks_seria (współpraca ambasadorska) 🩷.

Dzisiaj recenzja książki, która jest mi wyjątkowo bliska.

I ma premierę właśnie dziś.

Na wewnętrznej stronie okładki znajdziecie moją polecajkę - dziękuję wydawnictwu za tę możliwość, która jest dla mnie ogromnym wyróżnieniem i docenieniem moich działań w book mediach.

Ta historia jest niczym słońce - ciepłe i kuszące, a jednak potrafi oparzyć.

Podobnie jest w przypadku bohaterów tej książki, którzy serwują nam całą gamę emocji - razem z nimi przeżywamy najtrudniejsze chwile, płaczemy ze wzruszenia i szczęścia. Kapitalna historia o walce z własnymi demonami w drodze do miłości.

Ta książka niesie ze sobą potężny ładunek emocjonalny.

Przeżycia bohaterów nie są łatwe, ich droga ku szczęściu jest wyboista.

Tu nie znajdziecie cukierkowego, przerysowanego romansu, który wybucha nagle niewiadomo skąd i kiedy w drugim rozdziale.

Nie. Tu jest znacznie więcej, emocje są równie złożone jak te w rzeczywistości.

Bohaterowie są równie poranieni jak niejeden z nas.

Mierzą się z konsekwencjami wyborów, ze zdarzeniami losowymi, z trudnościami życia codziennego a także z traumami przeszłości, które położyły cień na ich teraźniejszość.

Razem próbują sobie poradzić z tym, co ich spotkało oraz tym, co aktualnie ich otacza.

Popełniają błędy, szukają sposobu na ich naprawienie.

Budują relację krok po kroku, tworząc silny fundament dla osadzenia domu z ich uczuć.

Autorka w piękny sposób opowiada o emocjach, psychice ludzkiej a także potrafi lekkim piórem i odrobiną ostrego języka czy humoru przekazać nam wszystko to, co się kryje w treści w sposób bardzo przyjemny i przystępny.

Czy uroniłam łzę podczas lektury?

Owszem i nie wstydzę się tego.

To świadczy nie tylko o mojej wrażliwości ale także o tym, jak autorka potrafi przekazać emocje, byśmy je współodczuwali.

W ogóle nie poczułam objętości tej książki, po prostu płynęłam na fali niesiona słowem, które zakorzeniło się głęboko we mnie zarówno w sercu jak i umyśle.

To jest historia, która zostaje na dłużej i sprawia, że wiele rzeczy widzimy z nowej perspektywy.

Składnia do refleksji, wzrusza, cieszy.

22 letnia Grace marzy o tatuażu. Trafia do polecanego studia. Nie może się jednak przełamać, by wejść do środka, gdy w końcu to robi…. Rozpoczyna się jedna z piękniejszych historii miłosnych przeczytanych przeze mnie tego roku.

„Najjaśniejszy promień słońca” mimo poruszania trudniejszych tematów często, głównie za sprawą poczynań głównego bohatera, jest niesamowicie słodką książką, dającą ogrom nadziei na to, że nie ważne, co się w życiu przeżyło, to i tak nadejdą lepsze dni.

Dynamika relacji Calla i Grace jest boska! Od pierwszych chwil złapali dobry kontakt, a kolejne spotkania tylko zacieśniają ich więź, która prędko ze zwykłego koleżeństwa przerodziła się w szczerą przyjaźń. Chyba właśnie to pokochałam w tej historii: jej tempo. Główny bohater był starszy o 8 lat od Grace, co często dało się odczuć, jednak w żadnej dziedzinie na nią nie naciskał. Wręcz przeciwnie, często zaznaczał, że nie może jej niczego obiecać, bo przecież miał już w swoim życiu jedną najważniejszą osobę. Ich znajomość naturalnie rozwijała się, Grace miała wystarczająco dużo przestrzeni na to, by pracować nas sobą, czy też nad traumatycznymi wydarzeniami z jej przeszłości. Swoją drogą odrobinę brakło mi lepszego rozwinięcia tego tematu.

Grace jest słodka. Może wydawać się mdłą postacią, nawet odrobinę zbyt cukierkową, jednak niesamowicie polubiłam jej autentyczne dobro, cierpliwość, ciepło. W kontaktach z mężczyznami, miałam wrażenie, zachowywała się zbyt naiwnie, tłumaczyłam to jednak brakiem doświadczenia.

„Najjaśniejszy promień słońca” to książka, która rozpala apetyt na więcej. Więcej męskich bohaterów spod pióra Lisiny Coney, więcej ich słodkich gestów, więcej czułych słów, więcej historii z tej serii.

