Meksykańska hekatomba

Niezapomniane wakacje

Tim Mayer, szwajcarski archeolog wyruszając na urlop wraz ze swoim przyjacielem Dariem Argento do Meksyku, nie podejrzewał, że znajdzie się w samym środku zdarzeń, które niejednokrotnie będą zagrażały jego życiu bądź życiu jego bliskich.

Tajemniczy meteoryt, który wpływa na elekronikę w jego otoczeniu i spada dokładnie w to samo miejsce co 25 lat temu inny, ale identyczny meteoryt, tajna wojskowa placówka badawcza, w której przeprowadzane są podejrzane eksperymenty i badania, wyjątkowy chłopiec, zwany obiektem, Jan Matjas, będący pod opieką Juana Barkera, rozgrywki między rządem i wojskiem Meksyku a agentami CIA, a także między dwoma konkurującymi ze sobą kartelami narkotykowymi, w tej niewielkiej powieści znajdziecie to wszystko i uwierzcie mi, że akcja tej książki porwie was od pierwszych stron i będzie trzymać w napięciu do ostatniej kropki.

W powieści pana Wojtka nie brak także oryginalnych, barwnych, a czasem niebezpiecznych postaci, które zapadną czytelnikowi w pamięć na długo, jak chociażby agentka CIA, Waleria Stewart, narzeczona szefa gangu Sinaloa, Frida Acosta, czy główny bohater, archeolog, który niczym Indiana Jones czy Rick O'Connell wpada co rusz w tarapaty i przeżywa niesamowite i niebezpieczne przygody.

Jestem zachwycona tą książką, wychowana na filmach akcji i przygodówkach, od pierwszych stron wiedziałam, że to coś dla mnie. A wraz z rozwojem akcji autor zaskoczył mnie jeszcze bardziej bo podrzuca nam trop tajemniczych tablic, ukrytych w różnych miejscach na świecie, informacje pochodzące być może od cywilizacji pozaziemskiej, a więc pojawia się motyw science - fiction. Jak widzicie nie jest to zwykła przygodówka, mamy tu prawie wszystko, kryminał, s-f, thriller. Świetna mieszanka, a najważniejsze, że autor umiejętnie to wszystko łączy i czyta się rewelacyjnie.

Chętnie sięgnę po inne książki autora, a tymczasem serdecznie poleca Wam "Meksykańską hekatombę", nie będziecie się przy tej książce nudzić.

Za egzemplarz do recenzji dziękuję autorowi.

Każdy, kto interesuje się postępem i nauką, bez wątpienia zdaje sobie sprawę, że codziennie sztab najróżniejszych naukowców pracuje nad pogłębianiem dotychczas zdobytej wiedzy, poszukiwaniem nowych rozwiązań i odkrywaniem pozornie niemożliwego. Nieczęsto udaje się stworzyć coś, co będzie miało wpływ na cały świat. Choć to stwierdzenie również może być pozorne. Jestem zwolenniczką małych kroków, a małe kroczki jako ludzkość robimy codziennie. Lecz dzisiaj chciałabym spojrzeć na tę mroczniejszą stronę nauki – tę, która zahacza już o teorie spiskowe. Jako szary człowiek nie mam pojęcia, nad czym właśnie pracują najwybitniejsi w swoich dziedzinach naukowcy. Zadaję sobie pytania: do czego dążą, kiedy się o tym dowiemy, jak duży będzie miało to wpływ na ludzkość, naszą planetę i całą przyszłość. Muszę pozostać w sferze domysłów, lecz właśnie ta sfera domysłów ma w sobie wyjątkowe piękno.

Tim zdecydował się wyruszyć do Meksyku wraz ze swoim przyjacielem Dario. To miały być wakacje, które pozwolą odpocząć archeologowi i przez małe nieporozumienie dadzą szansę Laurze – narzeczonej Tima – przemyśleć parę spraw dotyczących ich związku. Ani Tim, ani Laura nie spodziewali się, że dojdzie do tragedii. Otóż Tim miał takiego pecha, że zamieszkał w hotelu, który jest położony w miejscu, gdzie dwadzieścia pięć lat temu upadł meteoryt. Jaki w tym pech? W to miejscu upadł jeszcze jeden meteoryt, tym razem w czasie pobytu Tima w hotelu. Jak Tim poradzi sobie w otchłaniach zawalonego hotelu? Kto przeżyje i jaki to będzie miało wpływ na dalsze losy bohatera?

