Męczennicy na płótnie

Dzisiaj wkroczymy do świata zbrodni i … poniekąd sztuki. Myślisz o malarstwie i jaki obraz widzisz w głowie? Jakie dzieło przychodzi Ci pierwsze na myśl?

Ciekawe czy to raczej martwa natura, portrety, a może abstrakcja…. 🎨

Ja widzę Huśtawkę - Fragonarda, ale zaraz pojawia się Wędrowiec nad morzem mgły - Caspara Davida Friedricha, chwila moment i już myślami jestem z Ofelią - Millaisa. Tak, u mnie ewidentnie królują postaci… czy to przypadek? A może dlatego, że cały czas w mojej głowie słyszę komisarza Bondysa i nie mogę zapomnieć o Męczennikach na płótnie? 🤔

Wracamy do lat 90-tych, wszystko zaczyna się w lutym 1997. Pamiętasz klimat tamtych lat? Szaro, buro, ponuro, jakby mało ciekawie, ale zaraz zaraz, komisarz Bondys nie pozwoli Ci na nudę. Nie ma na to czasu, cała sprawa się zaognia, bo trup znaleziony w rzece to tylko początek problemów. Bo teraz najtrudniejsze przed Tobą, trzeba znaleźć sprawcę, a poszlaki…. brak ich. Seryjniak nie odpuszcza.

Jeśli postawiłabyś płótno na sztaludze, wyciągnęła farby to na Twojej palecie byłyby tylko szarości, brązy, szkarłat, butelkowa zieleń, głęboki fiolet… ciemne tony. Może raz mogłabyś nałożyć pędzlem białą farbę, która symbolizuje słuszny trop, ale zaraz ona zostałaby zamazana… Ten obraz tak trudno dokończyć, tak trudno, aby z tej abstrakcji zrodziło się dzieło o klarownych kształtach, bo szukasz weny i to nie tylko Ty… on również, ten, którego poszukuje policja.

Aby dokończyć tę kompozycję trzeba przestudiować historię, trzeba wrócić do przeszłości, bo to w niej ukryty jest motyw, to tamte zdarzenia stają się początkiem „koszmaru”.

Trudna, brutalna, sprawa to jedno, druga kwestia to mroczna strona komisarza, z którą cały czas się mierzy. Polubiłam tego gościa, przypomina mi trochę komisarza Gajewskiego z serialu Glina, a ten serial to mistrzostwo! 🙂

Jestem na tak i czekam na trzeci tom!

Komisarza Bondys zaczynają dopadać demony przeszłości. Sentymentalnie spogląda wstecz, analizując zakończoną już relację. "Jeśli potrafił w ogóle być szczęśliwy, to właśnie Anita go tego nauczyła." Czy kiedyś jeszcze otworzy się na uczucia?

Nie można cofnąć podjętych decyzji, trzeba żyć dalej, a jeśli o to życie chodzi, to Bondys najlepiej czuje się w Bydgoszczy. "Nie idealizował Bydgoszczy - zbyt długo i zbyt dobrze się znali (...) ale nadal ją kochał i chciał tutaj mieszkać."

Niestety miastem kolejny raz wstrząśnie [Adres usunięty] Tym razem okaże się wyjątkowo okrutna i sadystyczna.

Genialna! Tutaj po prostu nie ma czasu na nudę. Każdy rozdział jest przemyślany i zupełnie nic bym nie wyrzuciła. Genialny klimat lat 90-tych XX wieku. Konkretni bohaterowie, wykreowani w taki sposób, że mamy przed oczyma wręcz portretowy obraz, zarówno fizyczny jak i psychologiczny.

Czytelnik musi przebrnąć przez bagno jakie wylało się wraz odkryciem ciał, ale również zanurzyć się w "brudną i śmierdzącą" przeszłość sprawcy, odkrywając krok po kroku źródło zła.

