Masculino

Tamara to młoda bo 23letnia dziewczyna, która jest samodzielna, ma fajną pracę, podróżuje. Marzenie wielu osób w tym wieku... Ale o tym później.

No więc Tamara na jednym z wyjazdów służbowych poznaje mężczyznę, który nie chce jej zostawić w spokoju. Dlaczego? No i tutaj dopiero zaczyna się cała historia, o której już wam nie powiem. Musicie po prostu przeczytać sami.

✨✨✨

Książkę wybitnie szybko się czyta. Jest napisana naprawdę fajnie. Jest to debiut z tego co się orientuję, ale autorka ma fajny styl, dzięki czemu momentalnie "połknęłam" tę historię.

Jeśli jednak o fabułę chodzi to już jest nieco gorzej. Pamiętajcie, że jest to tylko moja opinia! No więc jak dla mnie to bohaterka była tak irytująca, że miałam kilka razy ochotę odłożyć książkę i nie wracać do niej w najbliższym czasie. Jednak, że to nie w moim stylu i tak nie robię, to doczytałam. Miałam nadzieję, że Tamara się jakoś zmieni pod wpływem sytuacji, jakie ją spotkały itd. Niestety nic takiego nie nastąpiło. Głupiutka jak nastolatka, co jest dosyć dziwne bo skoro mając te 23 lata potrafi ogarnąć się życiowo... No bo ma te dobrze płatną pracę. Podróżuje w niej więc powinna być obyta z różnymi środowiskami a to znów sprawia, że człowiek staje się dojrzalszy. Utrzymuje się sama czyli jest odpowiedzialna no ale to wszystko tak bardzo kolidowało z jej zachowaniem wobec faceta... Trudno mi się było w tym odnaleźć.

Z resztą sam M. również miał swoje dziwne zachowania, które były godne nastolatka. Niektóre wydarzenia były tak nierzeczywiste, że nie wiedziałam co myśleć. Wczoraj na stories dodałam skrót pewnej sytuacji właśnie z tej książki. No sorry, ale jak widzicie morderstwo to czy za minutę podniecicie się bo morderca jest przystojny i przyciśnie was do ściany? A, i włoży kolano między wasze nogi? Jeśli tak to świadczy to raczej o psychopatycznej osobowości. Nie jest to życiowa książka, więc jeśli chcecie coś absolutnie niewymagającego to bierzcie tę książkę. Tego typu książki nie są jednak dla mnie. Chyba jestem za stara. Dobre dla nastolatek, które marzą o dość idealnym, pełnym zaskoczenia życiu.

Książka "Masculino" jest debiutancką powieścią autorki, a jak już wiecie bardzo lubię poznawać nowych autorów, dlatego też nie mogłam przejść obojętnie obok tego tytułu. Książkę tą można zaliczyć do romansów mafijnych, po które w ostatnim czasie naprawdę rzadko sięgam. Stylistyka i język jakim posługuje się autorka jest bardzo lekki, prosty i przyjemny co sprawia, że książkę czyta się naprawdę ekspresowo, ja przeczytałam ją w jeden wieczór. Fabuła została w interesujący sposób nakreślona, całkiem dobrze poprowadzona, jednak jest bardzo przewidywalna. Jeśli chodzi o głównych bohaterów - Tamarę i tytułowego Masculino to zostali oni ciekawie wykreowani. Myślałam, że to postać męska będzie tutaj wiodła prym, jednak to właśnie Tamara moim zdaniem okazała się bardziej charakterną postacią w tym duecie. Muszę przyznać też, że oboje dosyć często działali mi na nerwy swoim zachowaniem i wzbudzali we mnie naprawdę wiele skrajnych emocji. Nie zabraknie tajemnic, bardziej mrocznych, brutalnych i krwawych momentów, które zostały ciekawie zaprezentowane. Nie jest to zła książka, ale z pewnością nie zostanie na dłużej w mojej pamięci. Uważam jednak, że autorka ma potencjał i liczę, że w przyszłości mnie jeszcze pozytywnie zaskoczy.

BRUNETTE BOOKS

Lubicie czytać debiuty?

Ja ostatnio miałam okazję przeczytać książkę pt. "Masculino" i muszę przyznać, że jestem rozczarowana.

Tamara Jones reprezentuje firmę na wyjeździe służbowym. Tam staje się świadkiem morderstwa. Wkrótce trafia w ręce bezwzględnego i niebezpiecznego Włocha. Tamara nie wie, że mężczyzna jest szefem mafii i ma dla niej określone zadanie. Porywa Tamarę i więzi w swoim domu.

Czy Tamara zgodzi się pomóc mężczyźnie zrealizować jego plan?

