Miesiąc z komisarzem Montalbano. Tom 4.5

Dla fanów południowych klimatów i inteligentnych kryminałów to jest prawdziwa uczta! Nowe wydanie zbioru trzydziestu opowiadań z komisarzem Montalbano, pióra Andrea Camilleriego, to idealna propozycja dla każdego, kto kocha Sycylię, dobrą kuchnię i zagadki kryminalne. I jednocześnie świetne wyzwanie: czy potrafisz dawkować sobie tę przyjemność po jednej historii na każdy dzień miesiąca?

Montalbano to postać, którą trudno nie polubić: sympatyczny, choć nieco nerwowy detektyw, z zamiłowaniem do dobrych książek i jeszcze lepszego jedzenia. W tym tomie Camilleri serwuje nam esencję jego stylu pracy. Nie ma tu miejsca na wielowątkowe intrygi; dostajemy miniaturowe historie, w których widać kunszt mistrza. Każde opowiadanie to prosta, spójna konstrukcja, która zaskakuje nieoczekiwanym zwrotem akcji i często oryginalną puentą.

Pod czujnym okiem komisarza na jaw wychodzą sprawy duże i małe: od morderstw, kradzieży i mafijnych interesów, po zdrady małżeńskie i wykroczenia motywowane miłością, zazdrością czy nagłym wybuchem gniewu. To swoista galeria codziennych przestępstw, w których bohater musi wykazać się żelazną logiką, ale też sporym poczuciem humoru i pewną niecierpliwością wobec ludzkich słabości. To właśnie te małe dochodzenia, anegdoty i codzienne epizody sprawiają, że Montalbano wydaje się jeszcze bardziej ludzki i bliski.

Prawdziwym smaczkiem tej książki, oprócz samych zagadek, jest klimat. Camilleri po raz kolejny zabiera nas do swojej, nieśpiesznej, zbrodniczej, ale i smacznej Sycylii. Opowiadania pozwalają zajrzeć za kulisy – do momentów, które w większych powieściach schodzą na drugi plan. Dzięki temu jeszcze lepiej czuć rytmy życia wyspy, jej specyficzny język, zwyczaje i oczywiście – wszechobecną, fenomenalną kuchnię.

Czytanie tych krótkich form to świetny rytuał i oddech od codzienności. Idealnie nadają się na lekturę przed snem, oferując wyważoną dawkę czarnego humoru, ironii i tajemnic. To zbiór pomysłów i wątków, które autor gromadził latami, a które w tej formie wciągają równie mocno, co cały cykl powieści. To elegancki, inteligentny kryminał, który pozostawia czytelnika z satysfakcją i lekkim uśmiechem.

Gorąco polecamy jako miniwakacje na Sycylii bez wychodzenia z domu!

(...) Sycylia komisarza Montalbano nigdy nie śpi.

Ale z takim detektywem żaden przestępca nie może czuć się bezkarny. Prędzej czy później jego czujny i logiczny umysł dojdzie do prawdy, odkryje motywy, wniknie w mafijne interesy, przechytrzy niewiernych małżonków. A jednocześnie Montalbano nigdy nie opuszcza specyficzne poczucie humoru...

"Miesiąc z komisarzem Montalbano" Andrei Camilleri, to swoiste zaproszenie do tego, by spędzić miesiąc w doborowym towarzystwie na sycylijskiej ziemi. 30 opowiadań na 30 dni, jeśli ktoś da radę dawkować sobie przyjemności. Ja oczywiście nie potrafiłam czytać po jednej historii i popłynęłam całością. Bo jak przerwać czytanie i odłożyć książkę na następny dzień, gdy w świecie Montalbano tyle się dzieje? Autor po mistrzowsku tworzy fabułę czarnego kryminału, z wyważoną dawką humoru, zwrotami akcji i zaskakującymi zakończeniami. Czytanie tej książki dało mi wiele satysfakcji, oddechu od codzienności i zanurzenia się w niezwykle wciągające sprawy z którymi przyszło mierzyć się komisarzowi. Już dla samej jego postaci, którą wprost uwielbiam, warto sięgnąć po książkę. Polecam gorąco każdemu !!!

Miesiąc z komisarzem Montalbano to zbiór trzydziestu opowiadań. W założeniu – jedno na każdy dzień miesiąca. Całkiem ciekawa koncepcja i nie mogę odmówić jej słuszności.

Po pierwsze – codzienne spotkania z komisarzem to naprawdę przyjemność. Po drugie – tych krótkich opowiadań nie ma sensu czytać jednym ciągiem. Zleją się w rozmazaną całość i trudno będzie wydobyć z nich wszystkie emocje, zaskoczenia, zagadki, zwroty akcji. Krótka forma po to jest krótką formą, żeby jej niepotrzebnie nie wydłużać.

Bo nie ma co ukrywać – mimo iż opowiadania są krótkie (najdłuższe ma bodajże 26 stron), to zaskakujących zwrotów akcji nie brakuje. I to jest ogromna siła tego zbioru – nie ma miejsca na nudę. Z drugiej strony trudno się zaprzyjaźnić z bohaterami – pojawiają się i znikają. Jedynie komisarz Montalbano i współpracujący z nim policjanci mogą zaistnieć nieco wyraźniej w pamięci czytelników.

Na bardzo silne emocje nie ma co liczyć. To zbyt krótka forma literacka, żeby dało się zbudować prawdziwe, godne kryminału napięcie. Zaskoczenie? Tego nie zabraknie.

Po pierwsze różnorodna tematyka nie pozwala tak od razu zgadnąć, z jaką sprawą możemy mieć do czynienia. Tytuły wbrew pozorom są mylące. Po drugie komisarz i jego dedukcja chadzają swoimi drogami, a dokąd te drogi prowadzą, można się naprawdę zdziwić.