Zasiadam do pisania recenzji i kolejny raz towarzyszy mi uczucie déjà vu. Wszystko wskazuje na to, że z książkami Pani Hanny Szczukowskiej-Białas już tak mam. Pamiętam jak po przeczytaniu debiutu "Robaki w ścianie" kilka dni się zabierałam za napisanie recenzji i nie mogłam nic z siebie wykrzesać i teraz jest podobnie.

"Męczennik na podłodze.

Męczennik na ścianie".

Bydgoszczanie zdążyli nieco ochłonąć po ostatnich wydarzeniach. Tymczasem Marek Bondys zostaje przydzielony do kolejnej sprawy. Rzeka Brda skrywa ciało starszej kobiety i wszystko wskazuje na to, że było to morderstwo, a sprawca zaplanował wszystko w najdrobniejszych szczegółach i chciał, żeby ofiarę znaleziono właśnie w taki sposób. W śledztwie pomagają Markowi Beata i Radek. Młodzi policjanci stanowią duet idealny. Ona bystra, inteligentna i ambitna, a on pracowity, cierpliwy i posłuszny. Chociaż ostatnie śledztwo wycieńczyło Beatę psychicznie i fizycznie to młoda policjantka cieszy się z kolejnej sprawy. Ma okazję uczestniczyć w czymś ważnym i sporo się nauczy. Sam fakt, że znowu będzie pracować z Markiem, napawa ją optymizmem. Bondys traktuje swoją pracę poważnie i z wielkim zaangażowaniem. Razem z podwładnym zaczyna wykluczać potencjalnych sprawców. Kolejne ofiary nie pozostawiają złudzeń. Znowu do akcji wkroczył seryjny morderca. Największą rolę teraz odgrywa czas. Trzeba powstrzymać szaleńca, zanim zginą kolejne osoby.

"To jak niesprawiedliwa zabawa w berka, kiedy uciekający zakłada wrotki".

Po udanym debiucie autorka nie spoczęła na laurach. Stworzyła kolejną interesującą historię. Poddała szczegółowej analizie ludzką psychikę. Człowiek to istota pełna sprzeczności. Niby jedna osoba a doskonale dopasowuje się do sytuacji. W zależności od otoczenia zachowuje się inaczej, przybiera maskę. Nasze życie składa się z różnych zdarzeń, przypadków i zrządzeń, na które nie mamy wpływu. Czasami wystarczy nieodpowiednie miejsce albo nie ten czas i tragedia gotowa. Mówi się, że każdy jest kowalem własnego losu. Ale Woody Allen stwierdził coś zupełnie innego, a mianowicie "Jeśli chcesz rozśmieszyć Boga, opowiedz mu o twoich planach na przyszłość". Autorka pokazuje, jak niespełnione ambicje rodziców przelewane na dzieci powodują utratę dzieciństwa, a także własnej osobowości. Takie dziecko nie rozwija swoich talentów, ponieważ skupia się na tym, aby zaspokoić potrzeby rodzica. W życiu dorosłym ma problemy z podejmowaniem jakichkolwiek decyzji. Dziecko, które doznało krzywdy, żyje napędzane chęcią zemsty. Autorka w sposób bardzo szczegółowy uświadamia nam, jak wielką rolę w życiu człowieka odgrywa nadzieja. Gdy odbierze się człowiekowi nadzieję, to już nic mu nie pozostanie.

Z niecierpliwością czekam na kolejną część przygód Komisarza Bondysa.

Mam wrażenie, że klątwa drugiej książki to mit, który dawno przestał być aktualny. Sięgam chętnie po debiuty i gdy są udane to oczywiście po kolejne literackie próby danego autora, ale naprawdę nie potrafię sobie przypomnieć, by w ostatnim czasie którakolwiek druga powieść ustępowała pierwszej, zarówno w przypadku serii, jak i pojedynczych historii. Tym razem także ta słynna teoria się nie potwierdziła.