"Masculino" to debiut. Niby romans z wątkiem mafijnym, ale mi zabrakło tego romansu i mafii. Zaliczyłabym tę książkę do obyczajówki. Jest dużo tajemnic, kłamstw, są morderstwa, ale brakuje mafijnych porachunków, adrenaliny i dreszczyku emocji. Ona zadziorna i pyskata. On przystojny, ale czy niebezpieczny? Nie czułam tego, ani pożądania i namiętności między bohaterami. Nie znajdziecie tutaj też pikantnych scen. Podczas czytania zastanawiałam się, czy mam do czynienia z dziećmi. Taka prawdziwa zabawa w kotka i myszkę. Bohaterowie są mocno irytujacy. On niby taki niebezpieczny szef mafii, a dla mnie był jakiś taki bezbarwny. Sytuację ratowała Tamara. Zadziorna, pyskata i charakterna. Tylko dla niej skończyłam czytać tę książkę, bo miałam ochotę walnąć nią w kąt.

Przekonajcie się sami, czy ta historia wpadnie w Wasze gusta czytelnicze.

Tamara Jones, jest pracownicą firmy inwestycyjnej. Podróż służbowa sprowadza ją na Sycylię, przed oblicze mężczyzny, który zapragnął ją wykorzystać do własnych celów. Mimo, że kobieta rękami i nogami zapiera się, przed tą znajomością, jedno tragiczne wydarzenie pozbawia ją odwrotu od niej. Masculino, tajemniczy człowiek, z którego oblicza nikt nie jest w stanie nic wyczytać, ma jeden cel i aby go wykonać potrzebuje właśnie Tamary. Nie cofnie się przed niczym, aby go osiągnąć. Kobieta nie zdaje sobie jednak sprawy z tego, że w jej rękach spoczywa władza, a jej konsekwencje mogą mieć tragiczne skutki.

Książka mnie wciągnęła, byłam ciekawa losów bohaterów, tego jak potoczy się ich relacja. Znajdziecie tu dawkę humoru, trochę akcji. Niektóre wątki nie zostały rozwinięte przez co ubolewam, bo może dodałyby więcej napięcia. Świat mafijny i zasady, które nim rządzą zostały przedstawione inaczej niż te, które znamy z popularnych romansów mafijnych, co było ciekawym doświadczeniem. Nie braknie w nim dozy brutalności, rozlewu krwi, trafią się również prawdziwi psychopaci. Było interesująco, może nieco chaotycznie i zbyt szybko jak na mój gust.

Relacja głównych bohaterów jest pełna walki i ognia. Oboje czują niebywałe przyciąganie zmieszane z pożądaniem. Oboje również walczą, aby się temu nie poddać. Oblicze mężczyzny, które poznajemy to bezwzględny, nie liczący się z uczuciami innych gangster, dbający jedynie o własne interesy, nie znoszący sprzeciwu ale przede wszystkim zdrady. Główna bohaterka Tamara jest pewna siebie, odważna nie boi się ponieść ryzyka, aby przetrwać. Niestety podejmuje głupie decyzje co sprowadza ją do niekomfortowej sytuacji w jakiej się znalazła. Gdy poznaje Jossie odzywają się w niej zupełnie inne uczucia, zaczyna je łączyć przyjaźń, a może nawet więź bliska tej, która łączy matkę i córkę? Relacja z nią pozwala kobiecie zajrzeć pod maskę Mascuina, która tylko czasami odkrywa przed Tamarą prawdziwe uczucia mężczyzny.

Gratuluję autorce debiutu, myślę, że nieco szlifu i kolejna książka będzie prawdziwą petardą. Przyjemnie spędziłam z tą pozycją czas, myślę że Wam również umili te ponure, jeszcze zimowe wieczory. Gratuluję autorce debiutu, myślę, że nieco szlifu i kolejna książka będzie prawdziwą petardą. Przyjemnie spędziłam z tą pozycją czas, myślę że Wam również umili te ponure, jeszcze zimowe wieczory.

RECENZJA

MASCULINO - JULIA CZARNECKA

"Skoro nie chciał ni­ko­go w to wta­jem­ni­czyć, to sama się wta­jem­ni­czy­łam. W końcu za­wsze pcham się tam, gdzie mnie nie chcą."

Jeśli jesteście ciekawi co się stanie, kiedy pojawisz się w złym miejscu, o złym czasie, a dodatkowo zobaczysz coś czego nie powinno się zobaczyć. To historia, którą widzicie na zdjęciu odpowie wam na to pytanie bardzo dokładnie. A raczej co nieco więcej będzie miała wam do powiedzenia Tamara. Bo ona bardzo dobrze poznała jak to jest kiedy porwie cię tajemniczy mężczyzna, którego wyraz twarzy nie pokazuje żadnych emocji. Masculino nie znosi odmowy, ani jak coś dzieje się nie po jego myśli,lubi jak wszyscy mu się podporządkowują. Ale nawet wielki pan mafiozo może mieć swoje problemy, e także plan jak sobie z nimi poradzić chociaż w pewnym stopniu. Nie zawsze będą one normalne, czasem zwariowane, ale hej tak naprawdę jednym czynem mógł podpisać ma siebie wyrok. Chciał Tamarę, a i owszem, ale nie zdawał sobie jeszcze sprawy, że nie będzie to miła znajomość, a ona sama niejednokrotnie pokaże mu swoją niechęć, złośliwości i nienawiść, żeby później. No właśnie jeśli jesteście jak ta znajomość potoczy się dalej to zachęcam do sięgnięcia po tą historię.