Gdy dowiedziałam się, że Wojciech Kulawski pracuje nad kolejną książką, bardzo się ucieszyłam. Dotychczas miałam przyjemność zapoznać się z dwoma jego dziełami – "Syryjską legendą" i "Poza granicą szaleństwa". Obie powieści wspominam naprawdę dobrze. Jest to dla mnie ten typ literatury, który pozwala mi się oderwać od zazwyczaj czytanych gatunków, daje olbrzymią rozrywkę, a między nią czas na różnorodne refleksje. Tak też było i w przypadku "Meksykańskiej hekatomby". Od początku pomysł na fabułę wydawał mi się niesamowicie intrygujący. Podczas czytania miałam wrażenie, że niekiedy wchodził w absurd, ale zamiast zachwiać to spójność, jeszcze bardziej czułam się zafascynowana i gotowa poznawać dalsze losy bohaterów.

Teraz kiedy mogę stwierdzić, że już trochę znam twórczość pisarza, z olbrzymią radością przyznaję, że jego styl pisarski wyróżnia się unikatowością. Czytając "Meksykańską hekatombę", miałam wrażenie, że powrócił stary, dobry przyjaciel, a ja nie zaczynam nowej historii, tylko kontynuuję naszą dalszą przygodę. I po części jest tak, ale o tym za chwilkę. Język ma w sobie przyjemność i łatwość odbioru, co w sposób obrazowy i mocno panoramiczny ukazuje całą fabułę. Choć niekiedy gubiłam się w imionach bohaterów, co potrafiło mi utrudnić zrozumienie.

Fabuła jest siecią niezmiernie ciekawych połączeń, dzięki czemu momentalnie wciągnęłam się, tworzyłam swoje własne scenariusze i z fascynacją czekałam na ich potwierdzenie lub właśnie całkowite zaskoczenie. Oba przypadki się zdarzały i oba dawały mi taką samą radość z czytania. Choć trzeba przyznać, że w powieści dzieje się naprawdę dużo, więc wielokrotnie akcja przyśpiesza i niekiedy okazywała się dla mnie zbyt szybka i traciłam wątek. Choć w tym przypadku też warto pamiętać, że jestem czytelnikiem, który poświęca godziny na nużące i długie opisy, więc na pewno postrzegam to inaczej niż weterani gatunku. Tak jak na początku wspomniałam, to jest dla mnie naprawdę sama przyjemność oderwać się od znanego i dać się ponieść tak szybkiej historii, która jest pełna intryg, początkowo niezauważalnych połączeń i przede wszystkim akcji. Tym bardziej że Wojciech Kulawski już udowodnił mi, że jest gotowy na nietypowe rozwiązania i nie boi się trudnych zabiegów fabularnych. Ta powieść po raz kolejny to potwierdziła.

I w tym momencie muszę się przyznać do mojego gapiostwa. W pierwszej chwili nie zdałam sobie sprawy, że przedstawieni bohaterowie są już mi bardzo dobrze znani z "Syryjskiej legendy". Gdy uświadomiłam to sobie, od razu zaczęłam ich postrzegać z większą sympatią. Bardzo cenię postać Tima, ponieważ jest niejednoznaczny pod wieloma względami i niekoniecznie umiem uchwycić jego cechy charakteru. Jest dla mnie czytelniczym wyzwaniem.

