My kontra świat

"My kontra świat" Bogusz Dawidowicz.

"My kontra świat" porusza ważny dla naszego (i nie tylko) społeczeństwa problem pedofilii. Wielu tego typu przestępców po odbyciu kary więzienia wraca do społeczeństwa i często stanowi bombę z opóźnionym zapłonem, która znów może stać się zagrożeniem dla bezpieczeństwa dzieci. Ludzie szczególnie nie tolerują pedofilów, dlatego jeśli znajdzie się jakiś ich prześladowca, w opinii społecznej staje się bohaterem i jego działania są uważane za społecznie uzasadnione, chociaż niejednokrotnie niezgodne z prawem.

Sandra i Robert poznają się w klubie i po kilku randkach zamieszkują wspólnie. Sandra boryka się z problemami psychicznymi, związanymi z traumatycznymi przeżyciami w jej wczesnej młodości, popada okresowo w przygnębienie, depresję i jest pod opieką psychiatry. Próbuje z pomocą Roberta znaleźć odpowiedzi na nurtujące ją pytania i wspólnie podejmują działania, które stawiają ich w niebezpiecznych sytuacjach i uruchamiają ciąg nieprzewidzianych zdarzeń...

"My kontra świat", zawiera nie tylko wątki kryminalne. Tu również poruszane są wątki polityczne, z wieloma analogiami do polskiej polityki. Chociaż opisane postacie z polityki są dość uniwersalne i ich życiorysy są diametralnie odmienne od tych rzeczywistych, to jednak ich osobowości są zakreślone zbyt wyraziście, żeby nie rozszyfrować o kogo tak naprawdę chodzi. I tylko mam nadzieję, że prognozy wyborcze autora nie sprawdzą się. 😉😁

Generalnie wszystkie postacie w powieści są świetnie zakreślone i wyraziście zbudowane. To żywe istoty z naszego otoczenia, które działają w warunkach pozornie nieprawdopodobnych i niemożliwych, w naszym mniemaniu, do realizacji w świecie realnym, bo są niezgodne zarówno z prawem naturalnym, jak i stanowionym, ale w rzeczywistości, i niestety zdajemy sobie z tego sprawę aż do bólu, faktycznie funkcjonują. I to w majestacie (pseudo)prawa. Zresztą polska rzeczywistość ten paradoks potwierdza.

Polecam ze względu na nietuzinkową fabułę i jej walory.

Niektóre rzeczy bywają nam pisane, tak jak pisane było spotkanie głównego bohatera z kobietą. Niby wcześniej nic nie zapowiadało tego, że coś się wydarzy, ale im dalej, tym większe czuć napięcie, że podświadomie wiemy, że musi pojawić się jakieś przebudzenie, bo inaczej sami tego nie udźwigniemy. Narrator opowiada nam co się dzieje, więc nie mamy dokładnego obrazu i intensywności uczuć. Czasami zadaje niby sobie jakieś pytanie, ale wiemy, że potrzebuje naszego potwierdzenia, jakby chciał, byśmy to z jego wyobrażenia świata czytali tą książkę.

,,To w takim razie ja pokonałem to miejsce czy to ono pokonało mnie?- zapytał się w duchu".

Dałam tutaj ten cytat, bo bohater czasami roztrząsa za i przeciw, jakby poszukiwał dla siebie usprawiedliwienia i chciał zobaczyć, czy on sam kreuje swoje życie, czy to ono zwyczajnie go w nim usadziło i obserwuje jaką drogą podąża. Kiedy w miejscu, którym nie chciał być zauważa ją, podziwia jej doskonałości. Później kiedy jej postać znika z jego pola widzenia, szuka jej jak zaginionego skarbu. Między każdym wydarzeniem autor lubi dużo gdybać, może nawet opisywać swoje uczucia względem świata, a później wpaja je kolejnym postaciom. Nie jest to zatem zwyczajna książka, lecz bardziej podróż w głąb siebie, zastanowienie nad swoimi wartościami i po akceptacji bądź zaprzeczeniu powracamy do ciągu dalszych wydarzeń. Ogólnie można wziąć tą opowieść jako oczyszczenie z bolesnej przeszłości, gdyż taką właśnie postacie posiadają. Dla nich nic nie jest białe lub czarne, oni widzą wszystko pomiędzy, każdego dnia dźwigając bagaż wciąż na plecach. Niby rodzi się między nimi uczucie, ale te bagaże ich uwierają. Bywa, że wydaje im się co dokładnie do kogo czują, ale czy można otworzyć serce dla kogoś, kto jedne drzwi pozostawił przed nami zamknięte?