Co do moich odczuć, to relacja tej dwójki od początku była dla mnie dziwna. Zachowanie Tamary mnie irytowało, choćby dlatego, iż miałam wrażenie, że te złośliwości były specjalne. Jak się nie dało przekonać rzekomego wroga po dobroci, to trzeba było przybrać inna taktykę. Nie dlatego, że miał być to początek jakiejś gry wstępnej, choć kto ich tam wiem, szczególnie kiedy obok nienawiści pojawiło się coś jeszcze, pożądanie i fascynacja. Wtedy wszystko mogło pójść nie w te stronę. Ale czy byłoby to aż takie złe? Na pewno szalone i niecodzienne. Tamara to trochę zachowywała się jak takie dziecko w przedszkolu, które robiło co chwilę na przekór. Tylko, że trafiła na dogodnego przeciwnika. Ona jemu na przekór, a on jej w odwecie. A poza tym Adriano to chyba musiał mieć anielską cierpliwość szczerze mówiąc. Ciekawe się na to patrzyło i byłam bardziej niż zainteresowana w którą to jeszcze może pójść stronę. Ale przede wszystkim zastanawiałam się kto szybciej straci cierpliwość w tym starciu. A później kiedy okazało się, że włoska rezydencja kryje swoje tajemnice, to zrobiłam się dodatkowo zaciekawiona i zaintrygowana historią i przeszłością Adriano. Z początku miałam takie wrażenie, jakby mało co się działo, za to później zdążyło się już rozkręcić, zrobiło się ciekawiej może to też zasługa, tego że zaczęło się coś dziać. Tajemnice, niebezpieczeństwo, walka o życie, ale przede wszystkim też z czasem. A gdzieś tam w oddali majaczące się na froncie widmo wojny. Zaś sytuacja z małą, słodką dziewczynką mnie poprostu rozczuliła, a z drugiej strony coś poruszyła w środku. Taka mała, a już swoje miała za sobą, aż się nie dziwiłam jej zachowania. Jak na swój wiek to naprawdę dużo widziała, a rozumiała jeszcze więcej. A sama Tamara miło złego falstartu, to się jednak wyrobiła nie mogę powiedzieć, że nie i swoim późniejszym postępowaniem sprawiła, że podziwiałam ją za jej wybór. Nie twierdzę, że ten jej ośli upór do pchania się wszędzie nawet tam gdzie jej nie chcą, wciąż mnie trochę nie irytował, ale po części było to też w jakimś stopniu zabawne. Była trochę jak taki bumerang Za każdy razem kiedy Adriano ją odpychał wracała tylko po to żeby mu pokazać, że mimo jego zawistnej postawy i raniących słów i tak w jakiś sposób odwiedzie go od głupich pomysłów. Oczywiście tłumaczyła się, że zawsze robiła to z konkretnego powodu, ale cóż. Co ostatecznie przyczyniło się do tego, że nawet ją podziwiałam za tą upartość, bo ja bym osobiście chyba już zrezygnowała.

„Wolałam zastąpić miłość nienawiścią, bo ta była ze mną od samego początku.”

Tamara w jednej ze swoich podróży służbowych przylatuje do Włoch. Gdzie poznaje tajemniczego mężczyznę, z którym właśnie prowadzą rozmowy w sprawie współpracy. Kobieta nie wie, że ten mężczyzna to przywódca mafii, który już upatrzył sobie ją i ma dla niej określone zadanie. A że nie ma w zwyczaju prosić o nic. Po prostu porywa ją i zamyka w swoim domu. Zaczyna się między nimi gra i walka z pożądaniem. I to w cieniu mafijnych porachunków i rozgrywek. Jak zakończy się udawanie jego partnerki? Czy okaże się, że mężczyzna jednak ma serce? Czy jeden błąd może zniszczyć wszystko? Do czego będzie w stanie posunąć się Tamara w chwili niebezpieczeństwa?