"Męczennicy na płótnie" to kontynuacja losów komisarza Bondysa. Hanna Szczukowska-Białys wdarła się przebojem na scenę polskiego kryminału, serwując nam opowieść o pracy i niebanalnym życiu bydgoskiego śledczego. Jej debiut był dobry, nawet bardzo, ale mnie nie zachwycił, zwłaszcza na tle innych tegorocznych premier. Jednak drugi tom to już najprawdziwsza petarda.

Myślę, że duży wpływ na mój zachwyt miało to, że autorka wplotła w kryminalną intrygę motyw sztuki. Jestem na niego szczególnie wyczulona i zwracam uwagę na to, jak jest wykorzystywany. Miałam ciarki, gdy czytałam o tym, co stanowiło inspirację dla książkowego artysty. Dopiero przy zakończeniu zaczęłam rozumieć, z czego wynikały jego różne zachowania, co świadczy tylko o tym, że Hanna Szczukowska-Białys pisała rozdziały z jego perspektywy tak sugestywnie, że nawet nie zastanawiałam się nad przyczynami jego stanu ducha.

Ciekawie rozwinęły się wątki osobiste. Podoba mi się, że stanowią tylko tło dla fabuły, ale na tyle wyraziste, że zostaje w pamięci. Warto też zwrócić uwagę na to, jak autorka wspaniale uwypukla mentalność ludzi żyjących w latach 90. przy jednoczesnym zachowaniu Indywidualnego charakteru każdej postaci. Na pierwszym planie jest oczywiście komisarz Bondys i powoli zaczynam go nawet lubić, dzięki temu, że poznaję go coraz lepiej.

"Męczennicy na płótnie" to jeden z lepszych kryminałów, jakie czytałam w tym roku. Może odrobinę zbyt brutalny na początku, ale drobiazgowa intryga szybko odciąga uwagę od bolesnych tematów, czyli przemocy wobec zwierząt i dzieci. Hanna Szczukowska-Białys stworzyła historię, która trzyma w napięciu, ale ostatecznie po prostu skłania do refleksji nad tym, co możemy zrobić dla drugiego człowieka.

Moje 9/10.

"Męczennicy na płótnie" to druga część cyklu o Komisarzu Bondysie.

Bydgoszcz powoli próbuje odżyć po ostatnich tragicznych wydarzeniach, komisarz Bondys próbuje układać swoje życie prywatne. Jednak nie jest mu dane żyć w spokoju ponieważ przed nim kolejna trudna i tajemnicza sprawa do rozwiązania. Z rzeki Brdy zostaje wyłowione ciało, okazuje się, że to starsza kobieta, na jej ciele widoczne są ślady które jasno mówią, że to nie była przypadkowa śmierć poprzez utonięcie. Na tym sprawa nie kończy się, ponieważ kolejną ofiarą staje się kilkuletni chłopiec.

Czy śledczy zdążą znaleźć mordercę aby uniknąć kolejnych morderstw?

Przyznam, że do tego tytułu podchodziłam sceptycznie chociaż po czasie uważam, że nie potrzebnie, od pierwszych stron wciągnęłam się w tę historię. Nawet w audio pod koniec włączyłam jak nie miałam czasu czytać. Bardzo podoba mi się wykreowanie postać Bondysa, bardzo go polubiłam a jego sposób podchodzenia do kolejnych podejrzanych oraz jego metody są świetne.

Autorka w książce porusza temat niespełnionych ambicji rodziców przerzucanych na dzieci w dorosłości, co różne mogą oddawać różne skutki tego zachowania w dorosłym życiu.

Recenzja powstała w ramach akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN

Poprzednia część cyklu o komisarzu Bondysie bardzo przypadła mi do gustu. Z niecierpliwością oczekiwałam momentu sięgnięcia po kolejny tom – i oto moje marzenia się ziściły. Męczennicy na płótnie przyciągali mnie do siebie bardzo i nie mogłam dłużej przechodzić obok nich obojętnie. Jednak czy ta pozycja okazała się równie dobra? O tym w recenzji poniżej.