Książka nie jest odpowiednia dla osób niepełnoletnich z uwagi na opisy zbliżeń, jednak cokolwiek by się nie wydarzyło, ani razu nie czułam, by działo się naprawdę, jakby cała sceneria siedziała w głowie autora, albo gdzieś pod przykrywką wspomnień, choć dziejących się obecnie, może nawet w innym wymiarze. Niewielu autorów pisze w ten sposób. Zobaczcie sami:-)

Dzisiejszą recenzję zacznę dość prowokacyjnie: czy każdy z nas byłby w stanie zabić? Wiecie, że według książki Davida Buss'a "Morderca za ścianą" aż 91% mężczyzn i 84% kobiet przynajmniej raz w życiu realistycznie pomyślało o morderstwie? Szokujące, prawda?

Robert, bohater książki Bogusza Dawidowicza zdecydowanie nie jest stereotypowym mordercą. To miły, nieco samotny urzędnik o niezbyt wysokiej samoocenie. Pewnego dnia poznaje w klubie dwie kobiety, jedna z nich, Sandra, wpada mu szczególnie w oko. Ich związek rozwija się całkiem normalnie, aż momentu gdy Sandra opowiada partnerowi o tym jak została skrzywdzona w dzieciństwie i dlaczego pragnie zrozumieć motywacje przestępców seksualnych. Robert postanawia pomóc ukochanej uporać się z demonami i godzi się na jej szaleńczy plan. Wydarzenia przyjmują tak nieoczekiwany obrót, że sam minister interesuje się tajemniczymi zbrodniami.

Ależ to było dobre! Od teraz jestem fanką antyromansów i antykryminałów. Autor doskonale buduje napięcie a fabuła wciąga czytelnika od pierwszych stron. Bohaterowie, zarówno ci pierwszoplanowi jak i poboczni są świetnie wykreowani, powoli odkrywamy ich psychologiczne warstwy. Ta książka zmusza nas do przemyśleń nad moralnością i granicami do których jesteśmy w stanie się zbliżyć lub nawet je przekroczyć.

Jeśli szukacie niebanalnej historii ta pozycja z pewnością was nie zawiedzie.

Współpraca recenzencka z @bogusz_dawidowicz_autor

Zazwyczaj nie jestem wielkim zwolennikiem łączenia odmiennych gatunków, ale w tym przypadku sprawdziło się to bardzo dobre. Autor ma unikalne pióro i styl na naszym rynku. Pisze o poważnych rzeczach, ale jest do podszyte jakąś głęboką ironią i dystansem. Dialogi wychodzą mu autentycznie. Celnie i gorzko (ale z dodatkiem czarnego humoru) komentuje klimat społeczno-polityczny w naszym grajdołku. Całość można odczytywać na kilku poziomach. Bardzo dobra i ambitna rozrywka

#recenzja #współpracareklamowa



Dziś przychodzę do was z recenzją książki "My kontra świat". To naprawdę nietypowa mieszanka gatunkowa, łącząca thriller psychologiczny, antyromans, antykryminał i powieść political fiction, według wydawcy - i ja z tym muszę się zgodzić. Przyznam się wam, że rzadko sięgam po tego rodzaju książki, ale opis wydawcy był bardzo kuszący. Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz do recenzji.

Głównymi bohaterami są Sandra i Robert, którzy spotykają się w zwykłych okolicznościach, ale widzą w sobie to, czego dotychczas nie mieli, a szukali. Robert, przeciętny chłopak, niczym szczególnym się nie wyróżniał i nie miał szczególnego powodzenia u kobiet. Sandra doznała krzywdy jako dziecko i teraz, jako dorosła kobieta, poszukuje odpowiedzi. Robi to wręcz obsesyjnie, a mężczyzna zaczyna wspierać ją w jej działaniach, nawet nie zdając sobie sprawy, że zaczynają działać razem. Ich działalność wymyka się spod kontroli i przyciąga uwagę nie tylko mediów i opinii publicznej, ale również "władzy". Tropem bohaterów podążają minister, prokurator i policjant. Czy mają szansę na uniknięcie konsekwencji? Jak to naprawdę się skończy?

Mimo że książka ma mniej niż 300 stron, zajęła mi trzy wieczory i wymagała ode mnie całkowitego skupienia. Czyta się ją powoli z uwagi na jej tematykę i słownictwo, jakiego używa autor. To wyszukane słownictwo jest jednocześnie plusem i minusem tej książki. Mimo że większość z tych słów obiła mi się o uszy, to dwie trzecie z nich musiałam sprawdzać w słowniku. Były też słowa zaciągane z dialektów. Utrudniało mi to czytanie, ale pomogło się też dokształcić.