Do debiutów zawsze staram się podchodzić na spokojnie, a trochę się ich przewinęło przez moje ręce i mogę powiedzieć, że są takie, które od pierwszej strony kradną moje serce, zapierają dech i nie pozwalają uwolnić się od bohaterów, sprawiając, że gdy kończy się czytać, czuje się niedosyt. Zwłaszcza gdy chodzi o wątek mafijny, to szukam zawsze czegoś, co mnie zaskoczy, bo uwielbiam go. I mimo że „Masculimo” jest to romans z mafią w tle, to niestety nie poczułam żadnej chemii. I nie wiem dlaczego, bo czytało mi się ją przyjemnie i szybko. Tylko ten przeskok czasowy, trochę namieszał mi w głowie. Nie mogę zaprzeczyć, że główna bohaterka była bardzo odważna i waleczna, a do tego pyskata. Przez co nie brakowało potyczek słownych. Nie bała się swojego porywacza i stawiała mu opór. Do czego mężczyzna nie był przyzwyczajony, bo zawsze było tak, jak on chcę. Oboje mają ciężkie charaktery i są dobrze wykreowani, a akcja rozwija się szybko i nie zwalnia do samego końca, zapewniając czytelnikowi chwile strachu. Jednak czegoś mi zabrakło, żeby zaiskrzyło między mną i książką. Każdy powinien wyrobić sobie swoje zdanie na jej temat, więc przeczytajcie i zobaczcie czy wam się spodoba.

Jesteście gotowi na kolejną pełną akcji powieść z gatunku mafijnego romansu? Julia Czernecka debiutuje w temacie i zabiera nas do popularnego ostatnio świata niebezpiecznych mężczyzn.

Na początku podeszłam do lektury dość sceptycznie, bo wydaje się, że w tym motywie zostało powiedziane już wszystko. Schematy są dość częste, bohaterowie do siebie podobni a jedyne co ratuje dany tytuł to dobry styl autora. I bez wątpienia Julia Czernecka może się tym pochwalić, bo chociaż to dopiero jej pierwsza książka to już wyczuć można dobrym pomysł na prowadzoną akcję a pojawiający się bohaterowie mają konkretnie przydzielone cechy charakteru.

Tytułowy Masculino to postać tajemnicza i nieprzewidywalna. Nie okazuje emocji i wydaje się być gotowy na wszystko jeśli będzie chciał osiągnąć zamierzony cel. Niestety ma też jeden słaby punkt, który uniemożliwia mu rządzenie twardą ręką. Pewnego dnia oddaje władanie mafijną rodziną w ręce kobiety, która go nienawidzi i chociaż wie, że może mieć to silne konsekwencje to i tak podejmuje tą radykalną decyzję. Czy te dwa silne charaktery odnajdą się w nowej roli? Czy uda im się znaleźć wzajemne porozumienie?

Bez wątpienia zaletą tej fabuły są silne kreacje postaci, które lubią wdawać się w słowne przepychanki i wzajemnie się dominują. Autorka dobrze wybrnęła z motywu mafijnego, mniej mówiła o niebezpieczeństwie w tym świecie a bardziej skupiła się na wątku romantycznym, który kiełkował szybko, ale i skutecznie. Nie od dziś wiadomo, że najwięcej dobrej zabawy niesie motyw od nienawiści do miłości, który i tutaj sprawdził się odpowiednio, więc książka mogła się pochwalić wszystkim co niezbędne, by zaciekawić, wciągnąć i oderwać myśli. Nawet jeśli fabuła była dość łatwa do przewidzenia a motywy znane już wcześniej.

"Masculino" nie jest co prawda lekturą idealną i nie przeciera szlaków ku świeżości, ale zapewnia kilka godzin przyjemnej zabawy i za to doceniam twórczość autorki. Jeśli lubicie książki z tego gatunku to i ten tytuł na pewno przypadnie Wam do gustu, ponieważ został przedstawiony w ciekawy sposób. Kilka zwrotów akcji, sporo emocji i ciekawi bohaterowie zapewnią przygodę, która umili nam czas.

🦓 Bałam się, że będzie to kolejna typowa książka o porwaniu i surowym mafiozo.

A tu zaskoczenie.

On jak powie tak ma być, ona pyskata, nie pozwoli sobie na takie traktowanie i tu mi się to mocno podobało. Nawet jej rozmyślania odnośnie tego, czy już ją dopadł syndrom sztokholmski 😅

Kiedy dowiedziałam się, kto jeszcze mieszka z Masculino, miałam takie oooo 🥺 zdziwiła mnie tutaj autorka.

Nie brakło tutaj porachunków mafii, jednak widziałam, że jeszcze sporo kartek przede mną i zastanawiałam się co jeszcze się tu stanie ?

Kolejnym takim momentem szoku było przeskoczenie w czasie. Musiałam odwrócić kartkę, sprawdzić czy ja dobrze czytam. Na głos mówiłam "COOO?!"

No brawo! Dawno się tak nie czułam 😅

Momentami czułam, że akcja za wolno płynie, a później dostajemy przeskok ważnych, w moim odczuciu, sytuacji. Jednak jeśli to debiut to gratuluję i życzę kolejnych sukcesów ❤️

P.S na końcu książki znajdziecie niespodziankę ❤️ zakładka do książki 😍

"Masculino" Julia Czernecka

Wydawnictwo: Akurat

Premiera: 22.o2.2o23

Tamara Jones to młoda i piękna kobieta. W ramach swojej pracy dużo podróżuje reprezentując swoją firmę na różnych spotkaniach. Podczas jednego z wyjazdów ciekawość Tamary doprowadziła do tego, że znajduje się w nieodpowiednim miejscu. A poznanie tajemniczego Masculino przewraca jej poukładanym świat do góry nogami.

