Moje wielkie, greckie morderstwo

Czy znacie twórczość Pana Tomasza Duszyńskiego?

Ja właśnie poznałam i jestem zachwycona.

Ostatnio mam szczęście do czytelniczych podróży.

To miało być niezapomniane, greckie wesele. Nikt nie spodziewał się, że z trupem w tle…”

Tomasz (autor kryminałów) wraz z żoną i nastoletnią córką wybierają się na wesele. W samolocie okazuje się, że wielu współpasażerów (wśród nich ksiądz i emerytowana aktorka) leci w tym samym celu. Cała ekipa ma się zatrzymać w pensjonacie Zorba. Na miejscu odkrywają, zwłoki. Kim jest Kostas Papadopoulos? Kto się przyczynił do jego śmierci? Gracka policja podchodzi do śledztwa bardzo lekko, by nie powiedzieć, że je lekceważy. Wobec czego weselnicy podejmują śledztwo na własną rękę. Mogą liczyć na wsparcie osobliwego inspektora,

Nikolaosa Katastropoulosa, który jest znany z zamiłowania do białych garniturów, słomkowych kapeluszy i chodzenia boso. Nie wszystko jednak idzie gładko, a bohaterowie zdają sobie sprawę, że grozi im śmiertelne niebezpieczeństwo.

Uwielbiam komedie kryminalne, czytam ich wiele. I powiem Wam, że ta jest genialna. Pan Tomasz zyskał nową fankę. Jestem oczarowana jego lekkim stylem, poczuciem humoru, mnogością żartów sytuacyjnych, tym jak różnorodnych bohaterów wykreował. I oczywiście w tle antyczna Grecja. Bardzo polecam!

"Moje wielkie greckie morderstwo" to bardzo przyjemna lektura, z którą dobrze spędziłam czas.

Początkowo trudno było mi się wciągnąć w tę historię. Nie polubiłam też bohaterów, irytowali mnie. Na szczęście im dalej tym lepiej. Akcja rozwijała się w umiarkowanym tempie, dopiero pod koniec przyspieszyła.

Ostatnie kilka rozdziałów było po prostu świetne, polubiłam się też z bohaterami (tylko Pani Żony miałam dość). Nie spodziewałam się, że historia się potoczy w taki sposób. Jest to na pewno zaskakująca książka.

Czyta się ją szybko, jest napisana lekkim językiem, pełna humoru - choć dosyć specyficznego. Mnie bawił.

Wydarzenia rozgrywają się w Grecji, mamy tutaj morderstwa, zagadki, motyw archeologiczny oraz skarbów i ciekawych przedstawicieli z Polski.

Jeśli lubicie komedie kryminalne, sądzę, że i ta przypadnie Wam do gustu!

Jeszcze rok temu, gdy sięgałam co jakiś czas po komedię kryminalną i szukałam takiej, która mnie rozbawi to zaczynałam pisać opinię o tym, że to trudny gatunek pod tym względem, że nie łatwo trafić w czyjeś poczucie humoru, bo ma wiele odbić. Teraz, aż muszę się pochwalić szczęściem, które spotyka mnie w przeciągu trzech miesięcy, bo trafiam na takie komedie, które dają mi tę radość z czytania i nie powodują zasłaniania oczu z powodu żenady.

I co myślę, że lepiej się nie da, to na komediową scenę wkracza Tomasz Duszyński, który pokazuje mi, że się da. Nie mogłam przejść obojętnie obok tej książki, która poniekąd parafrazuje tytułem jedną z moich ulubionych rodzinnych komedii „Moje wielkie greckie wesele”.

Jestem zaskoczona czytając na samym końcu słowa autora, bo jestem z tych osób, która wcześniej nie śledziła jego wakacyjnych przygód na Facebooku, że wydarzenia w książce są zaczerpnięte z jego prawdziwych rodzinnych wypraw. Myślałam, że zabieg, który został użyty w książce, czyli zrobienie głównego bohatera pisarzem kryminałów, który nazywa się Tomasz Duszyński jest tylko takim puszczeniem oka w stronę czytelników, a tu się okazuje, że możemy się dopatrywać elementów autobiograficznych. To wszystko uświadamia mi fakt, który składa się na skalę mojego uśmiechu, gdy myślę o treści książki, że sytuacje, które w niej są i dialogi między bohaterami mają w sobie tę prawdę. I chociaż byłaby to lekko przekoloryzowana prawda to jednak takie sytuacje są możliwe.

Ogromnym plusem jest to, że fabuła tej książki ma jak najbardziej wszystkie elementy na swoim miejscu i nie jest tylko zlepkiem śmiesznych sytuacji, a opiera się na kryminalnej zagadce, która jest ciekawa i w odpowiednim stopniu adekwatna do komedii.