Miasto próbuje odżyć po ostatnich tragicznych wydarzeniach, a komisarz Bondys powoli układa swoje życie prywatne. Spokój nie jest jednak mu dany na długo, ponieważ przed nim kolejna tajemnicza sprawa. Z wody zostaje wyłowione ciało starszej kobiety, a rany na ciele denatki mówią jasno – to nie było przypadkowe utonięcie. Kolejną ofiarą okazuje się chłopiec, a śledczy postanawiają zrobić wszystko, by odnaleźć sprawcę, dla którego nic nie jest przeszkodą. Czy zdążą powstrzymać bezwzględnego mordercę, zanim ten pozbawi życia więcej osób?

Zaczynając lekturę tej pozycji, nawet nie przyszło mi do głowy, że tak mocno wciągnę się w tę pozycję i że na tak długie godziny nie będę umiała się od niej oderwać. Nie mam pojęcia, jak autorka to zrobiła, ale zdecydowanie sprawiła, że ta książka całkowicie zmiotła z planszy moje wszystkie myśli.

Komisarz Bondys i sposób jego rozwiązywania sprawy może wzbudzać różne emocje, ja jednak z każdą kolejną chwilą czułam się tylko mocniej zaciekawiona. To, w jaki sposób ta postać dochodziła do kolejnych potencjalnych podejrzanych i jak wyglądały metody jego dedukcji, uważam za naprawdę ciekawe i ogromnie cieszę się, że autorka przedstawiła to właśnie tak. Co tu dużo mówić, komisarz Bondys to jest gość i nie zapraszam do dyskusji.

Hanna S. Białys po raz kolejny pokazała mi swoje umiejętności pisarskie i nawet nie wiecie, jak bardzo podekscytowana byłam tym, kiedy dotarło do mnie, że ta książka będzie jedną z lepszych powieści tego miesiąca — a co za tym idzie, mam ogromne nadzieje na tom trzeci. Akcja momentami pędziła tutaj na złamanie karku, a ja nie nadążałam przewracać stron. No i oczywiście — będąc w pracy, byłam w stanie myśleć tylko o tym, co wydarzy się dalej i jak zakończy się ta cała sprawa. Myślę, że tym samym muszę przyznać autorce ocenę bardzo dobrą z plusem. I to ogromnym.

Tłem dla całej powieści są przede wszystkim problemy rodzinne, które wpływają na nas i na nasze całe życie — na to, jak będziemy traktować ludzi dookoła siebie, na to, jak patrzymy na samych siebie i co myślimy. Przyznaję, że ten wątek okazał się dość przygnębiający, ale jednocześnie sprawił, że w pewnym momencie wszystkie elementy tej szalonej układanki powskakiwały na swoje miejsca.

Męczennicy na płótnie to bardzo dobra powieść, którą czytałam z wypiekami na twarzy i prawdopodobnie szaleństwem w oczach. Nie mogłam doczekać się poznania zakończenia, więc tę książkę pochłonęłam w dwa wieczory... No cóż, uwielbiam, kiedy tak się dzieje. Jeżeli poszukujecie wciągającego kryminału, którego akcja dzieje się w latach 90. I w dodatku czuć klimat tamtych lat, to ta pozycja musi znaleźć się na Waszej liście książek do przeczytania.

Recenzja powstała w ramach akcji recenzenckiej Wydawnictwa SQN.

Jako czytelniczka lubię wracać do bohaterów, których polubiłam w pierwszej części serii i z którymi się zżyłam. Tak było z drugim tomem serii z komisarzem Markiem Bondysem w roli głównej. Ten nieco dziwaczny policjant (fan liczb i puzzli) zyskuje sympatię swoim konkretnym działaniem, głową pełną pomysłów, jak i dyscypliną. Komisarz Bondys ma kolejną sprawę do rozwiązania. Mianowicie, w Bydgoszczy ofiarą padają starsza kobieta i kilkuletni chłopiec. Wiadomo, że w mieście grasuje seryjny morderca, gdyż seria zabójstw nie kończy się na dwóch ofiarach. Grupa śledcza jednoczy się po raz kolejny, by wspólnie rozwiązać sprawę i schwytać mordercę.

