Angry God. All Saints High

Wśród autorek powieści romantycznych L.J. Shen należy do grona moich zdecydowanych faworytów. To autorka, która mnie nigdy nie zawiodła, po której książki zawsze sięgam jako pewnik a która rozkochała mnie ogromnie w swojej najnowszej serii All Saints High. Wobec "Angry God" miałam więc ogromnie oczekiwania, które zostały spełnione z nawiązką.

Nie mogę uwierzyć, że przeszedł czas rozstać się z bohaterami a w nasze ręce trafia ostatnia, finałowa część. Wspaniale było towarzyszyć bohaterom, cudownie było przeżywać wraz z nimi wszelkie troski oraz niepowodzenia, które autorka skrupulatnie stawiała na ich drodze. I chociaż ogromnie czekałam na historię Vaughn'a, trudno mi ocenić którego z poznanych do tej pory bohaterów lubię najbardziej, ponieważ każdy wyróżniał się charyzmą i oryginalnością bliską mojemu sercu.

W romantycznym stylu, w scenerii po brzegi wypełnionej emocjami, L.J. Shen ukazuje nam obraz Vaughn'a Spencer'a jakiego do tej pory nie znałam. To chyba jedna z najbardziej tajemniczych postaci tej serii, tym bardziej więc kusząca. To postać silnie negatywna przy pierwszym spotkaniu, ponieważ buzuje w nim rozpacz, gniew, agresja i chęć zemsty. Wydaje się, że dla tego bohatera nie ma już ratunku i nawet Lenora, jedyna osoba w szkole, która ma odwagę mu się sprzeciwiać - nie wyciągnie go z prywatnego piekła. Jedynak czy wzajemna niechęć nie okaże się zbawienna dla obydwojga?

Ależ to była historia! Emocjonalna petarda. Nagromadzenie skrajnych uczuć w tej powieści jest chyba jej największą zaletą, ale trudno to ocenić, gdy kreacja bohaterów jest tak dobrze poprowadzona a ich historia konkretna, szczegółowa oraz piekielnie wciągająca. Wszystko jest tutaj dopracowane w punkt, finał serii nie wydaje się tylko idealnym zakończeniem, ale przede wszystkim indywidualną powieścią o mroku dla którego słońce może już nie wzejść nawet za sprawą miłości. Autorka opowiada o trudnych doświadczeniach, bolesnej przeszłości, o samotności maskowanej agresją oraz potrzebie bycia chcianym oraz kochanym. L.J. Shen pisze tak, że łza się w oku kręci nad losem bohaterów a w sercu kiełkuje nadzieja, że dla każdego czeka dobre zakończenie.

Z nostalgią patrzę na całą serię, która idealnie wpasowała się w mój gust czytelniczy. Z tomu na tom losy bohaterów były mi co raz bliższe i całe to grono wskoczyło na listę najbardziej cenionych przeze mnie romantycznych postaci. Autorka nie zawiodła, emocje dopisały a sama fabuła zapadła mi głęboko w pamięci. Miałam rację, losy Vaughn'a okazały się najbardziej intrygujące przez jego przeszłość i charakter, ale autorka dodała do tego wszystkiego także tajemniczą historię angielskiej posiadłości tworząc takie tło, że "Angry God" pozostawił konkurencję daleko w tyle. To pozycja obowiązkowa dla wszystkich czytelniczek o romantycznej duszy, które od podobnych książek oczekują czegoś więcej poza banalnym romansem - tutaj otrzymujecie fabułę na najwyższym poziomie.

Z tą serią jest różnie – albo się ją lubi, albo nienawidzi. Ja to jestem gdzieś po środku. Przy pierwszej części częściej się denerwowałam, ale byłam żywo zainteresowana. Przy drugiej wylałam litry łez. A tutaj…Tutaj za bardzo chyba nie mam zdania. Mam wrażenie, że historia Vaughn’a i Lenory bardzo odstaje od pozostałych. Jest bardziej wyuzdana i trochę udziwniona…

Bardzo łatwo się domyślić z czym takim musiał się kiedyś zmierzyć Vaughn, więc tutaj Autorka wcale mnie nie zaskoczyła. Było to bardzo oczywiste i smutne. On sam jest bardzo wulgarny. Chyba najbardziej ze wszystkich chłopaków tej serii. A powiem szczerze, że taki się nie wydawał.