Trzeba też dać plusa za krótką formę i możliwość czytania z doskoku. Chociaż nie jestem fanką takich książek, to nie mogę odmówić im racji bytu – one też są potrzebne. Kiedy nie ma czasu na długie czytanie, a mózg domaga się codziennej dawki literatury, można mu zaserwować takie właśnie opowiadanie spisane na dziesięciu stronach. Czyta się zaledwie kilka minut, ale są to minuty naprawdę satysfakcjonujące.

Andrea Camilleri serwuje czytelnikom wyjątkową ucztę w postaci trzydziestu miniaturowych opowieści zgromadzonych w zbiorze "Miesiąc z komisarzem Montalbano". To literacki kalendarz, w którym każdy dzień przynosi nową historię – jak gdyby autor rozsypał przed nami dwie garście kolorowych kamyków, każdy z własnym blaskiem i historią do opowiedzenia.

Komisarz Montalbano jawi się w tych opowieściach jako postać wielowymiarowa niczym sycylijska mozaika – czasem surowy jak klif nad morzem, czasem ciepły jak promienie słońca przesączające się przez żaluzje. Ten sympatyczny detektyw, erudyta i smakosz, niestrudzenie usiłuje zaprowadzić sprawiedliwość w swoim ukochanym mieście, gdzie prawda często ukrywa się w labiryntach ludzkiej natury.

Każde opowiadanie to okienko w świat komisarza, pozwalające nam poznać go w różnorodnych sytuacjach. Z wprawą żeglarza porusza się po zawiłych śledztwach, kierując się intuicją, która rzadko go zawodzi.

Autor prezentuje prawdziwą galerię przestępstw motywowanych całą paletą ludzkich emocji – miłością, niewiernością, gniewem, uniesieniem. Oprócz poważnych zbrodni komisarz zajmuje się również wykroczeniami "lżejszego kalibru", tymi zrodzonymi z nużącej codzienności lub uwikłania w mafijne interesy. Każda historia, konstruowana z żelazną logiką, zaskakuje nieoczekiwanymi zwrotami akcji i oryginalnymi puentami.

Najciekawsze okazują się te opowieści, w których Camilleri rezygnuje z klasycznej formy kryminału i po prostu obserwuje. Patrzy na ludzi, ich słabości, zgryzoty, namiętności. W tych momentach literatura kryminalna przekształca się w lustro, w którym nagle rozpoznajemy siebie – nasze lęki, tęsknoty i codzienne dramaty.

Uwielbiam styl Camilleriego – oszczędny jak sycylijski krajobraz, rytmiczny jak plusk fal o brzeg, nienachalnie dowcipny niczym uśmiech ukryty w kąciku ust. Autor opanował sztukę budowania klimatu do perfekcji.

Nie wszystkie opowiadania zapadają w pamięć z równą siłą. Niektóre przypominają mijane w podróży widoki – piękne, ale ulotne. Inne zatrzymują czytelnika na dłużej, sprawiając, że ich echa na dłużej wybrzmiewają w myślach. Camilleri potrafi bowiem pisać o zbrodni tak, że najważniejsze okazują się nie dowody, lecz motywacje ukryte w zakamarkach ludzkiej duszy.

"Miesiąc z komisarzem Montalbano" to propozycja dla miłośników literatury kryminalnej, którzy lubię się nią delektować i potrafią docenić powolne czytanie. W zamian otrzymują trzydzieści literackich spotkań z prozą inteligentną , przenikliwą i napisaną z autentyczną wrażliwością. To książka do powolnej degustacji niczym dobrym winem – po kropelce, z namysłem i szacunkiem dla kunsztu mistrza.

Andrea Camilleri to jeden z najznamienitszych włoskich współczesnych pisarzy, który choć zmarł w 2019 roku, to na rynku książki nadal jest obecny. W lipcu 2025 doczekaliśmy się nowego wydania pierwszego zbioru opowiadań “Miesiąc z komisarzem Montalbano”, który traktowany jest jako dodatek do serii z tytułowym komisarzem. Można więc po niego sięgnąć zarówno w sytuacji, gdy Montalbana już się dobrze zna, jak i w odwrotnej – będzie to równie dobry na start do zapoznania się z tym bohaterem literackim. Zbiór składa się z 30 krótkich opowiadań liczących od kilku do dwudziestu kilku stron - doskonale zatem sprawdzi się na to, co sugeruje tytuł: by czytać jedno opowiadania dziennie. Według mnie będzie to dobry wybór na start dnia - historie, choć kryminalne, dzięki klasycznej nucie i przyjemnemu, niespiesznemu nastrojowi, dobrze sprawdzą się jako wyciszenie, chwila medytacji przez rzuceniem się w pęd codzienności. Zbrodnie, o których tutaj Camilleri opowiada, sią bardzo różne, to nie tylko morderstwa, ale i dużo mniejsze przewiny, które jednak mają punkt wspólny - jest nim zwyczajny człowiek doprowadzony na skraj, popadający w namiętności czy obsesje. Sam komisarz Montalbano oddany jest to również z kilku różnych stron, poznajemy go w i Vigacie, gdzie pełni rolę komendanta posterunku, jak i w czasie prywatnych podróży, a dzięki temu możemy odkryć jego bardzo charakterne rysy - to w końcu Sycylijczyk z krwi i kości! Świetny jest też sam klimat miejsca, ta włoska niespieszność, cieszenie się z bliskości morza, dobrego jedzenia i dobrych książek. Czego chcieć więcej? To świetny sposób na spędzenie przyjemnie kilku chwil w ciągu dnia.