Przypadł mi do gustu styl pisania autorki, w którym zdecydowanie widać duży potencjał. Myślę, że jej książki mają szansę wybić się i trafić do wielkiego grona odbiorców, ponieważ autorka pisze nie tylko w ciekawy sposób, lecz akcja w książkach jest równie ciekawie poprowadzona, a bohaterowie, jak wcześniej wspomniałam zyskują na sympatii, mimo ich życiowych, ciężkich doświadczeń. Hanna S. Białys wykonała świetną robotę pisząc tą serię. Mam nadzieję, że inni czytelnicy również jak ja po przeczytaniu tej serii odbiorą ją w pozytywny sposób.

„Męczennicy na płótnie” to drugi tom serii kryminalnej, w której główną rolę odgrywa komisarz Bondys, błyskotliwy i zmagający się z własnymi problemami śledczy. Akcja powieści osadzona jest w Bydgoszczy, mieście, które dopiero zaczyna się podnosić po serii makabrycznych wydarzeń z pierwszej części. Niestety, spokój jest tylko chwilowy – przed śledczym stoi kolejne, jeszcze trudniejsze zadanie. Wraz ze swoim zespołem musi stawić czoła kolejnemu seryjnemu mordercy i jeszcze trudniejszej sprawie. Komisarz także musi zmierzyć się ze swoimi własnymi duchami z przeszłości. Każda chwila jest cenna. Czy będą w stanie zatrzymać zbrodniczą obsesję, zanim krew następnych ofiar zatruje miasto?

„Męczennicy na płótnie” to wciągający kryminał, który trzyma w napięciu od pierwszej do ostatniej strony. Autorka umiejętnie buduje atmosferę niepokoju i napięcia, prowadząc czytelnika przez labirynt zagadek i tajemnic. Komisarz Bondys, to postać pełna głębi i autentyczności, z którą łatwo się utożsamić.

Powieść jest świetnym wyborem dla miłośników gatunku, oferując nie tylko intrygującą fabułę, ale i refleksję nad tym, jak łatwo pasja może przerodzić się w niebezpieczną obsesję. „Męczennicy na płótnie” z pewnością nie zawiodą tych, którzy szukają w literaturze kryminalnej czegoś więcej niż tylko zagadki do rozwiązania.

Hanna S. Białys, jako debiutantka w świecie polskiej literatury, bardzo mnie do siebie przekonała. Co ważne, warto czytać wszystkie tomy po kolei, jednak NIE jest to warunek konieczny. Autorka chyba doskonale zdaje sobie sprawę z tego, że nie wszystkie filie biblioteczne mogą zadbać o cykliczność, wie także o niezbyt obfitych kontach bankowych wielu czytelników. Z tych właśnie powodów akcja jest tak przedstawiona, że często poznajemy wydarzenia mające związek z częścią pierwszą. Nic nie będzie dla nas niezrozumiałe czy chaotyczne.

Historie kryminalne to jedno, ale na uwagę zasługuje przede wszystkim charyzmatyczny komisarz Bondys- policjant z powołania, który każdą sprawę traktuje poważnie i zrobi wszystko, by schwytać kolejnego seryjnego mordercę. Owszem, jego przewidywania często są traktowane jak żart, jednak w życiu tak właśnie jest: ten się śmieje, kto się śmieje ostatni. Czy nałogowy palacz, mizofon, ale też fan pływania i układania puzzli pozostaje na długo w umysłach odbiorców? Jestem przekonana, że tak, tym bardziej, że to właśnie układanie puzzli bardzo pasuje do postawy Marka Bondysa. Przecież każde śledztwo składa się z wielu różnych detali, które, w jak najszybszym czasie, należy sensownie ułożyć i wyeliminować niepotrzebne części. Liczy się każdy, nawet najdrobniejszy manewr.

