"Szczęście jest w nas" to hasło najbardziej egzystencjalnej powieści XXI wieku. Wniknij w umysł pewnej Amerykanki i "dotknij" tajemnicy istnienia.
Co zrobić, by żyło się lżej? Jedni topią smutki w lampce szampana, drudzy zajadają je czekoladą, a inni oglądają filmy Netflixa. Inaczej sprawa wygląda w książce "Mój rok relaksu i odpoczynku".
Młoda, piękna, zamożna i wykształcona Amerykanka. To ona jest główną bohaterką egzystencjalnej historii napisanej nie przez Francuza. Z pozoru szczęśliwa, szuka sposobu na normalne życie. Czy go odnajdzie?
"Mój rok relaksu i odpoczynku" to uniwersalna opowieść, która mimo upływu lat wciąż jest aktualna. Opowiada o próbie przezwyciężenia samotności i utracie radości życia, mimo sprzyjającym okolicznościom. "Dotyka" problemów ludzkiej duszy.
Ottessa Moshfegh ukazuje na kartach swojej powieści człowieka, który goni za czymś albo za kimś, kto da mu szczęście. Ciągła pogoń sprawia, że zapomina o sobie i brakuje mu momentu, by pomyśleć. W tej historii jest też miejsce dla osób, które marzą o "wypisaniu się" z życia, co jest coraz częstsze w obecnej rzeczywistości, gdzie czas pędzi w zawrotnym tempie.
Opinie o książce
Marzenie. Wypisać się z życia. Nie wychodzić z domu, leżeć na kanapie, łykać tabletki na sen i nie robić nic. "Mój rok relaksu i odpoczynku" czytałam nie jak powieść, lecz jak literaturę faktu – tak jak czyta się o wyprawach na Syberię, na którą chciałoby się pojechać, ale wiemy, że nie wystarczy nam do tego odwagi. Jestem pewna, że to marzenie o wypisaniu się z życia jest zjawiskiem powszechnym, dlatego wiem, że nie tylko o ja chciałabym czytać tę książkę non stop.
Małgorzata Halber
To chyba najlepsza powieść egzystencjalna nienapisana przez Francuza…napięta jak struna opowieść, której autorka nie boi się mroku, ale też czarnego humoru kryjącego się w ciemności.
"Kirkus"
Chociaż akcja powieści rozgrywa się prawie 20 lat temu, ta historia jest nadal aktualna. Pomysł, aby przespać akurat ten moment w dziejach świata, wydaje mi się całkiem sensowny.
Dwight Garner, "The New York Times"
Po zakończeniu lektury tej mrocznej, ale momentami bardzo śmiesznej powieści raczej nie będziecie mieli poczucia relaksu i odpoczynku – prędzej zaczniecie się zastanawiać nad skomplikowanymi stanami ludzkiej duszy.
"Marie Claire"
Nie od dzisiaj wiadomo, że sen jest dobrym antidotum na problemy, bo to, co dziś jest nie do zniesienia, jutro będzie znacznie łatwiejsze. Bohaterka tej książki również odkłada swoje problemy, ale na… za rok. Zamierza przespać dwanaście miesięcy, by poukładać sobie to, co niepoukładane. Przejmująca powieść o zagubieniu, alienacji, depresji i dziwnej przyjaźni. Bez obaw, Wy przy tej książce nie zaśniecie. Gwarantuję!"
Agnieszka Kalus, "Czytam, bo lubię"
O autorce
Ottessa Moshfegh to ceniona amerykańska pisarka i laureatka prestiżowej Nagrody Bookera, która nie boi się podejmować trudnych tematów. Z odwagą wnika do nieraz mrocznego ludzkiego umysłu. Z "Byłam Eileen" poznajemy bezsilność i okrucieństwo, a z "Tęsknotą za innym światem" tęsknotę za doskonałością.
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
Jaki jest główny motyw i klimat powieści "Mój rok relaksu i odpoczynku"?
Książka skupia się na radykalnej próbie odcięcia się od świata poprzez roczny sen wspomagany farmakologicznie. Powieść utrzymana jest w mrocznym, melancholijnym tonie, który przeplata się z ostrym sarkazmem i krytyką współczesnego konsumpcjonizmu. Czytelnik towarzyszy bohaterce w jej dążeniu do całkowitej apatii, co służy jako metafora ucieczki przed traumą i samotnością. To lektura prowokująca do głębokiej refleksji nad sensem istnienia w świecie nastawionym na nieustanną produktywność.
Czy ta książka jest odpowiednia dla osób szukających lekkiej i optymistycznej lektury?
Nie, ta pozycja zdecydowanie nie jest lekką ani optymistyczną lekturą przeznaczoną na poprawę humoru. Treść dotyka ciężkich tematów, takich jak depresja, alienacja oraz nadużywanie leków, co może być przytłaczające dla niektórych odbiorców. Zamiast klasycznego relaksu, książka oferuje wymagające wyzwanie intelektualne i konfrontację z mrocznymi zakamarkami ludzkiej psychiki. Osoby oczekujące pozytywnego zakończenia lub dynamicznej akcji mogą poczuć się rozczarowane specyficzną, statyczną strukturą tej opowieści.
O jakich problemach społecznych i psychologicznych traktuje ta historia?
Powieść analizuje poczucie pustki egzystencjalnej oraz powierzchowność relacji międzyludzkich w społeczeństwie przełomu wieków. Autorka pokazuje, jak przywileje materialne i uroda nie chronią przed głębokim smutkiem i brakiem celu w życiu. Historia obnaża mechanizmy obronne polegające na izolacji i ucieczce w farmakologię jako jedyny sposób na poradzenie sobie z rzeczywistością. Jest to wnikliwe studium samotności, która dotyka jednostkę nawet w samym centrum tętniącego życiem Nowego Jorku.
W jakim stylu napisana jest ta powieść i czy zawiera elementy humoru?
Ottessa Moshfegh posługuje się stylem surowym, bezpośrednim i przesyconym bardzo czarnym humorem. Autorka z chirurgiczną precyzją opisuje absurdalne sytuacje i groteskowe postacie, co nadaje tragikomicznego charakteru całej opowieści. Narracja prowadzona jest w sposób chłodny i zdystansowany, co idealnie oddaje stan emocjonalny głównej bohaterki. Dzięki połączeniu mroku z ironią, książka staje się fascynującą i niepokojącą satyrą na współczesną kulturę i ludzkie słabości.
Na jakim tle historycznym osadzona jest akcja tej książki?
Akcja rozgrywa się w Nowym Jorku w 2000 roku, tuż przed wydarzeniami, które na zawsze odmieniły współczesny świat. Ten konkretny moment w historii podkreśla schyłkowy nastrój epoki oraz nieświadomość nadchodzących zmian geopolitycznych. Autorka wykorzystuje ten kontekst, aby wzmocnić poczucie bezsensu i marazmu, w jakim pogrążona jest młoda bohaterka. Wybór tego okresu pozwala również na subtelną krytykę ówczesnego optymizmu gospodarczego, który nie przekładał się na dobrostan psychiczny jednostki.
