Nad ranem

„To wspomnienia, które mnie ukształtowały i, o których nie chciałam zapomnieć, nawet jeśli niektóre z nich wywoływały we mnie ból, poczucie straty czy smutek. Nie wszystkie były szczęśliwe, ale wszystkie były moje. To dzięki nim dzisiaj mogę być właśnie taka, jaka jestem.”

Słodkawe kakao, wschody słońca i dziecięce uczucie, które przetrwało utracone lata – jedno zdanie, z pozoru nieznaczące, a przepełnione całym wachlarzem emocji. Nina od ósmego roku życia zapisuje najważniejsze wspomnienia w żółtym notesie, który towarzyszy jej na każdym kroku, a teraz po latach pozwala jej również odnaleźć siebie. Zagubiona, niepewna, w którym kierunku popchnąć swe życie, ucieka na wieś, gdzie już od pierwszego dnia utracona przeszłość przypomina o sobie. Rodzinny dom to dla niej pewnego rodzaju ukojenie, ale też zderzenie z uczuciami, po których wydawać by się mogło pozostały jedynie zgliszcza, a przede wszystkim ponownie spotkanie z nim przy akompaniamencie ukochanych niegdyś wschodów słońca. Jakie niespodzianki tym razem szykuje im los?

Nie ukrywam, że zazwyczaj nie lubuję się w literaturze tak lekkiej że aż momentami do przesady banalnej, zazwyczaj poszukuję w niej bowiem czegoś nietuzinkowego i odtwórczego w swej prostocie, w tym przypadku jednak nie sposób nie dostrzec, że za pozornie powierzchowną fabułą, kryje się drugie dno. „Nad ranem” nie opowiada bowiem tylko o sile dziecięcej przyjaźni i odkrywaniu własnych uczuć, ta pozycja zabiera nas bowiem w podróż o poszukiwaniu własnego ja, odkrywaniu zakorzenionych głęboko w nas ran i wybaczaniu, a to wszystko przy akompaniamencie śpiewających ptaków, biegającego koło nogi słodkawego w swej buntowniczej naturze psa i posmaku ciepłego kakao przy porannych wschodach słońca. Ta pozycja rozkochuje nas w sobie powoli, pozwala zatracić się w niezwykle sielskim klimacie, by chwilę później nakazać zwolnić w szaleńczym biegu, który każdy z nas prowadzi i docenić to, co na co dzień wydawało nam się nieistotne; maluje przed nami świat, w którym najmniejsze gesty okazują się mieć największe znaczenie.

Od zawsze uważałam, że nawiązanie prawdziwej więzi z głównym bohaterem danej historii wymaga czasu, zazwyczaj bowiem uczucie sympatii buduje się stopniowo z rozdziału na rozdział i przeplatane jest wielokrotnie innymi, bardziej skrajnymi odczuciami, jak chociażby irytacja czy wzburzenie podparte nietrafnymi wyborami danej postaci. W przypadku Niny ten proces wyglądał zgoła inaczej, bowiem już od pierwszym stron wiedziałam, że przygoda, w którą miałam wybrać się wraz z nią, będzie nad wyraz interesująca. I może z początku obawiałam się jej infantylności, ale czym dalej brnęłam w zawarte na przełomie tej pozycji wydarzenia, tym bardziej doceniałam jej świeże spojrzenie na świat, czułam wręcz, jakbym słuchała opowieści młodszej, niestrapionej ciężarem rzeczywistości, siostry, a to pozwoliło mi z kolei zrozumieć, jak piękny potrafi być otaczający nas świat, jeśli tylko przyjrzymy mu się bliżej.

„Nad ranem” oferuje nam coś więcej niż tylko niebywale słodkawą okładkę, która, swoją drogą, naprawdę pięknie prezentuje się wśród moich zbiorów, to przede wszystkim bowiem tytuł, który w niezwykle piękny sposób obrazuje, jak refleksyjna potrafi być literatura młodzieżowa. Przygoda, którą przeżywamy wraz z Niną i Maksem to jak spotkanie z dawnym przyjacielem, który przypomina, dlaczego warto czasem poświęcić chwilę i zatracić się w tym oto gatunku – nie tylko ze względu na zawartą w nim prostotą i lekkość, ale przede wszystkim na emocje i ciepło, których nigdy tutaj nie brakuje.

Idealna lektura na letnie dni to " Nad ranem" Moniki Sygo. Ta historia sprawia, że marzę o takim wschodzie słońca jacy oglądali bohaterowie tej książki. O kakao z piankami i zaczynaniu dnia w tej wyjątkowy sposób.

Nina po kilku latach powraca na wieś do swojego taty, gdzie przed laty zawsze spędzała wakacje. Tu przeżyła wiele pięknych wspomnień zapisanych w wyjątkowym notesie. Niestety w jej życiu stało się coś , co zniszczyło tą piękną tradycję. Oskar. Chłopak od którego wszystko się zaczęło i przez niego wszystko się skończyło. Jedno niedopowiedzenie, jedna tajemnica sprawiła, ze drogi Niny i Oskara się rozeszły. Jednak w ich sercach te wspólne chwile zostały na zawsze. Po latach dochodzi do ich ponownego spotkania, a wraz z nim odzywa wspólna przeszłość. Jednak te kilka lat robi różnice. Czy wyjaśnią sobie wszystko?

Ta lektura jest tak ciepła i przyjemna, żre nie chce się jej kończyć. Te wschody słońca, sielski klimat, który stwarza jest idealny na wakacje. Te emocje sprawiają, że wszystko przeżywa się z bohaterami. Każde spotkanie, każdy wschód słońca daje nową nadzieję. Musicie ją przeczytać. To taka comfort book.

