...Psy nie szczekają. Nie ma, mówią. Zjedli je. Został jeden Sirko. Nikt mu nie przeszkadza. Nie drażni jego nerwów szczekanie innych psów. Może spać spokojnie.
Mario... Upiecz coś... Wiesz. Może jeszcze więcej kory... Dodaj... słyszysz, dodaj... Wczoraj smakowało zupełnie dobrze... Ee, gdyby nie to małe. Ono przecież nie strawi...
Maria stoi nad dzieckiem i myśli: Umrzesz, dzieciątko. Na całym szerokim świecie nie ma dla ciebie odrobiny chleba Ani odrobiny chleba
Autor opisał w tej powieści 26 285 dni życia Marii na kanwie okrucieństw reżimu, strachów i bólu, ale także miłości, zdrady i poszukiwaniu prawdziwego szczęścia, którego pragnie każdy. Książka ta, dedykowana matkom, które zmarły śmiercią głodową na Ukrainie w latach 1932-1933. Bezbronnym wobec zła.
Rewelacyjna powieść , która prze bardzo długi czas była zabroniona.
Po raz pierwszy w języku polskim!
Szukasz więcej propozycji? Zobacz nasze tytuły z kategorii literatura piękna obca
O czym opowiada książka "Maria" autorstwa Ułasa Samczuka?
Powieść "Maria" to wstrząsająca kronika życia kobiety osadzona w realiach Wielkiego Głodu na Ukrainie w latach 1932-1933. Autor przedstawia losy głównej bohaterki na przestrzeni kilkudziesięciu lat, ukazując jej walkę o przetrwanie w obliczu nieludzkiego reżimu. Tekst skupia się na cierpieniu, głodzie oraz moralnych dylematach matki próbującej ratować swoje dziecko przed nieuniknioną śmiercią. Jest to pierwsze polskie wydanie tej wybitnej, niegdyś surowo zakazanej w ZSRR literatury pięknej.
Jaki klimat dominuje w tej powieści i czego spodziewać się po lekturze?
Lektura charakteryzuje się ciężką, naturalistyczną atmosferą i bezkompromisowym ukazywaniem tragizmu ludzkiej egzystencji. Narracja nasycona jest emocjonalnym bólem, obrazami skrajnego ubóstwa oraz opisami desperackich prób zdobycia pożywienia przez konających z głodu ludzi. Czytelnik styka się z brutalną prawdą historyczną, która nie oszczędza wrażliwości odbiorcy w opisach bezduszności systemu komunistycznego. Książka skłania do głębokiej refleksji nad wartością życia i granicami wytrzymałości człowieka w sytuacjach granicznych.
Dlaczego książka była przez długi czas pozycją zakazaną?
Utwór był cenzurowany i zakazany przez dekady ze względu na odważne poruszanie tematyki Hołodomoru, którą władze radzieckie starały się wymazać z pamięci. Ułas Samczuk w sposób bezpośredni oskarża reżim o wywołanie sztucznej klęski głodu i doprowadzenie do masowej śmierci milionów niewinnych ludzi. Publikacja stanowiła niebezpieczne świadectwo historyczne, które uderzało w oficjalną propagandę i demaskowało okrucieństwo ówczesnej władzy. Obecnie pozycja ta uznawana jest za jedno z najważniejszych dzieł literatury ukraińskiej dokumentujących tamte tragiczne wydarzenia.
Dla kogo ta książka nie będzie odpowiednim wyborem?
Powieść nie jest polecana osobom poszukującym lekkiej literatury rozrywkowej lub czytelnikom o bardzo wysokiej wrażliwości na opisy cierpienia dzieci. Ze względu na drastyczne sceny głodu i bezwzględność przedstawianych wydarzeń historycznych, lektura może być zbyt obciążająca psychicznie dla osób o słabszych nerwach. Nie jest to również odpowiednia pozycja dla młodszej młodzieży ze względu na brutalność opisów reżimowych okrucieństw i tragizm sytuacji bohaterów. Treść wymaga od odbiorcy dużej dojrzałości emocjonalnej oraz gotowości na zmierzenie się z bolesną prawdą o ludzkiej naturze.
W jaki sposób autor skonstruował narrację w tej konkretnej powieści?
Ułas Samczuk prowadzi narrację w sposób chronologiczny, dokumentując ponad siedemdziesiąt lat życia głównej bohaterki jako symbolu losów całego narodu. Styl pisarza łączy w sobie cechy literatury pięknej z niemal dokumentalnym, surowym zapisem codzienności w cieniu wielkiej, dziejowej tragedii. Autor kładzie duży nacisk na wewnętrzne przeżycia Marii, zestawiając jej osobiste pragnienia z bezdusznym mechanizmem totalitarnej historii. Dzięki takiemu zabiegowi czytelnik może w pełni zrozumieć skalę przemian zachodzących w człowieku pod wpływem skrajnego terroru i głodu.
