Nadzieja pośród ruin. Krakowska kołysanka. Tom 1

Czy w czasie wojny wszyscy byli dobrze, albo źli? W tej książce znajdziecie postacie, które pokazują, że po każdej ze stron znajdują się ludzie, którzy zdecydowanie nie są czarno-biali.

Tym razem akcja okupowanej społeczności toczy się w Krakowie, w którym rodzina Wiktorii prowadzi ochronkę dla sierot. Główna bohaterka wraz z matką, starają się sprostać wymaganiom opieki nad maluchami, od czasu kiedy mężczyźni udali się walczyć za ojczyznę. Zmagają się z trudami codzienności, naciskami ze strony okupanta, własnymi bolączkami, oraz samotnością i tęsknotą za ukochanymi.

Widzimy codzienny trud ludzi walczących o godne życie, życie i przetrwanie, szczególnie widoczny po powstaniu krakowskiego getta.

Również po stronie przeciwnika znajdziemy zarówno bestie i oprawców, jak i ludzi, którzy sprzeciwiają się niegodziwym praktykom swoich rodaków. Po jednej i drugiej stronie odnajdujemy osoby, obrazujące mnóstwo odcieni szarości w rysach charakterologicznych.

I tym właśnie najbardziej ujęła mnie ta historia - brakiem radykalności i opisem codzienności, w której przyszło żyć bohaterom.

,,Bóg spogląda w nasze serca, patrzy na nasze uczynki, ocenia przez pryzmat traktowania bliźniego”

Rodzina Gajewskich prowadzi w Krakowie ochronkę dla sierot. Wraz z wybuchem wojny, zarówno ojciec, syn a także przyszły zięć wstępują do wojska by walczyć za wolną ojczyznę. Od teraz odpowiedzialność za dom dziecka, spoczywa na barkach matki i córki, które z czasem coraz silniej odczują jarzmo okupanta. Pojawienie się Julii jedynie potęguje dość trudną sytuację, a sama przybyła rozmija się z pewnymi faktami, które powinna znać. Nosi również w sercu sekret, którego wyjawienie może ją kosztować wiele.

Fabuła nie skupia się wyłącznie na aspektach prowadzenia domu dziecka. Jest wiele innych, równie ważnych wątków. Powstanie pierwszego getta, w którym Niemcy z chorą satysfakcją przenoszą każdego kto ma żydowskie korzenie. Wprowadzanie coraz to nowszych zakazów co powoli acz skutecznie, prowadzi do ludzkiego upodlenia. Strach, który rozlewa się wysoką falą po całym Krakowie, staje się elementem codzienności mieszkańców. Podziwiam tych, którzy mimo lęku, próbowali coś zmienić w imię lepszego jutra.

,,W życiu nic nie jest czarne albo białe. Odcieni szarości bywa znacznie więcej, niż się wydaje”

Wiktoria, odniosłam wrażenie, nie potrafiła odnaleźć się w nowej sytuacji. Z tęsknotą wypatruje ukochanego, od którego nie ma żadnych wieści. Czuje się zagubiona, co daje odczuć swoimi często dość nieprzemyślanymi słowami. Jej postępowanie bywało chaotyczne, ale jestem przekonana, że działała w dobrej wierze. Jest bezgranicznie oddana przyjaciółce Sarze, dla której zaryzykuje własne życie. Martin Aigner, od początku roztaczał wokół siebie aurę tajemniczości. Był Niemcem i już to w opinii ludzi, skreślało w nim jakiekolwiek przejawy człowieczeństwa. Ale jego troska obudziła w sercu Wiktorii pewne wątpliwości, które młoda kobieta skutecznie zdusiła w zarodku. Jako przedstawiciel swojej nacji nie mógł mieć w sobie nawet pierwiastka dobra, o tym była przekonana. Brygida jako kochanka oficera Gestapo, nie czuje się w żaden sposób zagrożona. Wyniosła, samolubna i okrutna, nawet względem dzieci. Jest najlepszym przykładem jak zło może zakorzenić się w człowieku i siać spustoszenie. A to wszystko wyłącznie dla własnej wygody, gdyż aspekty polityczne jej tak naprawdę nie interesowały.

Mimo że na rynku wydawniczym jest już wiele podobnych tytułów, ten z całą pewnością się wyróżnia. Ochronka jest głównym miejscem akcji, ale Autorka bez zbędnych opisów, przedstawia nam również to co dzieje się poza jej murami. Jest w tym wszystkim niezwykle autentyczna. Przelewa emocje na czytelnika, dzieląc się tą niełatwą historią. Ukazuje kobiety jako silne i zdeterminowane, by mimo, że w drugim szeregu, również przysłużyć się ojczyźnie. To opowieść o sile, miłości, niewypowiedzianej tęsknocie i bezgranicznej przyjaźni.

Doskonale pamiętam jakie uczucia wzbudziła we mnie saga o rodzinie Stawińskich. Polecałam Wam ją wielokrotnie i nadal uważam, że jest to jedna z piękniejszych serii, jakie czytałam. 📚🥰 Kiedy zobaczyłam, że @pisarka_joanna_nowak wydała pierwszą część nowej sagi, bardzo się ucieszyłam i z wielką przyjemnością zasiadłam do lektury #nadziejapośródruin . 😍

•

Wybuch wojny rozdzielił wiele rodzin, par i przyjaciół. Ci, którzy pozostali w domach z utęsknieniem wypatrywali bliskich. Każdy list wzbudzał nadzieję, że spotkanie nastąpi już wkrótce. Niestety, walki nie ustawały, a samotne kobiety musiały żyć i radzić sobie pod czujnym okiem okupanta.

