Incognito

Odkąd poznałam pióro Pauliny Świst, z wielką przyjemnością i ogromnym zaciekawieniem sięgam po jej powieści. Po serii „Fighter”, w którą wsiąknęłam, nie mogłam doczekać się, aż zapoznam się z „Incognito”. Tym razem na bok odkładamy walki MMA i szemrane interesy w klubach, a przechodzimy do o wiele poważniejszych rzeczy. Mianowicie do zabójstw. Czujecie to? Od razu nastawiłam się na zawiłą fabułę, charakternych bohaterów i zagadkę, która wcale nie będzie taka prosta do rozwikłania. Czy dostałam to, czego chciałam?

W trakcie czytania momentalnie poczułam, jakbym znała bohaterów, ich zachowanie, sposób wypowiedzi, no praktycznie wszystko przypominało mi o Poli i Patryku z poprzedniej serii. Nie, żeby było to coś złego, a gdzie tam! Bardzo polubiłam styl Autorki i to jak kreuje postaci, dodaje im pazura i niezłego poczucia humoru. Myślę, że to będzie jedna z tych rzeczy, która cały czas będzie przyciągać mnie do jej książek. To, że choć poznajemy nowych bohaterów, całkowicie inne historie, to mimo wszystko wydaje nam się, jakbyśmy już ich znali.

W tej serii poznajemy Artura i Anię, prokuratora śledczego oraz dziennikarkę, którzy znają się już dobrych parę lat. Przyjdzie im pracować nad dość zawiłą sprawą morderstw. Seryjnych morderstw, które są tak łudząco podobne do tych, przy których ślęczeli kilka lat wcześniej. Stara ekipa ponownie zbiera szyki, by jak najszybciej dowiedzieć się, kto jest mordercą. Jednak ich droga będzie wyboista. Każde z nich musi mieć się na baczności, bo to oni mogą być następnym celem...

W tej historii zdecydowanie nie zabraknie dreszczyku emocji, napięcia towarzyszącego rozwiązaniu sprawy i uczuć, które zaczynają przyciągać do siebie przyjaciół. Autorka po raz kolejny zrzuca na nas bombę w postaci pytań, na których odpowiedzi trzeba będzie czekać praktycznie do końca, gdyż książka nie jest ani trochę przewidywalna. Dostarczy nam wielu wrażeń w związku z samymi bohaterami, których już na starcie można polubić. Akcja cały czas będzie gnać do przodu, a my dalej będziemy się zastanawiać nad tym, kto jest tym złym. Tutaj nie będzie prostej odpowiedzi, choć kilka razy może wydawać nam się, iż coś zaczynamy rozumieć, że do ułożenia tych puzzli wiele nie brakuje, a jednak jakby co chwila nam ich ubywa. Zdecydowanie będzie to zawiła przeprawa, jednak pełna będzie naprawdę dobrego humoru, który wywoła uśmiech na twarzy.

Bardzo miło spędziłam czas z książką, dostarczyła mi tego, czego oczekiwałam. Świetnych bohaterów, humoru, za który uwielbiam Autorkę, zagadkę, którą wspólnie próbowałam rozwiązać z Anią i Arturem, cały czas bacznie śledząc tekst. Autorka kolejny raz pokazała mi, że pomimo tylu wydanych powieści, nie zwalnia tempa i cały czas podnosi poprzeczkę wyżej. Teraz wręcz nie mogę się doczekać, aż sięgnę po kolejny tom serii i będę mogła raz jeszcze wcielić się w detektywa.

Dziękuję serdecznie Wydawnictwu oraz Autorce za tak emocjonującą lekturę! Bawiłam się świetnie podczas wertowania kart powieści i już zacieram ręce na ciąg dalszy! Polecam gorąco!

Czy prokurator musi być grzecznym “chłopcem”? Nie musi i nie będzie jeśli postać stworzyła Paulina Świst!

Uwielbiam książki autorki i wielu rzeczy mogę sobie odmówić, ale nie kupna jej książek! Możecie się zastanawiać w takim razie dlaczego przeczytałam dopiero teraz? Otóż z książkami autorki mam tak, że kupuje każdą zaraz po premierze, ale nie czytam od razu. Czekam zawsze do premiery drugiego lub trzeciego tomu. taki rytuał.

Nowa seria, śledztwo i napięcie. To gwarantuje wam ta historia. Tom pierwszy nowej serii kryminalnej jest fantastyczny i wręcz elektryzujący. Troszkę to inna Świst jaką ja znam, w tej trylogii start jest łagodniejszy. Nie sądziłam, że doczekam się książki, w której nie ma ani jednej sceny intymnej. Jest za to bardzo fajna atmosfera. Naładowana elektrycznością, która krąży między bohaterami, ale póki co nie razi żadnego z nich. Co też bardzo mi się podoba, ale zapytam:

Paulina, where are you?

Konstrukcja fabuły jak zawsze majstersztyk, Jest intrygująca, wciągająca i nie do przewidzenia. Autorka podrzuca mylne tropy, kręci nęci, ale do pewnego momentu. W którym zwalnia zapadkę i pozwala rozwikłać zagadkę.

Uwielbiam bohaterów stworzonych przez autorkę i ich relację. Przyjaźń jest zawsze najważniejsza, a życie tego drugiego cenniejsze.

Dialogi, zabawne podteksty, wulgaryzmy i cięte riposty - cud, miód. malina - wszystko w idealnych proporcjach.

Przeglądałam sporo recenzji książek autorki i jak czytałam, że książki są wulgarne i za dużo w nich scen intymnych. Ja nie uważam by tak było i wszystkim takim narzekaczom mówię: “nie”! Zmieńcie kochani dział z literaturą!

I cóż można tu dużo pisać? Znakomita książka. Od początku do końca trzyma w napięciu i nie chce jej się odkładać. Kryminał taki jak lubię.

