Mniej więcej Maddy

"Mniej więcej Maddy" to przewrotny tytuł, który doskonale obrazuje z czym zmaga się główna bohaterka - z chorobą afektywną dwubiegunową.

Lisa Genova, autorka powieści, z wykształcenia jest neurobiologiem i w swych powieściach porusza tematy niezwykle ważne i bolesne, dotyczące chorób współczesnej cywilizacji, łącząc wiedzę medyczną z wrażliwością literacką. "Motyl" opowiadał o walce z Alzheimerem, "Kochając syna" o zmaganiach z autyzmem, "Sekret O'Brienów" o dramatycznych skutkach pląsawicy Huntingtona, "Życie za wszelką cenę" o nieuleczalnym ALS (stwardnieniu zanikowym bocznym), a "Lewa strona życia" o paraliżu spowodowanym wypadkiem samochodowym.

Każda z tych powieści to nie tylko medyczna diagnoza, lecz przede wszystkim dogłębna analiza psychologiczna - dramaty pełne emocji, wzruszeń i bohaterów, których chciałoby się przytulić i zapewnić, że nie są w swoim cierpieniu sami.

Maddy to kolejna wyjątkowa postać, tak bardzo wyróżniająca się na tle niemalże idealnej rodziny. Ten kontrast tylko potęguje jej poczucie wyobcowania i samotności. Lisa Genova pokazuje, jak trudno jest zrozumieć osobę chorującą psychicznie, gdy jej cierpienie jest niewidoczne na pierwszy rzut oka. Choroby takie jak depresja czy choroba afektywna dwubiegunowa często są bagatelizowane, a osoby nimi dotknięte bywają oceniane przez pryzmat ich zachowań, a nie tego, co naprawdę przeżywają w środku. Autorka doskonale oddała ich niewidzialną walkę.

"Mniej więcej Maddy" to książka, która zostawia po sobie emocjonalny ślad. Zmusza do refleksji nad tym, jak często osądzamy innych, nie znając ich historii.

„Mniej więcej Maddy” to opowieść, która przenika czytającego na wskroś, boleśnie go przy tym turbując. To jedna z tych potrzebnych pozycji, wyjętych z mrocznego horroru niedomówień, niespełnionych oczekiwań i gry pozorów, uświadamiająca, otwierająca oczy, miażdżąca psychicznie wstrząsającym przekonaniem, że tuż obok, podobne historie dzieją się naprawdę. Choroba dwubiegunowa bezdusznie paraliżuje, więzi, uniemożliwia normalne funkcjonowanie. Nieświadomość na czym polega, jak wyniszcza, zabija od środka, może nieść za sobą naprawdę dramatyczne konsekwencje, dlatego tak ważne jest, by poruszać ten trudny temat jak najczęściej. Tylko wiedza może nieść ochronę, a ta wartościowa, pełna empatii pozycja udowodniła mi, że naprawdę zakres posiadanych przeze mnie informacji na temat tego zaburzenia jest znikomy i cieszę się, że wreszcie mogłam to zmienić.

Granica między przygnębieniem, apatią a wyniszczającą chorobą jest zbyt cienka, by mógł to dojrzeć człowiek zagubiony, niezrozumiany, dążący do zaspokojenia presji społeczeństwa. Co gorsze, nawet samo dostrzeżenie problemu może okazać się niewystarczające, gdy brak wsparcia miesza się ze strachem, leki przynoszą dokuczliwe skutki uboczne, a napady maniakalne przychodzą z zaskoczenia, całkowicie zmiatając logiczne myślenie. Pomysł za pomysłem, niedomówienie za niedomówieniem i stale rosnące panika mieszająca się z euforią! Czy uda się w porę wyjść z tej niszczącej spirali? Czy Maddy zaufa bliskim oraz lekarzom i pozwoli sobie pomóc? I jaką rolę w kształtowaniu samej siebie odegra stand-up?