[RECENZJA PRZEDPREMIEROWA]

NAJJAŚNIEJSZY PROMIEŃ SŁOŃCA

Autor: LISINA CONEY

Wydawnictwo: ZNAK

Premiera: 04.06.2025

JESTEŚ SŁOŃCEM DLA MOJEGO TARGANEGO BURZAMI SERCA...

Po przeczytaniu opisu, wiedziałam od razu, że muszę ją przeczytać i miałam okazję zrobić to na długo przed premierą, a do tego napisać polecajkę promocyjną:

Niezwykła historia o sile przyjaźni, wzajemnym zaufaniu, a przede wszystkim wyjątkowej mocy tego co może narodzić się między dwójką ludzi. Utkana z codziennych zdarzeń i głęboko skrywanych sekretów, udowadnia, że to co piękne przychodzi niespodziewanie i jest jak najjaśniejszy promień słońca – na niebie, w życiu, a przede wszystkim w sercu. Niegrzeczny chłopiec i grzeczna dziewczynka, a tak naprawdę dwójka zagubionych dusz, które z pozoru nic nie łączy, a okazują się dla siebie ratunkiem. Czy słońce rozświetli już na zawsze życiową drogę Grace i Cala? Czy wspólnie rozkwitną? Sprawdźcie sami. Serdecznie polecam.

MOJA. ONA JEST MOJA. A JA UMRĘ, ALE NIE BĘDĘ NALEŻAŁ DO NIKOGO INNEGO

Bardzo miło spędziłam czas z tą historią. Od samego początku polubiłam bohaterów i do samego końca nie byłam pewna jak potoczą się ich losy. Jak dla mnie były tu idealne proporcje wyważenia tego co dobre i tego czym czasem negatywnie zaskakuje nas życie, bo wszystkie trudne wydarzenia sprawiają, że fabuła staje się jeszcze bardziej realna. Bardzo podobały mi się wplecione do fabuły motywy: tatuaży, baletu, opieki nad młodszą siostrą. Pojawia się też wątek związanym z rodziną Grace – dziewczyna była wychowywana przez dwóch ojców, Cal mierzy się natomiast z alkoholizmem matki.

Najważniejszym wątkiem pozostaje jednak relacja między głównymi bohaterami. Oboje mają za sobą trudne zdarzenia z przeszłości. Są trochę pogubieni, skryci, zamknięci. Gdzieś głęboko w sobie skrywają uczucia, potrzebę bycia kochanym i kochania. Zbliżają się do siebie i oddalają. Trudno im uwierzyć w to, że mogą być szczęśliwi. Na pierwszy rzut oka dużo ich dzieli, jednak kiedy rozmawiają i są blisko działa między nimi magiczne flow, które z pewnością dostrzegą czytelnicy. Oboje mają artystyczne dusze, są wrażliwi i mają piękne wnętrze. Lekkie pióro Autorki sprawia, że książkę czyta się bardzo szybko i z zaciekawieniem. Polecam serdecznie. Jestem pewna, że będziecie zadowoleni.

Przeszłość zostawiła na jej duszy blizny, których nikt nie widzi. On nosi swoje w sercu. Ona szuka odwagi, by zapisać swoją historię – na papierze i na skórze. On jest artystą, który maluje tuszem nie tylko ciała, ale i losy ludzi. Gdy ich drogi przecinają się w małym studiu tatuażu, coś w nich się zmienia. Prawdziwa, głęboka przyjaźń rodzi się tam, gdzie nikt jej nie szukał. A miłość? Miłość przychodzi cicho, jak szept... i zostaje na zawsze.

To jedna z piękniejszych powieści o miłości, jaką miałam okazję czytać, a przeczytałam książek wiele. Lekki styl pisania autorki od pierwszych stron przypadł mi do gustu. Z każdym kolejnym rozdziałem zakochiwałam się w tej historii jeszcze bardziej. Nie znalazłam ani jednej wady. Autorka porusza temat gwałtu, bezpiecznego hasła podczas stosunku i życia w rodzinie z alkoholikiem. W tej książce są wszystkie możliwe emocje, a bohaterów traktowałam jak najlepszych przyjaciół. Czułam, jakbym była tam z nimi i doświadczała ich życia.

Bardzo spodobał mi się motyw baletu, który wielokrotnie pojawia się w książce. Mamy też wolontariat, pisanie własnej książki, a także opiekuńczość w stosunku do bliskich. Bohaterowie są bardzo wyraziści i zdecydowanie zostaną ze mną na długo.

Polecam!