Czego światkiem była Tamara? Kim jest Masculino? I dlaczego jego poznanie odmieni życie dziewczyny?

Po ostatnim rozczarowaniu dotyczącej hitu z Wattpada podeszłam sceptycznie do tej książki, gdyż ta również została napisana przez młodą osobe. I żeby była jasność, uważam, że bardzo młode autorki również mogę napisać fantastyczną książkę jednak ja kilka razy się rozczarowałam. Więc zaczynając ją czytać szczerze mówiąc nie oczekiwałam od niej zbyt wiele. Co prawda opis książki mnie zainteresował aczkolwiek już wielokrotnie mogłam przekonać się że ciekawy opis nie zawsze oznacza ciekawą treść.

Początek książki jest dość nudny, nic specjalnego się w niej nie dzieje.Początkowo akcja rozgrywa się wokół pracy Tamary o której tak naprawdę nic nie wiemy. Jedynie co to to, iż ma ładnie w niej wyglądać i często podróżuje na spotkania z przyszłymi kontrahentami.

A niechęć Tamary do utrzymywania jakichkolwiek kontaktów z współpracownikami uważałam za objaw jej zarozumialstwa. I dopiero pojawienie się Pana M na jej drodze sprawił, że zaczęłam zauważać w niej ludzkie i empatyne cechy. I nawet na swój sposób ją polubiłam. Czego nie mogę powiedzieć o Masculino. Był zbyt pewny siebie. Wszystkich miał za gorszych od siebie. Do ludzi podchodził lekcewarzaco i pogardliwie. Jedynie co podobało mi się w jego osobie, to jego stosunek do rodziny.

Fabuła książki była bardzo ciekawa jednak moim zdaniem jej potencjał nie został do końca wykorzystany. Co prawda z czasem gdy akcja nabierała tempa ta historia zaczęła mi się równie bardziej podobać. Zaczęłam w niej dostrzegać więcej plusów. "Masculino" jest ciekawą książką jednak mnie jej treść nie porwała. Uważam jednak, że autorka ma duży potencjał i będę wyczekiwać kolejnych książek jej autorstwa. Za egzemplarz recenzencki dziękuję wydawnictwu.

Tamara przez swoją pracę i to, czego była świadkiem, jest w niebezpieczeństwie. Pewien niebezpieczny mężczyzna wybrał sobie ją do pewnego zadania i siłą porywa dziewczynę do swojego domu.

Masculino tajemniczy gość bez emocji. Trochę tak jak i ta książka niby daje nutkę zaciekawienia, ale emocji, jakichkolwiek brak. Początek książki nie zainteresował mnie w żadnym stopniu wręcz dialogi, których było bardzo mało, mnie drażniły.

Bohaterka miała robić za pewna siebie, pyskatą i twardą kobietę, ale momentami przypominała dziecko z fochami niż dorosłą osobę.

Mafia co do niej jakoś szczególnie dużo jej nie było, a jak się pojawiała nawet, nie czułam, mocno mafijnego klimatu.

Jedyny plus książki, że nawet większość opisów nie sprawiła, że książkę czyta się wolno. Przeczytałam ją błyskawicznie, ale z pewnością w mojej głowie nie pozostanie ta historia na długo.

Ani nie czułam tu miłości, ani pożądania a tym bardziej niebezpieczeństwa, ani mafii.

Zdecydowanie książka nie dla mnie.

Ostatnio miałam okazję przeczytać "Masculino" autorstwa Julii Czerneckiej. Jest to debiut młodej autorki, która swoje początki miała na platformie Wattpad. Już jako nastolatka wiedziałam, że można tam znaleźć niejedną perełkę. Tym razem nie zostałam zawiedziona. Książka opowiada historię Tamary, temperamentnej kobiety pracującej w firmie inwestycyjnej. Podczas jednego z wyjazdów firmowych staje się świadkiem czegoś, czego nikt nie powinien zobaczyć. Poznajemy również Masculino, przystojnego Włocha, dla którego nie ma rzeczy niemożliwych, a do celu idzie po trupach. Jednym z tych celi staje się Tamara, jednak ona wcale nie zamierza oddać się mężczyźnie bez walki. Wkrótce los łączy tę dwójkę, która musi nauczyć się ze sobą żyć i schować nienawiść do kieszeni.