Lenora z kolei próbuje być buntowniczką. Życie nie jest dla niej sprawiedliwe. Często dostaje po tyłku.

Narracja jest bardzo specyficzna. W ogóle całość jest bardzo specyficzna i naprawdę nie wiem, jak ją mam ocenić. Z pewnością podobała mi się najmniej ze wszystkich.

"I to jest właśnie miłość. Zawsze nas łączyła. To miłość nosząca wiele masek, obfitująca w nagłe zwroty akcji i brzydką prawdę."

@authorljshen

Vaughn był najmroczniejszym królem All Saints High. Wiecznie zły, ponury, rządzący się, ukrywający wiele sekretów, chodzący niesamowity talent. Sztuka była jego drugim życiem, pierwszym odkąd ją tylko poznał, była Lenora a ostatnim gniew, który przejmował władzę nad wszystkim. Byli młodymi ludźmi, przywdziewąjacymi na codzień różne maski. Lenora odkąd tylko poznała Vaughna, bała się go, chciał ją zniszczyć, odpychał ale potajemnie pomagał na wielu poziomach. Była równie zła na wszystko jak on, tylko jej wygląd krzyczał, odpychał a w środku nadal była bardzo grzeczną i potwornie ranioną dziewczynką. Same sprzeczności, które początkowo będzie nam trudno zrozumieć. Jednak po poznaniu całej historii tej dwójki będziecie wstrząśnięci jak ja, a potok wypływających łez, będzie trudny do zatrzymania.

Lenora, była córką dyrektora genialnej szkoły dla artystów i rzeźbiarza. Sama kochała sztukę, pozwalała jej się wyzwolić, uwewnętrznić i uciec od problemów, które wydawały się piętrzyć. Vaughn był buntownikiem, z sercem z kamienia, który nie mógł jej wybić sobie z głowy. Gnębił, prześladował, hartował na zło świata tą delikatną duszyczkę, która znała jego mroczny sekret. Mieszkają w różnych miejscach świata, lecz wiele razy połączyła ich pasja rodziców, własna a także ból, wspólne zamiłowanie do sztuki i edukacja. Dwoje gniewnych ludzi, którzy nie cierpią świata z zupełnie różnych powodów. Ona z powodu straty, prześladowania, odrzucenia i niedocenienia, choć okropnie się stara być najlepsza. On pragnie zemsty, akceptacji, usunięcia z życia demonów, które ciągle wracają. Oboje pragną miłości, bycia dostrzeżonym i wsparcia. Gniewny Bóg i grzeczna dziewczynka, zmienią wasz świat. Zabiorą w mroczną, trudną, pełną bólu niesprawiedliwości, chciwości, chorych ludzi i krzywdy podróż. Wywrócą wasz świat, wywołają szok emocjonalny, wycisną potoki łez trudne do zahamowana. Polecam tą rewelacyjną serię w całości.

🎨 " Od urodzenia czułem w sobie nienasycony apetyt na zniszczenie.

To nie miało nic wspólnego z tym, co mi się przydarzyło. z moją historią, rodzicami. Z całym pieprzonym kosmosem.

Byłem wiecznie niespokojny, spięty. Stworzony z metalowych przewodów zamiast żył. Z pustym czarnym pudełkiem w miejscu serca. Z precyzyjnym jak laser wzrokiem wyczulonym na wszelkie niedoskonałości."

🎨 Aż się gotowałam w środku przez bohaterów! Podejmowali takie decyzje, robili takie rzeczy, że miałam ochotę coś wziąć i walnąć ich po głowach. Ja nie wiedziałam, że można się tak wkurzyć na bohaterów! Ale nie mogę ukryć tego, że pokochałam tą historię.