Jedna z naszych ulubionych polskich autorek czyli Paulina Świst znana także jako "Świstak" ponownie wkracza na salony przypominając za co tak bardzo pokochałyśmy jej pierwsze książki i czemu tak trudno było nam się z nimi rozstać 😍

"Incognito" będzie zdecydowanie powieścią kryminalną w której nie zabraknie elektryzującej chemii ale uwaga uwaga! Nie będzie ŻADNYCH scen erotycznych. Fani tego gatunku może i będą odrobinę zawiedzeni jednak my uważamy, że powrót autorki do pierwotnego stylu pisania gdy skupiała się na zawiłych sprawach kryminalnych w których tak naprawdę erotyka była jedynie dodatkiem zdecydowanie jest strzałem w dziesiątkę. Czemu? Ponieważ na rynku wydawniczym obecnie nie ma wielu autorek, które potrafią stworzyć zajebistą chemię, dodać ewentualnie odrobinę erotyki a wszystko to osadzone jest w historii tajemniczej i ciekawej w której zagadki pojawiają się na każdym kroku a czytelnik jest złakniony poznania dalszego ciągu zdarzeń w celu odkrycia kto jest mordercą!? 🧐🤔

Jak się zapewne już sami zdążyliście domyśleć "Incognito" to książka, która naprawdę bardzo przypadła nam do gustów i dzięki, której poczułyśmy powiew świeżości wracając "do korzeni" twórczości Pauliny Świst. Co prawda pierwsza połowa książki skrywa mnóstwo niewiadomych i pochłaniałyśmy ją niemalże na jednym wdechu jednak w pewnym momencie dostajemy dość oczywiste jak dla nas wskazówki przez które my osobiście od razu domyśliłyśmy się kto jest mordercą a w skutek czego dalsza część już nie była aż tak ekscytująca, jednak absolutnie nie była nudna ❤️

"Incognito" to książka, którą możemy polecić absolutnie wszystkim starszym czytelnikom lubiącym mocne charaktery i inteligentnych bohaterów, pyskówki ale także kryminalne zagadki do rozwiązania 😎🔥 Szczerze polecamy! 😁

"Nadzieja to ryzyko, jakiego nie unikniemy".

Nie wiem, czy nie jest to najlepsza powieść Pauliny Świst... W moim osobistym rankingu na pewno tak. Uważam, że jest to pierwszy jej autorstwa tak mocny i bardzo "kryminalny" kryminał. Autorka zrezygnowała z ułożenia fabuły wokół przestępstw typu gospodarczego, porachunków gangsterskich czy tropienia dziwnych afer, a wprowadziła postać seryjnego zabójcy i na tym wątku oparła główny zrąb powieści.

Poznajemy dziennikarkę śledczą Ankę Sawicką, prokuratora Artura Cieniowskiego, supergliniarza Szczepana Zalewskiego i zimną jak lód patolog Sonię Wiktorowską. Znalezienie w Lesie Panewnickim zwłok młodego mężczyzny kieruje wzrok śledczych na podobne morderstwa popełnione trzynaście lat wcześniej.

Jest to chyba pierwsza książka autorki, w której nie było ani jednej sceny erotycznej. Ani jednej... szok i niedowierzanie... Paulina jednak nie zrezygnowała ze swojego specyficznego stylu pół-żartem, pół-serio, nie brak tu również ciętego języka, charakterystycznych dla jej twórczości sarkastycznych odzywek i lekko ironicznych monologów narracyjnych oraz wulgaryzmów. Ja się do tego przyzwyczaiłam i w zasadzie to nie wyobrażam sobie, że autorka nagle miałaby porzucić ten swój świstowy modus operandi, ale akurat tutaj, w "Incognito" zdarzało mi się odnieść wrażenie, że wiele tych przekleństw było w niewłaściwym miejscu i jakby deko na wyrost. Po prostu nie wszędzie one pasowały i nie zawsze ich użycie wychodziło naturalnie...

Czasem też nie rozumiałam niektórych zachowań i dialogów bohaterów, które nie pasowały mi do ich wieku (+/- 40 l.). Brzmiały jakoś niepoważnie, a przekomarzanki w stylu "co mi zrobisz, jak mnie złapiesz" są raczej na poziomie gimbazy. Nie grało mi to po prostu z opcją typowego kryminału.

Brak scen intymnych autorka zastąpiła werbalnym iskrzeniem między bohaterami i takim, powiedzmy, pozafizycznym przeżywaniem odczuć, emocji, pożądania, itp. Gdzieś między zdaniami to napięcie jest wyczuwalne, toczą się również rozmowy o podtekstach mocno nacechowanych erotyką, ale to tyle.

Aha, no i oczywiście sposób kreacji bohaterów też się nie zmienił: tylko zajefajne superwomen z klanu bystrych, mądrych, pięknych i utalentowanych, same smakowite kąski z kręgu śląskiego wymiaru sprawiedliwości, faceci wyłącznie w typie samców alfa żywiący się seksem i adrenaliną... no, krótko mówiąc: zero brzydoty, zero przeciętności, żaden tam "gorszy sort"...

Nie będę się jednak czepiać tych drobiazgów, bo autorka wynagrodziła mi wszystko wątkiem kryminalnym, który bardzo mi się podobał, był ciekawie skonstruowany i poprowadzony, i nawet to, że poprawnie wytypowałam sprawcę już podczas pierwszych zwłok, nie zepsuło mi zabawy.

Niecierpliwie oczekuję zapowiedzianego dalszego ciągu...

Bardzo podoba mi się kierunek, w jakim prowadzona jest fabuła. Znajdą się zarówno wątki kryminalne, które dodają pikanterii i ostrości, jak i chwile, które charakteryzują romans. Całość napisana jest bardzo przyswajalnym, codziennym wręcz językiem, który świetnie do mnie trafia. Atmosfera udanie rozrzedzana jest przez sytuacyjne dowcipy i niejednokrotnie żartobliwy język. Na ogół, książka jest na duży plus, więc bardzo polecam! 

Idealnie zaplanowane morderstwo nie istnieje? Ale co zrobić, gdy po jednym takim zabójstwie następuje drugie? Odpowiada na to Paulina Świst w niesamowitym kryminale. Postacie współpracujących dziennikarki śledczej i prokuratora rejonowego wciągają czytelnika w sieć intryg i emocji, a za tym wszystkim kryje się zaskakujące rozwiązanie sprawy. Doskonała lektura na jesienne wieczory dla fanów dobrych kryminałów.

Po książkę Pauliny Świst sięgnęłam zupełnie przypadkowo, ale bardzo się z tego powodu cieszę! Lektura dostarczyła mi mnóstwa dobrej rozrywki, z uwagi na to, że fabuła jest zaskakująca, a bohaterowie pełnokrwiści i zdeterminowani w dążeniu do celu. Powieść jest idealna dla każdego, kto lubi wątki kryminalne, ale także pogłębione portrety psychologiczne postaci. Zakończenie naprawdę wbiło mnie w fotel i z pewnością sięgnę po kolejną książkę pani Pauliny.