Według mnie "Masculino" to świetny debiut, który pomoże wybić się autorce, a ta pewnością ma wielki talent i lekkie pióro. W tej książce dzieje się tak wiele, że nie da jej się odłożyć. Bardzo żałuję, że lektura jest już za mną i zazdroszczę tym, którzy będą mogli przeczytać ją po raz pierwszy. Ta książka nie zajmie dużo czasu, bo czyta ją się ekspresowo, w dodatku trudno jest się od niej oderwać. Powieść porwała mnie do zupełnie innego świata, nieraz chwytała za serce. Nie jeden autor mógłby pozazdrościć Julii zdolności płynnego przechodzenia w kolejne akcje. Tu nie ma rozdziałów "przejściowych", w których nic się nie dzieje, bo charaktery bohaterów nam na to nie pozwalają. Trudno jest ich nie polubić.

Myślę, że "Masculino" to książka warta uwagi, która pomoże przenieść nas do innej rzeczywistości. Świetnie się bawiłam podczas czytania.

Wiecie doskonale, że mam ewidentną słabość do wszelakich mafijnych wątków. Tak proszę Państwa znowu ten gangsterski syndykat i szczerze mówiąc, choć przeczytałam już nie jedną taką historię, to nadal nie mam tego motywu dosyć. Dlatego też, gdy na horyzoncie pojawił się kolejny włoski mafiozo i to w dodatku autorstwa młodziutkiej debiutującej autorki nie byłabym sobą, gdybym nie chciała go poznać bliżej. W związku z powyższym zapraszam Was na krótką recenzję tajemniczego i intrygującego „Masculino”.

Tamara Jones to młoda kobieta, która dzięki swojej pracy podróżuje po całym świecie i uczestniczy w licznych spotkaniach biznesowych, chociaż jej rola ogranicza się jedynie do „ozdoby” i ma sprzyjać pozyskiwaniu potencjalnych nowych klientów dla firmy. Nikt nie zwraca uwagi na jej intelekt, a jedynie na jej urodę. Do tej pory nie przeszkadzało jej takie życie, ale ostatnio te ciągłe rozjazdy zaczęły ją męczyć. Z pozostałymi współpracownikami specjalnie też nie nawiązywała przyjacielskich relacji, a kontakty z rodziną ograniczyła praktycznie do minimum. Nie przypuszczała, że kolejna służbowa podróż wywróci jej świat do góry nogami i odciśnie na niej swoje piętno.Tami przez przypadek stała się świadkiem wydarzenia, które do tej pory widywała jedynie na ekranie telewizora. Dodatkowo pewien Włoch potrzebuje „udawanej” partnerki, a panna Jones wydaje się wręcz idealną kandydatką do tego zadania, a to, że znalazła się nie w tym miejscu i nie w tym czasie ułatwia mu zadanie. Niebezpieczny Masculino porywa ją do swojego mrocznego świata. Oboje nie wiedzą, że na horyzoncie pojawiło się wielkie niebezpieczeństwo. Kim jest enigmatyczny Masculino? Czy Tamarze uda się uciec? A może wbrew wszystkim regułom tę dwójkę połączy coś jeszcze?

„Masculino” to dla mnie bardzo udany debiut. Jestem pod wrażeniem stworzenia takiej historii i wykreowania bohaterów przez tak młodziutką pisarkę. Książkę czyta się szybko, miło, lekko i przyjemnie, a dodatkowo kilka razy Pani Julii udało się mnie zaskoczyć. Nie znajdziemy w niej zbędnych opisów i kwiecistych upiększaczy, które tylko nie potrzebnie przedłużają opowieść. Choć przyznaję, zachowanie głównej bohaterki, było dla mnie w niektórych momentach chaotyczne i nieprzemyślane. Niemniej jednak wyczuwam niebywały potencjał i wiem, że każda kolejna napisana książka będzie lepsza od poprzedniej.

Za możliwość poznania tej historii bardzo dziękuję Wydawnictwu Akurat.

Tamara jest „wizytówką” firmy. Jeździ w różne części świata, gdzie uczestniczy w spotkaniach firmowych. To właśnie podczas jednego z takich spotkań poznaje Masculino, mężczyznę, z którym jej szef zamierza podpisać współpracę. W pewnym momencie kobieta widzi coś, czego zdecydowanie nie powinna. Wtedy jeszcze nie wie, jak bardzo jej życie za chwilę się zmieni.

Dochodzi do tego, że traci pracę (w sumie sama tego chciała i do tego doprowadziła) i zamierza wrócić do kraju. Niestety do tego nie dochodzi, a taksówka, która miała ją zawieźć na lotnisko, zawozi ją to pewnej willi. Jak się okazuje to dom Masculino, a ona została porwana. Mężczyzna ma pewien plan wobec niej i nic sobie nie robi z tego, co ona na ten temat myśli. Tamara jednak nie zamierza być grzeczna i posłuszna, a wręcz przeciwnie, zamierza sprawić, że pożałuje każdej swojej decyzji z nią związanej. Czy jej się uda? Do czego jest potrzebna Masculino? Co takiego widziała Tamara? Co połączy Masculino i Tamarę?