Autorka po raz drugi osadziła akcję w swoim rodzinnym mieście, czyli Bydgoszczy. Wszystkie wydarzenia mają jednak miejsce między końcówką lat 60. XX wieku do roku 1997. Cofamy się więc o kilka dekad, by zobaczyć, jak wówczas działała polska policja i jak ukształtowane było wspomniane miasto. Hanna S. Białys nie boi się mówić o ówczesnych trudach życia i podkreśla, że każde polskie miasto ma swoje piękniejsze i bardziej ubogie dzielnice. Akcja powieści zaczyna nabierać rozpędu, gdy znalezione zostaje ciało starszej kobiety. Szaleniec, który najwyraźniej pławi się ludzkim cierpieniem, nie poprzestaje na jednym morderstwie. Wkrótce zaczynają znikać kolejne osoby, na przykład nastolatek czy kobieta w zaawansowanej ciąży. O co w tym chodzi? Warto się o tym przekonać.

W schwytaniu seryjnego mordercy komisarzowi Bondysowi mają znowu pomóc policjanci znani z pierwszego tomu- Beata Pachniewicz i Radek Miller. Czy ich przypuszczenia okażą się słuszne? Co więcej, autorka uwikłała bohaterów w bardzo interesującą, życiową historię. Zapraszam do śledzenia tego jakże soczystego wątku.

Autorka nie zapomniała o tym, by podkreślić, jak trudna i żmudna jest praca policjanta czy patologa. Nie nadaje się tu ktoś, kto chciałby rozwiązać daną sprawę byle jak, najlepiej w godzinach od 8-16, wyłączając weekendy czy ważne święta. Wszak mówi się, że policja to nie praca, tylko służba, która nierzadko mocno przeciąga się w czasie. Danego śledztwa nie można też porównywać do seriali kryminalnych, czyli bajek dla dorosłych. Niestety, służba policyjna często mocno nadwyręża sferę osobistą mundurowego- tego niewygodnego i przykrego tematu pisarka również nie pominęła.

Całą książkę uważam za bardzo mądrą, a fabuła wciągnie niejednego czytelnika. Rekomendacja Filipa Kosiora to nie blurb marketingowy- NAPRAWDĘ jest to rasowy kryminał, w który wsiąka się bez wahania. Samo połączenie kryminału z elementami obyczaju to ogromna sztuka, zważywszy na to, że autorka dopiero rozwija swoją karierę pisarską. Na uwagę zasługuje także epilog, którego znacznie z pewnością wyzwoli w nas entuzjastyczne oczekiwanie na ostatnią część. Ze mną tak właśnie się stało i jestem ciekawa, czy i za trzecim razem autorka będzie podążać drogą kryminalno-obyczajową.

Mam jeszcze jeden ważny pozytyw- sam format tekstu. Czcionka jest dość duża, nie męczy oczu, dlatego zagorzały czytelnik pochłonie obie książki pisarki niemal błyskawicznie. Ja zrobiłam to chętnie i naprawdę szybko.

Mocno polecam!