Grecki klimat przebija się przez historię, więc jestem ukontentowana. Opa!

Nie będę się rozpisywać nad postaciami czy sytuacjami, które mnie ubawiły, ale niech wyznacznikiem będzie dla was fakt, że jest to pierwsza komedia kryminalna, w której zaznaczyłam sobie teksty, od których uśmiech od razu gościł na mojej twarzy, a takich znaczników mam spokojnie z ponad 20.

Posługując się parafrazą słów jednego z bohaterów, czyli Ziętka zostawiam na koniec przesłanie: „Panie Pisarz, proszę się zgodzić na kolejne wspólne wakacje”. 😎

Jak się czyta Moje wielkie greckie morderstwo?

Bardzo dobrze, ale tylko pod warunkiem, że się pamięta, iż to komedia kryminalna, a nie klasyczny kryminał. Owszem, jest tu jakieś śledztwo, dociekanie prawdy, podejmowanie ryzykownych działań, chwilami nawet pojawia się napięcie. Jednak wszystko to opakowane jest w humor sytuacyjny, dużą liczbę zabawnych powiedzonek, grę słów. Nie zawaham się napisać, że są tu elementy groteski, przeplatane absurdem.

Przyznaję bez bicia, że śmiałam się bardzo często przy czytaniu, a niektóre zdania czytałam na głos, żeby rodzina pośmiała się ze mną. Owszem, śmiali się, chociaż zdania były totalnie wyrwane z kontekstu (nie mogłam czytać więcej, bo to by było spojlerowanie), co chyba najdobitniej świadczy o tym, że książka jest po prostu śmieszna.

Pełna recenzja w serwisie W Roli Mamy

Już myślałam, że mnie Tomek niczym nie zaskoczy, a tu proszę kolejna niespodzianka. Już sama nie wiem, co bardziej wolę, a na pewno biorę wszystkie książki w ciemno.

Znany pisarz zostaje zaproszony wraz z rodziną do Grecji na wesele. W samolocie okazuje się, że nie tylko oni lecą, ale jeszcze kilkoro sąsiadów niekoniecznie lubianych. Miało być pięknie, z przytupem do tego zwiedzanie, jednak w pensjonacie Zorba ginie Kostas. Grecka policja nic sobie z tego nie robi jednak goście weselni są innego zdania i postanawiają sami rozwiązać tą zagadkę. Kiedy do pensjonatu przyjeżdża najlepszy śledczy Nikolaos Katastropoulos wydaje się, że za chwilę morderca zostanie złapany i będzie można spokojnie świętować i się bawić. Nic bardziej mylnego sprawy wymykają się spod kontroli, a weselnicy obawiają się o własne życie.

Z Tomkiem znamy się już trochę czasu, byłam na nie jednym jego spotkaniu autorskim i czytając tą książkę miałam wrażenie, że właśnie jestem na jednym z nich i autor snuje swoją opowieść. Czyta się rewelacyjnie, lekko i przyjemnie także idealna książka na lato czy leniwe popołudnie. Nie brakuje humoru, ciekawych dialogów, aż kilka razy zaśmiałam się w głos. Do tego świetne opisy zwiedzanych miejsc i ma się wrażenie, iż tam jesteśmy. Pani Żona (Monika) i Pani Córka (Blanka) oraz inni bohaterowie wykreowani super, każdy inny, każdy ma swój styl i można go polubić. Tym bardziej, że przekrój bohaterów dość spory bo i aktorka, ksiądz, biznesmen. Czekam na kolejne relacje z podróży bo na pewno będzie to niezapomniana przygoda.

#współpracareklamowa Dziękuję wydawnictwu za egzemplarz recenzencki.

Pisarz wraz z panią żoną i córką zostali zaproszeni na wesele do Grecji, więc zapowiada się cudowny urlop. Jednak już od samego początku podróż nie toczy się po myśli bohatera, w samolocie, tuż za nimi i przed nimi siedzą inni goście weselni, których towarzystwo nie do końca im odpowiada. Dalej nie jest lepiej, zwłaszcza że po jakimś czasie ginie Kostas Papadopoulos, a jego zwłoki znajdują goście przybyli na ślub. Grecka policja zdaje się lekceważyć tę śmierć, pisarz wraz z pozostałymi gośćmi postanawiają zająć się rozwiązywaniem tej sprawy na własną rękę. Do pensjonatu przybywa również Nikalaos Katastropoulos, niezwykły inspektor chce zająć się śledztwem, jednak on sam znika w niewyjaśnionych okolicznościach.

Czy Katastropoulosowi uda się rozwiązać tę sprawę, a może to on potrzebuje pomocy? Czy goście weselni wraz z pisarzem i jego rodziną są bezpieczni? Kto stoi za śmiercią Kostasa?