Na ogromne brawa zasługuje doskonała analiza psychologiczna głównej bohaterki, która nie tylko umożliwia czytelnikowi dokładne poznanie Maddy, jej największych lęków, pragnień, wątpliwości, ale przede wszystkim prezentuje nam wnikliwą prezentację przebiegu choroby dwubiegunowej i tego, jak wpływa na kobietę. Ta powieść to naprawdę niesamowicie silne przeżycie, które wywołuje wiele intensywnych, odurzających emocji, dostarczając przy tym wyjątkowo cennej wiedzy, dzięki której przestaniemy być ignorantami! Bezsprzecznie, ta wartościowa i piękna książka zatrzęsie Waszym światem! Polecam! 💓

Maddy jak każda nastolatka boryka się z pewnymi trudnościami. Szkoła, nauka, egzaminy, próby bycia cool, rozstanie z chłopakiem i szukanie przyjaciół lub chodźby koleżanki. Jednak w pewnym momencie zaczyna się z nią dziać coś niepokojącego. Pojawia się niezdrowa fascynacja Taylor Swift i jakaś niepokojąca mania. Po tym ataku, poznaje diagnozę. Choroba afektywna dwubiegunowa. Zarówno jej jak i życie najbliższych się zmienia...

Dawno temu czytałam książkę autorki, "Motyl". Kiedy tylko zobaczyłam, że i w tej powieści zostaje poruszony temat jednej z wielu chorób o których się zazwyczaj nie pisze, bardzo chciałam poznać i tę pozycję.

Niesamowicie podoba mi się to jak autorka prowadzi narrację. Wchodzi głęboko w psychikę głównej bohaterki przedstawiając bardzo dokładnie to z czym borykają się ludzie z tą chorobą.

Jak w ciągu chwili okazuje się, że nic już nie będzie jak dawniej. Za każdym "rogiem" czai się jakiś kamyk, który poruszy górę odpowiadającą za kolejny atak. O tym, że mimo wszystko warto walczyć o swoje marzenia i pragnienia. Wbrew rodzinie, wbrew temu drugiemu ja, wbrew oczekiwań społeczeństwa, a to najchętniej wykluczyłoby takich ludzi. To także powieść o ciągłej niepewności i obawie o życie. Depresji czekającej na swój moment.

Świetnie napisana, w niektórych momentach aż czuje się dezorientacje, wewnętrzną walkę z samą sobą i strach przed ujawnieniem się bohaterki. Kolejna ważna książka autorki, którą warto poznać.

✨ „𝓜𝓷𝓲𝓮𝓳 𝔀𝓲ę𝓬𝓮𝓳 𝓜𝓪𝓭𝓭𝔂” 𝓛𝓲𝓼𝓪 𝓖𝓮𝓷𝓸𝓿𝓪 ✨

 Zapierająca dech w piersi, wciągająca opowieść o młodej kobiecie, z chorobą dwubiegunową, odrzucającej poczucie stabilizacji i aprobaty oferowanej przez tradycyjnie pojmowane „normalne” życie na rzecz kariery komika stand-upowego. 

▪𝗥𝗘𝗖𝗘𝗡𝗭𝗝𝗔 ▪

„Mniej więcej Maddy” autorstwa Lisy Genova to książka, którą powinna przeczytać każda kobieta. Autorka przedstawia nam historię dziewczyny, która ledwo co wchodzi w dorosłość, a problemy z jakimi musi się zmierzyć mogą być inspirujące dla wszystkich.

Maddy - to główna bohaterka książki. Dziewczyna za wszelką cenę pragnie rozbawiać innych ludzi, jednak sama często tonie w niezrozumiałej dla siebie ciszy i chaosie. Jej wahania nastrojów są dla niej uciążliwe, bo z jednej strony czuję się beztrosko, by po chwili stać się osobą, która nawet nie ma siły wstać z łóżka. Jej historia uświadamia czytelnikowi z czym musi mierzyć się osoba, która zmaga się z chorobą psychiczną.