WOW świetna książka, od której nie mogłam się oderwać. Pierwszy raz miałam styczność z Pauliną Świst i mam nadzieję, że nie ostatni. Już od początku książka trzyma poziom i do końca wzbudza emocje. Nie mogłam się oderwać nawet na minutę i w sumie to miałam szczęście, że akurat był weekend i nie musiałam pracować, bo mogłabym zaniedbać obowiązki :) Bardzo fajna historia i polecam wszystkim, którzy lubią wciągające powieści. 

Artur Cienowski - prokurator

Anka Sawicka - dziennikarka

= najlepsi przyjaciele.

Plus kolejne trupy, które łącza się z bohaterami książki. A ktoś zna każdy ich krok. Znając znakomicie pióro autorki wiedziała, że czytając kryminalne śledztwa i tak będę świetnie się bawić. Nie zabrakło humoru i tekstów którymi autorka zawsze czytelników karmi. Ale zdziwiłam się, że w książce brakuje scen erotycznych. Pomimo że pomiędzy bohaterami panuje wielką chemia i czuć podniecenie z książki to jednak do zbliżeń nie doszło, prawie. Lecz nic straconego autorka obiecuje, że w kolejnym tomie to nadrobi, a ja już nie mogę się doczekać. No i jak zawsze fabuła tak świetnie wykreowana, że nie zgadzam, kto jest zabójcą i szok, jak zawsze był. Książka wspaniała. Fabuła znakomicie rozpisana. Bohaterzy przecudowni. Minus? Ta książka powinna być zdecydowanie dłuższą, bo trudno rozstać się z bohaterami. I mam nadzieję, że kolejny tom jest już napisany i długo nie będzie trzeba na niego czekać.

⚠️ RECENZJA ⚠️

"Będzie mylić tropy, będzie mącić i wyprowadzać manowce. A oni nie zauważą... ani jedna z tych, podobno dobrych w swoim fachu, muszek nie zorientuje się, gdzie czai się pająk. Póki nie będzie za późno."

Współpraca reklamowa z @[Adres usunięty]c

Prokurator Artur i dziennikarka Anna znają się od lat jak łyse konie. Pomagają sobie kiedy mogą, bo choć wykonują różne zawody, to często doskonale uzupełniają się. Jak to mawiają, co dwie głowy to nie jedna. Tak samo jak znają się dobrze, tak ciągnie ich do siebie, wręcz iskrzy na każdym kroku, ale żadne nie chce pójść dalej by zaryzykować dotychczasową przyjaźń. Nagle wypływa dosyć ciekawa i skomplikowana sprawa morderstw, które mogą mieć coś wspólnego z podobnymi wydarzeniami z przed lat. Winny dawniejszych czynów siedzi od lat, to kto morduje teraz, i to w bardzo podobny sposób? Sprawa łączy więcej osób, które mogą na sobie polegać, lecz czy na pewno? Będzie ciekawie, bardzo skomplikowanie i ekscytująco, dodatkowo z dużym dreszczykiem grozy.

Paulina Świst kolejny raz dała czadu. Kiedy myślimy, że lepiej się nie da, ona udowadnia, że jesteśmy w błędzie i zrzuca a nas ponownie bombę. Książka łączy elementy kryminału, lekkiego thrillera i delikatnego romansu z wieloma podtekstami bardzo ciętym językiem bohaterów, którzy w jednej chwili potrafią dialogami nas bardzo rozbawić i zaskoczyć. Bohaterowie się przyjaźnią, choć większość stoi po stronie prawa, a Ania jest dziennikarką doskonale uzupełniającą towarzystwo. Anna ma wiadomości do artykułów z pierwszej ręki, za to odwzajemnia się swoją spostrzegawczością, otwartym umysłem, nietuzinkowym myśleniem. Znaleziono ofiarę morderstwa bardzo podobnego do śledztwa z przed lat. Zacznie się robić niebezpiecznie, ofiar będzie przybywać, śledztwo będzie skomplikowane, fakty się pomieszają, a dowody będą niekiedy sfałszowane. Spostrzegawczość i niepodawanie emocjom będzie tutaj kluczowe, zwłaszcza, że morderca będzie bliżej całej ekipy niż im się wydaje, dosięgając najczulszych punktów, siejąc strach, grożąc. Będzie się działo. Ale nieustraszona ekipa nie podda się bez walki i mimo zagrożenia czyhającego tuż tuż, udowodni, że takich drugich nie ma. Będzie niebezpieczne, zabawnie, ostro i niezwykle klimatycznie. Polecam, zachęcam do przeczytania a na pewno nie pożałujecie. Tą książkę pokochają miłośnicy kryminału jak i romansu.

Paulina Świst powraca z nową serią."Incognito" to zupełnie coś nowego w twórczości tej autorki. To bardziej kryminał niż romans. Wciągający, wielowątkowy i zaskakujący. Artur i Anna znają się od lat i mogą zawsze na siebie liczyć a wkrótce się o tym dobitnie przekonają.

Seryjny morderca powraca... Choć sprawa przypomina inną, mającą miejsce lata temu a jej winowajca siedzi przecież w więzieniu. Czy te sprawy sa ze sobą powiązane?

Paulina Świst zaskakuje. Nie jest to książka w typie poprzednich. Nie znajdziemy tutaj dużo "Ostrego języka" i "Ostrej akcji" z której znana jest autorka. Ale za to mamy świetną zagadkę do rozwiązania. Jest dużo tajemnic, zwrotów akcji i napięcia. A chemia między bohaterami dodaje tylko smaczku tej lekturze. Spodziewałam się czegoś innego ale nie zawiodłam się bo ta książka była na prawdę dobra i wciągająca. Pochłonięta na raz. A to chyba największy komplement.

Chyba mam nową ulubioną książkę Pauliny Świst, ale tym razem to zupełnie coś innego. Autorka poszła w stronę kryminału i to rzeczywiście historia mrożąca krew w żyłach, klimat odrobine przypominał mi serię z komisarzem Deryłło od Maxa Czornyja. W prawdzie aż tak ekstremalnie jak u Czornyja nie było, to jednak z wypiekami na twarzy czekałam na to jak zakończy się ta historia. A mamy tu do czynienia z morderstwami o lekkim nacechowaniu religijnym, do złudzenia przypominają robotę pewnego seryjnego mordercy, który od lat siedzi w więzeniu. Czyżby znalazł się naśladowca? Sprawę bada prokurator Cieniowski i oficer Zalewski a wtóruje im rezolutna redaktor Sawicka, której niewyparzony język sprawiał, że sporo było w tej historii zabawnym momentów. Swoją drogą uważam że Wydawnictwo Muza powinno pomyśleć o wypuszczeniu na rynek słownika z najzabawniejszymi hasłami bohaterów książek Pauliny Świst i wiem, że to byłby bestseller :)

To nowe oblicze Pauliny Świst bardzo mi się podoba, bo choć bywa śmiesznie i zabawnie dzięki charakternym bohaterom i ich bezpruderyjnym konwersacjom, to w tle toczy się poważna historia, rozgrywa dramat, a niewinni ludzie tracą życie z rąk psychopaty. W wielce wyrafinowany sposób autorka połączyła trudną historię z zabawnymi i inteligentnymi dialogami Anki, Szczepana i Artura.

