Historia opowiada o życiu Coco Chanel, a właśc. Gabrielle Bonheur Chanel w latach 1919-1922 i zaczyna się zaraz po tym, kiedy miłość jej życia, Arthur Chapel, umiera. Zdruzgotana i załamana, desperacko poszukuje nowego celu w życiu. Mając już swój niewielki butik, decyduje się na zrobienie nowego zapachu perfum, podobnego do tego, który kiedyś niemal zrzucił ją z nóg podczas jednej z podróży. Ponad trzy lata zajmuje jej dopracowanie receptury słynnych już na całym świecie "Chanel No. 5".
Autorka pozwala czytelnikowi zatopić się w klimacie Francji lat 20. XX wieku. Razem z Coco wybierzemy się na kilka romantycznych randek, w tym z Igorem Strawińskim i Dimitrim Romanowem. Książka nie pretenduje do miana oficjalnej biografii, to bardziej fikcja literacka, która snuje się wokół kilku udokumentowanych wydarzeń z życia ikony mody. Co ważne nie odrzuca niewygodnych faktów, chociażby elementów dotyczących zaangażowania kobiety w ruch w nazistowskich Niemczech.
Choć Coco, podkreślała całe życie swój antysemityzm została tu nieco złagodzona, a brak wypowiedzi na ten temat zastąpiono innymi wydarzeniami, zwłaszcza rozwojem gospodarczym Francji po zakończeniu I wojny światowej. Delikatnie wspomniano o jej zamiłowaniu do palenia papierosów (wypalała dziennie ponad dwie paczki) i częstego zażywania opium.
Obsesyjne poszukiwania zapachu są opisane jako najwyższa z determinacji, taka, która popłaciła. Po trzech latach poszukiwań, starań i codziennemu dopracowywaniu formuły zapach pojawił się na świecie i zdominował wszystkie, które były wtedy dostępne. Do dziś uważany jest za najbardziej rozpoznawany na świecie.