I nie, nie umiem jeszcze zdecydować czy podobał mi się bardziej ten tom czy pierwszy... Chyba muszę przeczytać drugi raz pierwszy tom, żeby móc zdecydować :D

Bohaterowie spodobali mi się jeszcze zanim zaczęłam czytać tą książkę (pojawili się w poprzedniej części i tam już iskrzyło, aż płomienie się pojawiały), a po tej książce się w nich zakochałam! To byli naprawdę dobrze wykreowani bohaterowie (choć Lenor i Vaughn naprawdę potrafili wyprowadzić mnie z równowagi). Ich relacja naprawdę nie była prosta - oczywiście było można się domyślić zakończenia, lecz droga do tego zakończenia nie była do przewodzenia. Tą relację zdecydowanie można uznać za perwersyjną - to określenie w punkt! W sumie nie tylko ich relacja była perwersyjna - sporo tam się działo.

Książkę naprawdę dobrze mi się czytało (teraz na sto dwa procent wiem, że kocham tą autorkę) i jest mi trochę szkoda, że seria już się skończyła. Cały świat, jego otoczka, jaką stworzyła autorka był super, miał w sobie to coś, czego nie mogłam nie polubić ;)

Każdy tom serii L. J. Shen poświęciła innej parze bohaterów. ,,Pretty Reckless" to historia Darii Followhill, córki baletnicy, która swoje serce oddaje niegrzecznemu chłopcu, jakim jest Penn Scully. Z kolei w ,,Broken Knight" pierwszeństwo oddała Lunie Rexroth, która od najmłodszych lat sąsiaduje z Knightem Cole'm, potajemnie się w niej podkochującym. Czy osiągnie zamierzony cel? Nie mogłam doczekać się lipca, kiedy w maju okazało się, że już za dwa miesiące ukaże się tom wieńczący przygody chłopców z Todos Santos. Tym razem pierwszeństwo wiodą Lenora Astalis, posiadająca niezwykle artystyczną duszę i idący za nią talent oraz Vaughn Spencer, chłopak, który stroni od bliższych znajomości, swoje uczucia przelewając na sztukę.

Poznali się, gdy byli nastolatkami. Vaughn podzielił się z nią muffinką i od tamtego momentu zapamiętał, że Lenny uwielbia słodycze, choć mama nie pozwala jej ich jeść. Niestety, rodzicielka niespodziewanie umiera i życie rodziny Astalis zostaje przewrócone do góry nogami. Lenora zostaje w Akademii Carlisle, gdzie czuje się swobodnie, a ojciec-artysta ze starszą córką przenoszą się do All Sanint High. Na ostatni rok nauki przybywa tutaj także Len, nieoczekiwanie znów spotyka chłopca, który prześladuje wszystkie jej zmysły - niepokornego, nieułożonego i pozornie wyzwolonego Vaughna Spencera. Przed nimi staż w Akademii Carlisle, niech wygra lepszy!

Szczerze przyznam, że niezwykle czekałam na ten tom, wieńczący trylogię, ponieważ byłam ciekawa, co takiego L. J. Shen przygotowała dla swoich odbiorców. To historia, która jest momentami mroczna, niebezpieczna, odkrywa pokłady człowieczeństwa, z których czasem nie zdajemy sobie nawet sprawy. Pochłania nas w swój mrok, nie pozwalając odejść ani na krok. Ciekawie wykreowani bohaterowie, ci z wcześniejszych części stanowią raczej tło dla bieżących wydarzeń. Zakończenie wbija w fotel i sprawia, że żałujemy, że to już koniec. Jestem jednak przekonana, że autorka zachwyci nas jeszcze niejedną tak dobrą książką i serią. 

Vaughn chyba intrygował mnie najbardziej. Byłam bardzo ciekawa jego historii. Bo chłopak ma w sobie wiele żalu, goryczy i nienawiści. Czy Lenora to zmieni ? Czy wręcz przeciwnie, jego kumulujące się uczucia, które tkwiły w nim od lat jeszcze bardziej wzrosną ?

„Oboje byliśmy jak chwasty, które rosną na betonie i rujnują schludny, nijaki wygląd tego bogatego miasta.”

Kiedy Lenora pojawia się na włościach liceum Vaughna, chłopak wie, że dziewczyna nie będzie miała z nim lekko. Szczególnie, gdy dowiaduje się, że po ukończeniu szkoły będą starać się oboje o ten sam staż. Kto zwycięży ten pojedynek ? Każde z nich ma inne intencje. Każde z nich ma inne plany. Ale chemia między nimi jest niezaprzeczalna. Kto pierwszy z nich się złamie ?