Zabrakło mi trochę jeszcze rozwinięcia tej historii kryminalnej, ale Świst już tak ma, że się w tańcu nie pie**** i jest krótko, acz treściwie.

Czekam zatem na kontynuację!

Ankę i Artura łączyła przede wszystkim przyjaźń, a jak wiadomo w świecie prokuratury i dziennikarstwa, przyjaźnie rzadko się zdarzają. Mimo to dopełniali się idealnie i co najważniejsze, lubili ze sobą współpracować. Kiedy do miasta powraca seryjny morderca, pojawiają się znaki zapytania, niedomówienia oraz myśli, że być może kiedyś Artur posadził nie tego mordercę co trzeba? Jak schwytać kogoś, kto wie o Tobie wszystko i sprawdza Cię na każdym kroku? Czy Anka i Artur przejdą pozytywną próbę psychopaty, który zabija niewinnych ludzi i nie ulegną pokusie, mimo wspólnego pożądania?

---------

Jestem pewna, że się powtarzam i że staję się nudna, ale nawet gdybym chciała ponarzekać, to nie ma na co. Autorka po raz kolejny dolała do pieca i stworzyła wyśmienitą historię. Uwielbiam jak potrafi kreować bohaterów, nadając im życie przez ich przepychanki słowne, zwariowane myśli i grozę, którą było czuć na kilometr w tej książce. Pragnę jeszcze wspomnieć, że nie spodziewałam się takiego rozwoju akcji i zdecydowanie podłapałam nie ten trop, który powinnam. Koniecznie musisz się przekonać, czy historia Pauliny ponownie Tobą zawładnie? A jestem przekonana, że tak! Polecam

„Minę miała niewzruszoną, ale wiedziałem, że ją to zabolało. No cóż, czasem musi zaboleć, żeby potem było lepiej.”

Po latach spokoju na Katowice znowu pada blady strach w postaci seryjnego zabójcy. Czyżby niewinny człowiek siedział w więzieniu, a może to tylko jego naśladowca? Prokurator Artur Cienowski stanie po raz kolejny przed rozwikłaniem tej zagadki i odnalezieniu mordercy. Nie będzie w tym sam, bo z pomocą przyjdzie mu wieloletnia przyjaciółka Anka Sawicka i Szczepan. Przyjdzie im się zmierzyć z nie lada wyzwaniem, bo zabójca cały czas jest gdzieś obok nich i śledzi każdy ich krok oraz wie o nich wszystko. To oni mieli sprawić, że morderca będzie czuć ich oddech na karku, a nie odwrotnie. Czy wyjdą z tego cało? Czy zmieni się coś w ich relacjach? Kim okaże się morderca?

W ciemno mogę brać książki Pauliny Świst i zawsze wiedziałam czego się spodziewać, ale teraz przeszła ona samą siebie i pokazała nam swoją kolejną nową stronę. Stronę, która zaskakuje, zachwyca i sprawia, że chce się jeszcze więcej. Stworzyła fabułę, od której nie można się oderwać i z zapartym tchem śledzi się poczynania bohaterów i zabójcy. Gdy rozpoczęła się gra, nikt nie mógł być pewny czy to nie on stanie się kolejną ofiarą. Wszystko jest genialnie poprowadzone. Nie tylko wykreowała świetnie po raz kolejny swoich bohaterów, ale i postać seryjnego, która zaciekawia, wywołuje ciarki i strach. Autorka pokazała się nam w zupełnie nowym wydaniu, ale nie zabraknie tutaj ciętych ripost, twardej kobiety, dominujących facetów, przepychanek słownych i humoru. To wszystko łagodzi te wszystkie straszne chwile, ale również pokazuje, co musi się wydarzyć, żeby ktoś stał się psychopatom. Nawet przez chwilę nie przeszło mi przez głowę, kto to może być, a zwłaszcza ta konkretna osoba. Między głównymi bohaterami cały czas iskrzy i to tak, że już nie mogę się doczekać, aż te iskierki przerodzą się w kule ognia, która gdy wybuchnie, pozostawi po sobie tylko zgliszcza. Tylko że jest jeszcze Szczepan, który również ma ochotę na Ankę. Czeka ją ciężka decyzja. Już nie mogę się doczekać kolejnej części, bo po tym zakończeniu tylko wzrosła moja ciekawość. Bo ta gra dopiero tak naprawdę się rozpoczęła, a pajączek plecie już na nowo swoją pajęczynę. Tylko kto teraz się na nią złapie? Ciekawi, bo ja bardzo. Gorąco polecam wam nową Paulinę Świst!

Jeśli umiem liczyć, a wydaje mi się, że umiem, Incognito to 14. książka w dorobku Pauliny Świst. 12 napisała samodzielnie, jedną wspólnie z Lilką Płonką. Niemniej nie boję się napisać, że mamy do czynienia z literackim debiutem.

Nowa książka jest wyraźnie inna, mocno odcina się od poprzednich zarówno stylem, jak i zawartością. Owszem, nie zabrakło charakterystycznych dla Pauliny Świst powiedzonek, ale konstrukcja fabuły, jak i sama tematyka dobitnie udowodniają, że przyszło nowe. To już nie ta sama Paulina Świst, która wypełniała kolejne strony scenami pikantnego seksu. Wreszcie udowodniła, że potrafi napisać naprawdę soczysty i trzymający w napięciu kryminał, o co zresztą od dawna ją podejrzewałam.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

Jakimi cechami według Was charakteryzuje się dobry dziennikarz śledczy? Jest to zawód pełen adrenaliny, wyzwań, odkryć i niebezpieczeństw, więc zapewne nie każdy się do niego nadaje… Może znacie jakiegoś dziennikarza śledczego osobiście?

***

"Muszki nie widziały ani ogromnej pajęczyny, ani tkającego ją pająka... Anioł wykaligrafował ostatnie nazwisko na liście i odłożył wieczne pióro. Czas zacząć polowanie!"

Tej recenzji nie można rozpocząć inaczej niż jednym wielkim woooow !

