Miłość w doliczonym czasie

@kilka_slow_o_ksiazkach

"Tęsknota za człowiekiem to najgorsza kara, jaką można dostać od życia”.

Catherine jest kapitanem żeńskiej drużyny piłkarskiej. Pasją do piłki zaraził ją jej starszy brat Bradley, który również był kapitanem. Niestety mężczyzna zginął tragicznie w wieku 29 lat. Jego miejsce na boisku zajął arogancki, nieodpowiedzialny i zapatrzony w siebie Mason. Catherine poznaje go od najgorszej możliwej strony. Mężczyzna jest świetnym piłkarzem, ale człowiekiem beznadziejnym. Nie potrafi przyjąć porażki, dlatego jego zazdrość i głupota doprowadzają do wypadku, w którym ucierpi piłkarka.

Co się stanie z Catherine? Czy będzie mogła dalej uprawiać sport, który tak kocha?

Czy pod wpływem tych wydarzeń Mason zmieni swoje zachowanie?

Jak potoczą się dalsze losy piłkarzy?

„Miłość w doliczonym czasie” to bardzo dobra powieść, pełna emocji. Znajdziecie tutaj miłość do piłki nożnej, motyw enemies to lovers, a także stratę, przeżywanie żałoby i miłość. Główna bohaterka, Catherine mimo że od śmierci jej brata minęło 5 lat to dalej nie może się z tym pogodzić. Dziewczyna była z nim bardzo zżyta i mieli wspólną pasję. Piłka nożna jest całym jej światem – pasją, miłością, sposobem na życie. A jeśli przez głupi wypadek nie będzie mogła dalej robić tego, co kocha? Jakie są szanse na powrót na boisko? Catherine jest bardzo ciepłą, mądrą i życzliwą osobą, w przeciwieństwie do Masona, który uważa, że jest najlepszy, szufladkuje innych i nie bierze pod uwagę faktu, że ktoś może być równie dobry jak on, a nawet lepszy. Między tą dwójką od samego początku aż iskrzy, czuć nienawiść na każdym kroku. Czy tak bezczelny, podły człowiek może się zmienić na lepsze? Co takiego musiałoby się wydarzyć w jego życiu? Książka porusza trudne tematy takie jak: druga szansa, śmierć bliskich osób czy radzenie sobie z żałobą. Ta historia zmusza czytelnika do refleksji o życiu i o przemijaniu. Było to moje pierwsze spotkanie z twórczością Autorki, ale na pewno nie ostatnie. Książkę czytało mi się bardzo dobrze, spędziłam z nią miło czas. Polecam wszystkim miłośnikom sportu oraz motywu enemies to lovers.

„Miłość w doliczonym czasie” to poruszająca, emocjonalnie intensywna powieść obyczajowo-romantyczna, w której sport staje się nie tylko tłem wydarzeń, ale też metaforą życia, straty i drugiej szansy. Paulina Kunka łączy w niej motywy żałoby, pasji i przemiany, tworząc historię, która trafia zarówno do fanów literatury romantycznej, jak i osób lubiących opowieści o silnych kobiecych bohaterkach.

Główna bohaterka, Catherine, już od pierwszych stron jawi się jako postać niezwykle konsekwentna i oddana – piłka nożna to dla niej nie tylko hobby, lecz sens życia. Dyscyplina, reżim treningowy i całkowite podporządkowanie codzienności sportowi wypływają nie tylko z ambicji, lecz z miłości i lojalności wobec brata, który również był kapitanem drużyny i którego śmierć wstrząsnęła jej światem. Właśnie w tym wątku Kunka pokazuje najpiękniejszy aspekt swojej prozy – autentyczne, dogłębne ukazanie żałoby, nie jako jednorazowego wydarzenia, ale długiego procesu, w którym każdy dzień trzeba nauczyć się przeżywać na nowo.

Kontrastem dla uporządkowanej, pełnej zasad Catherine jest Mason – arogancki, impulsywny i przekonany o własnej wyjątkowości. Jego obecność w drużynie nie jest tylko symbolicznym zastąpieniem brata Catherine na boisku; staje się punktem zapalnym dla wielu konfliktów. Mason jest typem bohatera, który na początku wydaje się wręcz odpychający, lecz autorka stopniowo odkrywa jego złożoność. Jego błędy, w tym wypadek, w którym ucierpi Catherine, są dramatycznym, ale koniecznym katalizatorem dojrzewania tej postaci.

Relacja między Catherine a Masonem rozwija się powoli i w sposób naturalny, co jest ogromnym atutem powieści. Nie ma tutaj banalnego „od nienawiści do miłości” podanego w kilku rozdziałach – przemiana Masona, jego próba odkupienia win i powolne burzenie murów między nim a Catherine wypadają przekonująco. Autorka pokazuje, że zaufanie nie wraca od razu, a proces gojenia ran – zarówno fizycznych, jak i emocjonalnych – bywa bolesny i pełen zwątpienia.

Warto również docenić warstwę sportową książki. Meandry pracy w drużynie, presja, ambicje, a także bezkompromisowe podejście do rywalizacji są ukazane realistycznie. Kunka nie traktuje piłki nożnej jedynie jako dekoracji – w jej powieści sport jest drugim językiem bohaterów, sposobem wyrażania emocji i radzenia sobie z traumą.

Największą siłą tej historii jest jednak emocjonalna głębia. Autorka umiejętnie prowadzi opowieść o stracie, winie i przebaczeniu, nie uciekając się do przesady czy manipulacji uczuciami czytelnika. Catherine, choć zraniona, pozostaje silna, a Mason – choć winny – nie jest jednoznacznie negatywny. Ta moralna szarość czyni bohaterów bardziej ludzkimi i wiarygodnymi.

„Miłość w doliczonym czasie” to powieść o tym, że nawet po najtrudniejszej stracie można odnaleźć w sobie gotowość na nowy początek. O tym, że przemiana jest możliwa, gdy człowiek ma odwagę zmierzyć się ze swoimi błędami. I wreszcie o tym, że miłość – tak jak mecz – czasem potrzebuje doliczonego czasu, by przynieść zwycięstwo.

To poruszająca, napisana z wyczuciem książka, która zostaje w sercu długo po przeczytaniu ostatniej strony.