Recenzja powstała w ramach akcjo recenzenckiej Wydawnictwa SQN

“Męczennicy na płótnie” Hanny S. Białys to tom drugi serii z komisarzem Bondysem, ale z osobną zagadką kryminalną, więc spokojnie może czytać go niezależnie. Mamy rok 1997, Bydgoszcz, która oddana jest rewelacyjnie, z ogromną dokładnością w detalach życia codziennego - widać to choćby w muzyce czy w opisach wnętrz. I właśnie w Bydgoszczy dochodzi do kolejnych zbrodni, potencjalnie dzieła seryjnego mordercy. Co ciekawe, część historii przedstawiona jest z jego perspektywy, a my od początku wiemy, że jest to artysta, niespełniony malarz, który owładnięty jest obsesją sławy i perfekcji - tylko po co zabija? To bardzo dobrze wykreowana postać - dowiadujemy się o nim sporo, poznajemy jego codzienność, jest zależności rodzinne, a mimo to prawie do końca pozostaje dla nas tajemnicą. Intryga prowadzona jest tempem spokojnym, bardzo stałym (czyli nie ma tak dobrze znanego przyspieszenia pod koniec, co wzbudziło mój ogromny podziw), ale od samego początku z jakiegoś powodu mocno ciekawi. Trudno się od książki oderwać, mimo że przyglądamy się nie tylko śledztwu, ale i życiu prywatnemu śledczych. Może to właśnie w tym tkwi częściowo urok powieści? Dzięki temu postacie są pełne, bardzo ludzkie, a zarazem budzą w nas przywiązanie, więc zwyczajnie będziemy chcieli sięgnąć po kolejny tom. To naprawdę dopracowana powieść, ładny postęp po i tak dobrym debiucie, a także obiecujący jeszcze więcej, jeszcze lepszej literatury kryminalnej w przyszłości. Warto więc już teraz wrócić uwagę na nazwisko Hanny S. Białys!

To wspaniała, rewelacyjna i jeszcze lepsza część od „Robaków w ścianie"!

Komisarz Bondys wraz z zespołem musi rozwiązać kolejną serię morderstw. W Bydgoszczy pojawił się bowiem kolejny seryjny morderca – bez skrupułów i empatii. Jego pierwszą ofiarą pada starsza kobieta, która zostaje wyłowiona martwa z raną kłutą brzucha i związanymi na plecach rękoma. Następnie w Brdzie wyłowiono kilkunastoletniego chłopca, z taką samą raną. Czas ucieka, śledztwo utknęło w martwym punkcie, a w Bydgoszczy odnaleziono kolejne zwłoki. Śledczy nie mają żadnych poszlak, odcisków, a trop, za którym podążają, jest niczym wyblakła plama.

Czy uda im się powstrzymać i złapać mordercę? Czy uda się uniknąć kolejnych niewinnych ofiar?

„Męczennicy na płótnie” to drugi tom kryminałów z serii o komisarzu Bondysie. To kryminał, od którego nie będziemy mogli się oderwać.

Oprócz śledztwa, które i nam spędzi sen z powiek, bohaterowie będą musieli zmierzyć się z własnymi demonami. Dzięki temu będziemy mogli lepiej poznać naszych ulubionych bohaterów.

Już od pierwszych stron książka wciąga i sprawia, że z zaciekawieniem przewracamy kolejne strony. Akcja przeplata się z ciekawymi historiami, problemami głównych bohaterów, zabójcy i ofiar. Bardzo umiejętnie i w ciekawy sposób autorka przypomina również najważniejsze szczegóły i wątki z pierwszej części. Dzięki temu osoby, które jej nie czytały, też odnajdą się w "Męczennikach...".

Wspaniale opisana Bydgoszcz i jej historyczne budynki, anegdoty, brzydota i piękno. Trzymanie się szczegółów i prawdziwe opisy [Adres usunięty]. osiedli i ich architektury przybliżają nam miasto, które możemy sobie bez problemu wyobrazić. Zwłaszcza gdy tu mieszkamy i gdy pamiętamy tamte czasy, zabudowania, czy podejście do „milicji”.

Dla mnie zdecydowanie wspaniała fabuła, która została doskonale przemyślana. Postacie barwne i ciekawe, interesujące dialogi oraz ciekawie przemyślane indywidualne historie bohaterów.

Ogromny plus za to, że autorka przybliża nam myślenie i pobudki mordercy. Możemy poznać go bliżej i częściowo zrozumieć co miało wpływ na jego zaburzenia. Dzięki temu jesteśmy o krok dalej niż komisarz Bondys, a jednak równie daleko…

Świetne zakończenie sprawy, epilog, który nie zamyka dawnych problemów i daje do myślenia.

POLECAM i jestem ogromnie ciekawa kolejnych części.

M.B.

Szkolny Klub Recenzenta