Antonina wraz z mężem od dwóch dekad opiekuje się porzuconymi dziećmi. Kiedy Tadeusz wyrusza walczyć o honor ojczyzny, ich córka przejmuje część obowiązków i razem z mamą troszczy się o sieroty. W ochronce pracują także Justyna, Brygida i jeszcze do niedawna Sara, najlepsza przyjaciółka Wiktorii. Dziewczęta od zawsze były sobie bliskie, ale po ślubie Sary, ich relacje nieco się rozluźniły. Wiktoria więcej czasu poświęca dzieciakom, a młoda żona, sama spodziewa się maleństwa. Na dodatek Brygida daje im do wiwatu. Jako kochanka niemieckiego oficera czuje się kimś ważnym i z pogardą traktuje swoje koleżanki, które w jej obecności starają się być ostrożne.

W 1941 roku powstaje krakowskie getto. Sara z rodziną są w bardzo trudnym położeniu. Gajewskie chcą pomóc i próbują uratować jak najwięcej dzieci z żydowskiej dzielnicy. Mają tajemniczego sojusznika po stronie wroga. Kim okaże się ów mężczyzna? I co łączy go z paniami prowadzącymi sierociniec?

•

Autorka opowiada o losach zwykłych/niezwykłych ludzi, którym przyszło żyć w okrutnych czasach II wojny światowej. Pisze o przyjaźni, miłości, tęsknocie i ogromnej sile kobiet. Polecam! 🥰

•

Za egzemplarz dziękuję @wydawnictworeplika . ❤️

"Nadzieja pośród ruin" to pierwszy tom nowej sagi Krakowska Kołysanka autorstwa Joanny Nowak. Autorka w swej powieści przenosi czytelnika do wydarzeń II wojny światowej, a konkretnie do okupowanego Krakowa.

Nie miałam żadnych oczekiwań co do tej powieści i początkowo miałam wrażenie, że będzie to książka z wojną w tle niczym nieróżniąca się od pozostałych. Jakże się pomyliłam!

W latach poprzedzających, a także w trakcie II wojny światowej, rodzina Gajewskich na czele z Antoniną, prowadzi ochronkę dla sierot. Poczuwający się do odpowiedzialności za ojczyznę mężczyźni, w tym syn i mąż Antoniny, wyruszają aby walczyć. Od teraz o dzieci będzie ona troszczyć się ze swą córką Wiktorią oraz kilkoma pracownicami. Jak poradzi sobie młodsza z Gajewskich, której wojna przerwała beztroski czas młodości? Co się wydarzy, gdy kobiety zaczną przejmować się skazanymi na potępienie żydowskimi dziećmi?

Autorka stworzyła przejmujący, zatrważający obraz ludzkiej egzystencji w obliczu brutalności wojsk okupanta. Jest to podszyta strachem historia ludzi, którzy w tych tragicznych okolicznościach poszukiwali nadziei, odznaczali się niesłychaną wolą walki, chęcią ochrony bliskich oraz niesienia pomocy potrzebującym.

Joanna Nowak w mistrzowski, bardzo autentyczny sposób oddała realia okupowanego Krakowa. Gdy miasto zostało podzielone murem getta, dla jednych był to koniec ziemskiej drogi, zaś dla innych nowy początek. W końcu jedni umierali w bestialski sposób, a inni z niewinnością przychodzili na świat, od powierwszego oddechu narażeni na niebezpieczeństwo.

Powieść tę czyta się jednym tchem, wywołuje ona niedowierzanie, łzy wzruszenia oraz głębokie, ciężkie do zapomnienia emocje. To opowieść o odwadze, o niezwykłej sile i determinacji kobiet oraz o subtelnych, nieoczekiwanych oznakach człowieczeństwa. To także utkana ze strzępów nadziei, ogromnego poświęcenia oraz bezradności mozaika wstrząsających ludzkich doświadczeń, uczuć i przeżyć.

Serdecznie polecam!

Książka, z gatunku który wzbudza we mnie sporo smutku, podziwu i niedowierzania, czyli obyczaj z tłem historyczny.

Tym razem Kraków, a nie stolica. Walka kobiet z okrutną rzeczywistością. Dobroć i bezinteresowność wielu ludzi, którą należy podziwiać. Nie wiem czy w dzisiejszych czasach kiedy "MIEĆ" jest najważniejsze takie zachowania i zjednoczenie byłoby możliwe ☹️

Oczywiście nie wszyscy byli święci i nie wszyscy okupanci byli potworami. Nic, nigdy nie jest tylko czarne lub tylko białe.

Antonina i jej córka Wiktoria prowadzą sierociniec i próbują zapewnić swoim podopiecznym choć trochę normalności.

"Nadzieja pośród ruin" to [Adres usunięty]. historia o ich niezłomności i złamanych sercach, które pomimo wojennej zawieruchy nie tracą nadziei i potrafią odnaleźć w sobie dobro i obdzielić nim innych.

To również opowieść o życiu w krakowskim getcie i ludziach, którzy próbowali pomóc wszystkim, którzy tam przebywali.

Znajdziecie tu niezwykłą przyjaźń, tęsknotę i miłość. Dobro i zło. Ludzi uczynnych i potwory.

Polecam z całego serca miłośnikom gatunku.

Z niecierpliwością czekam na kolejny tom.