Pola jest piękna, bogata i sławna. Młoda wokalistka pop ma powody do zadowolenia – jej płyty nie schodzą z list bestsellerów, a sale koncertowe wypełniają się po brzegi. Sukcesy, o których dziewczyny w jej wieku mogą tylko pomarzyć, nie dają jednak Poli szczęścia. Nadużywająca alkoholu gwiazda po jednej z imprez doprowadza do wypadku samochodowego. W ramach zasądzonej kary przez dwa miesiące musi pracować społecznie w ośrodku leczenia uzależnień. Gdzieś na końcu świata, wśród młodych ludzi z problemami, Pola poznaje Borysa, instruktora prowadzącego zajęcia z muzykoterapii, z którym ma współpracować. To, co początkowo uzna za przekleństwo losu, pewnego dnia okaże się dla niej wybawieniem. A wszystko dzięki miłości do muzyki. Dzięki miłości.
W filmie Na chwilę, na zawsze w reżyserii Piotra Trzaskalskiego, Polę zagrała Martyna Byczkowska, a postać Borysa stworzył Paweł Domagała. Aktor i muzyk jest również pomysłodawcą i współtwórcą scenariusza. W pozostałych rolach wystąpili m.in. Olaf Lubaszenko, Kinga Preis i Ireneusz Czop. Film ma swoją premierę 15.07.2022r.
Czy książka Na chwilę, na zawsze to lekki i beztroski romans?
Książka Na chwilę, na zawsze to poruszający dramat obyczajowy, który skupia się na trudnej drodze do odkupienia i walce z nałogiem. Historia porusza ciężkie tematy uzależnienia od alkoholu oraz bolesnych konsekwencji życiowych błędów popełnianych pod wpływem sławy. Czytelnik towarzyszy głównej bohaterce w procesie resocjalizacji w ośrodku terapeutycznym, co nadaje opowieści melancholijny i refleksyjny ton. Nie jest to typowa, optymistyczna lektura, lecz głębokie studium ludzkich słabości oraz uzdrawiającej siły muzyki. Fabuła skłania do przemyśleń nad tym, jak jedna chwila może bezpowrotnie zmienić całe dotychczasowe życie.
Jakie powiązanie ma ta publikacja z filmem o tym samym tytule?
Publikacja stanowi literacką wersję historii przedstawionej w głośnym filmie w reżyserii Piotra Trzaskalskiego. Treść opiera się na scenariuszu współtworzonym przez Pawła Domagałę, który w ekranizacji wcielił się w postać instruktora Borysa. Dzięki książce czytelnicy mogą znacznie głębiej poznać wewnętrzne motywacje bohaterów, których na ekranie zagrali Martyna Byczkowska czy Olaf Lubaszenko. Lektura pozwala na dłuższą kontemplację scen znanych z kina i lepsze zrozumienie emocji towarzyszących procesowi muzykoterapii. Jest to idealne uzupełnienie seansu, pozwalające na pełniejsze zanurzenie się w wykreowanym świecie.
Czy w fabule pojawiają się autentyczne i trudne problemy społeczne?
Tak, książka w bardzo realistyczny sposób przedstawia problem alkoholizmu wśród młodych osób oraz wyzwania związane z terapią. Autorka ukazuje mroczne strony show-biznesu i ogromną presję, z jaką mierzą się współczesne gwiazdy muzyki pop. Wątek muzykoterapii został przedstawiony jako konkretne narzędzie do przepracowywania traum oraz budowania nowych, szczerych relacji międzyludzkich. Realizm sytuacyjny sprawia, że opowieść staje się jednocześnie przestrogą oraz inspiracją do walki o własną godność. Przedstawione sytuacje z życia ośrodka leczenia uzależnień dodają całości niezbędnej wiarygodności i powagi.
Dla jakiego typu czytelnika ta historia nie będzie odpowiednim wyborem?
Pozycja ta nie jest polecana osobom szukającym lekkiej komedii romantycznej lub literatury pozbawionej bolesnych wątków. Ze względu na poruszaną tematykę nałogów, wypadków komunikacyjnych i trudnej terapii, lektura może okazać się zbyt obciążająca dla bardzo wrażliwych odbiorców. Nie jest to również propozycja skierowana do młodszej młodzieży, ponieważ fabuła operuje dojrzałymi problemami i surowymi konsekwencjami dorosłych decyzji. Czytelnicy oczekujący dynamicznej akcji i częstych zwrotów wydarzeń mogą poczuć niedosyt, gdyż narracja skupia się głównie na emocjonalnej przemianie. Wybór tej książki wymaga gotowości na zmierzenie się z trudną, życiową tematyką.
Jaką rolę w konstrukcji tej opowieści odgrywa motyw muzyczny?
Muzyka stanowi fundament całej fabuły, będąc głównym łącznikiem między bohaterami oraz narzędziem ich uzdrowienia. Postać Borysa, jako instruktora muzykoterapii, wykorzystuje dźwięki do komunikacji z podopiecznymi, co staje się kluczowym elementem rozwoju jego relacji z Polą. Pasja do tworzenia i śpiewu jest dla głównej bohaterki jedyną szansą na odzyskanie tożsamości po traumatycznych przeżyciach. Motyw ten nadaje książce unikalny rytm i pozwala czytelnikowi niemal fizycznie odczuć emocje płynące z kart powieści. Muzyka nie jest tu jedynie tłem, ale pełnoprawnym bohaterem, który napędza całą akcję.