Niemniej jednak jestem pod wrażeniem tego, jak autor potrafił mną manipulować. Dlaczego tak piszę? Historia, którą nam opowiada, skupia się na relacjach między głównymi bohaterami, ich relacjach z otoczeniem, emocjach, odczuciach i decyzjach. Dopiero później zaczynamy dostrzegać zło, które jest częścią ich historii i osobowości. Zła, którego sami są świadkami i w którym biorą udział - każde z innego powodu. Dowiadujemy się, że o człowieku możemy wiedzieć tylko tyle, ile sam nam zechce o sobie zdradzić. Tyle jesteśmy w stanie zobaczyć. A obraz tej osoby może być zafałszowany właśnie tym co nam zechciała o sobie powiedzieć. Książka porusza także ważne społecznie tematy, takie jak pedofilia, choroby psychiczne, działania polityczne i ich cel. Autor ukazuje, jak bardzo manipulacja wpływa na bohaterów i społeczeństwo. Przedstawia działania aparatu państwowego i systemu politycznego, które mają wpływ na życie bohaterów i całego społeczeństwa.

Według mnie ta książka wyróżnia się wśród innych o podobnej tematyce. Intryguje fabułą i postaciami, a ich świat jest jednocześnie realny i wielowarstwowy pod względem psychologicznym. Oprócz tego uważam, że to majstersztyk o manipulacji i jej znaczeniu. Zakończenie jest równie realistyczne, co zaskakujące. Polecam ją każdemu, kto lubi nietypowe książki.

#czytaniemoimtlenem #czytanieuzależnia #czytelniczka #thrillerpsychologiczny #antyromans #political

Wspólna przyszłość Sandry i Roberta staje pod wielkim znakiem zapytania. Konsekwencje traumatycznej przeszłości kobiety wystawiają ich związek na wielką próbę. Sandra obsesyjnie pragnie odpowiedzi i zamierza uzyskać je od zwyrodnialców podobnych do tego, który skrzywdził ją przed laty. Robert, z początku mimowolny uczestnik wydarzeń, z przerażeniem odkrywa u siebie żądze, o które nigdy się nie podejrzewał.

Konfrontacje pary z przestępcami szybko wymykają się spod kontroli. Ta nietypowa „działalność” przykuwa uwagę nie tylko zwykłych ludzi i mediów, ale również najwyższych kręgów władzy.

(Fragment opisu pochodzi od wydawcy)

📌📌📌

Po raz kolejny wpadł mi w ręce świetny, ciekawy thriller psychologiczny.

Nietypowe połączenie z elementami antyromansu, antykryminału i powieści political fiction, które stworzył Bogusz Dawidowicz było nie tylko intrygujące ale bardzo wciągające.

Chwilami historia opisana na kartach tej książki wydawała mi się dosyć dziwna i osobliwa ale ostatecznie skradła moje serce.

Krótkie rozdziały robiły robotę. Myślę, że wiecie jak dobrze czyta się książkę, która ma krótkie rozdziały :)

Pomimo, że powieść jest przesycona ilością tekstu na stronie, bo dialogów jest bardzo mało to absolutnie nie odbiera to książce.

Jeżeli szukacie wrażeń to sięgnijcie po "My kontra świat"

[Adres usunięty]

Czy możemy tak naprawdę do końca poznać drugą osobę?

To jest główne pytanie postawione przez autora w tej powieści. Związek Sandry i Roberta przejdzie trudną próbę i cokolwiek byście teraz nie wymyślili, to nie wpadniecie na to, jak ta próba będzie wyglądać.

Muszę przyznać, że ta historia była dziwna (w dobrym tego słowa znaczeniu), niecodzienna i mocno zaskakująca. Choć przypomniała mi o pewnym serialu, którego zdradzić nie mogę, bo to byłby zbyt wielki spoiler, to wciąż jednak uważam, że pomysł na fabułę był bardzo oryginalny. Książka opisywana jest jako antyromans i antykryminał - nie miałam pojęcia co to znaczy. Po lekturze już wiem i powiem Wam, że te dwa słowa świetnie oddają to, co „My kontra świat” niesie za sobą.