Jeśli szukacie uroczej, wakacyjnej, lekkiej powieści to ta będzie idealna. Chociaż moje oczekiwania były większe, tak uważam, że wielu czytelnikom ta historia przypadnie do serca.

Gorące dni, letnie wieczory i rześkie poranki. Mała wieś, ogniska po zmierzchu i wspólnie spędzony czas ze znajomymi. Dwójka przyjaciół, których rozdzieliła odległość i czas, teraz ma szansę naprawić swoją relację. Nie zabraknie tajemnic, nieporozumień i oczekiwań. Romantycznych gestów i chemii między bohaterami.

Nina i Oskar to takie postacie, które trzeba lubić. Jednak trochę zbyt idealni. I to byłoby jeszcze okej, gdyby te "dramatyczne" wydarzenia, które zachwiały ich światem były rzeczywiście dużą sprawą. A nie były. Ja byłam gotowa na trzęsienie ziemi, a tu prawda wychodzi na jaw i, no nie, słabo to wybrzmiało. I to jest mój największy zarzut jaki mam do tej powieści.

Nastawiłam się na wielkie emocje pokroju takich, jakie znalazłam w poprzednich książkach autorki, ale w takim letnim wydaniu. Niestety - nie to dostałam. Jednak ciągle uważam, że "Nad ranem" taki przyjemny i lekki przerywnik na ogrodowy koc.

🌄 'Nad ranem' jest moim pierwszym spotkaniem z piórem autorki, więc na nic się nie nastawiałam. I tak, nie czytałam opisu, ponieważ nie lubię niepotrzebnych spojlerów. Widziałam jedynie kilka recenzji, które sugerowały, że dostanę 'kocykowy' comfort read i... jak dla mnie było trochę za nudno🙈

🌄 Doskonale zdaję sobie sprawę, że znajdę całe grono czytelników lubiących takie książki, w których bardzo mało się dzieje jak np. 'Legendy i latte'. Bo jest miło, uroczo, czytelnik powoli dowiaduje się szczegółów całej historii i tyle. W 'Nad ranem' nutkę niepokoju wprowadzają tajemnice Niny i Oskara, ale ich ujawnienie było trochę mało satysfakcjonujące *to dotyczące chłopaka było lepsze, przynajmniej pojawiło się trochę adrenaliny, co do dziewczyny - chyba jestem w tym wieku, że to na mnie nie robi już wrażenia🤷🏻‍♀️*

🌄 Wracając do głównych bohaterów, trudno było mi uwierzyć w ich uczucie. Bardzo szybko przechodzimy od 'nie chcę go widzieć' do 'nadal go kocham'. Bardziej wiarygodne jest całe towarzystwo wokół Niny i Oskara, przez co właśnie ich losów jestem najbardziej ciekawa.

🌄 Nie jestem rannym ptaszkiem i jak już 'podziwiam' wschód słońca to najprawdopodobniej zarwałam noc🤣, więc te wszystkie sceny w oknie z kubkami kakałka nie robiły na mnie wrażenia *i kto je pianki z kakałka palcami?😭*.

🌄 Jestem pewna, że w audiobooku ta historia bardziej przypadłaby mi do gustu.

"To ty możesz sprawić, że zwykła rzecz nabierze niesamowitego znaczenia."

Można kolekcjonować różne rzeczy- magnesy na lodówkę,płyty,plakaty a Nina kolekcjonuje wspomnienia. Te dobre i te smutne. Wszystkie te,które chciałaby z jakiegoś powodu zapamiętać i zapisuje je w swoim żółtym notesie.

Dziewczyna ma dwa domy- w mieście, gdzie mieszka z mamą i ojczymem i na wsi, gdzie spędza wakacje z tatą.

Nina trochę się pogubiła, studia które wybrała nie spełniają jej oczekiwań więc robi sobie przerwę na rok, pakuje do auta rzeczy, swojego ukochanego psa i wraca na wieś. Do miejsca, z którym wiążą się najpiękniejsze wspomnienia, do miejsca gdzie mieszka on...

Oskar czekał na każde wakacje bo wtedy przyjeżdżała jego najlepsza przyjaciółka, dziewczyna którą kochał od zawsze.Jednak pewnego lata stało się coś i Nina nie wróciła na wieś, stracili kontakt na kilka lat.

Czy los daje im kolejną szansę?Jak się zmienili przez te lata?Jakie tajemnice skrywają?

"Nad ranem" to idealna książka na lato!Z całą pewnością jest to #comfortbook Niesamowicie piękna, wzruszająca,cudowna historia nie tylko o miłości ale o prawdziwej przyjaźni, przebaczeniu i drugiej szansie. Po tej historii pokochacie wschody słońca i kakao z piankami ☺️ no i Oskara!Bo choć pogubił się po rozstaniu z Niną,zrobił coś złego to zauważył swój błąd i robił wszystko aby go naprawić.

Ta książka ma również cudownych bohaterów drugoplanowych - bliźniaczki i Szymek to dzięki nim akcja w książce nabierała tempa i humoru.

"Nad ranem" to taki promyczek słońca, do którego z przyjemnością wystawiamy twarz i delektujemy się każdą chwilą.To książka, dzięki której wracamy do wszystkich pięknych chwil. Do pierwszego zauroczenia,przyjaźni,długich spacerów,beztroskiego czasu. Do nocy pod gwiazdami i ogniska ze znajomymi.

Historia Niny i Oskiego skradła moje serce. Były momenty wesołe, romantyczne, zachwycające ale też chwile niepewności, napięcia i strachu o to jak potoczą się dalsze losy bohaterów.

"Jesteśmy tylko tu i teraz. Nad ranem. Zawieszeni między końcem, a początkiem kolejnego dnia."

Polecam. To naprawdę cudowna książka