W "Meksykańskiej hekatombie" poruszane są też istotne w moim mniemaniu tematy dotyczące nauki. Jako czytelnicy możemy obserwować, jak działa tajna baza naukowa i przede wszystkim czemu jest tajna. Ten wątek niezmiernie przypadł mi do gustu i naprawdę dał początek wielu wartościowym przemyśleniom. Pisarz daje powody, by zastanowić się, jak wielką rolę odgrywa w naszym świecie nauka i do czego jako ludzkość dążymy. Ile możemy poświęcić w imię rozwoju? Czym jest wyższe dobro? I czy na pewno nim jest... Tutaj myślę, że nie ma żadnej jednoznacznej odpowiedzi. Każdy podług swojej moralności i granic, które stawia, musi odpowiedzieć sobie sam.

"Meksykańska hekatomba" to powieść pełna akcji, zaskakujących zwrotów oraz możliwości do przemyśleń. W fantastyczny sposób łączy rozrywkę z czytania oraz porusza tematy ważne, pełne moralnych rozterek i pytań. Bardzo szanuję tego typu literaturę, ponieważ jej wartość jest podwójna i odnajdą się w niej czytelnicy o różnorodnych czytelniczych poglądach.

Mam to szczęście, że od dawna znam pióro pana Wojciecha. Każda kolejna jego książka, to miód na moje serce. Ta jest wstrząsająca bardziej niż płacz dziecka uwięzionego w studzience kanalizacyjnej. Już gdy tylko zaczynamy czytać wstrząsają nami okropne nerwy i obawa, że i nam może się to przydarzyć.

W ogóle chcę zaznaczyć, że jego pozycje są zawsze bardzo prawdopodobne. Każdy z nas czegoś się boi i właśnie te strachy są umieszczane na cudownych kartach powieści. I tutaj nie chodzi tylko, aby możliwie jak najbardziej przestraszyć czytelnika, tylko by ukazać im kilka wyjść, którymi w razie czego mogliby się kierować. On zawsze pokazuje nam co by było gdyby...

Kunszt autora jest niezwykle dopracowany i taki prawdziwy. Nie znajdziecie tutaj postaci, których byście w swoim życiu nie spotkali. Zawsze znajdzie się taka osoba z którą można się upodobnić. Akcja nabiera napędu i nie zwalnia do samego końca. Żywimy się tajemnicami jak chlebem i wczytując się w kolejne dzieła autora wiemy, że nie spoczniemy, póki nie zaliczymy wszystkich. Zupełnie jak narkoman łaknący kolejnej działki.

Podczas czytania nie liczy się nic, tylko my i książka:-)

Co do samych postaci, to zawsze z chwilą wkroczenia ich na karty, czytamy ich dokładny opis. Wiemy gdzie się znajdują i po co się pojawili. Ilekroć budzi się w nas pytanie, to zaraz znajdujemy na nią odpowiedź. Postacie wzbudzają naszą sympatię pokazując, że możemy na nich polegać.

Nie wiem jak wy, ale ja zawsze po przeczytaniu książki pana Wojciecha mam kaca książkowego. Nawet zaczynając kolejną pozycję wciąż pamiętam o tej. Sprawia, że wiele spraw potrzebujemy przemyśleć i oszacować. Chcemy niemal jak bohaterzy być przygotowani na każdą ewentualność.

W tej pozycji ponownie znalazłam jedną postać, która wywołuje we mnie wzruszenie. Zawsze tak jest, że gdzieś autor przemyca nam kogoś, kto nas wzrusza, kogo podziwiamy, rzecz, która nami wstrząśnie i tajemnicę, której nie w sposób się domyślić. Podziwiam go za to, że jego książki są naprawdę mądre i inteligentne.

Kolejnych bestsellerów wyczekuję zawsze tak samo jak gwiazdki:-)

Czy wiecie, że przedwczoraj od premiery naszego pierwszego patronatu minęło już siedem tygodni. Tak czas bardzo szybko minął, ale mamy nadzieję, że książka zapadnie w waszej pamięci znacznie dłużej, gdyż czegoś takiego z pewnością nie da się zapomnieć. Witamy i zapraszamy na recenzję historii obok, której nie da się przejść obojętnie, gdyż jest to książka jak dobre” kino akcji”, zapraszamy na recenzję książki „Meksykańska hekatomba” od Wydawnictwa CM oraz Wojciecha Kulawskiego.