Uwielbiam wszystkie książki Pauliny Świst, jednak „Incognito” to zupełnie nowy wymiar jej twórczości. Stworzenie fabuły opierającej się o psychopatycznego seryjnego mordercę było strzałem w 10 ! Jego plan dopracowany był w najdrobniejszym szczególe, gra w którą grał i jak bawił się bohaterami to coś mistrzowskiego i przyprawiającego o ciarki na całym ciele. Prawie do samego końca ciężko było przewidzieć kto jest Aniołem, a samo zakończenie sugeruje, że Autorka ładnie namieszała i gra dopiero się rozkręca.

Nowi bohaterowie w niczym nie ustępują tym których już mieliśmy okazję poznać z poprzednich książek Autorki. Nie brakuje im przysłowiowych jaj, główna bohaterka to twarda babeczka, a faceci to typowi samce Alfa. Pomiędzy dwójką głównych bohaterów - Anką i Arturem niesamowicie iskrzy. Świst sprawia, że czytelnikowi od czytania ich scen robi się gorąco, ale uwaga tutaj będzie spojler! Nie ma ANI JEDNEJ sceny łóżkowej! Natomiast jest trójkącik, a dokładnie dwóch kumpli (bo obok Artura występuje jeszcze Szczepan) którzy chętnie by z Anką te sceny łóżkowe odegrali 😈 I wiecie co? Są to naprawdę godni przeciwnicy, a wybór pomiędzy nimi może być bardzo trudny. A może Anka nie będzie wybierać? 😈 Mam nadzieję, że Autorka nie będzie nas długo trzymać w niepewności i kolejny tom ukaże się już niebawem!

„Incognito” to według mnie najlepsza książka Pauliny Świst. W dalszym ciągu otrzymujemy genialnych bohaterów, cięty język, zabawne dialogi, specyficzny humor Autorki, nawiązana do tego co obecnie dzieje się na świecie, no i coś zupełnie nowego… mistrzowsko wykreowaną postać seryjnego mordercy.

Droga Autorko - chapeau bas ♡

Czy lubicie, kiedy jedna książka łączy w sobie dwa lub więcej gatunków?🤔

Ja bardzo! Być może dlatego uwielbiam twórczość Pauliny Świst, zawsze dobrze się bawię przy tych sensacyjnych komediach romantycznych!

Tym razem autorka zaserwowała nam nieco inne połączenie, nadal z jej flagowym poczuciem humoru i iskrzącą chemią, ale też kilkoma trupami...🫢

Jestem zachwycona tą kryminalną wersją Śwista i tak bardzo nie mogę doczekać się dalszego ciągu!

Głównymi bohaterami jest para wieloletnich przyjaciół- dziennikarka śledcza Anka i prokurator regionalny Artur.

Oboje zostaną w jakiś sposób wplatani w sprawę seryjnego zabójcy, który po latach pojawił się w tym samym miejscu.

Tylko jak, skoro od dawna siedzi w więzieniu?😉

Artur, Ania i Szczepan - jeden z policjantów pracujących przy sprawie, spróbują wspólnie odkryć tożsamość mordercy.

Będzie to trudne i nieco przerażające, skoro on najwyraźniej zna każdy ich ruch...

Czy zdążą przed kolejnymi ofiarami?

A może oni sami nimi będą?

Ile się tu działo! Wkręciłam się w tę historię tak bardzo, że przeczytałam ją od deski do deski w kilka godzin. 😊

Świetnie skonstruowany wątek kryminalny miesza się tu z małym emocjonalnym trójkątem, wyśmienitym humorem i cudowną przyjaźnią. Właśnie ten element najbardziej mnie tu zaskoczył i zachwycił.😁 To chyba pierwsza taka opisana przez autorkę relacja i, kurczę, pokochałam ją od pierwszych stron. Jednocześnie też rozterki bohaterów były bardzo sensowne, a Szczepan okazał niezłym konkurentem dla Artura. 😁 Jak się ta plątanina emocji i pragnień skończy?

No cóż, myślę, że tę trójkę może chwilowo rozproszyć coś innego... 😉

A wracając do wątku kryminalnego, dla mnie chyba największym wskaźnikiem jakości jest to, że nie domyśliłam się, kim jest sprawca. Nawet, jeśli przez nanosekundę przeszło mi to przez myśl, to autorka skutecznie wyprowadzała mnie w pole.😊

Lubię naprzemienną perspektywę, a tutaj została ona jeszcze wzbogacona o przemyślenia mordercy, co studziło trochę pozytywne emocje i wprowadzało odpowiedni klimat, aby zaraz znowu powrócić do zabawnych przepychanek słownych i picia drinków.😁

Kocham tę mieszankę i naprawdę, naprawdę chcę już wiedzieć, co będzie dalej, chociaż zakończenie było fajnie i zgrabnie zorganizowane, a także efektowne. Ja chyba po prostu zawsze czuję niedosyt po książkach Śwista. 😁

Świetna! 8,5/10🖤

Paulina Świst ponownie zaprasza swoje czytelniczki do świata prawników, dziennikarzy i policjantów. Oczywistym jest, że światy te nierzadko się przenikają, a ludzie współpracują ze sobą przy różnych sprawach i na różnych płaszczyznach. W powieści Incognito spotykamy Ankę Sawicką i Artura Cienowskiego o pseudonimie „Cień”. Kobieta jest niezłą dziennikarką pracującą zarówno dla kobiecego pisma jak i jako dziennikarz śledczy. Mężczyzna jest zaś prokuratorem, a połączyła ich wieloletnia przyjaźń. Potrafią powiedzieć sobie wszystko, do tego stopnia iż Cień tego wieczoru miał stanowić zdalne ubezpieczenie tyłów w razie fiaska randki z Tindera, na którą wybrała się Anka. Niestety zakończyła się ona niepowodzeniem, a przyjaciele postanowili opić smutki spędzonym wspólnie czasem na kanapie. Kiedy Artur odbiera o poranku telefon od znajomego policjanta okazuje się, że mają do czynienia z seryjnym mordercą. A co najdziwniejsze, ciało zamordowanego mężczyzny wygląda tak jakby było dziełem innego seryjnego mordercy, którego przyskrzynili lata temu. Pojawiają się więc wątpliwości czy aby na pewno złapali wtedy winnego? Dlaczego jak lata temu tak i teraz tą sprawę ma rozwiązywać ten sam zespół ludzi? Artur – prokurator, Szczepan – policjant i Sonia – lekarz medycyny sądowej… Czy to zbieg okoliczności czy może morderca wie o nich wszystko?