„Mrok kryje w sobie tyle piękna. Po prostu trudno je znaleźć.”

Vaugh jest bohaterem w którem jest pełno złości, nie lubi ludzi, nie lubi tak naprawdę niczego ani nikogo. Wykorzystuje dziewczyny i dąży po trupach do celu. I teraz nie będzie inaczej. Lenora jest kolejną jego zabawką, z którą się zabawi i wyjedzie, ale najpierw osiągnie to, po co tu przyjechał do Anglii.

Książka wciąga od pierwszych stron, jednak po przeczytaniu całej tej serii nie była aż takim zaskoczeniem i nie miała aż tak bardzo zaskakujących zwrotów akcji. Można było się domyślić przyczyn, ale aż tak wyolbrzymiona nienawiść głównego bohatera momentami mi przeszkadzała. Lenora też miała swoje grzechy i nie zawsze jej postępowanie i mi pasowało.

Wiem, że pewnie wiele fanek jest zauroczonych tą historią, ale dla mnie część druga jest najlepszą, najbardziej emocjonalną częścią. Tym tytułem jestem poniekąd minimalnie rozczarowana. Jednak przyznam mu mocną 7.

Wiadomo, ilu czytelników, tyle opinii, ja życzę Wam jak najlepszych wrażeń po tej lekturze.

BOHATER STĄPAJĄCY PO CIENIEJ GRANICY

Autorka powieści postawiła na bardzo odważną kreację kontrowersyjnych postaci, które cały czas stąpają po cienkiej granicy przesady. A jednak udało się jej zachować ramy logiki i znaleźć dla wszystkiego uzasadnienie, które czytelnik jest w stanie zaakceptować. A przynajmniej tak było w moim przypadku. Vaughn to utalentowany członek szkoły artystycznej. Człowiek, który ma w rękach niesamowity talent, taki, który wyróżnia go na tle innych. To jednak zarazem diabeł wcielony, zimny, bez skrupułów i empatii. Jego zachowanie względem Lenny nieraz wprawiało w osłupienie i budowało we mnie niezrozumienie. A jednak poznawszy jego tajemnice, ból, który za sobą ciągnął, jego przeszłość i to, co doprowadziło do tak intensywnego budowania wokół siebie muru obronnego i pozorów sprawiło, że przytaknęłam i zrozumiałam. A Leonora? To z jednej strony dobra, odważna, z drugiej również nieco skomplikowana osobowość. Jest co odkrywać. Ja z czystą przyjemnością obserwowałam zmagania dwójki głównych bohaterów.

NIENAWIŚĆ I MIŁOŚĆ

Jednym z głównych wątków powieści jest oczywiście miłość. Tym razem jednak pełna bólu, nieudanych prób zrozumienia, wstępnej nienawiści. Tutaj hate-love to nie jest jedynie namiastka relacji. Tutaj ów motyw gra pierwsze skrzypce. Tym lepiej obserwowało mi się poczynania bohaterów, bo mieli do przebycia naprawdę trudną drogę w walce o szczęście. Obok tego toczy się motyw bolesnej przeszłości i skrywanych tajemnic. Ból, przeszywające wspomnienia, tragedie mające ogromny wpływ na to, co teraz.

TŁO

W tle zamek Carlisle skrywające mroczne sekrety. Wątek duchów nawiedzających jego mury, będących przedstawicielami historii z dreszczykiem. I artystyczna szkoła, z bohaterami drugoplanowymi, którzy również potrafią dać się we znaki.

PODSUMOWANIE

„Angry God” to mocna, pełna bólu, niezrozumienia, nienawiści, ale ostatecznie także i miłości powieść, która wzbudziła we mnie cały ogrom emocji. Autorka przedstawiła bohaterów, którzy przez pewien czas budzą ambiwalentne uczucia po to, by potem pokazać się od prawdziwej i w pełni akceptowalnej strony. Daleka od banału. Ciekawa, świeża. Ja to kupuję i Wam także całym sercem polecam. Dzieje się! Gwarantuję.

„Mrok kryje w sobie tyle piękna. Po prostu trudno je znaleźć”.