Tim Mayer wraz ze swoim przyjacielem postanawia zrobić sobie wakacje w Meksykańskim kurorcie, pragnie odpocząć od swojego związku z Laurą oraz przemyśleć parę rzeczy. Jednak nie jest mu dany spokój, gdyż na kompleks wypoczynkowy, który znajduję się niedaleko miejsca pobytu Tima spada dziesięciometrowej średnicy meteor. W tym samym czasie z ośrodka badawczego znajdującego się również w Meksyku, pewien mężczyzna wyprowadza chłopca polskiego pochodzenia, który całe życie spędził w instytucie i był pewien, że życie na ziemi nie istnieje. Czy główny bohater przeżyje spotkanie z meteorytem ? Co wspólnego z instytutem i z meteorem ma CIA oraz meksykańskie gangi ? Jeżeli chcecie poznać odpowiedzi na te pytania musicie koniecznie przeczytać tą pozycję. A teraz zapraszamy was na kilka słów od nas.

Po pierwsze podczas czytania tej książki czułyśmy się jakbyśmy siedziały w kinie i oglądały jakieś bardzo dobre kino akcji, bo tam się po prostu działo, nie była to nudna i przesadzona pisanina, tylko wspaniale ukazany scenariusz, który z pewnością został odpowiednio przemyślany.

Wydaje nam się, że książka skierowana jest w stronę osób, które uwielbiają właśnie książki sensacyjne oraz kryminały, a przede wszystkim akcję, bo to właśnie ona w książce jest najważniejsza, no może oprócz samej historii, która powala na kolana, dlatego sądzimy, że każdemu kto lubi ciągły ruch w fabule, ta książka przypadnie do gustu.

Ogromnie podobało nam się przygotowanie autora do napisania tej książki, a dlaczego o tym mówimy, ponieważ nawet tego nie widząc tego jak zostało to pisane to w tej historii było to czuć. Już tłumaczymy o co nam chodzi. Rozchodzi nam się o informację dotyczące wszystkiego co wiąże się z ludzkim DNA, to jak dla nas jest naprawdę trudny temat, a pan Wojciech poradził sobie według nas na szóstkę. Domyślamy się, że była to kupa pracy włożona w tę powieść i jeszcze więcej pracy. Dodatkowo dla nas Polaków ciężko jest przedstawić inny kraj, a autor również bardzo dobrze sobie z tym poradził, jak dla nas Meksyk, chociaż w nim nie byłyśmy został ciekawie ukazany.

Bohaterów w tej historii było dosyć dużo, co chwilę wątki przeplatały się, przedstawiając nowe osoby, ale nie martwię się, że się nie zorientujcie co jest grane, nam z początku tez się tak wydawało, jednak po pewnym czasie, wszystko się wyjaśnia i łączy w spójną całość, co pozwala na rozjaśnienie wielu nurtujących pytań. Ze względu na liczne grono przedstawionych osób są to postacie bardzo różne pod każdym względem, charakteru, pozycji społecznej, narodowości, ale na pewno każda postać opowiada swoją historię.

Na początku książki tak jak w przypadku bohaterów nie mogłyśmy się odnaleźć w fabule, jednak co stronę historia stawała jaśniejsza i tak się w nią wciągnęłyśmy, że nie mogłyśmy się oderwać, aż do końca. Uwielbiamy książki, w których się coś dzieje, a ta opowieść to doskonały przykład takiej książki, dodatkowo zawiłość wątków spowodowała, że możemy stanowczo stwierdzić, że jest to jedna z fajniejszych książek jakie czytałyśmy. Fabuła dodatkowo jest w naszej opinii doszlifowana do ostatniej strony, przygotowana w obmyślana perfekcyjnie. Akcja jest bardzo zaskakująca, jak cała powieść i ma bardzo dużo zwrotów, nagłych zmian, które podnoszą wartość jakościową książki.