Autorka jak zawsze mnie nie zawiodła. Świetnie bawiłam się podczas czytania powieści, śmiałam pod nosem z zadziornych i pisanych z jajem dialogów naszych bohaterów. Z wielką przyjemnością towarzyszyłam im w prowadzonym śledztwie i ciekawa byłam ostatecznego rozwiązania tej kryminalnej zagadki. Choć to ona w tej książce odegrała najważniejszą rolę, nie zabrakło pikantnych sytuacji pomiędzy bohaterami a ich długoletnia przyjaźń co chwilę była wystawiana na próbę. Niestety nie mogę Wam zdradzić co z tego ostatecznie się urodziło!

◾RECENZJA◾

'INCOGNITO'

✒️Paulina Świst @paulina_swist

📚 Wydawnictwo Muza @wydawnictwomuza

Hej!Dziś mam dla Was recenzję kolejnej cudownej książki, którą pożarłam na raz 🤭Śląskie klimaty i morderstwo. Autorka z przytupem otwiera nową serię kryminalną.

▪️Artur Cieniowski - prokurator regionalny.

▪️Anka Sawicka - dziennikarka śledcza.

▪️Szczepan Zalewski - policjant, dobry kumpel Artura.

▪️I Anioł - przysłowiowy pająk.

'...Muszki nie widziały ani ogromnej pajęczyny, ani tkającego ją pająka...'

Anka i Artur znają się od lat.Chociaż nie zawsze są po tej samej stronie, to mogą na siebie liczyć w każdej sprawie.Już niedługo przyjdzie im się o tym dobitnie przekonać...

Przyjaźnią się i wiedzą, że nie mogą dopuścić do siebie uczyć.

◾Czy uda im sie schwytać mordercę?

◾Kim okaże się Anioł?

'INCOGNITO' to już 13 powieść od Pauliny Świst.Po raz kolejny autorka stanęła na wysokości zadania i tak oto powstała fantastyczna książka.Plan seryjnego mordercy dopracowany pod każdym względem i bardzo szczegółowo. Fabuła trzyma w napięciu.Delikatnie mówiąc wyrwało mnie z laczów 😂

'Takich dwóch jak nas trzech nie ma ani jednego.. '

Normalnie Trójca Święta jak się patrzy 😂

Ona jedna i dwóch samców alfa.Takich dwóch przebiegłych lisów i między nimi Mała myszka 🤭Jednak Ania nie da sobie w kaszę dmuchać 😅

Chociaż scen erotycznych brak w powieści, to nadrabiają to seksualne aluzje, gra słowna, prowokacyjne odzywki, które budują napięcie między bohaterami.Oboje mają chrapkę na Anke i troszeczkę włącza im się tryb rywalizacji 🤭😅Humor gwarantowany.Cięty język, z którego słynie autorka, rzucane riposty bawią do łez,a niekontrolowane wybuchy śmiechu gwarantowane.Dialogi między bohaterami idealne, śmiałam się jakbym się zjarała 🤣Polubiłam się ze wszystkimi już od pierwszych stron, a im dalej w las moja sympatia względem bohaterów tylko rosła. Oczywiście styl przejrzysty, spójny, żadnego pierdolamento, same konkrety.Czyli tak jak lubię😁

Zakończenie pozostawiło niedosyt i wiele znaków zapytania.

Książkę baaaardzo polecam.Nie zastanawiajcie się nawet! 😅

Mi pozostaje czekać czym tym razem zaskoczy nas autorka. 😁

Za egzemplarz do recenzji dziękuję @wydawnictwomuza

Ściskam Was 🤍🤗

Przeczytałem książkę z wielkim trudem. Przez całą historię autorka buduje napięcie jedynie na używaniu setek wulgaryzmów. Nie mam nic przeciwko używaniu K czy CH raz na jakiś czas, ale używanie 6 K w dwóch zdaniach co chwilę, odbiera cała przyjemność czytania. Prosta fabuła, nic szczególnego, dużo chwytów pod publiczkę - Tinder, Instagram, Bluzgi i tanie romanse. Niestety nie mogę polecić tej książki

Czy w swoim dorobku czytelniczym poznałam wszystkie książki Pauliny Świst? Przyznaję się do winy znam je wszystkie. Nigdy nie zdarzyło się, żebym się przy którejś nudziła. Tym razem autorka wspięła się jeszcze wyżej - tak, ta historia to złoto !!! Chcę więcej!

Anna i Artur są najlepszymi przyjaciółmi. Dziennikarka śledcza i prokurator tworzą świetny zespół. Tym razem połączą siły przy rozwiązaniu zagadki Anioła – seryjnego mordercy. Pomagać im będzie Szczepan – policjant i kumpel Artura.

Czym wyróżnia się dla mnie „Incognito”? To książka, w której wątek seryjnego jest wiodący. Został świetnie przygotowany i przedstawiony. Każdy element jest tutaj ważny, a całość otoczona jest tajemnicą i utrzymuje w napięciu.

Mogę się pokusić o stwierdzenie, że tylko @świst potrafi tworzyć prawdziwych samców alfa i tym razem mamy tu ich dwóch a nie jednego. Artur, oprócz boskiego wyglądu ma też ostry umysł i zmysł opiekuńczy. Z kolei Szczepan, jest przedstawiony jako ten brzydszy, tylko testosteron aż w nim buzuje. Mimo, że mogłoby się wydawać, że jestem stateczna mężatką, ale te teksty i do mnie by trafiły 🙊 Uff to było gorące, szczególnie o martwicy i polykaniu. Nie umniejszając Arturowi i jego permanentnemu wkurwieniu i czarnych oczach.

Stworzyl się z tego niewielki trójkąt . Tak źle i tak nie dobrze. Każda konfiguracja tej trójki będzie nieodwracalna w skutkach. Całość została podkręcona tym, że mamy hormony, podniecenie i utrzymujący się stan fascynacji, ale tym razem autorka nie dała nam ani jednej sceny. Choćby malutkiej... Jednak mogę stanowczo napisać i tak to było ostre i gorące.

Ta książka ląduje w mojej prywatnej topce. A lepszej lektury na ostatnie dni lata ciężko sobie wymarzyć. @paulinaswist proszę o więcej. „ Incognito” to wybuchowa mieszanka erotyku bez erotyzmu i wątku kryminalnego. Wartka akcja, wiele plot twisto i naprawdę zaskakujący koniec to przepis na to, że z zegarkiem w ręku będę odliczać dni do kolejnego tomu. Dla takich książek warto czytać!! Polecam

Artur Cienowski i Anka Sawicka on prokurator rejonowy, ona dziennikarka śledcza. Znają się od lat, łączy ich silna przyjaźń i chociaż gołym okiem widać, że między nimi iskrzy, nie zamierzają nic z tym robić. Są dla siebie zbyt wielkim wsparciem, nie wyobrażają sobie życia bez siebie nawzajem i dlatego nie zamierzają zaryzykować.