Czuję się złamana. Ta historia była brudna, zła, nieco niszcząca i mroczna. I to mi się podobało! To zło, które potrafiło przysłonić uczucie i dobre strony. Lubię pióro L. J. Shen. Kolejny raz przekonałam się, że tworzy historie wciągające i przesączone WSZYSTKIM. Dosłownie! To już trzeci raz, gdzie książkę spod jej pióra dosłownie przeczytałam jednym tchem. Shen znalazła złoty środek w kreacji bohaterów. Byli niebezpieczni, lekko aroganccy, ale nie w sposób przesadzony. Vaughan Spencer kryje w sobie mrok. Pokazuje to na każdym kroku i w każdym swoim geście. I przyznam tu, że ma w sobie to coś. Jednak ogromnym zaskoczeniem była dla mnie kreacja głównej bohaterki, która na pierwszy rzut oka, była równie pokręcona i mroczna. Lenorę i Spencera łączą wspólne tajemnice i dzięki temu między tą dwójką wytwarza się napięcie, które dodatkowo potęguje rodzące się uczucie. Lenora to dziewczyna z pazurem, która potrafi się przeciwstawić (wszystkiemu i wszystkim). Jednak pod maską odwagi i zawziętości kryje w sobie delikatną i kruchą stronę. Podobało mi się to, jak ta dwójka na siebie działała i jak potoczyły się losy bohaterów. Ich artystyczne dusze świetnie się dopełniały! A zamiłowanie Lenory do czekolady było tą „lepszą” stroną. Muszę przyznać, że L. J. Shen potrafi zaskoczyć i potrafi zostawić czytelnika w osłupieniu. Dynamiczna akcja i niespodziewane wydarzenia zaskakują. A przeplatający się niepokój z żądzą oraz pożądaniem czuję aż do teraz… gdy tylko wracam myślami do tej historii. Niezaprzeczalnie „Angry god” to moja #polecajkaodzaczytanej!

Voughn zawsze był outsiderem. Nie lubił ludzi i dotyku. Miał zimne serce, ale też potrzebował wokół siebie ludzi. Tylko Lenny za każdym razem budziła go ze snu. Obydwoje utalentowani, spotykają się ponownie w ostatniej klasie liceum. Zupełnie inni. Leonora nie okazuje już przed nim strachu. Chcą sobie coś udowodnić za wszelką cenę. .

Shen jak nikt inny tworzy historie, które łapią za serce. Mimo, że opowieść o Voughnie jest zupełnie różne od Knighta kupiła mnie w całości. To historia o złamanym życiu, złych decyzjach i dojrzewaniu. O walce z duchami przeszłości i otoczeniu się wysokim, zimnym murem niedostępności. I ten mur cegła po cegiełce zostaje rozebrany dzięki obecności grzecznej Lenny. Tylko ona potrafi dotrzeć do bezdusznego serca chłopaka. Od lat chroni jego sekrety i wydaje się, że jedyne uczucie jakim go darzy to strach i niechęć. Jednak jej dusza pragnie też go całkowicie. Podejmują się gry, gdzie stawka jest miłość.

Angry God to historia skrzywdzonego chłopca, który żyje dla zemsty. Jakże inaczej mogłoby wyglądać jego życie, gdyby nie wyrządzane mu szkody. Ból, nienawiść, pogarda takich emocji w tej książce nie brakuje. Ta książka wniknęła w mój krwiobieg, dotarła do najczarniejszych zakamarków mojej głowy. Nie jestem w stanie o niej zapomnieć.

Mimo, że to zupełnie różne historia od Broken Knight to uważam, że tamtej w niczym nie ustępuje. Autorkę uwielbiam i będę jej książki brać w ciemno. Baron i Emilia byli pierwszymi moimi ulubionymi bohaterami. Jednak syn przebił ojca. I jednocześnie pokochałam ich sztukę, bo były to dwie nad wymiar artystyczne dusze. Dziś nie oceniam, nie umiem po prostu. Zbyt głęboko siedzi mi jeszcze w głowie, żeby spojrzeć na nią obiektywnie.

😈😈😈Recenzja przedpremierowa😈😈😈

Premiera 14.07.2021

"Angry god" - L. J. Shen

Ta historia jest idealnym zakończeniem serii. Z znienacka wpadła do mojego serca, rozbiła je na milion kawałeczków i nie chce z niego wyjść.