✨ W chwili, gdy poznajemy Maddy, jej życia układa się naprawdę wspaniale. Dostała się na studia, ma dobrego chłopaka i wkrótce wyprowadzi się do Nowego Yorku. Jednak po jakimś czasie, uczucie szczęścia opuszcza Maddy. Zostawił ją chłopak, problemy tylko się nawarstwiają, a jakby tego wszystkiego było mało dziewczyna nie ma siły by wstać z łóżka i nie ma żadnej motywacji do życia. Najprostsze czynności wydają się być dla niej za ciężkie. Dlatego postanawia pójść do lekarza, by zbadać co jej dolega. Lekarz uniwersytecki diagnozuje u niej depresję i przepisuje antydepresanty. Z czasem Maddy czuje, że wraca na dobre tory. Aż pewnego razu dziewczyna ma dziwny sen, w którym odwiedza ją znana gwiazda muzyki pop z prośbą, by ta napisała jej biografie. Maddy jest przekonana, że to się wydarzyło w realu. Czas goryczy przelewa incydent, w którym dziewczyna grozi nożem własnej matce, ponieważ ta nie chce jej dać samochodu. Tak Maddy trafia do szpitala psychiatrycznego w Garros. Tam dowiaduje się, że zmaga się z chorobą afektywną dwubiegunową. Maddy musi odnaleźć się na nowo w tej rzeczywistości, jednak nie jest to łatwe, kiedy musi stanąć do walki o swoje marzenia i relacje, które są dla niej ważne. ✨

Muszę przyznać, że historia Maddy poruszyła mną do głębi. Autorka z niezwykłą wrażliwością przedstawia nam historię dziewczyny, która musi stanąć do walki z chorobą, by móc funkcjonować tak jak tego pragnie i zająć się swoim największym marzeniem, jakim są występy stand - upowe.

„Mniej więcej Maddy” to pouczająca lekcja dla każdego. To opowieść o niezwykłej odwadze i walki o swój głos w świecie, a także o tym, że nie zawsze trzeba być normalnym człowiekiem, by być w pełni sobą.

Czytajcie „Mniej więcej Maddy” 🫶🏼🫶🏼

Czy choroby psychiczne wciąż są tematem tabu w naszym społeczeństwie?

Dlaczego tak trudno mówić o depresji, lękach czy chorobie afektywnej dwubiegunowej — szczególnie, gdy dotykają młodych ludzi?

Czy jesteśmy gotowi na szczere rozmowy o zdrowiu psychicznym… czy nadal boimy się oceny, stygmatyzacji i niezrozumienia?

„Mniej więcej Maddy” to poruszająca, szczera i nieoczywista opowieść o walce z chorobą, samotnością i oczekiwaniami świata.

Maddy Banks to zwyczajna studentka pierwszego roku — przytłoczona nauką, życiem w nowym mieście i świeżym rozstaniem.

Zawsze czuła się trochę na uboczu, ale tym razem coś jest inaczej.

Epizod manii kończy się diagnozą: choroba afektywna dwubiegunowa.

Teraz Maddy musi odnaleźć siebie na nowo — w świecie, w którym codzienność miesza się z kryzysami, a choroba wpływa na wszystko: tożsamość, relacje i marzenia.

„Za bardzo” i „niewystarczająca” — dwie twarze tej samej dziewczyny, próbującej odnaleźć siebie między manią, depresją, sceną a codziennym chaosem życia studenckiego.

„Mniej więcej Maddy” to historia o odwadze, samotności, walce o głos i miejsce w świecie. O tym, że nie trzeba być „normalnym”, by być prawdziwym sobą.

Jeśli kochasz książki, które łamią serce i składają je na nowo — kawałek po kawałku, z większą czułością niż wcześniej — ta historia jest właśnie dla Ciebie.