Lubię sięgać po debiuty, czasem można odkryć perełkę i dla mnie właśnie taką perełką okazała się książka „Masculino”. Historia ciekawa, wciągająca, a momentami zaskakująca. Akcja dość szybka, z ciekawymi zwrotami. Książkę czytało się bardzo szybko, a to dzięki lekkości pióra pisarki. Podczas czytania towarzyszyło mi wiele emocji.

Pełna tajemnic, sekretów, duchów przeszłości, a jednocześnie namiętności, przyjaźni, miłości. Poza głównym wątkiem znajdziemy w niej kilka innych, które moim zdaniem były również ciekawe. Zdecydowanie plusem były dialogi, szczególnie te między głównymi bohaterami.

Mnie książka dosłownie wciągnęła w swój świat i nie pozwoliła się od siebie oderwać, aż nie dotarłam do ostatnich stron.

Bohaterowie ciekawi, świetnie wykreowani. Oboje mają silne charaktery, co zdecydowanie przypadło mi do gustu.

Tamara to kobieta znająca swoją wartość, spełniająca się w życiu, mająca pracę, z której jest zadowolona. Jedna chwila, jedno zdarzenie, którego nie powinna widzieć i wszystko się zmienia. To kobieta silna, odważna, mająca własne zdanie, a jednocześnie o wielkim sercu.

Masculino to mężczyzna, któremu lepiej nie wchodzić w drogę. Jest niebezpieczny, bezwzględny, nieuznający kompromisów, zawsze biorący to, co chce. Jednak to jedna z jego twarzy, a tą drugą możemy poznać, kiedy jest w towarzystwie córki.

Bardzo rzadko oceniam debiuty na 10, jednak ten moim zdaniem zdecydowanie na to zasługuje. Książka pt.: „Masculino” według mnie jest świetna i nie pozostaje mi nic innego jak pogratulować autorce i czekać na jej kolejne książki i to z dużą niecierpliwością.

Recenzja pojawiła się również na moim blogu - Mama, żona - KOBIETA

Mogę śmiało napisać,że jest to świetny debiut autorki.Sama okładka,która jest mroczna a zarazem przyciąga uwagę.Sprawiła,że z przyjemnością sięgnęłam po tą książkę.Chciałam poznać jej szczegóły i przekonać się,że warto sięgać po debiuty!

Postać Masculino jest owiana mroczna aurą sprawiająca strach przed osobami z którym ma on do czynienia.Dla mnie mężczyzna od samego początku wzbudził moje zainteresowanie.Pomimo brutalnego zachowania i pewności siebie oraz niewytłumaczalnych decyzji,które podejmował polubiłam jego postać.Dlaczego?Sama do końca nie wiem..🤷

Tamara to energiczna i pewna siebie bohaterka,która nie pozwoliła sobą pomiatać.Reprezentowała kobiety,które nie lubią kłamstwa.Są pewne siebie,chcąc osiągąć wiele w życiu.

Podobało mi się w książce dynamiczność i nieprzewidywalność akcji.Autorka kilkukrotnie wzbudziła moje zaskoczenie przebiegiem wydarzeń o sto osiemdziesiąt stopni.Byłam wtedy bardzo zdziwiona,że fabuła podążyła w tym kierunku.Był to dobry ruch z jej strony,ponieważ nie dało się ani na moment nudzić.

Polecam siegnąć po debiut autorki.Spędzicie przyjemnie czas z barwnymi i pewnymi siebie bohaterami.Wielokrotnie szybciej zabije serce podczas czytania przez fabule,która jest ciekawa.

Moc emocji gwarantowany!!!

Tamara, spełniona zawodowo i życiowo kobieta, która przez przypadek staje się świadkiem zdarzenia, którego nie powinna wiedzieć. Wpada w ręce niebezpiecznego mężczyzny, który ma wobec niej plany...

„— Jeśli chciałeś uprzejmą laskę, mogłeś iść do burdelu i wybrać sobie pierwszą lepszą. Poza tym to, że jesteś tu panem, zdążyłam już zauważyć, i to jest chore. A także przepraszam, ale to ty mnie, [motyla nóżka], porwałeś, więc nie oczekuj ode mnie lizania ci [motyla nóżka]”

Czy uda się jej wytrzymać przy kimś, kogo ma ochotę rozszarpać, kiedy tylko otworzy buzię?

Główna bohaterka ma bardzo niewyparzony język, nie boi się mówić, tego, co myśli. A najważniejsze jest to, że bez strachu sprzeciwia się swojemu porywaczowi. Bardzo ją polubiłam, iż mamy mniej więcej identyczne charaktery.

Adriano, znany również jako Masculino, jest bezwzględnym szefem rodziny mafijnej. Woli swoją ksywkę bardziej od imienia. Mężczyzna ma swojej rodzinie słabość, która może zagrozić jej bezpieczeństwu...

„— Nie znoszę swojego imienia, odkąd byłem nastolatkiem”.