Pewnego dnia Artur zostaje wezwany do znalezionych zwłok i kiedy tylko na nie spogląda czuje ciarki na plecach. Po pierwsze wszystko przypomina działania seryjnego mordercy sprzed lat tylko, że on siedzi. Czyżby naśladowca? Po drugie ofiarą jest mężczyzna, którego jego przyjaciółka poznała przez Internet i dzień wcześniej się z nim spotkała. Czy grozi jej niebezpieczeństwo? Artur nie chce ryzykować, pragnie, aby wyjechała, jednak ona ma zupełnie inne zdanie na ten temat. Anka nie zamierza go zostawiać, również się o niego boi, poza tym nie byłaby sobą, gdyby odpuściła takie śledztwo.

Nic nie jest takie jak się początkowo wydaje. Coraz więcej niewiadomych, coraz więcej poszlak, na dodatek dochodzi do kolejnych morderstw. Co wiąże wszystkie ofiary? Kto jest przyjacielem, a kto wrogiem? Czy Ance i Arturowi grozi niebezpieczeństwo?

Powiem tak WOW, WOW, WOW. To kolejna książka autorki, którą miałam okazję czytać i chociaż tamte naprawdę mi się podobały, uważam, że ta była najlepsza. Dlaczego? Po pierwsze praktycznie do samego końca nie wiedziałam kto jest mordercą. Co prawda miałam kilka typów, ale z żadnym nie trafiłam. Po drugie nie ma ani jednej sceny seksu a mimo to autorka tak wszystko poprowadziła, że robi się gorąco. Po trzecie kocham „język” autorki, te specyficzne dialogi, bez zbędnej cenzury i w tej książce również je dostałam.

Akcja dość szybka, pełna zwrotów. Książka bardzo mnie wciągnęła i nie pozwoliła się od siebie oderwać, aż do samego końca. Były momenty mroczne, a także takie, w których nie dało się powstrzymać wybuchu śmiechu.

Bohaterowie po prostu rewelacyjnie wykreowani. Może nie są ideałami. No ale kto jest? Mają swoje za uszami, co sprawia, że są bardziej realistyczni. Według mnie ich po prostu nie dało się nie polubić.

Artur Cienowski jest prokuratorem regionalnym. W życiu zawodowym ma wiele sukcesów, gorzej w prywatnym. Ma za sobą dwa nieudane małżeństwa. To mężczyzna przystojny, seksowny, mający własne zdanie, a jednocześnie opiekuńczy względem bliskich mu osób.

Anka Sawicka jest dziennikarką śledczą i to bardzo dobrą. Lubi ryzykować, jest pyskata, odważna, uparta, z własnym zdaniem.

„Incognito” to moim zdaniem najlepsza książka autorki. Mroczna, a jednocześnie zabawna, mocno wciągająca i zaskakująca. Z ogromną przyjemnością polecam.

Recenzja pojawiła się również na mojej stronie - Mama, żona - KOBIETA

"– Byłam z Cie­niem na te­le­fo­nie. Wie­dział dokąd i z kim idę – uspra­wie­dli­wi­ła się. – To są pod­sta­wo­we za­sa­dy bez­pie­czeń­stwa. Co in­ne­go można zro­bić? Nie wy­cho­dzić z domu? Po­dej­rze­wać wszyst­kich o złe in­ten­cje?

– Nie uma­wiać się z ob­cy­mi? – pod­su­ną­łem.

– To z kim mam się, [motyla nóżka], uma­wiać? – Wy­je­ba­ło jej kory. – Może z wami?Po­je­dyn­czo? Czy naraz?

– Naraz nie. Dość mam oglą­da­nia jego mordy w ro­bo­cie. Ale po­je­dyn­czo zde­cy­do­wa­nie ze mną. – Uśmiech­nął się Szcze­pan. – Może jakaś ko­la­cyj­ka? Za­wsze chęt­nie opier­do­lę coś na cie­pło."

▪︎▪︎

Niby wiedziałam, że będzie dobrze, przecież to Paulina Świst, ale...🤯

Przede wszystkim jest o wiele, ale to o wiele mroczniej. Bohaterowie mają do czynienia z przerażającym psychopatą, który zawsze jest o krok przed nimi, nikogo nie oszczędza i co najgorsze dopiero się rozkręca.

Druga rzecz, mamy tutaj "trójkącik"😈 i jak normalnie nie jestem fanką tego motywu w książkach, tak tym razem jestem jak najbardziej na tak. I wiecie co jeszcze, ja jestem za tym by Anka nie musiała wybierać, a co tam niech kobieta korzysta, zresztą badźmy poważni, w tym przypadku wybór jest po prostu niemożliwy.

Jeśli myślicie, że wiecie czego się spodziewać, to jesteście w błędzie. Zaskoczy was nie tylko świetnie poprowadzona fabuła, ale i bohaterowie, bo co tu dużo mówić, Anka, Szczepan i Artur rozbili bank, a jak wiemy konkurencja była sroga.

Pewnie też myśleliście, że nie może być zabawniej, no cóż znowu was zaskoczę, ale okazuje się, że może być.

I z całą pewnością nie jesteście przygotowani na Anioła, dlatego koniecznie musicie go poznać...

Cytując klasyka: "Ja chcę jeszcze raz!" oraz standardowe pytanie: Kiedy kolejna część?

Jak już zapewne zdążyliście się zorientować (a jeśli jeszcze nie, to uwaga) uwielbiam pióro Pani Pauliny Świst — najbardziej enigmatycznej polskiej autorki z nieprzeciętnym wręcz poczuciem humoru, który zdecydowanie jest jej znakiem rozpoznawczym. Dzisiaj zaś postaram się poddać wnikliwej analizie jej najnowszej trzynastej już książki o równie tajemniczym tytule co sama autorka – „Incognito”, która swoją premierę świętowała zaledwie kilka dni temu.