Klimat książki to istny remiks apokaliptycznej atmosfery z mafijnym klimatem oraz władzą, co według nas stanowi doskonały przepis na powieść sensacyjną. Jest to połączenie grozy z kinem akcji, coś co sprawi, że będziecie chcieli jeszcze więcej.

Jeżeli zainteresowałyśmy was chociaż trochę tą książką to bardzo nas to cieszy, gdyż naprawdę jest to historia nie z tej ziemi.

Ta książka napawa mnie dumą! Wciągnęła mnie swoją niesamowitą historią, nieprzewidywalnością i akcją.

Mamy tu gangi narkotykowe, agentów CIA, eksperymenty na dzieciach, z których tylko jeden Jan Matjas umyka cało i zwykłych turystów ze Szwajcarii... Zastanawiacie się co mogą mieć ze sobą wspólnego? Oj bardzo dużo! Chcąc nie chcąc ich drogi bardzo często będą się przecinać. Jedni od drugich będą zależni. Czy połączą swoje siły by uratować siebie? Jak wpłyną na nich i ludzkość odkryte fakty, a co będą chcieli zataić? Jaką rolę odegra w tej historii młody Jan i tajemniczy meteoryt?

Autor w tej historii jest po prostu genialny! Już nie chodzi o to, że zachwalam, bo patronuję! Styl pisarski niesamowicie do mnie przemawia. Pomimo, iż w książce jest trochę naukowych informacji, bez problemu byłam w stanie to zrozumieć.

"Meksykańska hekatomba" to już kolejna książka Wojciecha Kulawskiego. Wrażenie wywarło na mnie poprowadzenie akcji, która wciągnęła od pierwszych stron. Nie było mowy o momencie wytchnienia. Jak nie meteoryt, to ucieczki, walące się budynki, strzelaniny, negocjacje, porwania. Ta książka ma w sobie wszystko to co dobra sensacja mieć powinna!

Bardzo podobała mi się kreacja bohaterów, byli prawdziwi, z masą uczuć, tych dobrych i złych. Każdy dokonywany przez nich wybór był podparty argumentami, nie było bezmyślnych i niepotrzbnych sytuacji.

Do tego to całe napięcie! Nie było opcji by przewidzieć co się wydarzy! Do końca zastanawiałam się nad udziałem wszystkich osób, każda coś od siebie wniosła, pomogła bądź namieszała. Nie było łatwych decyzji... Czasem trzeba było wybierać między złem, a mniejszym złem...

"Meksykańska hekatomba" według mnie podchodzi nawet pod gatunek science fiction, może fantasy. Dlaczego? Otóż niewiarygodne i niepojęte jest dla mnie to jak można dokonywać testów genetycznych na dzieciach. Wykupować je od matek, zamykać i kierować umysłem i genami. A co najgorsze - klonować. Wszystko w imię nauki... Tylko czy warto? Czy my jako ludzkość jesteśmy gotowi na informacje jakie ma dla nas wszechświat? Czy jesteśmy na tyle godni by żyć? Gdzie nasza moralność?

Poza tym cały ten kontakt z cywilizacją pozaziemską. Myślicie, że ktoś tam istnieje? A może już nawiązaliśmy kontakt tylko "rządowi" to wszystko ukrywają? W ogóle jak powstały całe te piramidy bez naszej technologii? Co one w sobie ukrywają? W jakim celu naprawdę zostały zbudowane?

Wojciech Kulawski stworzył historię niemożliwą, która wbrew pozorom może stać się prawdą jak już się nią nie stała... Choć niektóre sytuacje wydają nam się mało prawdopodobne, to w głębi gdzieś odczuwamy strach i zastanawiamy się na ile to wszystko może się wydarzyć?

Autor zafundował mi nie lada gratkę komponując świetną fabułę. Świat mafii, polityków, gdzie rządzi pieniądz i chęć zysków, bez względu na życie ludzkie, które czasem jest nic nie warte... I miłość... Jaką? Brutalną, mściwą, ale i bezwarunkową i prawdziwą. Kto na jaką zasłużył?

Mieszanka wybuchowa w dosłownym znaczeniu tego słowa! Gratuluję i czekam na kolejne książki.