A porwana przez niego dziewczyna, która nie da sobie w kaszę dmuchać, ma być tylko do jednego...

Główny bohater również miał swoje za uszami, z resztą, jak Tamara, więc nie dziwię się, że trudno mu było z nią wytrzymać. Zdobył moje serce troską o kogoś, kto był dla niego ważny. Okrutna głowa rodziny udowodniła mi wielokrotnie, że ma serce i potrafi być czułym i kochającym facetem, który, także potrzebuje czułości.

„Żadne z nas nic nie mówiło. Po prostu staliśmy. Ciało przy ciele. Serce przy sercu”.

Oboje od pierwszej chwili pałają do siebie szczerą i wielką nienawiścią. Czy mimo okoliczności będą w stanie ze sobą współpracować? Bo mafia to nie są żarty.

Masculino i Tamara są chodzącymi dwoma płomieniami, których nie warto denerwować, a razem są niczym tykające bomby, które mogą spowodować nie jedną katastrofę...

„— Jesteś największym sukinsynem, jakiego kiedykolwiek spotkałam — powiedziałam, dysząc, gdy już oderwaliśmy się od siebie.

— At ty najbardziej upartą kobietą, jaką spotkałem.

— Zachowujesz się jak dziecko.

— Vice versa.

— Przepraszam bardzo, ale w którym momencie udowadniałam własną niedojrzałość?— oburzyłam się”.

Bardzo polubiłam głównych bohaterów, ich wzajemne docinki i przepychanki przy każdej okazji doprowadzały mnie do śmiechu i do podwyższenia temperatury. Szczerze powiem, że były chwile, kiedy chciałam walnąć jednego, a potem drugiego. Świetnie się bawiłam przy tej lekturze. Pokochałam też inną bohaterkę, ale nie mogę powiedzieć, kogo mam na myśli.

Debiut Julii Czarneckiej uważam za udany. Mam nadzieję, że napiszę książkę o postaci, którą mam na myśli. Nie zawiodłam się w ogóle, dobrze, że Masculino nie okazało się szablonowym romansem mafijnym.

[Adres usunięty]

Przypadki podobno nie istnieją, ale niekiedy stają się aż nadto realne. Potrafią całkowicie zmienić życie, wystarczy krok w niewłaściwą stronę, ciekawość lub po prostu splot okoliczności. Co potem? To już zależy czy chcemy powrotu tego, co było czy też zasmakujemy w nieoczekiwanej niespodziance od losu.

To nie powinno w ogóle zdarzyć się, Tamara miała całkiem inne plany i na pewno nie było w nich znajomości z kimś takim jak Adriano Masculino lub raczej w jego grze. Bycie pionkiem nie jest ani przyjemne, a tym bardziej zadawalające, lecz niekiedy nie ma się wyboru i trzeba grać według zasad podyktowanych przez innych. Jednak kto powiedział, że nie można próbować ich zmienić? Z pewnością nie brał tego nikt pod uwagę, lecz dzięki temu rozgrywka zaczyna nabierać całkiem innych barw, zaskakując przy tym wszystkich zainteresowanych. Z założenia nie miała trwać zbyt długo, ale okazała się nieprzewidywalna i przyniosła z sobą zwrot o jakiego nie brano pod uwagę. W jakim czasie da się poznać dobrze drugiego człowieka? Kilka dni, tygodni, miesięcy? A może wszystko zależy od tych momentów gdy maska zostaje zdjęta? Pytanie tylko co zrobić z tym, co się ujrzało? Czy nie zabraknie wiary w drugiego człowieka i tego, co nieoczekiwanie pojawiło się?

Nieprzewidywalność, silne osobowości, nietypowe okoliczności oraz wolta w fabule czyli w skrócie „Masculino” Julii Czerneckiej. Książka, w której niejedno przytrafia się bohaterom, a emocje gwarantują wrażenia jak z kolejki górskiej. Autorka zadbała by czytelnicy nie nudzili się podczas czytania za sprawą lektury, może mającej podobny wstęp do innych, lecz szybko pokazującej, iż to jedynie złudzenie. Nie raz i nie dwa wątki rozwijają się w niespodziewanym kierunku, jednocześnie całkowicie innym niż można było się spodziewać, lecz doskonale pasującej do nich. Z pewnością dużą zasługę mają w tym postacie, wyłamujące się z prostych schematów, nie od razu odsłaniający siebie i przede wszystkim do samego finału potrafiący zaskoczyć. Julia Czernecka przedstawiła opowieść o ludziach, jacy spotykają się w nietypowych okolicznościach i rozpoczynają relację, w jakiej dużą rolę odgrywają uczucia, często wystawiane na próbę, niedomówienia, duma oraz tajemnice. Na takiej kanwie nie powstaje prosta historia, ale taka gdzie nie można być pewnym tego, co będzie miało miejsce w kolejnym rozdziale.