Otóż moi mili, mamy przyjemność poznać pierwszy tom zwiastujący nową świetną serię, oczywiście w moim prywatnym odczuciu. Autorka tym razem zabrała nas na spotkanie z najlepszą dziennikarką śledczą Anną Sawicką, która z uwagi na swoją dość bliską znajomość z prokuraturą oraz ze względów bezpieczeństwa pisze pod pseudonimem. Od lat jej najlepszym przyjacielem jest Artur Cienowski jeden z najlepszych oskarżycieli rejonowych w Polsce, który swoim wyglądem i aparycją bardziej zbliżony jest do osób, przeciwko którym z reguły prowadzi postępowania sądowe, niż do człowieka działającego w imieniu prawa. Mimo iż służbowo niejednokrotnie bywali po różnych stronach barykady, tak prywatnie zawsze mogą na siebie liczyć, bez względu na wszystko. Razem z grupką przyjaciół tę dwójkę czeka nie lada wyzwanie. Muszą rozwiązać sprawę seryjnego mordercy, który wzoruje się na zbrodniach dokonanych przez człowieka, który od lat odsiaduje swój wyrok. Tak się składa, że to była sprawa, przy której Artur stawiał swoje pierwsze kroki w prokuraturze, a pierwszą ofiarą potencjalnego naśladowcy okazał się mężczyzna, którego nie tak dawno poznała Ania. Dziwne zbiegi okoliczności, jak wiemy, nigdy się nie zdarzają i zarówno „Cień” jak i dziennikarka, doskonale zdają sobie z tego sprawę….. Kim okaże się morderca? Czy Ance i Arturowi uda się znaleźć winnego, zanim dokona się kolejna makabryczna zbrodnia? Co jeszcze ich czeka? A co jak któreś z nich będzie następną ofiarą?

Koniecznie dajcie się porwać i przede wszystkim poderwać tej historii, z pewnością nie będziecie tego żałować, nawet nie ma co tu analizować, mnie kupiła od samego początku. Oczywiście oprócz całej otoczki niezwykle zawiłej zagadki kryminalnej otrzymacie pokaźną dawkę wybitnego humoru i sarkazmu, okraszoną erotyzmem, który może rozgrzać czytelnika do czerwoności, mimo iż namiętnych scen wcale nie uświadczycie. Anna i Artur to niesamowita para, która przede wszystkim ceni swoją przyjaźń nade wszystko, chociaż wiecie, nie do końca wierzę w takie przyjaźnie męsko damskie, ale nic więcej Wam na ten temat nie zdradzę. Poznacie również bardzo interesującego policjanta — Szczepana, który z pewnością znajdzie nie jedną swoją czytelniczą fankę, a i oczywiście troszeczkę namiesza między tym zgranym teamem oddanych przyjaciół. Pani Paulina po raz kolejny stworzyła wciągającą od pierwszej strony historię, którą czyta się jednym tchem. Wykreowała fajnych i inteligentnych bohaterów z prawdziwym pazurem i niesamowitą chemią. Nie znajdziecie w niej również zbędnych opisów czy nic niewnoszących upiększaczy. Kochani ja bawiłam się świetnie i z niecierpliwością czekam już na kolejną część, która mam nadzieje pojawi się niedługo. Oczywiście, z czystym sumieniem polecam.

Za egzemplarz do recenzji bardzo dziękuję Wydawnictwu Akurat.

Tajemnice mają to do siebie, że prędzej lub później ktoś je pozna i raczej będzie to osoba niepowołana. Ot taki prztyczek od losu lub bardziej na miejscu byłoby powiedzieć fatum. Sekrety da się wykorzystać na różne sposoby, najczęściej w złej wierze. Co jeśli odnajdzie je… morderca? Jak je spożytkuje? Najbardziej zainteresowani dowiedzą się o tym w najgorszym momencie, a bycie krok za zbrodniarzem oznacza zazwyczaj jedno…

Przyjaźń prokuratora i dziennikarki śledczej nie zdarza się zbyt często. Anka Sawicka i Artur Cienowski znają się od lat, doskonale wiedzą kim są w godzinach pracy, a poza nią dobrze się razem bawią oraz wspierają kiedy zajdzie potrzeba. Jednak nie spodziewają się, że zostaną wciągnięci w dość niecodzienną sytuację czyli serię morderstw. Na tym nie koniec, to raczej dopiero początek historii, w jakiej mają do odegrania główne role. Na pierwszym miejscu jest oczywiście złapanie zabójcy, który doskonale zaciera za sobą ślady i wskazuje jedynie te tropy, jakie są mu na rękę. Sprawa zaczyna się jeszcze bardziej komplikować gdy zbyt wiele zaczyna wskazywać, iż zbrodniarz wyprzedza zespół dochodzeniowy i na dodatek ma dość szczególną wiedzę. Coraz więcej pytań zaczyna się wokół jednego punktu śledztwa, a znalezione odpowiedzi potwierdzają dość nieoczekiwaną teorię. Wszystko zaczyna jasno wskazywać na to, na co nikt nie był przygotowany, a jak się okazuje powinno się być. Cień podejrzeń staje się aż nadto wyraźny, lecz czy nie jest to przedwczesny finał morderczych znaków zapytania?

Takich dwoje jak tych troje nie ma ani jednego. Nowi bohaterowie Pauliny Świst od samego początku przedstawiają się od najlepszej strony, a potem jest tylko lepiej. Jak zawsze jest humor, ostry i bez trzymanki, co nie powinno nikogo dziwić, dodając do tego dobry motyw z gatunku kryminalnego plus wspomniane wyżej osoby tworzą kapitalną historię. Można ją czytać pewnie na raty, lecz po co, jeśli i tak pierwsza przerwa nie potrwa długo, natomiast faktem jest, że lepiej nie sięgać w późniejszych godzinach, zarwana nocka gwarantowana, a koniec przychodzi zbyt szybko, podobnie zresztą jak i świt. Taka złośliwość bestselleru i natury, lecz wyspać można się kiedyś, a odłożenie czytania i tak skończy się jego rozpoczęciem. Jeśli spodziewacie się po „Incognito” również pikanterii to otrzymacie ją na poziomie jakiego nie oczekiwaliście, lecz z pewnym haczykiem, będącym sporą niespodzianką, mocno zaostrzającą apetyt na więcej. Paulina Świst powraca i robi to na własnych zasadach. Nowa seria, nowi bohaterowie i więcej nowości w fabule z kategorii kryminału, gdzie jest trup w liczbie mnogiej oraz intrygujące śledztwo. Dialogi pełne humorystycznych utarczek także są, akcji również nie brakuje, no i nowi ulubieńcy zyskują to miano od razu. A co jeszcze? Tajemnice, nie wszystkie odsłonięte oraz sporo i jeszcze więcej oraz podgrzewanie atmosfery ... jak to w świstowym uniwersum bywa, lecz inaczej niż zazwyczaj. Pozostaje fundamentalne pytanie kiedy kolejne części tej trylogii?