Prócz strony sensacyjnej autor mocno skupia się na ludzkiej moralności. Mnie ta powieść dała do myślenia bardzo i choć na moment nawet zachwiała moim kompasem moralnym, to koniec końców potwierdziła tylko, że moje poglądy na sprawę zbrodni i kary są mocno we mnie zakorzenione i jednak niełatwo je zmienić.

Jeśli szukacie książki, która nie pozwoli Wam załapać oddechu, a przy tym zmusi Was do zadania sobie ważnych pytań, to po prostu musicie to przeczytać.

Robert postanawia udać się na ostatnią imprezę, gdyż ma już dosyć tego typu uciech. Niestety kumple, z którymi miał się udać i zapić, rezygnują z wyjścia. Robert postanawia sam pójść na imprezę do klubu. Gdy już ma zamiar wyjść, ponieważ zbyt głośna muzyka, światła eksplotujace w głowie, przyprawiają go o zgorzknienie, nagle zauważa JĄ. I tak z przypadkowego spotkania, następuje później kolejne i kolejne, a później to co się dzieje w życiu mężczyzny, za sprawą poznanej kobiety, jest tak szokujące, aż wydaje się być nierealne. Równolegle opisane są też myśli niejakiego Jarosława, które z początku ciężko było mi przyswoić, bo czułam z nich chaos. A później jeszcze wkracza do akcji prokurator, sędzia i kat w jednej osobie.

Wow. Już praktycznie na samym początku, ta książka wprawiła mnie w osłupienie. Mimo, że wiedziałam czego się spodziewać, to i tak byłam zaskoczona jak do tego doszło. Ale takie zakończenie zaskoczyło mnie jeszcze bardziej. Bo tego akurat się nie spodziewałam. Przeczytałam ostatnie zdanie i pomyślałam sobie "wow". Chyba to jedno słowo najlepiej opisuje tą książkę. Czułam, że to będzie dobra książka, ale nie spodziewałam się, że tak bardzo dobra. Naprawdę zachęcam do sięgnięcia po tę książkę.

A jeśli nadal nie czujecie się przekonani, to myślę, że powinno was przekonać to, że jest to Thriller psychologiczny z elementami antyromansu, antykryminału i powieście political fiction.

Książka daje do myślenia.

"My kontra świat" Bogusza Dawidowicza to powieść o bardzo oryginalnej parze. Sandra zmaga się z trudną przeszłością chcąc wymierzyć sprawiedliwość. Wciąga w to swojego partnera Roberta, który jest człowiekiem bardzo ułożonym i praworządnym. Z czasem uświadamia on sobie, że skrywa żądze, o które się nie podejrzewał. Para ściąga na siebie uwagę władz, które przyglądają się ich poczynaniom. Czy uda im się uniknąć kary? Czy warto wymierzać sprawiedliwość na własną rękę?

Tematy jakie porusza autor w książce są bardzo trudne, bowiem mamy tu pedofilię czy zaburzenia psychiczne, intrygi polityczne, władza. Wiele z tych postaci czy wątków politycznych dość mocno odzwierciedlają polską rzeczywistość. Jeśli lubicie tego typu tematy to polecam Wam tę książkę.

Za egzemplarz dziękuję @boguszdawidowicz

Robert pragnąc zmienić swoje życie, udaje się ostatni raz do klubu, poznaje tam Sandrę i od tamtej chwili robi wszystko by ją zdobyć. Po pewnym czasie zamieszkują razem i tworzą związek, jednak zachowanie kobiety bywa dziwne. Gdy zdradza ona swoje sekrety i prosi mężczyznę o pomoc z uporaniem się z przeszłością, ten oczywiście się zgadza. W końcu bardzo mu na niej zależy, a kobieta do perfekcji opanowała sztukę manipulowania innymi.

Czy Sarze uda się uporać z przeszłością? Czy tej parze uda się uciec przed konsekwencjami i polującym na nich wysłannikiem władzy?

Co do moich odczuć, to szczerze nie wiem jak ocenić tę książkę. Opis bardzo mnie intrygował, jednak gdy już zabrałam się za czytanie nie potrafiłam się skupić i wczuć w tę historię. Jednak sam koniec był już wciągający i podobał mi się, również sam zamysł przypadł mi do gustu i sądzę że ma duży potencjał. Tematy tu poruszane są bardzo trudne, nie wiadomo komu w końcu wierzyć, bo niektórzy manipulowanie innymi opanowali do perfekcji, no i te żądze budzące się w bohaterze, plus wplątanie w to wszystko władzy, na wysokim szczeblu. Więc polecam do zapoznania się i samemu wydania opinii.