To historia pełna zwrotów akcji, zabawnych, wyrazistych bohaterów i przezabawnych dialogów, które bawiły mnie chwilami do łez, zwłaszcza te między pisarzem a panią żoną. Cudownie się bawiłam, nie mogłam oderwać od lektury, bardzo chciałam poznać kto stoi za śmiercią Kostasa, oraz dlaczego cała sprawa kręci się wokół gości weselnych. Zakończenie nie tak oczywiste, a całość napisana cudownym lekkim i zabawnym językiem, idealna opcja po cięższych tematach i na zastój czytelniczy, mnie właśnie z niego wyciągnęła

Tomasz z żoną i córka lecą do Grecji na ślub kuzynki, w samolocie okazuje się że więcej osób podróżuję w tym samym celu. Na miejscu dzieją się dziwne rzeczy, tajemnice i morderstwo. Tomasz wraz z innymi gośćmi pensjonatu i gośćmi weselnym postanawiają na własną rękę prowadzić śledztwo.

Co takiego wydarzyło się w Grecji?

Czy wesele się odbędzie?

Jakie tajemnice odkryją goście?

Byłam bardzo ciekawa jak autor połączy kryminał z komedią, bo kryminały pisze fenomenalne, więc moja ciekawość była ogromna. Muszę przyznać, że historia wyszła naprawdę świetna, momentami był ubaw po pachy, a momentami nawet gronie i strasznie. Uwielbiam poczucie humoru autora i bawiłam się świetnie czytając. Na początku przytłoczyła mnie ilość bohaterów i greckie imiona, ale z biegiem historii połapałam kto jest kim. Historia trzyma w napięciu do samego końca a zwroty akcji napędzają emocje i wciągają czytelnika w świat tajemnic, intryg i zagadek. W książce nie ma czasu na nudę, gdyż historia jest pokręcona, zabawna i z dreszczykiem emocji.

To była bardzo udana i dobra historia, którą serdecznie polecam.

“Moje wielkie greckie morderstwo” autorstwa Tomasza Duszyńskiego to książka, która zabiera nas na greckie wesele, a akcja rozpoczyna się już w samolocie zmierzającym do słonecznej Grecji.

W malowniczym pensjonacie Zorba, gdzie miało dojść do sielankowego ślubu Katarzyny Masłowskiej, ginie Kostas Papadopoulos. Gdy wezwana grecka policja wydaje się nie przywiązywać wagi do tego zdarzenia, autor kryminałów wraz z żoną, córką, księdzem, emerytowaną aktorką i innymi barwnymi gośćmi weselnymi stają się bohaterami śledztwa prowadzonego na własną rękę.

Czy uda im się wspólnie rozwikłać tę zagadkę?

W tej pełnej zwrotów akcji komedii kryminalnej, Duszyński bawi się konwencją, łącząc elementy klasycznego kryminału z komedią, tworząc historię, która jest równocześnie zabawna i intrygująca. Jego lekki styl pisania, pełen ironii i błyskotliwych dialogów, sprawia, że lektura jest niezwykle przyjemna i relaksująca. Jego opisy Grecji są bardzo plastyczne, tak, że bez problemu możemy poczuć zapach morza i ciepło południowego słońca. To powieść, która udowadnia, że kryminał nie musi być koniecznie mroczny i poważny, ale może być też lekki i pełen humoru.

Bohaterowie są mistrzowsko sportretowani. Są pełni życia, mają oryginalne charaktery i głębię. Każda postać jest wyraźnie zarysowana i ma swoje miejsce w opowieści. Na szczególne wyróżnienie zasługuje jednak, pamiętny inspektor Nikolaos Katastropoulos, który znany z białych garniturów, słomkowych kapeluszy i chodzenia boso, ma dość nietypowy styl prowadzenia spraw. Jego postać dodaje powieści koloru, ale spokojnie to tylko jeden z wielu elementów, które składają się na tę nietuzinkową historię. Każdy gość ma przecież swoje motywacje i sekrety, a każdy kąt pensjonatu kryje nową tajemnicę.

“Moje wielkie greckie morderstwo” to idealna propozycja na letnie popołudnie. Pozwala oderwać się od codzienności i zanurzyć w greckiej przygodzie pełnej humoru i tajemnic. To książka, która z pewnością przypadnie do gustu fanom kryminałów z nutą komedii i wszystkim tym, którzy pragną poczuć grecką atmosferę pełną ciepła i życia. Bawiłam się świetnie i po prostu musicie ją przeczytać. Opa!

Dziękuję za zaufanie i egzemplarz do recenzji od @skarpawarszawska, a Autorowi @tomaszduszynski za świetna lekturę (współpraca reklamowa) 🩷.