Lenora, kobieta z duszą artystki. Pełna niezgodności i pasji. Umie dochować dane słowa, nawet gdy osoba której to obiecała zachowuje się karygodnie.

Jest bardzo odważna bohaterką, potrafi się sprzeciwić swojemu wrogowi i nie boi się konsekwencji.

Jest trochę szalona i niezrozumiała. Ma swoje poglądy i fetysze. Nie obnosi się z nimi ale także nie ukrywa.

Potrafi także akceptować drugiego człowieka. A kiedy poznaje jego prawdziwą naturę cieszy się, że została obdarzona zaufaniem.

Vaughn, to jest postać skomplikowana. Nie uśmiecha się, nie utrzymuje bliskich kontaktów z ludźmi, jestem pełen tajemnice, które aż pragnie się odkryć. Jest bardzo beszczelny i pewny siebie. Innych traktuje z wyższością. Można rzec, że czuje się jak pan wszystkiego. Ale jego serce jest puste. Zostało wrywane już dawno.

Na początku można go znienawidzić. Upokarza Lenny, zabiera jej prywatności, zabiera jej wszystko. Przy tym jest bardzo zabójczo zaborczy. Jednak jest taki przez coś co wydarzyło się w przeszłości.

Ci bohaterowie są nieźle pokręceni. Ich relacja jest pięknie skomplikowana. Nienawidzą się, nie chcą mieć z sobą kontaktu, ale ciągnie ich do siebie jak mało kogo. Oboje potrafią się zrozumieć i zaakceptować. Oboje są artystami z zranionymi duszami. Oboje cierpią i tylko oni potrafią dać sobie wybawienie.

Miłość to dla nich słabość, a w rezultacie stanie się ich największą siłą.

Tajemnica jaką kryje się za pustym sercem Vaughna, przyprawia mnie o ból w klatce piersiowej i łzy. Nawet pisząc tą recenzję płakałam, bo każda wspomnienie tego co go spptkało i jakim człowiekiem się stał, łamało mi serce. A to jaki był lojalny wobec matki i ile znosił dla niej, powoduje, że jego całe zachowanie idzie w niepamięć. On myśli, że jest zły i nie zasługuje na szczęście, a właśnie takie osoby jak ON zasługują na nią najbardziej.

Ta książka nie jest łatwa i piękna. Ból i cierpienie to jej podstawa. Cały czas przeżywam wszystko. Po takich książkach czytelnik musi długo dochodzić do siebie. Za to kocham książki Shen. Za emocje i trudnych bohaterów oraz za miłość, która naprawdę ratuje i pozwala by człowieka się obnażył od każdym względem. Bo jeśli na kimś nam zależy niczego się nie wstydzimy. Musimy pokazać się mu w całej okazałości. Z wszelkimi wadami, ranami i tajemicami.

Sztuka to ich pasja. Oddają się jej bezgranicznie. Ich dzieła były opisane tak szczegółowo i intrygująco, że wszystko widziałam wszystko własnymi oczami.

Nie wiem jak mam ją wam jeszcze polecić. To co się w niej dzieje nie da się wyrazić zwykłymi słowami. Żeby poczuć sens tej książki musicie ją przeczytać. Wczuć się w tą sytuację i skosztować emocji jakie autorka serwuje.

Ta lektura jest obowiązkowa ❤

11/10❤

Miła lektura. Dobra książka, ale nie będę przywiązywać do niej większej uwagi. Dlaczego? Bo ostatnio mam przesyt tego typu tematyką. Miłość, miłość, miłość, a do tego mroczne żądze i tajemnice - taka dobra klasyka, której nic nie można zarzucić. Chociaż ja ostatnimi czasy szukam czegoś innego. Czegoś, co bardziej mnie porwie i przez długi czas nie będę mógł o tym zapomnieć. "All Saints High" to seria książek, ale ja poprzednich nie czytałem. Okazuje się, że tom trzeci to tak jakby ostatnia historia, która nie wymusza na nas czytania poprzednich części. Myślę, że i tak ta książka spodoba się nie jednej osobie.